Madonna - Hard Candy (2008)

Ik heb het nummer ' 4 Minutes' nu al een paar keer gehoort.
Maar het komt me tot nu toe over op een nummer waar Madonna op mee doet, een zeg maar soort van een bepaalde artiest - featering Madonna, inplaats dat zei hier echt de Queen of Pop is.
Ze mag ook nog mee doen,...zo iets, inplaats ze de bovenste beste is, alsof ze een aanvullend stemgeluid voor een nieuw album voor Justin Timberlake is, of die andere gozer die in het begin te zien is, waarvan de populariteit vandaag de dag mij al helemaal van ontgaat wat werkelijk tegen mijn muzikale brein indruist,...maar ieder zijn-of haar eigen smaak natuurlijk.
Maar ik ben opgegroeid met Madonna, zei gaf destijds de toon aan.
Volgens mij heeft ze tegenwoordig nog steeds meer in haar mars, maar heeft ze zich hier de weg van de minste weerstand geboden, om hopelijk maar nog eens een jong publiek aan te boren.
Over de rest van het album kan ik eigenlijk nog niks zeggen, maar ik neem aan dat dit toch niet al te veel af wijkt van dit nummer, vooral als ik eerdere berichten mag geloven.
Ik zie Madonna als een persoonlijkheid die anderen de oren wast.
Waarom heeft Madonna dan tegenwoordig dit soort personen om haar nodig?
Niet doen Madonna, je bent meer waard.

Het nummer "4 Minutes" is inderdaad veel meer een Timbaland/Timberlake-nummer dan één van Madonna, vandaar dat het nummer zo (Timbaband)cliché klinkt.
Inmiddels staat de single al op nr.1 in de Ultratop-50. Zoals gezegd, het verkoopt vanwege de grote namen die erop staan. Dit trucje wordt de laatste jaren steeds vaker toegepast om te verkopen : huur vedetten in of werk samen met producers die momenteel hot zijn en vermeld uitdrukkelijk hun namen op de hoes.

zit er iemand op nieuw plaatwerk van Madonna te wachten? Niemand verwacht nog dat zij "Ray of Light" gaat overtreffen. Niemand is eigenlijk geinterreseerd in haar pogingen daartoe. Wat mij betreft is het passe, wij hebben alles, maar dan ook alles, van Madonna gezien. Dit schijnt zij zich zelf ook te realiseren. Als sexsymbool heeft zij kennelijk ook afgedaan gezien de ietwat ranzige coverfoto, welke geil bedoeld is maar een tegendraads effect oproept. Het is de zoveelste blik die wij mogen werpen in haar kennelijk op het kruis gerichte entertainment. Hiermee is eigenlijk ook de leegheid aangegeven van haar repertoire van het laatste decennium.

Toch vreemd, want voor geld hoeft ze het al lang niet meer te doen, ze is al lang en breed binnen wat dat betreft.

Gezien de verkopen van alle CD's na Ray of Light (12 miljoen stuks voor Confessions on a Dance Floor bijvoorbeeld), lijkt het mij dat er nog genoeg mensen op een nieuwe plaat van Madonna zitten te wachten. Het mag jouw smaak dan niet zijn, maar je hoeft die smaak niet te verkopen als een vaststaand feit.

Meende een aantal sterke nummers te horen op 't laaste promolek van Hard Candy, maar die pasten schijnbaar niet in dit afgezwakte eindconcept, met als gevolg een rukcd, productiegewijs en qua attitude.

Lekkere beats, catchy nummers, en met elk nummer heb ik een soort candy gevoel, waar je zin hebt in snoep, ik denk dat dit album dat juist hot maakt :-P

P.s. ik dacht dat het nieuwe album van Madonna trouwens "Licorice" zou moeten gaan heten?

Als dat trucje een goed album oplevert is daar natuurlijk niets op tegen . Na een dag intensief draaien kan ik U melden dat "Hard Candy (2008)" mij prima bevalt . 4,5****

O, het is waar, Madonna heeft een nieuwe, ik was het krek vergeten, te veel naar dEUS zitten luisteren.... euh... ik ga er gauw toch iets aan doen!

