Genesis - Wind & Wuthering (1976)

volgens mij vroeg jij er naar, maar goed....

Ja, sorry Vigil, je hebt gelijk, we keken naar Genesis leed.

Ik zal de LP Voyage of the acolythe van Steve Hackett nog eens opzetten, van het stof ontdoen. Ik had nog nooit de aandrang gevoeld de cd aan te schaffen.
Uit mijn hoofd zingt Phil Collins er ook inderdaad een nummer op.

Inderdaad, dat heet ''Star Of Sirius'' en ik ben maar wát blij dat ik de LP ooit voor de CD heb kunnen omruilen.

Ik heb zelf inmiddels de remastered versie van Voyage met extra tracks !

Daarover gezellig verder leuteren in het daarvoor bestemde topic?

Ik heb al een tijdje de remaster in huis, niet met dvd, maar gewoon het cd'tje op "the famous charisma label" en hij is er echt op vooruit gegaan. Je hoort meer muziek en het geluid is warmer dan de vorige cd. Die heb ik dan ook niet meer. Ik hoop dan de peter gabriel jaren ook op alleen de cd uitkomen en op charisma label (ze hebben daar wel gezeten) want die wil ik dolgraag. (ik heb een zwak voor die charisma label....)

Ik ook. Ik heb van deze en anderen ook de LP's nog met dat prachtige label.

Ben toch voor de box gegaan, de Gabriel jaren zijn van zo'n hoge klasse dat die box een must have is.

Alleen al voor het prachtige One For The Vine zeer de moeite waard. Ik probeer dan altijd maar de Sky Radio Phil Collins te vergeten, je weet wel, die Phil Collins die een paar jaar geleden in een kerst-reclamespotje met Marco Borsato te zien was ... dié Phil Collins, die van One More Night, Another Day In Paradise en Tarzan, de Phil Collins waarvan het me zelfs niet zou verbazen dat hij nog eens naast Gordon komt te zitten in één of andere jury voor een TV show. Wat kunnen mensen toch veranderen. Hoewel, Your Own Special Way op W&W vind ik al richting toekomst wijzen (ja, ik weet, het nummer is van Rutherford).

Niet de beste Genesisplaat, maar wat mij betreft wel de laatste der "groten" waarmee duidelijk werd dat de grote ommezwaai naar toegankelijke top-40 pop werd ingezet na het vertrek van Steve Hackett na dit album, en niet na het eerdere vertrek van Peter Gabriel. Ben nu in Hackett's albums aan het duiken en daar zit toch ook wel behoorlijk wat smakelijks bij.

Overigens vind ik latere Genesis hier en daar best nog te pruimen, het was moedig een andere richting in te slaan en het heeft ze geen windeieren gelegd. Ik ben dan ook weer geen totale Collins-basher - zijn eerste solo album vind ik ook prima. Maar ik prefereer 'm hier.
4****

moet geloof ik wachten tot de herfst, want deze vond ik gisteren (nadat ik foxtrot en selling england had geprobeerd ) ook al geen ene moer an

deed me niks

ik heb het gegarandeerd kompleet mis, dit is niet - geen ene moer an - dit is gewoonweg geweldig

alleen nu niet

de herfst dus

Album uit de Collins periode met de meeste 'prog' invloeden. Misschien dat het om die reden is dat het zijn pracht pas laat aan mij toonde.
Maar nu vind ik het een van Genesis beste platen.

Voorloper van de prachtige dubble Live cd Seconds out. Dat was eigenlijk de tour naar aanleiding van Wind & Wuthering.

A trick of the tail is (met voor de eerste keer Phil Collins) erg mooi, ingetogen. Bij Wind & wuthering gaan al meer alle trossen los, ook al is het compositorisch iets minder dan het meer sprookjesachtige A trick of the tail.

Maar prachtig is het en inderdaad heel veel prog invloeden.

Ik vind a trick of the tail iets beter, maar dat betekent niet dat ik wind and wuthering gelijk een slecht album vind. Ik moest er alleen even inkomen deze keer. One for the vine en unquiet slumbers zijn geweldige nummers. Vooral de laatste doet me erg aan de bloedmooie outro van entangled denken. Genesis heeft betere werken gemaakt, maar deze is ook in zijn geheel wonderschoon. Vijf sterren.

ik vind qua sfeer W&W veel sfeervoller/herfstiger dan het iets vrolijkere Trick.

