menu

Genesis - Wind & Wuthering (1976)

mijn stem
4,02 (303)
303 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charisma

  1. Eleventh Earl of Mar (7:39)
  2. One for the Vine (9:56)
  3. Your Own Special Way (6:15)
  4. Wot Gorilla? (3:12)
  5. All in a Mouse's Night (6:35)
  6. Blood on the Rooftops (5:20)
  7. "Unquiet Slumbers for the Sleepers... (2:23)
  8. ...In That Quiet Earth" (4:49)
  9. Afterglow (4:10)
totale tijdsduur: 50:19
zoeken in:
avatar van rkdev
4,5
Helemaal met je eens Neal over dit album, en ook over Abacab.
Maar Duke is toch echt een goede plaat waar ze aan de ene kant hun progroots niet verbergen, maar aan de andere kant ook korte en bondigere nummers gingen schrijven. De perfecte overgangsplaat dus.

Edit: heb zojuist jouw commentaren bij Duke gelezen. Inderdaad ieder z'n mening en als het oude werk je ding is snap ik dat het na het vertrek van eerst Gabriel en daarna Hackett 'over' was. Ik hou van de beide gezichten van Genesis (en het oude solowerk van Phil), dus kan daarom beide periodes ook goed waarderen.

5,0
@rkdev: Genesis en Invisible Touch vond ik nog wel aardige albums, maar als je die afzet tegen Genesis tot en met Wind & Wuthering kom ik tot die conclusie. Niet echt slecht, maar veel minder niveau. Daarbij hoorde ik op W & W nog een prima Phil Collins die mij af en toe aan PG doet denken, maar dat neemt eveneesn af met de albums die volgden. Ik geniet des te meer van hun 'oudere' werk!!

avatar van rkdev
4,5
Neal Peart schreef:
@rkdev: Genesis en Invisible Touch vond ik nog wel aardige albums, maar als je die afzet tegen Genesis tot en met Wind & Wuthering kom ik tot die conclusie. Niet echt slecht, maar veel minder niveau. Daarbij hoorde ik op W & W nog een prima Phil Collins die mij af en toe aan PG doet denken, maar dat neemt eveneesn af met de albums die volgden. Ik geniet des te meer van hun 'oudere' werk!
Ben het helemaal met je eens, behalve 'Duke', daarover verschillen we van mening. Maar de 'oude' Genesis is inferieur aan de jaren vanaf pakweg 1981.

avatar van FrodoK
3,5
Als je daarmee Genesis van vóór 1970 bedoelt, ben ik het met je eens.

avatar van Broem
4,0
Ook dit album laat in de lijn van haar voorgangers mooie epische songs horen. Ook zonder de zang van PG een "echt" Genesis album. Mooie lange songs met de nodige afwisseling. Hoe belangrijk was Steve Hackett wel niet voor de band! Erg belangrijk. Was het laatste reguliere album wat ik nog op vinyl moest hebben (t/m and then there were three) De rest van de albums interesseert me minder.

5,0
Broem schreef:
Ook dit album laat in de lijn van haar voorgangers mooie epische songs horen. Ook zonder de zang van PG een "echt" Genesis album. Mooie lange songs met de nodige afwisseling. Hoe belangrijk was Steve Hackett wel niet voor de band! Erg belangrijk. Was het laatste reguliere album wat ik nog op vinyl moest hebben (t/m and then there were three) De rest van de albums interesseert me minder.
Daar ben ik het 100% mee eens

4,0
Mooi album van genesis.

Er zit mooie opbouw en veel afwisseling in de lange nummers, waarvan ik de mooiste 'blood on the rooftops', 'one for the vine' en 'your own special way' vindt. De rest van de nummers zijn ook prima, maar deze steken er toch wel bovenuit.
'Afterglow' is echt een bloedmooi nummer en een perfecte afsluiting van het album. Op dat nummer komt Phil's stem het mooist naar voren. Nu kom ik ook gelijk bij een minpuntje: De stem van Collins. Het klinkt nogal onzeker en zacht en dat kan soms mooi zijn, maar bij sommige stukken komt het niet echt overtuigend over zoals Gabriel of later werk van genesis.
Voor de rest is het gewoon een heel mooi intens episch progalbum, beter dan zijn opvolger.

avatar van Bluebird
4,0
Gabriel kan/kon zich vocaal duidelijk expressiever uitdrukken, dat is zeker waar. Tot Duke heb ik Collins zelfs soms ronduit zwak gevonden als zanger. Kreeg ook vaak de indruk dat hij te veel zijn best deed om op Gabriel te lijken met een veel te dun kopstemmetje. Nu zou hij dat live met het oude werk ook wel moeten uiteraard maar juist dan vallen je de verschillen pijnlijk op. Later werd het beter maar het veel kleurrijkere nivo van Gabriel heeft hij voor mij nooit gehaald. Twee totaal verschillende persoonlijkheden ook.