Oh Hans, je blijft om te gillen Ben nu bezig om het album binnen te halen, ik bereid me voor op het ergste...

Net voor het eerst geluisterd. Ik moet zeggen dat het me nog erg meeviel.

Opvallend is wel dat Madonna niet alleen te laat de Timbaland/Pharrel-trein is opgestapt, ook de tijd dat je overal koebellen hoorde, ligt alweer een paar jaar achter ons. Ze had deze plaat dus beter al in 2006 uit kunnen brengen, maar goed. Give It 2 Me leent exact hetzelfde ritme van Lips Inc's Funky Town als Soulwax dat in 2005 al deed met NY Lipps. Desalniettemin wel een van mijn favoriete nummers van dit album.

De albumversie van 4 Minutes klinkt trouwens beter dan de single-edit, maar is nog steeds geen hoogvlieger.

Al met al wel een aangename popplaat. Vooralsnog niet zo briljant als Confessions on a Dancefloor, maar een dikke 3,5* wil ik hier toch wel aan kwijt.

Nou vooruit, nog een laatste bericht mijnerzijds bij dit nieuwste album van "The Queen of Pop" .

In De Telegraaf van vandaag, zondag 27 april 2008, staat een recensie over "Hard Candy (2008)".

Ik citeer:
"Als je Madonna heet en 50 jaar wordt, dan ga je iets doen wat andere vrouwen nooit zouden doen. Je trekt een sexy speelpakje aan, laat je kop net zo lang plamuren totdat je er jonger uitziet dan Britney Spears en vraagt de fotograaf of hij je voor je nieuwste plaat met de benen wijd wil fotograferen op een enorme roze lolly. 'Hard Candy' schreeuwt de albumtitel over die kiek heen.
Gelukkig heeft de cd zelf heel wat meer te bieden. Maar dat is niet alleen Madonna's verdienste. Jonkies Justin Timberlake, Pharrell Williams en Timbaland produceerden namelijk deze uitgebalanceerde r&b-plaat, die met nummers als '4 Minutes', She's not me', 'Miles Away' en 'Give ít 2 me' sowieso een stel hitsingles bevat. 'Hard Candy' is een heerlijke hapklare cd geworden, maar verrast niet en klinkt gewoon lekker als 'nu' ".

Toch jammer dat die quote van de Telegraaf geplaatst wordt, want die krant is zo ongelovelijk inhoudelijk( niet dus)

Madonna staat al jaren aan de top, al ruim 25 jaar. Beetje jammer dat alleen Ray of Light als hoogtepunt wordt genoemd terwijl deze dame veel meer geweldige albums geproduceerd heeft. Wat men ook schijnt te vergeten is dat negatieve aandacht ook publiciteit is. Wie niet het beste met haar voor heeft doet er beter aan zijn mening niet te ventileren want ze wordt er alleen maar populairder door:)

Ieder heeft natuurlijk recht op zijn eigen mening, maar de opmerkingen dat ze een hoer is, of zich laat plamuren of rages uitbuit zijn een beetje achterhaald inmiddels en meer op de persoon gericht dan op haar muziek. Je hoeft haar niet geweldig te vinden, helemaal niet zelfs, maar na 25 jaar popmuziek verdient deze vrouw wel wat krediet. Jammer dat ze die niet altijd krijgt. Los van haar muziek is Madonna een stijl-icoon geweest, heeft ze voor een seksuele revolutie gezorgd in de popmuziek en is/was ze een trendsetter.