Ik zie die opmerking omtrent dit album en dat Trick beter zou zijn zo vaak en altijd denk ik dan weer: "Hoor ik dan een heel ander album als ik naar Trick luister?". Zowel Squonk, Robbery als Trick Of The Tail zijn aardige songs maar verbleken bij zelfs de minste nummers van Wind & Wuthering (en feitelijk heeft die er niet 1 wat mij betreft, zelfs Special Way vind ik mooi passen in het geheel).

Nee hoor ChrisX, ik heb dat ook. Al heeft het even geduurd voordat de pracht van dit album tot me doordrong. Misschien dat dit ook het probleem van W&W is, het album laat zijn pracht niet meteen bij de eerste luisterbeurten zien/horen, en het kan dat mensen dan al zijn afgehaakt. Op Trick staat natuurlijk ook Ripples waardoor het album misschien meer mensen aanspreekt, terwijl dit album geen enkel 'bekend' nummer bevat.

A trick of the tail is natuurlijk ook nog steeds het album van Entangled en vooral Los endos, één van de grotere krakers (ook live) van Genesis.

In de totale beoordeling op mume ontlopen beide cd's elkaar ook nauwelijks.

Doorslaggevend ten voordele van A trick of the tail vind ik het aparte karakter, dat toch nog grotendeels in het verlengde ligt van het oudere Genesis werk, uiteraard met Peter Gabriel nog als zanger.

Phil Collins zingt op A trick of the tail nog mooi ingetogen, voordat steeds meer de trossen bij hem los gingen, zoals bekend.

Maar beide cd's zijn prachtig en te adviseren!

Klopt, daardoor zal die plaat dus én die-hard Genesis fans én de 'gewone' muziekliefhebbers (door Ripples) aanspreken.

Overigens is de live-versie van Los Endos sterker dan de studio versie, die is me net te 'mat'. Ik ben vooral gecharmeerd van de versie die ze speelden tijdens de Invisible Touch tour (zie DVD live at Wembley).

Afterglow is toch wel redelijk bekend nummer, of zeg ik dat met te veel optimisme? Ik vind het trouwens allebei heerlijke albums. Het zijn net 2 halve Magdenburger bollen, misschien de een wat "spring"-lenteachtiger en deze wat herfstiger. Misschien was de band ietsje vertrouwder met het nieuwe geluid met Collins. Ach, het doet er niet veel toe.
Wat zou je trouwens denken als dit als dubbel album was uitgekomen in 1976? Dan gaat het naar "the Lamb Lies" niveau en zou het een top 10 plaat uit de jaren 70 zijn geworden.
De eerste twee platen met Collins op zang behoren volgens mij gewoon tot het klassieke Genesis oeuvre. Van Nursery Crime tot W&W is het allemaal geweldig, daarna werd het langzaamaan steeds minder met Invisible Touch als dramatisch dieptepunt.

Dit is toch wel de beste plaat van Genesis, maar o wat jammer dat One for the Vine niet de slottrack is, dat nummer zit zo vol ideeën, daar komt een gemiddelde band op een heel album nog niet aan toe. Blijf altijd met een zwaar gelukzalig gevoel achter als dat nummer geklonken heeft.

Ik ben toch erg blij dat ze dat idee niet gehad hebben want anders was deze fantastische plaat al na 2 liedjes afgelopen

Heb dit altijd de minste Genesis gevonden van diegene die ik had (t/m And Then There Where Three). Maar zoals altijd wekken berichten wel weer interesse dus heb het eens opgezet (dat is ook al 10 jaar terug). 'One for the Vine' hoe ging dat ook al weer? O, ja.

Zeker niet mijn favoriet, howel de 'break' op vijf minuten wel wat pit geeft. De vocale lijn op 7,5 minuut ook fraai. Klinkt als ouwe Genesis, maar dan is Collins toch wel een breekpunt Ýour Own Special Way' altijd vreselijk gevonden. Nog steeds trouwens - hou niet van zijn stem. Vind 'Blood on the Rooftops' dan weer beter geslaagd (inbreng van Hackett bevalt mij vaak beter dan die van Banks). Blijf het verder maar een gemiddeld album vinden, met teveel weinig zeggende instrumentals ook - noemde iemand daar 'Los Endos'? Ik bedoel maar.

