menu

Opeth - Watershed (2008)

mijn stem
3,97 (321)
321 stemmen

Zweden
Metal
Label: Roadrunner

  1. Coil (3:07)

    met Nathalie Lorichs

  2. Heir Apparent (8:51)
  3. The Lotus Eater (8:48)
  4. Burden (7:42)
  5. Porcelain Heart (8:01)
  6. Hessian Peel (11:26)
  7. Hex Omega (6:59)
  8. Derelict Herds * (6:28)
  9. Bridge of Sighs * (5:55)
  10. Den Ständiga Resan * (4:09)
  11. Would? * (3:43)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 54:54 (1:15:09)
zoeken in:
avatar van Stijn_Slayer
4,0
Ondanks de komst van een nieuwe drummer en gitarist wordt het Opeth geluid behouden. Ik vraag me af of Opeth ooit een slecht album heeft gemaakt of gaat maken. De gemiddeldes op MuMe liegen er niet om. Dat is toch best een unicum en een behoorlijke prestatie.

Als er niet al zeventien kantjes volgeschreven waren, had ik doorgenomen wat er als belangrijkste pro's en cons van Watershed worden gezien, maar dat is nu niet meer te doen. Sommige fans zullen misschien struikelen over de afwisseling tussen grunts en cleane zang. Zelf vind ik 'Coil' niet zo geslaagd. Niet omdat er geen zangeres op een Opeth album hoort, maar omdat ik Akerfeldts zang een tikkeltje te sentimenteel vind klinken. Ik vind zijn cleane stem sowieso niet echt bijzonder, zowel qua beheersing als timbre. In 'Burden' vind ik hem zelfs uitgroeien tot een ontiegelijke zeikerd. Op een nummer als 'Hessian Peel' trek ik hem wel prima, al zou ik eigenlijk graag zien dat Opeth een andere zanger neemt voor de cleane partijen.

Anderzijds draait het toch vooral om de muziek en vind ik Akerfeldts zang meestal niet storend. Bij een band als Camel is dat ook geen obstakel. De nummers zijn soms iets 'sprookjesachtiger' en zoals altijd voorzien van sterke opbouwen, brute riffs en hard-zacht contrasten.

Heb ik nou toch de ballad en de cleane zang te pakken? Jawel, maar niet vanwege een hokjesgeest o.i.d.

avatar van Kill_illuminati
5,0
Ik snap precies wat je bedoeld. Op de eerste 4 albums (tot Still Life) klinkt Michaels stem mysterieus en donker van aard. Sindsdien klinkt het wel allemaal wat vlakker.

avatar van Kronos
5,0
Vlakker zou ik niet zeggen, maar een beetje gekunsteld wel. Het is duidelijk dat Mikael geen geboren zanger is. Op Still Life klinkt hij wel nog helemaal als zichzelf, op Blackwater Park meen ik de invloed van zanglessen te horen. In technische zin betekent dat vooruitgang maar er gaat vaak ook iets 'eigens' mee verloren vind ik.

Nieuwstad
Op Soldier Of Fortune hoe je vlak en ielig zijn stem eigenlijk is. Kan echt totaal niet tippen aan het origineel met Coverdale op zang.

avatar van AOVV
Deze plaat heb ik nog nooit beluisterd. En toch draag ik momenteel een jacket met het hoesontwerp van deze plaat op de achterzijde. Ik zal 'm toch maar eens moeten gaan draaien. Of beter nog; ik ga één van de dagen gewoon een Opethdagje houden.

avatar van feenah
5,0
Altijd plezant zo'n Opethdagje, ik pleeg dat ook te doen zo nu en dan.

avatar van Kronos
5,0
Nu er na Watershed ook nog Heritage is wordt nog meer duidelijk wat een geweldig parcours Opeth aan het afleggen is na het door velen als hoogtepunt beschouwde Blackwater Park.

Met dat album was in die richting de perfectie zo nabij dat verder willen gaan achteruitgang zou betekenen. Enkel over Deliverance zou gezegd kunnen worden dat men even ter plaatse bleef staan.

Alles wat daarna komt zijn dan ook nieuwe ontwikkelingen. Of het in de smaak valt is natuurlijk een kwestie van smaak.

avatar van AOVV
Kronos schreef:
Alles wat daarna komt zijn dan ook nieuwe ontwikkelingen. Of het in de smaak valt is natuurlijk een kwestie van smaak.