WPE
Wind and Wuthering vind ik eerlijk gezegd net zo goed als Trick of the Tail. Ook een hoogtepunt te noemen op symfonisch gebied. En het nummer "Blood on the Rooftops"...geweldig in een woord.

avatar van namsaap
4,0
Vandaag in de grabbelbak bij de tweedehands platenboer op de kop getikt. Kende het album tot vandaag nog niet maar bij de eerste luisterbeurt wordt ik al erg blij!

avatar van Stekelnootje
5,0
namsaap schreef:
Vandaag in de grabbelbak bij de tweedehands platenboer op de kop getikt. Kende het album tot vandaag nog niet maar bij de eerste luisterbeurt wordt ik al erg blij!


Ik blijf het bijzonder vinden om te lezen dat albums die al decennia tot mijn favorieten behoren in een grabbelbak worden gevonden, nog sterker, en dat ze dan onbekend schijnen te zijn voor de vinder. Nou ja, niet zo vreemd eigenlijk. Ook voor mij is dat moment van het voor de eerste keer horen er ooit geweest en wat geweldig was dat, super dat nu nog steeds muziekliefhebbers w&w ontdekken. Een sprookje vindt ik dit album.

avatar van Running On Empty
5,0
Ook mooi om te lezen dat mensen deze plaat nog steeds ontdekken en erg blij worden van hun nieuwe vondst. Prima.

avatar van namsaap
4,0
Stekelnootje schreef:

Ik blijf het bijzonder vinden om te lezen dat albums die al decennia tot mijn favorieten behoren in een grabbelbak worden gevonden, nog sterker, en dat ze dan onbekend schijnen te zijn voor de vinder. Nou ja, niet zo vreemd eigenlijk. Ook voor mij is dat moment van het voor de eerste keer horen er ooit geweest en wat geweldig was dat, super dat nu nog steeds muziekliefhebbers w&w ontdekken. Een sprookje vindt ik dit album.


Tja, opgegroeid met muziek van eind jaren '80 en later. De Genisis die ik leerde kennen nodigde niet gelijk uit tot het verkennen van de eerdere discografie. Nu de schade aan het inhalen

avatar van Hakuna
4,5
Was de voorganger ''A Trick of the Tail '' al een mysterieus album, met deze waardige opvolger waan je je als luisteraar vanaf de eerste luisterbeurd al in een sprookjesbos waar je bij wijze van spreken de feeën en tovenaars muzikaal iets heel mooist in je oren toveren.
Bij het luisteren komen mij gewoon oren te kort, gewoon magistraal welke muzikale wonderen hier gebeuren.
Niet verder praten, maar gewoon luisteren en wegdromen in het Hakuna bos, zelfs al staat er maar 1 boom.

Dit sprookjesbos telt nu al 4 grote en 1 kleine boom, waarbij die kleine boom nog verder kan en mag groeien zodat het er uiteindelijk 5 grote bomen zijn geworden.

avatar van Tony
5,0
Progparel van jewelste met hier en daar wat melancholisch romantische momenten, die Collins als zanger hier op het lijf geschreven zijn. Vind hem op W&W dus bijzonder sterk vocaal. Helaas zou hij in later jaren wat doorslaan richting zoetsappigheid, maar hier klopt het nog allemaal. Geen enkel minder nummer, allemaal in de bovenste categorie qua Genesis composities als je het mij vraagt en in mijn persoonlijke top 3 van Genesis overall. Verhoogd derhalve, met meer dan een halve punt!