Dit nieuwe album is wellicht niet diepgaand, maar dat was Confessions ook niet. Het blijft tenslotte een dansplaat. Het album bevat geweldige nummers en is voor Madonna toch een stap in een andere richting. De nummers zijn lekker, goed geproduceerd en laten Pharrel Williams( maar dat is persoonlijk) van zijn beste kant zien.
Ondanks de hiphop invloeden zorgt Madonna er toch voor dat het album niet geheel 'urban'' klinkt maar dat haar persoonlijke stijl( het schrijven van ''catchy'' popsongs) er mooi doorheen klinkt. Hier is ze naar mijn mening in geslaagd. Dat ik niet de enige ben die dit vind blijkt uit de verkoopcijfers; Het album is was al platina op de releasedatum( meer als 60.000 stuks verkocht)
Vier sterren voor mij!!!!!!

Geheel akkoord met je uiteenzetting, lovemo, maar je vergat wel te stemmen, je zei dus 4 sterren...

Ik kan akkoord gaan met lovemo, maar dat Madonna door de pers niet altijd serieus wordt genomen heeft ze ook aan zichzelf te danken. Ze wordt dit jaar 50, maar op de hoes vertoont ze zich als sexy stoeipoes. Kan ze zich niet volwassener gedragen? En waarom gaat ze in zee met tieneridolen als Justin Timberlake?
Uiteraard heeft ze in haar carrière ook sterke albums uitgebracht en ik noem hier naast “Ray of Light” ook “Lika a prayer”. Niet toevallig haar meest persoonlijke albums die ook door de pers juichend werden ontvangen.
De single “4 minutes” heb ik nogmaals beluisterd en het kan mij nog steeds niet echt bekoren, ik hoor teveel Timbaland/Timberlake en te weinig Madonna. Alleen de blazers kunnen het nummer nog enigszins redden. Via internet heb ik nog andere stukken van dit album gehoord en mijn eerste indruk was dat het teveel standaard R&B klinkt, te weinig origineel. Dit album laat ik voorlopig liggen (ik wacht op meer reacties).
Maar dat Madonna heel wat prima hits en klassiekers achter haar naam heeft is een feit. Het is voor mij wachten op de definitieve carrière-overspannende CD-box, want dat verdient Madonna wel.

04. Heartbeat met Pharrell Williams
09. Dance 2Night met Justin Timberlake

en waarom staat dit niet daarboven

Zoals je nu kan zien, ziet dat er nog lelijker uit.

Dat is dan erg slecht gelukt.

Lekker album hoor! Heb hem gisteren voor 10 euro meegenomen uit de platenzaak en hij is veel lekkerder dan gedacht. Niet echt heel vernieuwend met een aantal missers, maar daartegenover een groot aantal hits. Het nummer "incredible" vind ik zó slecht dat het zelfs een beetje indirecte schaamte oproept. Het is gewoon zo'n slecht nummer en de tekst is helemaal kiddy.. niets voor Madonna. Het eerste gedeelte van "She's Not Me" vind ik ook verschrikkelijk saai. "The Beat Goes On", "Give It 2 Me" en "Dance 2night" zijn tot nu toe mijn favorieten. Het album is over het algemeen heerlijk dansbaar en zal denk ik wel het succes van Confessions evenaren, zoniet overtreffen

4 sterren

Heb het helemaal gehad met onze madonna!
Enkele nummers van geluisterd, maar vind het veel op elkaar lijken en makkelijk gesampled. En over de cover hoef ik 't denk ik niet meer te hebben...!
Denk erbij: het kan je moeder zijn....!

Ik heb het album nu 1 keer beluisterd en dit wordt zeker niet de laagste waardering voor een Madonna-album. Ik moet het nog een paar keer luisteren eer ik tot een oordeel kom. Maar het is niet zo erg als gedacht

Wat erg

@vanbakel64: Ze is pecies 1 dag ouder dan deze jongeling hier, zij KAN dus absoluut mijn moeder niet zijn!

(en het klopt; Madonna 16-08-58 en ik 17-08-58)

Na wat draaibeurten gaat mijn cijfer een half puntje omhoog naar 3,5.