Zo is het maar net. De beste platen van Opeth in mijn ogen (enfin, van degene die ik ken, en dat zijn er inmiddels toch al heel wat), zijn juist voor 'Blackwater Park' uitgebracht, namelijk 'Still Life' en 'Morningrise'. Maar goed, 'Blackwater Park' zelf is ook geweldig, net als 'Ghost Reveries'. De platen die ik nog niet zo goed ken, ga ik de komende weken proberen te ontdekken. Daar is deze bij, en ook 'Deliverance' en 'Damnation', en dan nog een paar van hun eerste platen.

Oh, wat ken ik bij nader inzien toch weinig.

Nieuwstad
Laatste berichten kunnen in het algemene Opeth topic.

avatar van Kronos
5,0
Laatste twee berichten kunnen verwijderd worden.

avatar van AOVV
Nieuwstad schreef:
Laatste berichten kunnen in het algemene Opeth topic.


En waarom dan wel? Ik geef toch duidelijk aan dat ik de intentie heb 'Watershed' te gaan beluisteren, plus de reden waarom ik dat ga doen. Dat ik het dan ook over andere platen van Opeth heb; dat vind ik in mijn geval normaal, omdat ik die ken, en deze nog niet. Ik geef daarmee maar aan wat m'n smaak is als het op het gebied van Opeth aankomt.

Nou ja, van mij mogen ze ook in het artiestentopic hoor, maar ik vond het hier gewoon beter passen.

avatar van Kronos
5,0
Wat ik eigenlijk nog wilde zeggen is dat Watershed bij het verschijnen een nogal afwijkend album leek maar nu met Heritage erbij helemaal op zijn plaats valt. De richting die Opeth uitgaat is met dat laatste puzzelstukje weer wat duidelijker geworden en daarmee ook hoe Watershed daarin functioneert. Van de muziek van Opeth wordt vaak gezegd dat die (te) fragmentarisch is, maar ik vind dat er op die manier zelfs samenhang te vinden is tussen de verschillende albums op zich.

avatar van AOVV
Ik heb 'm daarnet beluisterd, en ik moest ook meerdere malen aan 'Heritage' denken. Enkele stukken hierin gaan al duidelijk die richting uit (al zijn nog niet alle vocalen op deze plaat "clean"). Bovendien klinken de passages met akoestische gitaar heerlijke losjes en jazzy, iets wat ik met Opeth wel meer heb. 'Hessian Peel' viel me ook in positieve zin op; geweldig episch nummer is dat.

Ja, deze is ook weer goed bevonden!

avatar van Metal-D78
4,0
Kronos schreef:
Wat ik eigenlijk nog wilde zeggen is dat Watershed bij het verschijnen een nogal afwijkend album leek maar nu met Heritage erbij helemaal op zijn plaats valt. De richting die Opeth uitgaat is met dat laatste puzzelstukje weer wat duidelijker geworden en daarmee ook hoe Watershed daarin functioneert. Van de muziek van Opeth wordt vaak gezegd dat die (te) fragmentarisch is, maar ik vind dat er op die manier zelfs samenhang te vinden is tussen de verschillende albums op zich.


Ben het over Opeth niet vaak met Kronos eens, maar ik moet toegeven dat hij hier de spijker redelijk op zijn kop slaat. Bij Watershed had ik in eerste instantie het idee dat die als los zand aan elkaar hing, maar na meerdere luisterbeurten zijn de puzzelstukjes gevallen bij mij. Daar heb ik overigens Heritage niet voor nodig gehad (IMHO een gedrochtje). Watershed daarentegen is als goede wijn....hoe ouder hoe beter.

avatar van stoepkrijt
4,0
Watershed vind ik een heel evenwichtig album en is bovendien van een hoog niveau. De nummers hierop zijn over het algemeen wat korter dan ik van deze band gewend ben en dat doet me goed. De nummers hebben hierdoor meer samenhang en de draad binnen zo'n nummer is makkelijker te volgen.

Wat me ook opvalt is dat dit album over het geheel wat 'frisser' en misschien ook wel toegankelijker klinkt dan de vorige albums. Commercieel kun je het absoluut niet noemen, maar ik denk wel dat het een groter publiek aanspreekt. Burden is daar het beste voorbeeld van. Dat ik dit nummer een van de besten van het album vind geeft al wel aan dat ik deze ontwikkeling toejuich.

