menu

Van Halen - Fair Warning (1981)

mijn stem
3,78 (180)
180 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.

  1. Mean Street (5:01)
  2. "Dirty Movies" (4:08)
  3. Sinner's Swing! (3:10)
  4. Hear About It Later (4:35)
  5. Unchained (3:30)
  6. Push Comes to Shove (3:49)
  7. So This Is Love? (3:07)
  8. Sunday Afternoon in the Park (1:58)
  9. One Foot Out the Door (1:58)
totale tijdsduur: 31:16
zoeken in:

avatar van iggy
5,0
Bollieblauw schreef:
Voor iedereen die nog niet overtuigd is van hoe goed, hoe strak en hoe rockend Van Halen live was gedurende de Fair Warning periode, hier drie liedjes van het album uit hun fameuze Oakland concert uit 1981. En voor iedereen die al wel al van overtuigd was is dit gewoon smullen geblazen.
Anniversary of Van Halen’s Oakland, 1981 Shows: Highest Quality Footage Unearthed! - vhnd.com

Topalbum met Eddie in absolute topvorm.

Ik zit nu al een jaar of 30 te wachten dat deze opname's eens eindelijk worden uitgebracht. Zelfs via bootlegs kanalen heb ik nooit iets van deze show kunnen achterhalen halen ha.En dat is best wel vreemd. Van Halen met dave zijn best wel goed om ons heeeeerlijk beeld matriaal te onthouden.
Volgens mij bestaat er niet een show(pro shot) van de 1984 tour. Te gek voor woorden eigenlijk. Zeker gezien het feit dat Halen toen op hun hoogtepunt was.

avatar van Bollieblauw
4,5
Freakey, vooral Eddie's spel is erg goed in de Quebec bootleg, hij improviseert er op los en dat leidt tot werkelijk prachtige dingen. Dave's zang is wat op de achtergrond maar dat mag de pret niet drukken. De uitvoering van You Really Got Me is de beste die ik live gehoord heb van ze.

avatar van vielip
4,0
iggy schreef:

Volgens mij bestaat er niet een show(pro shot) van de 1984 tour. Te gek voor woorden eigenlijk. Zeker gezien het feit dat Halen toen op hun hoogtepunt was.


Dat bedoel ik maar! Ik zou echt graag eens een complete show van de 1984 tour willen zien. De enigste pro-shot opnames die je op dit moment van die tour kunt vinden zijn losse nummers (bijv. Hot for teacher op Monsters Of Rock, Donington). En die smaken naar meer. Veel meer!!

avatar van Lonesome Crow
4,5
Ik heb op videoband nog een optreden van ze (ik geloof van het U.S festival 1983).
Het optreden is niet al te best in beeld gebracht, ook veel geouwehoer en flauwiteiten in de show.
Misschien daarom heb ik het nooit helemaal afgekeken, er zal vast wel wat van op youtube staan.....

avatar van iggy
5,0
Ja die heb ik ook. Van de Diver Down tour zijn overgens meerdere Bootlegs pro shot dvd's in de omloop. Live in Largo (1982) en in Zuid Amerika.(1983).
Jammer dat ze die niet oppoetsen en officieel uitbrengen.

avatar van ricardo
4,5
Typisch dat deze destijds als minder werd gezien, want vind hem zeker niet minder dan hun vorige 2 albums. Deze is meestal nog een stuk steviger zelfs dan hun vorige 2.

Of heeft het te maken dat deze destijds met de persing een mindere productie had?

Want hij wijkt niet in het bijzonder af door een andere stijl of radicaal andere nummers vind ik.

Als je b.v een band als Motorhead hebt die heeft een keer een album uitgebracht die wat melodieuzer was vanwege het gitaarspel van oud Thin Lizzy bandlid Brian Robertson, Another Perfect Day heet dat album. Dat album werd destijds ook als een stuk minder gezien door de Motorhead liefhebbers, nu word het overal gezien als iets bijzonders en een heuse klassieker.

Dat kan ik dan nog wel begrijpen, maar waarom deze destijds als minder Van Halen album werd gezien vind ik een volstrekt raadsel eigenlijk.

avatar van vielip
4,0
Vanwege het ontbreken van (grote) hits? Vanwege de wat progressievere aanpak in sommige nummers? Vanwege....??? Ik heb ook geen idee eerlijk gezegd. Ik heb 'm in ieder geval altijd tot één der betere Roth era albums gerekend.

avatar van ricardo
4,5
Maar halen II en woman and children werden wel goed ontvangen terwijl daar ook geen hits opstaan.

