Genesis - A Trick of the Tail (1976)
mijn stem
543 stemmen
0
geplaatst: 9 april 2006, 22:30 uur
En dan nu de barometerstanden:
++ (= plusplus = erg goed) Entangled
+ alle andere tracks, behalve
+/- Mad Man Moon + Ripples.
Prima plaat, maarre... Veel tracks zijn live beter uitgevoerd op...Seconds Out.
++ (= plusplus = erg goed) Entangled
+ alle andere tracks, behalve
+/- Mad Man Moon + Ripples.
Prima plaat, maarre... Veel tracks zijn live beter uitgevoerd op...Seconds Out.
0
geplaatst: 10 april 2006, 16:29 uur
Heel sterk album over heel de lijn. Genesis bewijst hier dat het even goed kan zonder Gabriel (nu nog tenminste). 1 minpuntje toch: ik heb het bij dit album altijd al moeite gehad om m'n favo track uit te kiezen, enkel Robbery, Assault & Battery is wat minder, de rest zit op een constant niveau. 4,5 
0
geplaatst: 10 april 2006, 20:07 uur
Op 3 februari jl. liet ik mij al lovend uit over deze song maar het kan niet vaak genoeg worden herhaald: Entangled 
is HET hoogtepunt van dit wonderschone album 
!
Groeten, Hans
is HET hoogtepunt van dit wonderschone album !Groeten, Hans
0
geplaatst: 10 april 2006, 20:11 uur
Waar ik nu eens nieuwsgierig naar ben is hoe mensen er bij komen om zo'n album met 0,5 0f 1 ster te waarderen. Over smaak valt niet te twisten, maar 0,5? Ik kan me geen album dat ik serieus benader voorstellen dat ik met minder dan 2 sterren zou waarderen. Dus Mr. Bojangles, El Ninjo en Solida, ik ben erg nieuwsgierig. 
0
geplaatst: 10 april 2006, 20:44 uur
Jester schreef:
Waar ik nu eens nieuwsgierig naar ben is hoe mensen er bij komen om zo'n album met 0,5 0f 1 ster te waarderen. Over smaak valt niet te twisten, maar 0,5? Ik kan me geen album dat ik serieus benader voorstellen dat ik met minder dan 2 sterren zou waarderen. Dus Mr. Bojangles, El Ninjo en Solida, ik ben erg nieuwsgierig.
Waar ik nu eens nieuwsgierig naar ben is hoe mensen er bij komen om zo'n album met 0,5 0f 1 ster te waarderen. Over smaak valt niet te twisten, maar 0,5? Ik kan me geen album dat ik serieus benader voorstellen dat ik met minder dan 2 sterren zou waarderen. Dus Mr. Bojangles, El Ninjo en Solida, ik ben erg nieuwsgierig.
Zal wel ooit verkeerde aankoop zijn geweest. Zouden ze idd eens uit moeten leggen.
0
geplaatst: 10 april 2006, 22:01 uur
0,5 voor zoiets als Jamai of Jim...dat kan ik zeker begrijpen. Maar deze band zou ik wel wat serieuzer nemen.
0
geplaatst: 11 april 2006, 08:16 uur
Wat me opvalt is dat toch velen het nummer 'Robbery, Assault & Battery' het minste nummer vinden van dit album. Als je alleen al naar de instrumentale break luistert, met een weergaloze solo van Banks, kan dit nummer al niet meer stuk. Nee, mocht je toch een minpuntje willen verzinnen op dit fantastische album, dan is het het titelnummer wel. Een niemanddalletje tussen alleen maar hoogstaande nummers. Ook de video, bij dit nummer is van zeer matige kwaliteit. Tony Banks achter de piano en de rest huppelt daar omheen, ziet er allemaal wat onhandig uit.
Album met zo goed als alleen maar hoogtepunten!!
Album met zo goed als alleen maar hoogtepunten!!