5,0
Tony schreef:
Progparel van jewelste met hier en daar wat melancholisch romantische momenten, die Collins als zanger hier op het lijf geschreven zijn. Vind hem op W&W dus bijzonder sterk vocaal. Helaas zou hij in later jaren wat doorslaan richting zoetsappigheid, maar hier klopt het nog allemaal. Geen enkel minder nummer, allemaal in de bovenste categorie qua Genesis composities als je het mij vraagt en in mijn persoonlijke top 3 van Genesis overall. Verhoogd derhalve, met meer dan een halve punt!


Klopt en vergeet de super bijdrage niet van Steve Hackett ( zijn laatste album bij deze groep)

avatar van rkdev
4,5
Vandaag het album Genesis - Archive - Volume 2: 1976 - 1992 (2000) weer eens gedraaid en hoorde het geweldige Inside and Out weer voorbij komen. Echt onbegrijpelijk dat dit instrumentaaltje geen plek heeft gekregen op dit album.

Je hoort duidelijk de invloeden van Steve Hackett en ik vind het echt een misser dat dit niet op 'Wind & Wuthering' staat. Ik kan ik als enige verklaring bedenken dat het iets weg heeft van 'Afterglow' en het daarom is weggelaten. Zonde, dan was het een 5* album geweest.

avatar van Cor
4,0
Cor
Nog één keer het bewijs dat het viertal het ook kon zonder Peter Gabriel. Dat was dus geen toeval de vorige keer, maar kwaliteit. En idd. Steve Hackett voegde het nodige toe aan de sound. 'Afterglow' is een wel heel fraaie afsluiter van dit stemmige Genesis-album.

5,0
Cor schreef:
Nog één keer het bewijs dat het viertal het ook kon zonder Peter Gabriel. Dat was dus geen toeval de vorige keer, maar kwaliteit. En idd. Steve Hackett voegde het nodige toe aan de sound. 'Afterglow' is een wel heel fraaie afsluiter van dit stemmige Genesis-album.

Dit album wel, maar daarna ging ik hem steeds meer missen net zoals Steve Hackett....

avatar van vigil
5,0
Ik denk dat het inmiddels wel bekend is...

avatar van Bluebird
4,0
Dan heb ik vast iets gemist. Vertel eens Neal?

avatar van Tony
5,0
Nou, als je een beetje tussen de regels door kunt lezen mag je wel de voorzichtige conclusie trekken dat Neal Peart de oudere Genesis met z'n 5-en toch wel prefereert boven de zeg maar latere Genesis, die met z'n 3-en. Maar ik kan er naast zitten?

avatar van Bluebird
4,0
Zou het niet weten. Hier wordt toch specifiek Gabriel bedoeld als ik het goed begrepen heb? Althans die was cursief aangemerkt.


5,0
Feestreacties Heren

avatar van lennert
4,5
En hier maak ik denk ik wel een omslag met een groot aantal van de fans. Wind & Wuthering is voor mij namelijk een bijna perfect album. Your Own Special Way is absoluut een lastiger nummer om compleet te waarderen, aangezien het zoetsappig is op een manier waar de meeste Collins-haters (of mensen die zijn soloalbums gewoon niet zo waarderen natuurlijk) een broertje dood aan hebben. Oh, Rutherford heeft deze track geschreven? Nevermind, dan ga ik Phil Collins hier niet eens verantwoordelijk voor houden. Hij zingt nog behoorlijk mooi ook. En zo vervelend vind ik het nummer eigenlijk ook niet. Niet zo mooi als de andere ballads Blood On The Rooftops of het afsluitende Afterglow, maar echt niet slecht.

Ligt het aan mij, of horen er meer mensen vergelijkingen met Rush? De synthesizer-sounds op de openingstrack, of de manier hoe de stuwende bas en drums tekeer gaan op Wot Gorilla? en "Unquiet Slumbers for the Sleepers... / ...In That Quiet Earth": het doet mij denken aan de Hemispheres/Permanent Waves/Moving Pictures sound die dit Canadese trio (later dan Genesis) hanteerde. Aangezien Geddy Lee Nursery Cryme als een van zijn favoriete albums noemt, lijkt een eventuele vergelijking ook niet geheel onwaarschijnlijk. Hackett klinkt hier overigens ook nog lekker, terwijl hij op de instrumentaaltjes oefent met een wat klinischere gitaarsound die lekker fel klinkt.

