Autechre - Tri Repetae (1995)

Inderdaad. Goede vernoemingen. Plaid begint nu pas echt te vallen bij mij trouwens. Ik was er niet echt klaar voor een paar jaar geleden.

Ritmische componenten komen trouwens veel van oude hiphop/electro zoals Mantronix of Keith LeBlanc

Soortgelijk melodie en ritme is te vinden in Detroit techno als Cybotron / Model 500, E.R.P en Drexciya

Een artiest als Oval is verder wel een beetje vergelijkbaar. Ook Gridlock enigzins wat betreft dit album.

En latere artiesten als Ryoji Ikeda plus nog een hoop van het label Raster-Roton hebben een soortgelijke ritmische obsessie.

Funckarma is een soort Nederlandse variant op Autechre

Nog wel een aanradertje voor liefhebbers van dit: boc scadet. temporary oceans

Weet niet, maar Plaid, Bola en Boards of Canada als Autechre vergelijk ? Vind ze weinig van doen hebben met Autechre.

Zou je dan eerder richten op artiesten van het n5MD label, toch meer die ambient-georienteerde IDM waar Autechre vroeger mee scoorde.

Gescom?

Ik dank u allen vriendelijk!! Ik kan er weer even tegen. U hoort nog van me

Een onderhouden electronic plaatje ... Ik hoor wel de vergelijking met Radiohead eigenlijk nog niet onmiddelijk gevonden... Ok het is electronic maar de verdere vergelijking stopt wat mij betreft.

Het gaat natuurlijk vooral om inspiratie, maar de vergelijking met Radiohead is wellicht wat beter hoorbaar op deze release: Autechre - Anvil Vapre (1995)

Leg Second Bad Vilbel maar eens naast Idioteque, bv.

Autechre moet je ook niet echt luisteren om de gelijkenissen met Radiohead te willen horen lijkt me.. daar is deze muziek toch iets te goed voor. Gewoon de plaat vrijelijk over je heen laten komen en de geniale ritmes en opbouw van de vele geluiden in je opnemen, veel lekkerder wordt electronic niet gemaakt. Clipper alléén al vind ik beter dan het hele Radiohead oeuvre bij elkaar.

Je moet muziek sowieso eerst op zijn eigen merites beoordelen inderdaad. Maar volgens mij is barrett hier via een Radiohead-discussie belandt, dus ik snap het ook wel.

En Clipper is een klepper inderdaad.

Na het geweldige debuut en de al even geweldige opvolger had ik hoge verwachtingen voor dit album. Helaas, op de een of andere manier pakt de plaat me echter niet. Het klinkt allemaal wel netjes, al helemaal voor 1995, maar ik kom er bijna niet doorheen. Mijn aandacht verslapt veel sneller dan bij hun vorige twee platen.
Het is niet slecht, maar ik weet vaak niet echt wat ik ermee aanmoet. Het doet (vooralsnog) niet echt veel met me, al moet ik zeggen dat precies op dit moment het kwartje bij "Leterel" valt.
Misschien groeit de plaat nog, maar voor nu een 3,5*.

Klopt deze plaat werd aangeraden samen met Shrink van the Notwist, die laatste bekoort mij eigenlijk meer. Daarin hoor je ook al snel de vergelijking met Radiohead, aloewel dat Shrink dan veelzijdiger is imo en veel jazzier...

@ Leonard. Het werk van Autechre heeft wat tijd nodig om te bezinken, maar het is het waard. Ik zou zeggen, draai dit album af en toe en de volgende kwartjes zullen op den duur ook wel vallen .

Ook niet onverstandig om Anvil Vapre en Garbage hierlangs te draaien.


Nog steeds diep respect voor dit album. Het hoge geluid in Rotar op 3:58 is subliem! De manier waarop Autechre meerdere melodieen tegelijk gecomponeerd hebben op dit album is uitzonderlijk.

Ik zal je raad ook meer opvolgen Konnan, boeit op sommige vlakken wel, maar lijkt dan weer wat langs de saaie kant bij andere songs msh komt het met de luisterbeurten beter met deze plaat.

Heerlijke plaat inderdaad! Hoe deze je niet kan pakken is me een raadsel, zulke sublieme geluiden, waves en vergezichten in de vorm van muziek. Dit is echt als rondlopen door een betoverend landschap met rotskloven, besneeuwde pieken en grotten terwijl een frisse wind je tegemoet waait. Wat Radiohead uit dit soort muziek heeft meegenomen vind ik maar summier en het resultaat kan niet tippen aan deze echte electronica.

