Ik moet zeggen dat ik met enige huivering dit album heb aangeschaft ondanks de zeer fraaie hoes. Gabriel uit de band, wat zou er nog van de band zijn overgebleven? Wel nu dat viel allesinds mee. Ik wil absoluut niet in een discussie betrokken raken over in welke periode Genesis beter was of niet. Na dit album leek het er op dat het eigenlijk wel goed was dat Gabriel vertrok, tenslotte hebben beiden zich kunnen ontwikkelen zoals ze wilden. Dat heeft aan beiden kanten (voor mij dan) mooie muziek opgeleverd. Persoonlijk vind ik Gabriel een betere zanger dan Collins maar ik ken ook zangers die slechter zingen dan Collins. Bovendien leent de stem van Collins zich misschien wel beter voor het werk waar de band naartoe zou opschuiven dan de stem van Gabriel. (we zullen het waarschijnlijk nooit weten, dus is dat ook een vrij zinloze discussie

) Bovendien schijnen de heren er zelf heel wat minder moeite mee te hebben dan de fans, getuige de samenwerking ook op Gabriels solowerk.
Terug naar het album. Aangenaam verrast was ik na de eerste beluistering. Natuurlijk miste ik de stem van Gabriel wel maar in de loop der tijd ben ik dit album toch aardig gaan waarderen.
Dance on a Volcano is een geweldige opener en Entangled is werkelijk van een onaardse schoonheid. Een "gewichtloos" nummer bijna, je kan er zo heerlijk op weg zweven.
Squonk is een stevig nummer over de legende van een figuur die zichzelf oplossen in tranen. Lekkere stevige bas trouwens!
Mad Man Moon is een mooi progrock nummer. De tekst is mij niet duidelijk,
Robbery, Assault & Battery ligt voor mij duidelijk in de traditie van The Battle of Epping Forest, Harald the Barral e.d., Lekker zoals Collins op de drums bezig is. (Ik kan deze epische nummers van Genesis wel waarderen)
Ripples... ouder worden met zulke muziek is misschien zo erg nog niet

A Trick of the Tail is voor mij het minste nummer op dit album.
Los endos met het uitzwaaien van Gabriel (There's a angel standing in the sun, freed to get back home, als reactie op Gabriel's tekst in Solsbury Hill, take your things, I've come to take you home) mooi hoor.
Enfin, u begrijpt dat ik uitermate in mijn nopjes was met dit album.