0
shappy1010
geplaatst: 11 april 2006, 11:39 uur
Jester schreef:
Waar ik nu eens nieuwsgierig naar ben is hoe mensen er bij komen om zo'n album met 0,5 0f 1 ster te waarderen. Over smaak valt niet te twisten, maar 0,5? Ik kan me geen album dat ik serieus benader voorstellen dat ik met minder dan 2 sterren zou waarderen. Dus Mr. Bojangles, El Ninjo en Solida, ik ben erg nieuwsgierig.
Waar ik nu eens nieuwsgierig naar ben is hoe mensen er bij komen om zo'n album met 0,5 0f 1 ster te waarderen. Over smaak valt niet te twisten, maar 0,5? Ik kan me geen album dat ik serieus benader voorstellen dat ik met minder dan 2 sterren zou waarderen. Dus Mr. Bojangles, El Ninjo en Solida, ik ben erg nieuwsgierig.
Ah joh is gewoon een beetje schoppen. Moet je niet al te serieus nemen.
0
geplaatst: 27 augustus 2006, 14:32 uur
De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Vind ik in onze gemeenschappelijke platenkast zomaar drie albums van Genesis. Pik deze er tussen uit, ontdoe de hoes van zorgwekkend veel stof en leg 'm op mijn draaitafel. Ik luister, maar er gebeurt niets, helemaal niets. Met mij althans. De plaat klinkt net zo stoffig als de hoes van daarnet. Bij 't luisteren naar muziek stel ik het ten zeerste op prijs dat ik op de een of andere manier geraakt wordt. Maar ten alle spijt, er gebeurt gewoonweg niets. Ik ben zelfs niet eens verbaasd dat het vinyl geen enkel kraakje of tikje vertoont - blijkbaar niet veel gedraaid.
Met virtuositeit alleen kom je niet ver bij mij. Ook het aantal gespeelde noten vormt voor mij niet automatisch een betrouwbaar kriterium om uiteindelijk iets mooi of goed te vinden. Het is té vergezocht, zonder enige zeggingskracht en vertoont een chronisch gebrek aan spontaniteit. Nee toch niet mijn ding, maar ik heb 't overigens wel geprobeerd.
Hoezeer ik mij ook aan de indruk probeer te ontrekken, er tegen worstel en een hevige strijd voer, één beeld verdwijnt maar niet uit mijn hoofd. Het beeld van een jaren 70 bandje dat zondags samen met het koor de kerkdienst opluisterd en naderhand het nog eens dunnetjes overdoet. Muziek voor de ideale schoonzoon. Tja en deze rol heeft mij nooit zo goed gelegen.
p.s. Wat de gek ervoor geeft! Genesis lp's te koop, orginele persing, zo goed als nieuw!
Met virtuositeit alleen kom je niet ver bij mij. Ook het aantal gespeelde noten vormt voor mij niet automatisch een betrouwbaar kriterium om uiteindelijk iets mooi of goed te vinden. Het is té vergezocht, zonder enige zeggingskracht en vertoont een chronisch gebrek aan spontaniteit. Nee toch niet mijn ding, maar ik heb 't overigens wel geprobeerd.
Hoezeer ik mij ook aan de indruk probeer te ontrekken, er tegen worstel en een hevige strijd voer, één beeld verdwijnt maar niet uit mijn hoofd. Het beeld van een jaren 70 bandje dat zondags samen met het koor de kerkdienst opluisterd en naderhand het nog eens dunnetjes overdoet. Muziek voor de ideale schoonzoon. Tja en deze rol heeft mij nooit zo goed gelegen.
p.s. Wat de gek ervoor geeft! Genesis lp's te koop, orginele persing, zo goed als nieuw!
0
geplaatst: 28 augustus 2006, 08:37 uur
MdoubleU schreef:
p.s. Wat de gek ervoor geeft! Genesis lp's te koop, orginele persing, zo goed als nieuw!
p.s. Wat de gek ervoor geeft! Genesis lp's te koop, orginele persing, zo goed als nieuw!
Nee dank je, heb ze al.
Er moet toch iemand in jouw directe omgeving zijn die Genesis toch heel mooi moet vinden of hebben gevonden, anders komen die LP's toch niet in die stoffige platenkast ?? Moet je hem/haar toch eens vragen naar zijn/haar motivatie. Wellicht kom je er dan achter dat deze band iets meer is dan wat gepiel op de Zondagmiddag, maar dat deze band nog steeds een referentie is voor vele tegenwoordige progressieve bands.