Orbit, dat gevoel heb ik ook bij de aanvang van deze plaat wow wat een fantastisch landschap is dit, maar na een tijdje graak ik er op uitgekeken. Is het omdat ik de plaat nog moet leren kennen ik weet het niet, zijn de songs te lang wie zal het zeggen...

Ik zal allesinds deze plaat nog wel enkele keren zijn kans geven, die hij blijkbaar wel nodig heeft.

Het is wat anders dan een pop/rockplaat natuurlijk, maar zeker excellent in zijn soort. Het zijn nummers die prima tot hun recht komen als je aan het wandelen bent (of skien!) met je ipod, maar ook als je iets creatiefs aan het doen bent in je huiskamer ofzo.. En het zijn zeker nummers die meer aan je gaan kleven na verloop van tijd. Maar gun hem nog wat kansen, laat hem in alle rust tot je komen. Vooral de subtiele stemmingswisselingen in de nummers, de wonderlijke ritmes en geluiden die zo nu en dan voorbij komen maken het een genot.

Heerlijk album. Hier zette dit duo door op hun muziek waar ze bij Amber stopten. Hier lijken de geluiden wat zwaarder erin te vallen voor mijn gevoel, wat een goed teken is.

Een goed voorbeeld hiervan is Clipper en Eutow. Dat baslijntje bij de eerste genoemde voelt als een storm die met snelheid toenemende volume op de voorgrond komt om wat bladeren van de bomen te verplaatsten, even wegzakt en weer een hap in de lucht na neemt. Eutow geeft een bepaald soort gevoel van snelheid weer in een rustige omgeving.

Dit album gaf mij nog meer motivatie om toch meer naar het hoogacademische werk te grijpen (Confield, Draft 7.30)

Deze jongens weten hoe ze met electronica moeten omgaan

Autechre..
Ik zag deze plaat een keer in de store liggen, en wat mij opviel waren de aparte titels, zoals op elk album, gelukkig heeft dit mijn aandacht gegrepen.En vanaf het moment dat ik dit album opzette, ben ik fan..
Electronica op z'n best !

Goede keus, Dutchy. Maar pas op met het latere werk van deze 2. Is wat moeilijker doorheen te prikken (met nog apartere titels).;)

Electronic. Ik ben tot nu toe slechts tot pootje baden gekomen, de bekendere artiesten zoals Aphex Twin ken ik nu wel. Tijd om eens verder in het genre te duiken met Autechre.

Dit is even andere koek. Landschappen van geluid waar je je snel in kan verliezen, vooral met koptelefoon op. De eerste keer wist ik echt compleet niet wat ik ervan moest vinden maar de tweede keer begon ik het al steeds meer te waarderen. Het zit allemaal toch erg goed in elkaar, erg interessante ritmes, die beat in Rotar is echt heerlijk.

Nog geen beoordeling, maar die ligt denk ik wel tussen de 4 en 4,5. Deze ga ik denk ik wel origineel aanschaffen.

Aphex Twin en Autechre zijn best wel ontoegankelijk om als vuurdoop voor de electronic te gebruiken Maar deze Tri Repetae is van de Autechre albums (samen met Amber) volgens mij wel de meest toegankelijke. Heb je verder nog plannen om je electronische smaak te verbreden?

Zeker, nu ik dit album heb gehoord wil ik zeker mijn smaak in dit genre gaan verbreden, echt een geweldig album dit. Die ritmes zijn echt interessant en daar hou ik als drummer wel van.

Aphex Twin moet je je dan ook meer in verdiepen en als het je om ritmiek gaat wordt Autechre ook alleen maar interessant als je eenmaal voorbij de eerste vier albums bent.

Ik zie nu op youtube dat er ook nog een nummer is dat medrey heet...komt die ook niet van tri repetae?

Da's een Japanse bonustrack.

oow vandaar....heb er geloof ik wel wat tussen zitten in de discografie....kende het niet....maar hij valt er gelijk heel goed in bij mij

Eindelijk (na hem lang niet geluisterd te hebben) begint de essentie van deze plaat echt tot me door te dringen. Met name de tweede helft van het album heeft zoveel mechanische kracht en zo'n sterke spanning dat ik het haast niet aandurf een nummer voortijdig af te zetten. Bijzonder knappe geluidssynthese bovendien in nummers als Gnit en Rsdio, die heel natuurlijk en analoog klinken maar waarbij ik in mijn verbeelding toch geen link kan vinden met enig natuurproces.