Zoals al gezegd vind ik dit album erg evenwichtig, in die zin dat er geen zwakke nummers op staan. Hex Omega doet me niet zoveel, maar ik stoor me er niet aan. Coil is een mooie opener en de andere vijf nummers doen eigenlijk amper voor elkaar onder. Vandaar mijn beoordeling van vier sterren.

avatar van Robertoooooh
4,5
Ben ik nou gek of hoor ik daar nu echt FnM's Woodpeckers from Mars in Hessian Peel?

avatar van west
5,0
Prachtige haast ambient stukken, worden afgewisseld met fraaie rustige muziek en dan weer (kei-)harde uithalen. Mooie cleane zang wordt soms ingewisseld voor grunts, die mij op deze plaat in het geheel niet storen, integendeel. Rustige tempo's worden ineens grove versnellingen: van een Noorse bergbeek naar een wilde rivier.

Ondanks alle afwisseling is de plaat een mooi geheel, door een overall herkenbare Opeth sound en omdat elk nummer op zich (zeer) geslaagd is. Mijn favorieten zijn Heir Apparant, The Lotus Eater & Burden, met een fraaie orgelsolo. Er worden trouwens veel verschillende instrumenten gebruikt. Op de geremasterde 180 gram groene vinylversie klinkt de productie werkelijk fantastisch. Veel is mooi en geslaagd aan Watershed.

avatar van Mindscapes
4,5
west schreef:
Mijn favorieten zijn Heir Apparant, The Lotus Eater & Burden

Watershed, agemeen één van m'n favoriete Opeth-platen (top 3) en de drie songs die je noemt, dragen ook m'n voorkeur weg, maar sta me toe daar nog Hessian Peel aan toe te voegen. Wat een Compositie! Nu goed, dan hebben we wel zo goed als alle nummers opgesomd...

avatar van west
5,0
Helemaal mee eens, maar ik dacht inderdaad: laat ik niet bijna de hele plaat opschrijven....

avatar van Kronos
5,0
west schreef:
Op de geremasterde 180 gram groene vinylversie klinkt de productie werkelijk fantastisch.

Zonder je pret te willen bederven toch even opmerken dat deze reissue geen remaster is (wat trouwens ook nergens voor nodig is) en dat gekleurd vinyl (dus zonder grafiet in) meer naaldruis geeft dan zwart vinyl en ook minder slijtvast is.

avatar van west
5,0
Ik had volgens mij bij 'vinyl, vinyl, vinyl' jouw opmerking over gekleurd vinyl gelezen. Dat van het naaldruis valt mij niet echt op en of het meer slijt, dat moet nog blijken. Maar ook al is dat zo, dan nog ga ik als het kan voor coloured vinyl: dat is inderdaad extra genieten voor mij. Wat je zegt over de remaster is helemaal waar. Dit zijn de gegevens van de RSD 2014 editie:

Record Store Day 2014 Exclusive (European Version).

Limited Edition Double LP Set On Green Marbled Vinyl

Limited to 2700 copies worldwide.

avatar van Kronos
5,0
Die kan vast veel geld opleveren in de toekomst. Maar dat is wellicht je bedoeling niet. Ik heb de eerste US persing (met cd). Zo staat eentje te koop op Discogs, voor 185 euro.

Er is natuurlijk verschil in kwaliteit van gekleurd vinyl. De beste test is een vinyl die half zwart en half gekleurd is. Dan hoor je heel duidelijk meer ruis op het gekleurde gedeelte. Grafiet maakt het vinyl harder en tegelijk ook gladder, waardoor de naald met minder weerstand door de groef gaat en het vinyl minder aan slijtage onderhevig is.

Ik heb ook heel wat albums op gekleurd vinyl. Als aanvulling op de cd is dat zeker leuk. Maar als het me om de geluidskwaliteit te doen is kies ik toch zwart vinyl.

Leuk voor je is dat Derelict Herds er ook als bonus op staat. Als los nummer zeker de moeite. Maar het past niet zo goed bij Watershed als geheel vind ik.

avatar van Robertoooooh
4,5
Vanavond de eerste draaibeurt voor de gifgroene schijven. Had nog zo gevraagd om de zwarte varianten om hierboven al genoemde redenen, maar helaas. Het zal dus waarschijnlijk nooit meer zo mooi klinken als vanavond. Zal het moment dan ook koesteren. Want klinken doet het! Voor mij persoonlijk is dit album toch een heerlijke trip. Van duister naar licht, het hele scala wat Opeth op haar klankenpalet heeft, komt voorbij en als in een achtbaan wordt ik bij den lurven gegrepen en afwisselend woest heen en weer geslingerd door furieuze riffs en subtiele melodieen. In tegenstelling tot het vroegere materiaal waar voor mijn gevoel Akerfeld en kornuiten nog krampachtig ontelbare ideeen geforceerd in 1 nummer probeerden te proppen, is het op Watershed veel organiser, vloeiender, natuurlijker en veel beter uitgewerkt. Het album kent nog steeds hectische momenten en maffe overgangen, maar klinkt nergens over the top. Precies goed in mijn oren, dus. Ik ga er gewoon een halve ster bijdoen. Waarom? Omdat het kan.