Hoewel redelijk identiek qua vorm en stijl, het nivo van ATOTT weet WAW idd niet helemaal te halen. Het ontbreekt hier gewoon aan composities als het al genoemde Los Endos, Ripples en Entangled bijvoorbeeld. Het geluidsbeeld mist naar mijn smaak ook een zekere sfeer vergeleken bij de befaamde voorganger. Iets te scherp, te clean, en teveel dynamiek. Maar toch nog steeds ver te prefereren boven wat nog komen zou............

Wind & Wuthering ? Heerlijk album wat ik nog altijd zeker 1 keer per jaar opzet ( na echt in de jaren 80 ' grijsgedraaid ' te hebben ).

Bijzonder voor mij : " Afterglow " mag op mijn begrafenis ( iedereen welkom trouwens, wordt een leuk muzikaal uurtje.. ) gespeeld worden.

Twijfel echter altijd aan deze album versie of de Three Sides Live versie. welke te kiezen ?? ( Live ook zo gruwelijk mooi gezongen en een echte afsluiter !! ).

Ik zou de live versie kiezen. Wanneer is de begrafenis?

Euh.... mocht het zover zijn dan zal ik je een seintje vanuit " The Other Side " een seintje geven. Schrik niet.. of

Zeer sferisch album, elk nummer ervan. En dan te bedenken dat 'Please Don't Touch' van Hackett gesneuveld is ten faveure van het (onterecht soms wat gediste) 'Wot Gorilla?'. Collins heeft verklaard de groove daarvan te hebben opgedaan bij Weather Report, en als je Nubian Sundance van Mysterious Traveller erbij pakt, dan hoor je ook wel dat dat klopt. Was overigens geen Chester Thompson-groove, dat zou helemaal grappig zijn geweest.

Maar goed, Tony Banks vindt (in de re-issue-interviews van 2007) dit album en Duke de meest geslaagde Genesisalbums, en ik snap dat wel. Al is de balans een beetje doorgeslagen richting de toetsen, het is toch wel een fijne luisterervaring, zeker in de 5.1-mix (wow!). Favorieten: 'Eleventh...', 'One For The Vine', 'All In A Mouse's Night', 'Blood On The Rooftops' (van Hackett en Collins, vinden ze allemaal een prachtnummer, en terecht), '...In That Quiet Earth' en 'Afterglow' (al is dat laatste nummer live op Three Sides Live beter). En mijns inziens geen inzakmomenten, zelfs Your Own Special Way niet, dus elke * voor mij meer dan waard.

Het gaat mij aan het hart richting mijn oude cd, je krijgt er toch altijd een band mee gezien het geluid dat wordt voortgebracht, maar vandaag toch maar de knoop doorgehakt: de sacd versie aangeschaft.

Misschien dat het weer buiten en de treffende hoes mij net even het laatste zetje hebben gegeven. Maar juist ook bij Wind & wuthering ben ik erg benieuwd naar de geluidskwaliteit.

Als een van mijn eerdere cd-aanschaffen in mijn leven (platenzaak Elpee te Leiden, fl 39,90) is hij nog nooit eerder digitaal geremasterd vervangen, het staat ook onderop aan de achterzijde: This compact disc is not digitaly recorded en dus ook AAD.

Maar het is nog een onvervalste Charisma cd. In tegenstelling tot Duke heb ik Wind & wuthering nooit slecht vinden klinken, dat geldt ook voor de analoge versie. 1985 en West Germany (made in....) bestond nog.

Ja, uiteindelijk kun je je inderdaad misschien toch hechten aan een cd.

Eén van de redenen van aanschaf is toch ook dat volgens mij het aanbod van de sacd's van Genesis niet (meer) zo hoog ligt. En gevoelsmatig beginnen de prijzen steeds hoger te liggen.

Hoi Musician, ik heb ook nog een oude versie van dit album (met een vreselijke hoes, waar ze een grijze rand om een uitgekaderd deel van de hoes -de boom- hebben gezet, vreselijk).
Ik ben dus erg benieuwd of de sacd versie de moeite waard is.

Ik hou je op de hoogte.

Ja, ik heb ook de hoes met de grijze rand, toen inderdaad al heel anders dan de LP-hoes van Wind & wuthering.

Volgens mij waren veel van die hoezen van Genesis cd's op deze wijze onder handen genomen.