0
geplaatst: 30 september 2006, 20:24 uur
Net zoals bij veel ander Genesis platen tekent Anthony Banks ook hier voor prachtige muziek.
Mad mad moon slaat hier alles en is wat mij betreft misschien de allermooiste Genesis track.
"So I pretended to have wings for my arms"
Ja, dit is hemels!
Mad mad moon slaat hier alles en is wat mij betreft misschien de allermooiste Genesis track.
"So I pretended to have wings for my arms"
Ja, dit is hemels!
0
geplaatst: 1 oktober 2006, 10:05 uur
Mad moon schreef:
Mad mad moon slaat hier alles en is wat mij betreft misschien de allermooiste Genesis track.
Ik ga voor "Entangled" Mad mad moon slaat hier alles en is wat mij betreft misschien de allermooiste Genesis track.
0
geplaatst: 1 oktober 2006, 12:35 uur
"Entangled" is ook schitterend, en dan inderdaad met name het slotgedeelte, hemelbestormend mooi.
0
geplaatst: 6 oktober 2006, 16:19 uur
Deze plaat is een beetje moeilijk te oordelen gezien de af en toe eentonigheid van dit album.Dus heb ik het meer per nummer moeten oordelen(alhoewel je dat natuurlijk ook bij je beoordeling kan meerekenen).
1.Dance on a volcano:Ik geloof 87 tempowisselingen,lekker mystiek,dreigend,en visueel heel goed inbeeldbaar.Een van de beste uit het Genesis oeuvre naar mijn mening,een 5
2.Entangled:de zang is hier heel mooi,alhoewel de samenzang in de refrein niet helemaal goed gelukt is,maar wel goed.
Dan het muzikale stukje wat 1 van de hoogtepunten van het album is,huppa weer een 5je erbij
3.Squonk:Af en toe in de couplet vind ik onze Phil net als die gast van Simply Red zingen,een beetje swingend bij een cocktail party,veels te poppy naar mijn mening,zonder een echt muzikaal stuk,en dat 6:26 minuten lang,maar het stukje na elk couplet en refrein maakt de nummer toch nog tot een 3,5,en de tekst is ook wel boeiend,+de fade out is top
4.Mad man moon:Eerst klonk de zang een beetje slijmerig(alleen couplet he,refrein is),maar met tekst erbij is het toch op ze plaats.Het muzikale stuk klinkt mooi maar niet perse opbouwend of gevarieerd,de intro(en outro 
)geeft de song zijn 'kleur';dit alles bij elkaar maakt passend de song wat het is;een 4,5
5.Robbery,assault and battery:Normaal houdt ik nie zo van dat luchtige,ik denk omdat de meeste muziek daarvan ook gewoon dom is,maar dit is wel te gek*,de humor straalt ervan af,en het klinkt goed,ook de muzikale stukken zijn cool*!I like it 4,5 (*voetnoot:dit is toch niet perse tienertaal??Dat zou wel fa2 zijn of noh 
)
6.Ripples:Jaah,zang is heel mooi hierzo,maar als je naar de lengte van dit nummer kijkt zou je denken dat het daarna helemaal opbouwt ofzo,maar de muzikale play blijft een beetje van hetzelfde,beetje jammer,toch een 4,5 voor de schoonheid ervan
7.A trick of the tail:Eerst dacht ik wat moet ik hiermee??
Het verhaaltje is niet echt boeiend en een beetje vaag,
totdat ik het opeens zag:Beast that can talk?
More like a freak or publicity stunt
Misschien een knipoog naar hun ouwe makker Peter?Daardoor is de liedje wel leuk geworden voor me,een 4
8.Los Endos:Heerlijke afsluiter,vooral bij 2:10,als de bas en drums inkomen,zaalig,puur genieten ,maar dat duurt niet lang,want voor je het weet is het weer off we go
.