Nog steeds geen hoogtepunt ala Confessions On A Dance Floor. Helaas...

madonna is natuurlijk in zekere mate altijd al slecht geweest. met het verschil dat shockeren in 2008 nu eenmaal lastiger is als zeg eens 20 jaar geleden. daarmee heb je volgens mij meteen het verschil in deze plaat. madonna is allang niet meer het cultfiguur dat ze was. daar is ze zich zelf natuurlijk ook volledig van bewust, en het is dan ook gewoon een verstandige keuze om juist makkelijkere plaatjes te gaan maken. productioneel zit het allemaal top in elkaar, het voordeel van madonna heten is dat producers alleen voor zulke sterren hun beste producties weg durven en willen geven. het album is niet vernieuwend en het had idd 3 jaar eerder uitgebracht moeten worden om voor te lopen. ik geloof echter niet dat dit de bedoeling is geweest van madonna, en dat ze gewoon een leuk plaatje wilde maken. net als de cover, niet bedoeld om te shockeren, maar meer bedoeld als knipoog tussen het heden en verleden.

Ik denk dat je het album inderdaad moet zien met een knipoog naar het verleden, en dan vooral The First Album. Wat ook wel passend is, gezien het de laatste CD voor Warner is. En voor mensen die die snoepgoed niet lusten, de volgende CD zal ongetwijfeld weer anders zijn.

Uit je laatste zin zal ik dan maar weer wat hoop putten. Het idiote is dat ik trouwens juist albums die door het grote publiek niet werden gevreten geweldig vond. Denk aan Erotica of American Life. Beide platen zie ik als artistieke statements waarbij Madonna haar grenzen aan het opzoeken was. Waar Erotica de donkere kant van Madonna liet zien, laat dit abum haar lichte kant zien. Maar het probleem is dat ik te weinig Madonna hoor en dat dit album op geen enkele manier haar artistieke visie op muziek lijk te te weerspiegelen.

Met name in de nieuwe single met Timberlake lijkt ze inderdaad een soort zangeresje te zijn dat meedoet aan het nummer van de een of andere artiest. Dit is overigens ook al eerder gezegd. Ik kraak nooit een album af om het afkraken, maar al sinds jongs af aan heb ik me tussen al mijn muzikale paden van The Cure tot grunge en van David Bowie tot Paradise Lost, altijd stiekem op een nieuwe Madonna verheugd. Dit zegt ook wel iets over de kwaliteit, die ik vind dat zij levert. Misschien dat daarom de teleurstelling in dit geval des te groter is. En ik denk dat dit voor velen met mij geldt. Madonna was er namelijk altijd, welke muzikale fase je ook doorging. En ik denk dat zelfs de grootste Madonna haters nog wel een nummertje van haar kennen die ze wel goed vinden.

Bij dit album heb ik echter het gevoel dat ze haar 'serieuze' muziekliefhebbende publiek heeft laten zitten, en dat ze zich volledig op de kauwgombal kauwende jeugd heeft gericht. De mensen die allerminst zitten te wachten op iets vernieuwend of iets artistiekerigs, en die gewoon simpelweg willen dansen op makkelijk in het gehoor liggende liedjes waarbij de teksten bijzaak zijn. Niets mis mee, maar van Madonna verwacht ik gewoon meer. Veel meer.

Weer een Timbaland gevalletje (hij klinkt wel lekker).

What is next?

- Ozzy Osbourne (feat. Timbaland)
- Sting (feat. Timbaland)
- Frank Zappa (feat. Timbaland)
- Andre Hazes (feat. Timbaland)
- David Bowie (feat. Timbaland)

Heb het schijfje het hele weekend in de auto opgehad. Weet je wat het is? Dit album moet je gewoon gewoon effe laten inwerken... Echt! Wanneer je het voor de 3de keer beluisterd weet je dat het weer een fantastische plaat is! Waar Bedtime Stories voor mij compleet de mist inging (qua R&B gevoel) is deze Hard Candy absoluut een pleister op de wonde. Vind het echt een vette schijf en mijn vriend die absoluut geen Madonna-Fan is, is serieus beginnen freaken wanneer ik de plaat opzette! voor mij een dikke 4!