Ik vind II, women and children en deze ook wel erg opelkaar lijken, misschien is dat het, dat het teveel op het vorige album lijkt, en dan vooral woman and childeren.

Mensen hadden het wel gehoord allemaal misschien, en was tijd voor iets nieuws, misschien dat dat het was.

Ik heb het debuut aantal weken terug grijsgedraaid, en nu het tweede derde en vierde album, maar weet nog steeds niet welke ik de beste vind van die 3.

Op 1 het debuut dat lijkt me helder.

avatar van vielip
4,0
Op II (Dance the night away en You're nog good) stonden wel 'hits' naar mijn weten. Op Woman and children first weet ik niet heel zeker maar volgens mij was ...And the cradle will rock nog wel een redelijke hit. Dat het teveel op elkaar begon te lijken vraag ik me ook af. Ik vind bijvoorbeeld Woman and children first behoorlijk verschillen van II. Veel aggressiever/rauwer. En ook dit Fair warning is toch wel weer anders dan z'n voorganger. Niet zozeer in grote lijnen maar wel in (kleine) details. Zo hoor ik in de laatste twee nummers een band die behoorlijk aan het experimenteren is. Het klinkt in ieder geval niet als iets wat ze op albums ervoor gedaan hebben. Of het geslaagd is laat ik aan ieders persoonlijke beoordeling over

avatar van ricardo
4,5
Misschien moet je de albums wel jarenlang beluisterd hebben om het verschil te kunnen horen.

II klinkt inderdaad iets lichtvoetiger, maar veel scheelt het niet vind ik. Deze en Woman And Children First klinken inderdaad weer iets zwaarder dan II.

Voorlopig vind ik de albums 2, 3 en deze gewaagd aan elkaar en alle drie een 4* waard, bovengemiddeld goed, maar niet zo verbluffend goed dat je uit je klompen geblazen word.

Heb de eerste 4 albums nu minstens 10 keer per album beluisterd nu, heb het pakje met 6 net in huis, zit in een ware van halen rush en blijf er hopelijk nog even in.

avatar van vielip
4,0
ricardo schreef:
van halen rush


Wat is het nou, Van Halen of Rush?

avatar van spinout
3,5
Magistraal gitaarwerk en meer dan competent drum-en baswerk. De eerste helft van de plaat is beter, dan helft twee. Net geen 4.0 .

avatar van gigage
4,5
Vierde album in 4 jaar tijd. Was ik gecharmeerd van de competente riffing op women &children first maar stoorde ik me nogal aan het ontbreken van gitaarsolo's. Guess what, they're back! Maar wat doen "ze" nou? Fading out bij zowel het magistrale mean street als bij One foot out thedoor. Bij die laatste snap ik eigenlijk ook niet zo dat ze er geen volledige song van gemaakt hebben, of anders nog een minuutje of drie doorsoleren, refreintje herhalen en klaar. Dan was het mijn favoriet van het album geweest. Niet normaal hoe dreigend dat nummer klinkt en al helemaal met die freaky aanloop met iets in het park(speciale attentie daarbij voor de ietwat lompe dreunen tegen de bekkens)
Aangezien het verre van een vrolijk plaatje is had voor mij Is this love ook wel wat zwaarder aangezet mogen worden. Sowieso is diamond dave wat meer in het hoekje geplaatst. Geen gehijg, gegil en of gekreun maar gewoon zingen (...) wat prima past bij dit album.
al met al een album zonder geforceerde hits (zie diver down) waarop de mannen erg goed musiceren met prima songmateriaal.
Nog maar een spin dan