Hoor wat Phil Collins aan het einde zingt(of roept):There's an angel standing in the sun, Freed to get back home,
duidelijke knipoog naar Supper's Ready.
A flower? 5*****
A Trick of the Tail proeft het meest naar een sprookachtige sfeer van al hun albums.Het klinkt ook allemaal wat krachtiger en strakker.
De 2 laatste nummers zijn ook wel meer gericht op Peter Gabriel ,dus misschien dat er meer verwijzingen zijn op dit album?(Net als de Lennon-Mccartney via hun teksten elkaar 'beledigen',bezie ik ook dit als een ''voorbode'' van de battles tussen rappers later,alhoewel dit wel wat efficienter klinkt dan die Beatles gekibbel )
Helaas zijn de nummers 2 tot en met 7 allemaal op dezelfde lijn:nummers 2-4-6 zijn over het algemeen wat rustiger en dieper,terwijl 3-5-7 opgewekt en soms wat melig klinken,dus wat variatie(bijv. een track van een minuutje ofzo ergens tussen stoppen)had niet misstaan.
Ook hoor je nou gewoon duidelijk alle liedjes in de trend van couplet-refrein,terwijl bij bijvoorbeeld Selling England...dat maar in 1 of 2 liedjes te horen was.
De echte kracht van A Trick... ligt in de opener en afsluiter.
Bij de gemiddelde van alle nummers komt er precies 4,5* uit, wat ik eigenlijk al wou geven,maar toch begon te twijfelen of het omhoog of omlaag moest,maar dit heeft het album met recht verdiend.
1.Dance on a volcano:Ik geloof 87 tempowisselingen,lekker mystiek,dreigend,en visueel heel goed inbeeldbaar.Een van de beste uit het Genesis oeuvre naar mijn mening,een 5
2.Entangled:de zang is hier heel mooi,alhoewel de samenzang in de refrein niet helemaal goed gelukt is,maar wel goed.
Dan het muzikale stukje wat 1 van de hoogtepunten van het album is,huppa weer een 5je erbij
3.Squonk:Af en toe in de couplet vind ik onze Phil net als die gast van Simply Red zingen,een beetje swingend bij een cocktail party,veels te poppy naar mijn mening,zonder een echt muzikaal stuk,en dat 6:26 minuten lang,maar het stukje na elk couplet en refrein maakt de nummer toch nog tot een 3,5,en de tekst is ook wel boeiend,+de fade out is top
4.Mad man moon:Eerst klonk de zang een beetje slijmerig(alleen couplet he,refrein is
),maar met tekst erbij is het toch op ze plaats.Het muzikale stuk klinkt mooi maar niet perse opbouwend of gevarieerd,de intro(en outro )geeft de song zijn 'kleur';dit alles bij elkaar maakt passend de song wat het is;een 4,5 5.Robbery,assault and battery:Normaal houdt ik nie zo van dat luchtige,ik denk omdat de meeste muziek daarvan ook gewoon dom is,maar dit is wel te gek*,de humor straalt ervan af,en het klinkt goed,ook de muzikale stukken zijn cool*!I like it
4,5 (*voetnoot:dit is toch niet perse tienertaal??Dat zou wel fa2 zijn of noh ) 6.Ripples:Jaah,zang is heel mooi hierzo,maar als je naar de lengte van dit nummer kijkt zou je denken dat het daarna helemaal opbouwt ofzo,maar de muzikale play blijft een beetje van hetzelfde,beetje jammer,toch een 4,5 voor de schoonheid ervan
7.A trick of the tail:Eerst dacht ik wat moet ik hiermee??
Het verhaaltje is niet echt boeiend en een beetje vaag,
totdat ik het opeens zag:Beast that can talk?
More like a freak or publicity stunt
Misschien een knipoog naar hun ouwe makker Peter?Daardoor is de liedje wel leuk geworden voor me,een 4
8.Los Endos:Heerlijke afsluiter,vooral bij 2:10,als de bas en drums inkomen,zaalig,puur genieten ,maar dat duurt niet lang,want voor je het weet is het weer off we go
.Hoor wat Phil Collins aan het einde zingt(of roept):There's an angel standing in the sun, Freed to get back home,
duidelijke knipoog naar Supper's Ready.
