The Raconteurs - Consolers of the Lonely (2008)

Bij de eerste luisterbeurt werd ik wat overstelpt door de hoeveelheid nummers. Ik kan ze vooralsnog geen apart "gezicht" opplakken. Ik vermoed dat het een groei-plaatje moet worden maar herinner me wel dat de voorganger bij mij een instant-effect had.

wow klinkt heel lekker! de white stripes vervelen mij ook op een paar nummers na. Dit klinkt weer lekker fris en rockend!

Heel herkenbaar: ik had precies hetzelfde, maar bij mij kwam dit alles toch heel snel al.

Salute Your Solution is vet

Aardig plaatje, wel beetje eentoning op een gegeven moment

Gisteren voor het eerste geluisterd, maakte een goede, frisse indruk op me. Goed genoeg voor 3,5* in ieder geval, meerdere luisterbeurten zullen volgen.

Ik heb hem gisteren op luisterpaal geluisterd, verdorie, had ik niet verwacht,lekkere plaat, klinkt als een erg creatieve band.

Inmiddels is mij nog iets opgevallen aan het album n.l. het samenwerkende gitaarspel van Brendan Benson en Jack White. De solo's van White zijn harkerig en heel extravagant terwijl Benson het toch vrij subtiel houdt. Ik wil met name de solo van Hold up noemen. Het nummer zelf zit vrij simpel - doch catchy - in elkaar maar er loopt een hele aardige solo door heen. Ik vermoed dat het eerste gedeelte van Jack White is terwijl de wah-wah riff en eindsolo na de bridge van Benson is. Misschien kan een echte gitaarexpert mij dit verduidelijken want ik durf dit niet met zekerheid te zeggen.......

Wohow lekker deuntje en hemelse outro bij dat eerste nummer! De rest moet ik nog wat beluisteren (heb ik al gedaan, maar niet actief, dus alles lijkt dan inderdaad wel wat op elkaar ).

Zal er eens naar luisteren Chronos85 'k beloof niets

heerlijke plaat. Broken boy soldiers vond ik al een goede plaat, consolers of the lonely vind ik nog veel beter.

wat ik ook hier weer heb is dat sommige nummers een soort van deja vu gevoel geven, die hebben dan dingen weg van rock klassiekers. dat vind ik erg leuk aan the raconteurs. dat begin van 'many shades of black' doet me op een één of andere manier denken aan een jaren 50-60-achtig liefdesliedje... en zo leg ik bij andere nummers ook weer van dat soort links. LEUK!!! kan ik bijna een heel boek over schrijven!

Het begin van "Attention" doet me denken aan "Bombtrack" van
"Rage against the machine"

Over dit album, schitterend vervolg op hun debuut "Broken Boy Soldiers".
Ik denk zelf dat deze beter gaat worden dan hun debuut.
Eerste maal dat ik ze hoorde had ik men twijfels.
Maar nu na meerdere malen te horen, merk je gewoon hoeveel
verschillende kanidaten er zijn tussen de 14 nummers om als favorieten te bestempeld te worden.

Verlopige grote favoriet 'Switch an the spur"
"Carolina drama" vind ik ook mooie afsluiter.
Heeft echt meerdere luisterbeurten dan vorige album.
Maar met een beetje geduld wordt je ook voor beloond

heerlijk album, met een sterk en lekker begin, word daarna iets minder maar nog steeds boeiend genoeg! niet verwacht dat deze band terug zou komen maar ze fixen het, een zeer waardige opvolger. 4.5

Ha die van Humo hebben toch een rar voorkeur. Beste nummer van deze plaat zou Top Yourself zijn. Nu ja, leuk deuntje op de ?banjo? maar daar blijft het bij. Parels als de nrs. 1, 8 en 12 zijn gewoon meesterlijk! Die lekkere solo in Many shades of black...

heb m'n stem van 4 naar 4,5 verhoogd!

erg, erg lekker. kan wel eens hoog gaan eindigen in m'n 2008 lijstje

zou het kunnen dat rich kid blues een cover is van terry reid? dit zou me wel shockeren, ik dacht dat jack white en brendan benson dit meesterwerk zouden geschreven hebben... kan iemand me aub geruststellen?