Nog niet zo goed als Nursery Cryme. Moet ik nog zeggen waarom? Ok dan: er staat geen The Musical Box op. Ik zou Wind & Wuthering tot nu toe wel het meest 'volwassen' album van de band willen noemen, als dit ook maar iets betekent. Het voelt nu bijna vervelend te weten dat dit het laatste album met Hackett is, zijn bijdrages aan de band zijn niet te onderschatten en wat mij betreft even belangrijk als die van Gabriel. Nu ben ik extra benieuwd naar de opvolger!

Tussenstand:
1. Nursery Cryme
2. Wind & Wuthering
3. Selling England By The Pound
4. A Trick Of The Tail
5. The Lamb Lies Down On Broadway
6. Foxtrot
7. Trespass
8. From Genesis To Revelation

avatar van musician
5,0
Dit was mijn eerste album van Genesis en dan heeft het natuurlijk altijd een streepje voor.
Maar mijn uiteindelijke voorkeur gaat toch uit naar het iets meer "dromerige" A trick of the Tail. Wind & Wuthering is weliswaar ook 5* maar mij net even te "schel". Op sacd vind ik de eerste ook beter klinken.

avatar van Casartelli
4,0
lennert schreef:
Ligt het aan mij, of horen er meer mensen vergelijkingen met Rush? De synthesizer-sounds op de openingstrack, of de manier hoe de stuwende bas en drums tekeer gaan op Wot Gorilla? en "Unquiet Slumbers for the Sleepers... / ...In That Quiet Earth": het doet mij denken aan de Hemispheres/Permanent Waves/Moving Pictures sound die dit Canadese trio (later dan Genesis) hanteerde. Aangezien Geddy Lee Nursery Cryme als een van zijn favoriete albums noemt, lijkt een eventuele vergelijking ook niet geheel onwaarschijnlijk.
Ik zal bij een volgende luisterbeurt eens opletten, maar vooralsnog hoor ik de vergelijking totaal niet eerlijk gezegd.

Wat de vergelijking voor mij sowieso moeilijk maakt, is dat Genesis hier nog met beide benen in de klassieke symfo stond (wat men verder ook van Your Own Special Way mag vinden), terwijl Rush op de genoemde platen steeds meer elementen van pakweg The Police (een andere bewonderde band) in hun muziek aan het incorporeren was. Maar goed, dat is het totaalplaatje en jij wijst op specifieker instrumentgebruik... dus die herbeluistering komt... een keer.

avatar van Leptop
...pakweg The Police.... leuke vergelijking die goed verklaart waarom ik beide bands bewonder.
Genesis ook overigens en ik was getriggerd door de opmerking van lennert. Ook ik heb het nog niet gehoord. Maar ik blijf luisteren!

avatar van RuudC
4,5
Deze lp heb ik drie jaar geleden van mijn schoonouders gekregen en ik herinner me hem vooral als kalm en sereen. Ik was best wel onder de indruk, maar de destijds geplande ontdekkingstocht door de wereld van Genesis heeft lang op zich laten wachten. Nog steeds hoor ik die mooie, serene muziek graag. Vandaag hoor ik er toch wel meer spannende elementen in en wederom geniet ik van begin tot eind. One For The Vine heeft al wat eighties trekjes. Heerlijke progressieve track. Jammer dat er een nummer als Your Own Special Way achteraan komt. Niet slecht, maar wel wat misplaatst op dit album. Blood On The Rooftops is daarentegen een waar pareltje. Een die eigenlijk wel de dwarsfluitpartijen van Gabriel zou kunnen gebruiken. Het nummer past goed bij de prachtige hoes. Verder steelt Banks weer de show op de instrumentals die het album afsluiten. Gewoon weer een goed album. Ik zie niet in waarom Genesis hier per se minder is dan een paar jaar eerder.


Tussenstand:
1. Selling England By The Pound
2. Nursery Cryme
3. A Trick Of The Tail
4. Winds & Wuthering
5. The Lamb Lies Down On Broadway
6. Foxtrot
7. Trespass
8. From Genesis To Revelation

avatar van goldendream
Voor lennert, RuudC en alle grote fans:
Genesis - Live in Dallas 1977 (Audio Upgrade) - YouTube

Ga naar 4'42'' voor de gitaarsolo van Steve Hackett.
Voor mij een groter gemis in de band dan Peter Gabriel.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:40 uur

geplaatst: vandaag om 01:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.