A flower?
5*****A Trick of the Tail proeft het meest naar een sprookachtige sfeer van al hun albums.Het klinkt ook allemaal wat krachtiger en strakker.
De 2 laatste nummers zijn ook wel meer gericht op Peter Gabriel ,dus misschien dat er meer verwijzingen zijn op dit album?(Net als de Lennon-Mccartney via hun teksten elkaar 'beledigen',bezie ik ook dit als een ''voorbode'' van de battles tussen rappers later,alhoewel dit wel wat efficienter klinkt dan die Beatles gekibbel )
Helaas zijn de nummers 2 tot en met 7 allemaal op dezelfde lijn:nummers 2-4-6 zijn over het algemeen wat rustiger en dieper,terwijl 3-5-7 opgewekt en soms wat melig klinken,dus wat variatie(bijv. een track van een minuutje ofzo ergens tussen stoppen)had niet misstaan.
Ook hoor je nou gewoon duidelijk alle liedjes in de trend van couplet-refrein,terwijl bij bijvoorbeeld Selling England...dat maar in 1 of 2 liedjes te horen was.
De echte kracht van A Trick... ligt in de opener en afsluiter.
Bij de gemiddelde van alle nummers komt er precies 4,5* uit, wat ik eigenlijk al wou geven,maar toch begon te twijfelen of het omhoog of omlaag moest,maar dit heeft het album met recht verdiend
.
0
geplaatst: 16 oktober 2006, 11:13 uur
Dank voor je analyse.. Met het toenemen van de meligheid en de liedjes structuur wordt het voor mij een stuk minder leuk om naar genesis te luisteren. Met deze cd begint het afglijden van Genesis naar .......
0
geplaatst: 17 oktober 2006, 15:17 uur
Fantastische plaat. Waar is de zesde ster?
Mijn derde elpee die ik als tiener kocht.
Na deze plaat heb ik weinig meer gehoord dat zoveel indruk op mij maakte als deze.
Mooie dromige ballads(mad man moon, entagled), stevige puntige rocksongs(dance on the v., sqounk , los endos) instrumentale stukken die je meenemen op een avontuurlijke reis (man man moon, robbery...).
voor mensen met aardappelmoeheid, depressie, gebrek aan levenslust, gebroken hart en anderen ziektes en kwalen--->>
eenmaal weeks: het trukje van het staartje
met harde volume innemen!
dr. Sqounk
Mijn derde elpee die ik als tiener kocht.
Na deze plaat heb ik weinig meer gehoord dat zoveel indruk op mij maakte als deze.
Mooie dromige ballads(mad man moon, entagled), stevige puntige rocksongs(dance on the v., sqounk , los endos) instrumentale stukken die je meenemen op een avontuurlijke reis (man man moon, robbery...).
voor mensen met aardappelmoeheid, depressie, gebrek aan levenslust, gebroken hart en anderen ziektes en kwalen--->>
eenmaal weeks: het trukje van het staartje
met harde volume innemen!
dr. Sqounk
0
geplaatst: 11 november 2006, 13:24 uur
In het begin kon deze plaat me nog wel boeien, nu allang niet meer. Opvallend dat de zang van Phil Collins op dit album, en ook nog op de volgende twee (Wind and Wuthering, en And Then There Were Three) veelal dubbel is opgenomen om het enigszins a la Gabriel te laten klinken.
0
geplaatst: 25 november 2006, 15:16 uur
beruk schreef:
.... Met deze cd begint het afglijden van Genesis naar .......
.... Met deze cd begint het afglijden van Genesis naar .......
De openbaring? (Revelation)
0
geplaatst: 9 januari 2007, 18:31 uur
Je zou niet verwachten dat na het verlaten van een bandicoon ze hun beste album gelijk afleveren, maar dat hebben ze misschien tog gedaan. Voor mij evenaren ze hiermee in ieder geval the lamb lies down on broadway.
een 4,5*
een 4,5*
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 10 januari 2007, 19:45 uur
kaspertje schreef:
Je zou niet verwachten dat na het verlaten van een bandicoon ze hun beste album gelijk afleveren, maar dat hebben ze misschien tog gedaan.
