The House of Love - The House of Love (1990)

The House of Love klinkt hier wat gelikter dan zijn voorganger, maar toch vind ik dit album het beste wat ze ooit gemaakt hebben. De balans tussen rustige en stevige nummers is perfect en Guy Chadwick's zang klinkt als nooit tevoren.

Melancholische gitaarpop waar ik een zwak voor heb.
4,5*

Heb die andere self-titled van in 1988, maar deze (nog) niet.

Shine On vind ik wel

Shine on is idd erg maar de rest is ook erg

dit album zie ik regelmatig voor een prikkie bij de betere platenzaken liggen...even meenemen denk ik dan

WAT MOOI!! Luister en besef, binnen het genre 1 van de mooiste platen ooit gemaakt. Nr. Hedonist is voor mij een KLASSIEKER.

the beatles and the stones....

prachtsong!!!

nr 1 t/m 7 zijn stuk voor stuk Monumentaal. Gaat nooit vervelen.
Met als hoogtepunt ShineOn, niet in de minste plaats door de schitterende
sleepende overgang vanuit het slot van Hannah.

...dan doe je de nrs. vanaf 8 toch echt te kort: Se Dest bijvoorbeeld vind ik WEER-GA-LOOS!.......maar goed is voor mij dan ook wel 1 van de beste 50 platen ooit gemaakt......

Je hebt gelijk dat eigenlijk het hele album van constant hoog niveau is.
Ik stop vaak bij nr 8, omdat ik die song niet zo spannend vind.
Zal voortaan netjes doorluisteren of gewoon skippen naar nr 9.
Bedankt voor het advies.

Ik ga deze weer eens uit m'n platenbak halen. Kan me herinneren dat het een puike plaat is. Shine on is top.

Hun debuut plaat vond ik goed , maar dit album vind ik geweldig en beland met enige regelmaat in mijn CD speler zowel thuis als in de auto.
Beatles & The Stones vind ik een klassieker, maar werkelijk elk nummer van dit album is raak!!
Grandioze gitaarpop en net zoals TheChurch een gitaarband welke schromelijk onderschat wordt.

kolere, wat waren ze hier ook goed! Had ze anno nu wel eens willen zien tussen al die schromelijk overschatte bandjes uit de UK.

Verplicht op school het vak popmuziek. Inhoud; het verplicht elke maandagochtend in stilte luisteren naar dit album.

De sound die hier gecreëerd wordt is één van de mooiste dingen die ik ooit mogen waarnemen heb binnen de popmuziek. De gitaarsound klinkt zo verfijnd, het is droompop, echter met de grote P van pop waardoor het niet over the top gaat zoals bijvoorbeeld See me I'm so high Slowdive. Sound van drum- en gitaar is hier van een onwezenlijke schoonheid. Om nog maar te zwijgen over de gouden melodieën.

Men hoeft nog maar enkel naar Hannah te luisteren. The Stone Roses? Ook dat was een goede band maar dit is nog heel wat straffer.

Shine On & The Beatles & The Stones zijn perfecte popsingles. Het ene nummer blinkt uit in krachtig refrein en luide gitaren, terwijl The Beatles & The Stones verstilde heimwee is. Hier kan men mits de juiste popfeeling enkel stil van worden.

Shake and Crawl zet nog eens de unieke sound in de verf. De dromerige stem van de zanger is een extra instrument, de instrumentale outro is smelten van genot.

The Hedonist is terug meer uptempo, met een behoorlijk gewaagde songtekst voor een popband.

Verderop het album hebben we een aantal quasi-ballads, echter wordt het nooit té plakkerig maar behouden de songs hun hypnotiserend effect.

Hoogtepunt op kant B (al is het hele album één lang hoogtepunt) is In A Room, wat begint als een onschuldig popliedje om uit te monden in een ritmisch genot waarbij de zanger ook eens lekker vals durft te zingen, heerlijk!

This Is It. Geen Michael Jackson maar een popalbum waarvan er in mijn opinie geen twintig gemaakt zijn. Popmuziek met een soort etherische schoonheid die moeilijk te verwoorden valt. Dat soort termen verwacht je eerder bij een album van DCD, hier is het ook van toepassing. Je voelt dat deze jongens een bijzondere feeling en talent hadden, een niet te stillen liefde voor popmuziek.

The House Of Love. They went too soon.

Mooi betoog Lost Highway en ik sluit me daar volgaarne bij aan.

Hier ook, heb deze band vanaf de start gevolgd en al bijna 20 jaar in het hart gesloten. Het nog betere debuutalbum geniet echter wel mijn voorkeur.