(inmiddels mijn favoriete nummer na The Switch and the Spur)

Moest ik 4 favoriete nummers mogen aanstippen, Switch & Spur zit ertussen. Rich Kid Blues heeft gewoon zo'n simpel, maar zo'n lekker deuntje. Deze versie zal wel wat ver-Jack White't zijn

Yeah Baby, ik heb alleen nog maar de beste nummers beluisterd (volgens een bepaalde bron). Soms krijg ik kippevel..wordt 1 van de platen van het jaar, denk!

Hij had van mij wel wat ingekort mogen worden. Voor de rest een fijn plaatje waar vooral het speelplezier vanaf spat. Niet meer en niet minder eigenlijk.

erg goed album. jack white en brendan benson hebben goed werk afgeleverd. hoop dat ze snel naar nederland komen, misschien goed festival materiaal? lowlands ofzo.

'if you're looking for an accomplice' of 'if you're looking for cut throat' komt er heerlijk uit in consoler of the lonely:D

ook na heel vaak luisteren blijf ik 't een goed album vinden. ok de beste nummers zitten wel bij de eerste acht (EDIT: en 12 is ook goed, kortom zeg maar dat hele album eigenlijk wel).

Erg sterk album, lekker veel afwisseling, iets wat ik bij het vorige album een beetje miste. Ik vind dit album dan ook veel beter dan het eerste. Als je nog is een goed album zoekt met lekker veel afwisseling maar wel erg goede rockmuziek, dan is dit een aanrader.

Ja, half puntje erbij. Wat een heerlijke plaat. Vooral de folkelementen doen het bij mij erg prima: Old Enough, These Stones Will Shout en Carolina Drama en toch ook The Switch and the Spur. De bluesy opener is ook erg lekker.

Any pour souls who trespass against us
Whether it be beast or man
Will suffer the bite or be stung dead on sight
By those who inhabit this land

For there's is the power and this is the kingdom
As sure as the sun does burn
So enter this path, but heed these four words,
You shall never return...



4*

Ik vind Top Yourself ook een heel goed nr, naast de al vaak genoemden...
Duidelijk een beter album dan het debuut, en niet alleen meer 'just for fun' zoals ze het eerste album nog beschreven.. Wat een genieten!

Lekkere plaat, voor de momenten dat ik me wat ruiger voel. Altijd sterke gitaren in (vrijwel) elk nummer.
Persoonlijke favorietjes zijn Carolina Drama en Salute Your Solution.

4.0

Heerlijk afwisselende plaat met fantastische gitaarklanken.
Het magistrale Switch and the Spur is voor mij het voorlopige hoogtepunt van deze plaat. De staccato inzet van de gitaar solo is een geweldige nabootsing van de veelvuldig aanwezige trompet partijen op dit nummer.
Gewoon lekker ongecompliceerd genieten van mensen die het leuk vinden om muziek te maken.

Black Crowes met wat country-invloeden. Lang niet slecht. Wel wat lange nummers, daar houd ik nooit zo van. Voorlopig geef ik het een 3.0, maar kan nog groeien. Waarom 'The Switch and the Spur' echter de favoriete track is ontgaat me een beetje.

Super album, alleen 'Hold up' en 'these stones will shout' hadden ze van mij best weg mogen laten.

'Pull This Blanket Off' zou zo op 'Goodbye Yellow brick road' van Elton John kunnen en ze hebben meer nummers waarmee ze de 'oude' muziek weer naar boven halen.
Ze hadden idd wel wat nummers weg kunnen laten.
'hold up' b.v. vind ik ook een irritant nummer.
voorlopig een 3.0