Je zou niet verwachten dat na het verlaten van een bandicoon ze hun beste album gelijk afleveren, maar dat hebben ze misschien tog gedaan.
Laat dat 'misschien' maar weg.
0
geplaatst: 7 februari 2007, 03:33 uur
schizodeclown schreef:
Deze plaat is een beetje moeilijk te oordelen gezien de af en toe eentonigheid van dit album.Dus heb ik het meer per nummer moeten oordelen(alhoewel je dat natuurlijk ook bij je beoordeling kan meerekenen).
1.Dance on a volcano:Ik geloof 87 tempowisselingen,lekker mystiek,dreigend,en visueel heel goed inbeeldbaar.Een van de beste uit het Genesis oeuvre naar mijn mening,een 5
2.Entangled:de zang is hier heel mooi,alhoewel de samenzang in de refrein niet helemaal goed gelukt is,maar wel goed.
Dan het muzikale stukje wat 1 van de hoogtepunten van het album is,huppa weer een 5je erbij
3.Squonk:Af en toe in de couplet vind ik onze Phil net als die gast van Simply Red zingen,een beetje swingend bij een cocktail party,veels te poppy naar mijn mening,zonder een echt muzikaal stuk,en dat 6:26 minuten lang,maar het stukje na elk couplet en refrein maakt de nummer toch nog tot een 3,5,en de tekst is ook wel boeiend,+de fade out is top
4.Mad man moon:Eerst klonk de zang een beetje slijmerig(alleen couplet he,refrein is),maar met tekst erbij is het toch op ze plaats.Het muzikale stuk klinkt mooi maar niet perse opbouwend of gevarieerd,de intro(en outro )geeft de song zijn 'kleur';dit alles bij elkaar maakt passend de song wat het is;een 4,5
5.Robbery,assault and battery:Normaal houdt ik nie zo van dat luchtige,ik denk omdat de meeste muziek daarvan ook gewoon dom is,maar dit is wel te gek*,de humor straalt ervan af,en het klinkt goed,ook de muzikale stukken zijn cool*!I like it 4,5 (*voetnoot:dit is toch niet perse tienertaal??Dat zou wel fa2 zijn of noh )
6.Ripples:Jaah,zang is heel mooi hierzo,maar als je naar de lengte van dit nummer kijkt zou je denken dat het daarna helemaal opbouwt ofzo,maar de muzikale play blijft een beetje van hetzelfde,beetje jammer,toch een 4,5 voor de schoonheid ervan
7.A trick of the tail:Eerst dacht ik wat moet ik hiermee??
Het verhaaltje is niet echt boeiend en een beetje vaag,
totdat ik het opeens zag:Beast that can talk?
More like a freak or publicity stunt
Misschien een knipoog naar hun ouwe makker Peter?Daardoor is de liedje wel leuk geworden voor me,een 4
8.Los Endos:Heerlijke afsluiter,vooral bij 2:10,als de bas en drums inkomen,zaalig,puur genieten ,maar dat duurt niet lang,want voor je het weet is het weer off we go.
Hoor wat Phil Collins aan het einde zingt(of roept):There's an angel standing in the sun, Freed to get back home,
duidelijke knipoog naar Supper's Ready.
A flower? 5*****
A Trick of the Tail proeft het meest naar een sprookachtige sfeer van al hun albums.Het klinkt ook allemaal wat krachtiger en strakker.
De 2 laatste nummers zijn ook wel meer gericht op Peter Gabriel ,dus misschien dat er meer verwijzingen zijn op dit album?(Net als de Lennon-Mccartney via hun teksten elkaar 'beledigen',bezie ik ook dit als een ''voorbode'' van de battles tussen rappers later,alhoewel dit wel wat efficienter klinkt dan die Beatles gekibbel )
Helaas zijn de nummers 2 tot en met 7 allemaal op dezelfde lijn:nummers 2-4-6 zijn over het algemeen wat rustiger en dieper,terwijl 3-5-7 opgewekt en soms wat melig klinken,dus wat variatie(bijv. een track van een minuutje ofzo ergens tussen stoppen)had niet misstaan.