Ja, ze komen wat mij betreft in aanmerking voor de titel 'meest onderschatte Engelse band aller tijden'. Dit album en (vooral) zijn voorganger zijn even briljant als The Bends en OK Computer om maar wat te noemen. Ook staan er ijzersterke singles op, zodat het een wonder mag heten dat deze band niet naar een groot publiek wist door te breken.

Het mysterieuze Hannah, het opzwepende Shine On (de magische overgang werd hierboven al gememoreerd) en het melancholieke Beatles and The Stones vormen een perfect openingstrio van dit fraaie album. Perfect in de zin dat de essentie van wat verder nog komt, hier eigenlijk al goeddeels vertolkt is, terwijl het toch naar nog veel meer doet verlangen. Britpop avant la lettre, shoegaze zonder rauwrandjes... wat resteert is soepele, elegante en erg mooie popmuziek. Enkel de teksten zijn bij vlagen een beetje klam.

Vandaag herbeluisterd en het klinkt nog net zo goed, misschien nog beter zelfs als toen ik dit album 20 jaar geleden voor het eerst beluisterde. Net zoals in het debuut van "The Stone Roses" kent dit album een schitterende opening en tevens ook een voortreffelijke overgang naar "Shine On", het nummer waardoor ik deze band heb leren kennen. Zwakke nummers heb ik niet kunnen ontdekken op dit album van deze voortreffelijke band die toch altijd vrij onbekend gebleven is, hoewel de videoclip van "Shine On" destijds toch behoorlijk vaak op MTV te zien was.

4,5*

Lost Highway is helaas niet meer onder ons, maar een betere omschrijving dan de zijne kan ik van deze muziek niet geven : "droompop". Prachtig.

Overigens, misschien is dit allang bekend bij de liefhebbers van deze band, maar ik wil toch ook even wijzen op de bijdrage van The House of Love aan I'm your fan : een bijzonder fraaie versie van Who by fire.
 

Eigenlijk beter dan het debuut. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen.

Dat weet ik niet, maar misschien toch wel even goed.
Ik verhoog deze ook maar eens naar 4,5*!

Uitgebracht in begin 1990 en bijna net zo goed als het debuut uit 1988. Een fantastische plaat met alleen maar goede nummers. In april 1990 The House of Love nog gezien in een uitverkocht Paradiso.

Na lang wikken en wegen geef ik hier een zuinige 3,5 sterretje aan. De plaat begint ijzersterk, met het eerste nummer, het aanstekelijke Shine On en de nummers erna, maar dat niveau wordt eigenlijk niet volgehouden. De inzakking is al een beetje in het midden te merken, maar wordt volledig bij de laatste 3 nummers. Een beetje een flauwe beatlesque britpop met iets te brave en zoete akkoordjes en weinig bevlogen teksten (alhoewel: beatles and the stones, suck the marrow out of bones?? wtf is dat voor vondst?). Alsof de heren na een paar voltreffers gezapig bij een kampvuurtje zijn gaan zitten om die paar mooie nummers te vieren met wat obligate gitaarnummertjes. Jammer, want bij de eerste paar keer dacht ik een onbekend pareltje te hebben ontdekt. Maar dit gaat niet zoveel meer draaibeurten meer ontvangen ben ik bang.

Nee hoor, Blind en Se Dest zijn prachtige nummers.

Ik blijf dit een steengoed album vinden evenals zijn naamloze voorganger uit 1988.

Live in Amsterdam

The House of Love - Never @ Paradiso

The House of Love - Beatles and the Stones @ Paradiso

The House of Love - I dont know why I love you @ Paradiso

The House of Love - Shine On @ Paradiso

Fantastisch album van The House Of Love. Het vorige album was al tijden bekend, echter... heb mij nooit eigenlijk verder in deze band verdiept. Bij deze dan...

Ik kan je ook A Spy In The House Of Love aanbevelen Alicia, die plaat is ook uit 1990 en bestaat uit B-kantjes en restmateriaal maar is een juweel van een gitaarpopplaat.
Ook Babe Rainbow uit 1992 is nog de moeite waard, daarna werd het kwalitatief wat minder.

Ga ik zeker doen! De heren hebben of misschien is het wel "hadden", maar dat laatste weet ik op dit moment zelf nog niet... een groot talent voor mooie melodietjes. Ik vind de zang ook heerlijk.

Kortom... het is een band die beslist de moeite waard is om even naar te luisteren.

Probeer ook zeker het solo album van Guy Chadwick. Beetje zoet, maar op zijn tijd zeer aangenaam.

Bedankt voor de tip Chameleon Day... ga ik ook zeker binnenkort doen.