Ik hoor overigens nog steeds flarden van Woodpeckers from Mars in Hessian Peel....

avatar van Kill_illuminati
5,0
Ondanks dat ik Opeth een heel warm hart toedraag, heb ik de bonusnummers nooit echt aandacht gegeven. Vooral vanwege het feit dat ze op een DVD staan, en dat vind ik irritant. Maar nu heb ik ze onbedoeld toch een spin gegeven, nadat het nummer Hex Omega was afgelopen op Spotify. En wow! Wat een fantastische nummers. Vooral Derelict Herds is een parel, wat een kraker van een plaat is dat zeg! Heerlijk agressief. Had makkelijk op de plaat gepast.

avatar van Kronos
5,0
Toen ik het album pas kocht heb ik het op een MiniDisc gezet met de drie bonusnummers erbij. Die zijn inderdaad de moeite. Derelict Herds maar ook de twee covers.

avatar van MiamiTraffic
4,5
Gekleurd vinyl of niet, ik heb de groene maar vind dit ook mooi bij het album horen . Heb hem ook voor een mooi prijsje weten te scoren, 25 nieuw gesealed dus mag niet klagen. En klinkt super!

Samen met Ghost Reveries mijn favoriete van Opeth! Heel lekker.

avatar van Johnny Marr
4,0
Heir Apparent

avatar van Jake Bugg
5,0
Jarenlang het gevoel gehad dat deze net wat minder was dan hun voor mij epische platen BWP, GR, Deliverance maar vandaag nog eens de CD opgezet en wat komt hij nu plots in al zijn glorie binnen.

Krijgt nu de volle 5*

avatar van Banjo
4,5
Wow The lotus Eater en Hessian Peel gaan echt door het dak heen!.
De 2 beste op deze plaat... denk ik.
Is Opeth - Sorceress (2016) heel anders dan wat ik gewent ben van Opeth? of is die meer van het zelfde?.

avatar van RuudC
4,5
Aangezien je Heritage 2,5* hebt gegeven, zou ik Sorceress laten liggen als ik jou was. Watershed staat mijlenver boven Sorceress.

avatar van Leptop
4,0
Iets neutraler gesteld: het is een ander stukje cake. Geen grunts, minder bruut. Zels niet eens gerated als metal op deze site.

avatar van RuudC
4,5
Het wordt erg lastig om albums een plaats in de ranking te geven. Het niveau is wederom erg goed. Watershed voelt heel natuurlijk aan na Ghost Reveries. Het is wederom een behoorlijk technisch album en het maakt absoluut weer indruk, maar ik merk wel dat het aantal momenten dat Opeth imponeert, wel echt minder geworden zijn. Wellicht dat de band daarom wel een flink andere koers is gaan varen. De eerste vier songs zijn het best. Hessian Peel doet me niet bijster veel en begin ik zelfs aan 4* te denken. Hex Omega is gelukkig de weergaloze afsluiter die de gedachte weer ongedaan maakt. Opeth gaat zelfs even epic. Geweldig album weer.

Tussenstand:
1. Blackwater Park 5*
2. Damnation 5*
3. Deliverance 5*
4. Ghost Reveries 4,5*
5. Still Life 4,5*
6. My Arms, Your Hearse 4,5*
7. Orchid 4,5*
8. Watershed 4,5*
9. Morningrise 4*

avatar van lennert
5,0
Het laatste album met grunts nestelt zich gemak in de bovenste regionen van mijn lijstje. Openingsnummer Coil is iets compleet anders dan wat ik van de band gewend ben door de toevoeging van vrouwenvocalen en Hessian Peel is wat mij betreft weer een ultiem horrormetalnummer. Ik weet niet of het de switch van drummer en gitarist is, of dat er ook daadwerkelijk iets anders in de sound is, maar ik heb het idee dat de band hier toch net weer wat anders te werk gaat. Het levert in ieder geval voor mij non stop hoogtepunten op. Ik vrees wel licht voor wat er hierna plaats gaat vinden.

Tussenstand:
1. Blackwater Park
2. Watershed
3. Ghost Reveries
4. Damnation
5. Still Life
6. Deliverance
7. My Arms, Your Hearse
8. Orchid
9. Morningrise

Gast
geplaatst: vandaag om 18:31 uur

geplaatst: vandaag om 18:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.