avatar van Dibbel
4,0
Ook qua hitparadenoteringen (LP Top 50) ontliepen de eerste 4 Van Halen LP's elkaar niet veel.
Women And Children First haalde nog de hoogste notering, deze bleef 8 weken genoteerd in mei/juni/juli 1981 met een 11e notering als hoogste.
Ik vond het altijd een minder toegankelijk album dan de eerste 3, waarvan de songs niet zo lekker bleven hangen.
Dat vind ik nu ook nog , maar mijn waardering is wel gestegen, nu ik deze de laatste paar maanden nog eens een paar keer op de draaitafel heb gehad.
Kant 1 is iets beter dan kant 2 met Mean Street, Dirty Movies en Hear About It Later.
Kant 2 heeft dan het geheimzinnige Sunday Afternoon In The Park wat lekker overgaat in het heavy One Foot Out Of The Door (wat dan weer veel te kort duurt).
En Unchained natuurlijk, waarvan het de bedoeling was dat het een hit werd, maar dat gebeurde natuurlijk niet. Wel het meest toegankelijke nummer.
LP duurde ook toen al te kort.
Ik kan hier tegenwoordig wel weer 4 sterren aan kwijt.
Op vinyl, in nieuwstaat, Duitse persing.

buizen
iggy schreef:
(quote)


Volgens mij bestaat er niet een show(pro shot) van de 1984 tour. Te gek voor woorden eigenlijk. Zeker gezien het feit dat Halen toen op hun hoogtepunt was.

Klopt, zeer moeilijk beelden te vinden van de hoogtijdagen/-jaren, alleen dat concert dat hier al zo vaak is gedeeld.
Maar het mooie van YouTube is dat er steeds meer zeldzame opnamen opduiken van vroeger:
concert - Van Halen - Live In Montreal 1984 (w David Lee Roth) cam 1of2 - YouTube
concert - Van Halen - Live In Montreal 1984 (w David Lee Roth) cam 2of2 - YouTube

Wat een backline ook toen.
En wat een energie on stage.

avatar van iggy
5,0
Ik heb heb die show onlangs nog voorbij laten komen op dvd (bootleg). Maar boy oh boy wat een show is dat zeg. Roth laat het publiek uit zijn hand eten als nooit tevoren, wat een frontman was dat zeg. Eddie die de sterren van de hemel speelt. Alex die een heeeerlijk fundament neerlegt voor Michael.
Ik heb de band tijdens die tour nog gezien in Kalsruhe (Monsters of Rock). Maar dat was lang niet zo goed als die Noord Amerikaanse indoor shows. Wel weer stukken beter dan Pink Pop 1980. Want daar speelde ze behoorlijk slecht.

buizen
Ik herinner mij nog een concertverslag, iggy, over Van Halen en dat ze optraden in Washington DC ofzo maar in elk geval een concertverslag door het blaadje Aardschok (toen nog in two-colour). Aardschok was speciaal naar de USA gereisd ofzo maar Van Halen was toen (Nederlandse Aardschok mentaliteit gedacht) een beetje een 'poserband', tussen al die heavy metal die toen floreerde. (Van Halen trad ook niet in Nederland op).
Maar in elk geval: die recensie was überlovend! Beschreven werd hoe onmetelijk populair Van Halen was (idd wat jij zegt: publiek at uit de hand) in de US maar vooral ook hoe ruig en hard de band live toch was, een beschrijving van de 'beul' van een bassist, en de drum..
Aardschok (en het trouwe volgers-kuddelezersvolk) was om.
http://www.musicmeter.nl/images/smilies/icon_nocheer.gif

buizen
Denk dat ik dit toch wel het allerbeste album van Van Halen vindt. Sterker nog dan het debuutalbum dus.
De drum staat heerlijk in de mix en de riffs van Eddie Van Halen evenals zijn soleerwerk (dat loopt soms door elkaar) zijn waanzinnig. David Lee Roth op z'n best met z'n wat arrogante maar soulvolle zang.
Zang duelleert ook heerlijk met gitaar.
Mean Street bezingt het straatleven. De toon is gezet. Rauw en puur.
Unchained is zo'n iconische hardrocksong die mooier wordt naarmate het volume verder open wordt gedraaid, heerlijk! Een van de beste VH-songs live. Fijne flanger op de gitaar, dat effect hoor je tegenwoordig niet meer zo vaak.
Hear About It Later klinkt van elpee niet als zo bijzonder maar schijnt live het dak eraf te hebben geblazen. Toen.
Push Come To Shove is weer die laidback, surf, California - sfeer die op elk album wel even de hoek om komt steken. Laat David Lee Roth maar schuiven. En Eddy kan dus ook anders dan hardrock..
Sunday Afternoon In The Park en One Foot Out The Door hadden voor mij niet gehoeven maar die jongens deden waar ze zin in hadden en wat ze op plaat wilden zetten en schuwden zelfs een fade out niet. Heeft ook wel wat.
4,5 sterren.