Deze week in het vervolg van het 52 essentiële albums uit de pop/rock geschiedenis topic (zie hier) volgens "De Cultuurkenner-2"

Vanwege de bedenkelijke opvatting dat bepaalde soorten muziek het druggebruik bevorderen, waren er regeringen, in de eerste plaats de Britse, die niet erg gesteld waren op muziek zoals die van Autechre. Maar als dit reeds angst inboezemde, moet het wel rood alarm geslagen hebben bij de release van Tri Repetae: Een aankondiging van het einde van de wereld zoals zij (en wij) die kennen. Het is niet dat Autechre hier hun hersenbrekende minimalistische techno gemuteerd hebben in een verscheurde pre-apocalyptische industriële kernsmelting, maar eerder een vervolg, een doorontwikkeling van het reeds op hun andere grensverleggende albums geplaveide pad. De uitgestrekte, vaag dansbare MIDI uitwazeming op Tri Repetae is tergelijk van het meest angstaanjagende (luister naar 'Clipper') en meest bedriegelijk mooie ('Gnit' kan op het eerste gezicht aardig en dromerig lijken, maar het is eigenlijk best een sinister stukje muziek) in zijn soort. En dat is wat de gevestigde orde bang maakt. Want wanneer muzikale subversie ("Stud" bevat enkele van de meest schadelijke geluiden ooit ...) luisterrijke sereniteit (... terwijl 'Overrand' een aantal van de meest aangename bevat) omboezemd, zit je met een blauwdruk voor de culturele vernietiging.
(Vrije vertaling/interpretatie van een review door J. Ferguson uit het Alternative Press magazine van juni 1996.)

Hier wordt Autechre al moeilijker en experimenteler. Heb erg vele moeite om door deze muziek geboeid te blijven. Het is heel knap gemaakt en niet eens zo super ontoegankelijk. Maar op een of andere manier verveelt me dit snel.

Het nummer Leterel is trouwens in 2011 door digitalism op sublieme wijze bewerkt tot Just Gazin

Met Legofeet vond ik Autechre in veel momenten al net zo experimenteel/moeilijk (in positieve zin) als hier.

Als dit je verveelt raad ik aan te proberen naar de details te luisteren, die zitten er meer in dan op elk album uit je top 10, naar mijn ervaring tenminste. Onder een repetitieve bovenlaag gebeurt er veel gaafs met de geluiden in elk nummer, inclusief de tracks van de bonus EP's. Ik heb trouwens 'Just Gazin' eens geluisterd en kun je me vertellen wat daarin van 'Leterel' terugkomt. Ook op internet niks kunnen vinden over een link tussen deze tracks, volgens mij is die er niet.

Terwijl ik dit meteen bij de eerste luisterbeurt al een heel gaaf album vond was het nog lang niet helemaal gevallen. Deze plaat is niet erg radio friendly geproduceerd. Sommige tracks met meer herkenbare ritmes vallen eerder in goede aarde en anderen tracks als 'Stud', ´Gnit´ en ´Overand´ leken me jaren wat leger en saaier bij vergelijk. De combinaties van hoge en lage frequenties in onder meer de net genoemde nummers maken er een eigenzinnige, subtiele bedoening van waarbij niet snel door mij kon worden opgepikt wat er nu precies zo mooi aan is. Maar erg mooi vind ik het nu allemaal zeker.

Klooi wat met eq afstellingen als je kan met deze muziek en dan komt het vaak beter uit, want radio vriendelijk is het vaak totaal niet. Elke track is hier onder de oppervlakte bewegelijk ook al zal dit niet gauw opvallen wanneer je naar reguliere droog geprogrammeerde electronische muziek luistert. Heel vaak is, hoe subtiel ook, aan filters, volumes, pitch en effecten gezeten. Later zijn de mannen van Autechre dit grover in composities gaan doen. Als je niet wil dat dit saai klinkt, raad ik dus aan meer naar de details te gaan luisteren.

Hoewel ik niet kan zeggen dat ik me goed thuis voel in dit genre, bevalt Autechre me wél erg goed. Vrij fenomenaal.