The Raconteurs - Consolers of the Lonely (2008)

Als Jack White liefhebber ken ik natuurlijk the Raconteurs ook al lang. Dit Consolers of the Lonely is hun beste plaat, maar het was al even geleden dat ik 'm draaide. Door Salute Your Solution, die ik in een trailer hoorde, pakte ik het album er weer bij. Dat is trouwens een tri-fold 2LP in een echt prachtige hoes. En het geluid van het zware vinyl is indrukwekkend.

Ik ben eigenlijk behoorlijk overdonderd door deze plaat. Wat een klasse muzikanten, wat een klasse muziek. Sterker nog, dit hoort bij de allerbeste Jack White platen. Het album staat echt vol met geweldige rocksongs in allerlei soorten. Bluesrock, countryrock, rustiger songs, hardere tracks en toch met één mooie gezamenlijke sound.

De allerbeste nummers zijn de opener en titelsong, het hardere strakke Salute Your Solution, de prachtige pianosong You Don't Understand Me, het sterke Switch and the Spur, de bluesrock van Many Shades of Black en het geweldige slotnummer Carolina Drama. Wat een plaat!

Alhoewel dit de beste van de twee Raconteurs cd's is vind ik dit van alle projecten van Jack White (inclusief zijn solo werk) toch wel de minst interessante,zowel muzikaal gezien als qua kwaliteit.
Niet dat er geen goede nummers op Consolers of the Lonely want dat is met onder meer Many Shades of Black,The Switch and the Spur,Five on the Five en het titelnummer zeker het geval.Wel kent het album een aantal wat mindere,soms zelfs een beetje saaie songs.Vullers zou ik ze niet willen noemen maar toch.
Ook had het van mij allemaal wat meer mogen piepen en schuren,ik vind het nu vaak wel erg poppy klinken.Iets meer scheurende rock had de plaat wel goed gedaan.
Dat alles wil overigens niet zeggen dat Consolers of the Lonely niet goed is want dat is ie wel.

Ik ben de laatste weken steeds meer onder de indruk van de veelzijdigheid van dit album en verhoog maar weer opnieuw.Eigenlijk klopt bijna alles aan Consolers of the Lonely terwijl ik hem hierboven nog af en toe wat saai en te poppie vond.
Nu zijn er heerlijke en afwisselende nummers met soms een scherpe gitaarsolo van Jack White,dan weer een prachtig piano riedeltje of een gedegen blazerssectie.De songs gaan van rock naar pop en soms valt er zelfs een vleugje Country/folk te beluisteren (Top yourself).
Many Shades of Black blijft mijn favoriete nummer maar mindere nummers kan ik nu niet meer ontdekken op dit album.
Prachtig eigenlijk dat de tijd zo'n positieve invloed op een plaat kan hebben,misschien moet ik Broken boy soldiers binnenkort ook maar weer eens onder de loep gaan nemen.

Zo, Many Shades Of Black komt ff binnen, zeg. Raakt me vol tussen de ogen qua persoonlijke omstandigheid. Akelig, die spiegel, maar ook de pracht van de muziek

Inderdaad West wat een plaat! helemaal weg van The Raconteurs en uiteraard ook Jack White, al eens eerder gepost, maar hier nog geen bericht achter gelaten. Carolina drama heeft zoveel moois in zich, wanneer je met muzikale schoonheid een verhaal met zoveel gevoel kunt vertellen, pffff dat komt binnen.

Voor mij de beste Raconteurs plaat !

Carolina Drama! Ik ga deze plaat gelijk weer eens opzetten.