avatar van orbit
4,5
Die laatste 2 tracks maken voor de plaat juist helemaal af, Sunday Afternoon onderstreept in ultimo forma de donkere duistere sfeer van de plaat en daarna de spetterende explosie die bijna punkiaans aandoet. Ik zou deze plaat stukken minder zonder die twee.

avatar van wizard
4,0
Waar Van Halen op I en II klonk als een stel flirtende rokkenjagers, lijkt het hier op Fair Warning wel alsof ze al jaren onder de plak zitten bij een voorheen aantrekkelijke verovering. Een groot deel van de tijd gaat met mijmeren over die verdwenen wilde jaren, en het enige spannende dat nog rest zijn vieze blaadjes, stiekem gekocht bij de benzinepomp.
Ondanks die omgeslagen stemming klinkt Fair Warning onmiskenbaar als Van Halen, en het is een album dat ik erg graag draai. Vanwege de stemming, maar ook omdat de nummers gewoon dik in orde zijn. Met een bassolo en een nummer dat niet eens helemaal af lijkt, eindigt het album helaas wel in mineur.

avatar van De buurman
4,5
Ik vind ze op Mean Street, Dirty Movies, Sinner's Swing en One Foot Out The Door juist smeriger en brutaler dan ooit. De nummers Hear About It Later, So This Is Love en Sunday Afternoon vind ik echter niet zo heel erg sterk. Om die reden is het nooit mijn favoriet. Na Diver Down vind ik dit album de minste constante kwaliteit hebben (alles na 1984 buiten beschouwing latend). Een paar uitschieters, maar gemiddeld genomen wat zwakker materiaal dan op de voorgangers. Momenteel is 1984 weer mijn favoriet, alhoewel veel die-hard Van Halen fans dat niet met me eens zullen zijn.

avatar van vielip
4,0
Fans van het eerste uur bedoel je denk ik? Die-hard fans zijn fans die álles van hun geliefde band fenomenaal vinden Althans, zo vertaal ik de term 'die-hard fans'.

avatar van gigage
4,5
Als buurman een 4.5 geeft aan een van de mindere VH albums (naar eigen zeggen) dan bedoelt hij zichzelf met die-hard fan, denk ik ( ik maak maar een geintje)

avatar van vielip
4,0
Zo zomaar kunnen

avatar van De buurman
4,5
Haha oké, de term klopt misschien niet helemaal. Ik vind de eerste zes van Van Halen allemaal briljant, met een kleine aantekening bij Diver Down. De eerste 3 met Hagar gingen ook nog wel. Daarna werd het bagger.

avatar van LucM
4,0
Hun beste en meest evenwichtige album sinds het debuut. Ook hun donkerste en daarom misschien minder toegankelijk dan de vorige drie. Mean Street en Hear About It Later vind ik de beste songs hierop maar inzakken of vervelen doet het album nooit al vind ik ook hier kant 1 iets beter dan kant 2. Het album duurt wel erg kort.

avatar van Von Helsing
5,0
De buurman schreef:
Haha oké, de term klopt misschien niet helemaal. Ik vind de eerste zes van Van Halen allemaal briljant, met een kleine aantekening bij Diver Down. De eerste 3 met Hagar gingen ook nog wel. Daarna werd het bagger.


Ze hebben er vier met Sammy gemaakt dus het gemiddelde valt mee.

avatar van De buurman
4,5
Von Helsing schreef:
(quote)


Ze hebben er vier met Sammy gemaakt dus het gemiddelde valt mee.


Haha ja klopt, maar alles wat na FUCK kwam is eigenlijk zeer matig, ook met Cherone en Roth. Kleine uitzondering voor Me Wise Magic en Cant Get That Stuff van het Best Of album.

avatar van iggy
5,0
De buurman schreef:
(quote)

Kleine uitzondering voor Me Wise Magic en Cant Get That Stuff van het Best Of album.


Wat mij betreft hoort daar ook Humans Being bij. Een van de betere Van Hagar nummers. Met die fenomenale (tornado) solo. Prachtig opgebouwd naar de uiteindelijke climax. Om er vervolgens nog een machtige solo uit te persen. Eddie op zijn best !
Alleen jammer van die verdomde fade-out.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:37 uur

geplaatst: vandaag om 21:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.