Ook hoor je nou gewoon duidelijk alle liedjes in de trend van couplet-refrein,terwijl bij bijvoorbeeld Selling England...dat maar in 1 of 2 liedjes te horen was.
De echte kracht van A Trick... ligt in de opener en afsluiter.
Bij de gemiddelde van alle nummers komt er precies 4,5* uit, wat ik eigenlijk al wou geven,maar toch begon te twijfelen of het omhoog of omlaag moest,maar dit heeft het album met recht verdiend.
Deze plaat is een beetje moeilijk te oordelen gezien de af en toe eentonigheid van dit album.Dus heb ik het meer per nummer moeten oordelen(alhoewel je dat natuurlijk ook bij je beoordeling kan meerekenen).
1.Dance on a volcano:Ik geloof 87 tempowisselingen,lekker mystiek,dreigend,en visueel heel goed inbeeldbaar.Een van de beste uit het Genesis oeuvre naar mijn mening,een 5
2.Entangled:de zang is hier heel mooi,alhoewel de samenzang in de refrein niet helemaal goed gelukt is,maar wel goed.
Dan het muzikale stukje wat 1 van de hoogtepunten van het album is,huppa weer een 5je erbij
3.Squonk:Af en toe in de couplet vind ik onze Phil net als die gast van Simply Red zingen,een beetje swingend bij een cocktail party,veels te poppy naar mijn mening,zonder een echt muzikaal stuk,en dat 6:26 minuten lang,maar het stukje na elk couplet en refrein maakt de nummer toch nog tot een 3,5,en de tekst is ook wel boeiend,+de fade out is top
4.Mad man moon:Eerst klonk de zang een beetje slijmerig(alleen couplet he,refrein is
),maar met tekst erbij is het toch op ze plaats.Het muzikale stuk klinkt mooi maar niet perse opbouwend of gevarieerd,de intro(en outro )geeft de song zijn 'kleur';dit alles bij elkaar maakt passend de song wat het is;een 4,5 5.Robbery,assault and battery:Normaal houdt ik nie zo van dat luchtige,ik denk omdat de meeste muziek daarvan ook gewoon dom is,maar dit is wel te gek*,de humor straalt ervan af,en het klinkt goed,ook de muzikale stukken zijn cool*!I like it
4,5 (*voetnoot:dit is toch niet perse tienertaal??Dat zou wel fa2 zijn of noh ) 6.Ripples:Jaah,zang is heel mooi hierzo,maar als je naar de lengte van dit nummer kijkt zou je denken dat het daarna helemaal opbouwt ofzo,maar de muzikale play blijft een beetje van hetzelfde,beetje jammer,toch een 4,5 voor de schoonheid ervan
7.A trick of the tail:Eerst dacht ik wat moet ik hiermee??
Het verhaaltje is niet echt boeiend en een beetje vaag,
totdat ik het opeens zag:Beast that can talk?
More like a freak or publicity stunt
Misschien een knipoog naar hun ouwe makker Peter?Daardoor is de liedje wel leuk geworden voor me,een 4
8.Los Endos:Heerlijke afsluiter,vooral bij 2:10,als de bas en drums inkomen,zaalig,puur genieten ,maar dat duurt niet lang,want voor je het weet is het weer off we go
.Hoor wat Phil Collins aan het einde zingt(of roept):There's an angel standing in the sun, Freed to get back home,
duidelijke knipoog naar Supper's Ready.
A flower?
5*****A Trick of the Tail proeft het meest naar een sprookachtige sfeer van al hun albums.Het klinkt ook allemaal wat krachtiger en strakker.
De 2 laatste nummers zijn ook wel meer gericht op Peter Gabriel ,dus misschien dat er meer verwijzingen zijn op dit album?(Net als de Lennon-Mccartney via hun teksten elkaar 'beledigen',bezie ik ook dit als een ''voorbode'' van de battles tussen rappers later,alhoewel dit wel wat efficienter klinkt dan die Beatles gekibbel )
Helaas zijn de nummers 2 tot en met 7 allemaal op dezelfde lijn:nummers 2-4-6 zijn over het algemeen wat rustiger en dieper,terwijl 3-5-7 opgewekt en soms wat melig klinken,dus wat variatie(bijv. een track van een minuutje ofzo ergens tussen stoppen)had niet misstaan.
Ook hoor je nou gewoon duidelijk alle liedjes in de trend van couplet-refrein,terwijl bij bijvoorbeeld Selling England...dat maar in 1 of 2 liedjes te horen was.
De echte kracht van A Trick... ligt in de opener en afsluiter.
Bij de gemiddelde van alle nummers komt er precies 4,5* uit, wat ik eigenlijk al wou geven,maar toch begon te twijfelen of het omhoog of omlaag moest,maar dit heeft het album met recht verdiend
.Wou trouwens nog even melden dat ik het 1 en andere info van progwereld.org heb,zeer interessante reviews heb je daar
0
geplaatst: 7 februari 2007, 07:43 uur
schizodeclown schreef:
De echte kracht van A Trick... ligt in de opener en afsluiter.
De echte kracht van A Trick... ligt in de opener en afsluiter.
Bedankt voor deze review, maar ben duidelijk niet met jouw concusie eens. De kracht van dit album zit hem juist in nummers als 'Entangled', 'Mad Man Moon (één van de beste composities van Banks) en 'Ripples'.'
Eigenlijk kent dit album weinig zwakke momenten
0
geplaatst: 7 februari 2007, 08:37 uur
Flipper schreef:
Beste Flipper, (quote)
Eigenlijk kent dit album weinig zwakke momenten Hoewel mijn absolute voorkeur uitgaat naar dat andere Genesis album
, ben ik het dit keer wel met je eens. Op "A trick of the tail" staan weinig, of liever gezegd, geen zwakke momenten. Het nummer "Entangled" van dit wonderschone album reken ik zelfs tot één van de beste songs dat ooit door Genesis is uitgebracht .Met hartelijke groet
, Hans
0
geplaatst: 7 februari 2007, 14:26 uur
Flipper schreef:
Bedankt voor deze review, maar ben duidelijk niet met jouw concusie eens. De kracht van dit album zit hem juist in nummers als 'Entangled', 'Mad Man Moon (één van de beste composities van Banks) en 'Ripples'.'
Eigenlijk kent dit album weinig zwakke momenten
(quote)
Bedankt voor deze review, maar ben duidelijk niet met jouw concusie eens. De kracht van dit album zit hem juist in nummers als 'Entangled', 'Mad Man Moon (één van de beste composities van Banks) en 'Ripples'.'
Eigenlijk kent dit album weinig zwakke momenten
Ik bedoelde er eigenlijk mee dat de nummers 2 t/m7 een beetje eentonig achter elkaar klinken,elke nummer die jij vermeld wordt daarna gelijk afgewisseld met wat meer melige nummers,waardoor de variatie ontbreekt,en de opener en afsluiter brengen die balans dus wat meer terug.
Wat betreft kwaliteit van composities ben ik het natuurlijk met je eens, wonderschone nummers,ik denk dat ik het gewoon een beetje ongelukkig heb geschreven
0
geplaatst: 25 april 2007, 21:04 uur
marcello schreef:
Iemand de 5.1 versie al ?
Iemand de 5.1 versie al ?
Ja! in een mooi box nog wel met een vijftal andere sacd/dvd combi's
0
geplaatst: 13 mei 2007, 05:02 uur
Beste cd van genesis na gabriel......later werd het steeds commercieler, zoetsappiger en nikszeggender.....uit deze cd klinkt nog idealisme.
0
geplaatst: 2 juni 2007, 11:28 uur
vergeleken met die vlakke masters voorheen is het geluid op de 5.1 versie een openbaring. Het bonusmateriaal met een dvd concert uit 1976 is ook mooi meegenomen (transfer van video)
* denotes required fields.