Van Halen - 5150 (1986)

de eerste met sammy hagar.
en verdomd goed!!

Zeker verdomd goed! Vooral de laatste drie nummers zijn top. Heel anders als de platen met David Lee Roth.

.. en met "why can't this be love" hadden ze nog een hit ook

Goed nummer trouwens. Maar de rest van de plaat is ook ok he! David Lee Roth is een goede zanger, maar Sammy Hagar moet absoluut niet onderdoen en is meer dan een goede "vervanger" zo blijkt als snel!

Dit is zonder meer een van de betere Van Halen-platen, hoewel ik David Lee Roth als zanger beter vond dan Sammy Hagar. In de vorm van Why Can't This Be Love, Best of Both Worlds en vooral Dreams enkele hoogtepunten. Van mij krijgt 5150 3,5 sterren.

Ik vind zelf Hagar een betere zanger dan Roth. Wat rauwer en that i like. De muziek is lekker maar ik vind het ook wat fout. Dat jaren '80 soundje daar ben ik wat gevoelig voor. Al met al zeker wel een 3,5*

Mischien wel de beste cd die Van Halen ooit gemaakt heeft. Ik heb ze allemaal al eens beluisterd maar deze is wat mij betreft nooit meer overtroffen.
Het was een goeie binnenkomer voor Sammy Hagar.

Er staan enkele slechte nummers op "5150", maar er is ook heel veel goed materiaal te vinden. 'Dreams', 'Why Can't This Be Love', 'Love Walks In' en 'Best Of Both Worlds' zijn hoogtepunten. Het nummer 'Good Enough' vind ik echt een dieptepunt in de carriere van Van Halen. Totaal ongeinspireerd nummer. De meeste andere tracks maken veel goed. 4/5

Erg goed album. Hagar is voor mij persoonlijk duidelijk de favoriet boven Roth en dit album bevat een paar superieure rocktracks waarvan vooral DREAMS een uniek nummer is. Wat een fantastische solo van Eddie, wat een geweldige sfeer. Get Up en Inside zijn een beetje jammer in mijn ogen, maar voor de rest is dit een erg leuk album.

Favoriete tracks: Dreams, Why Can't This Be Love, Love Walks In

4*

Good enough, ach weinig bijzonders aan. Zwakke compositie, zeg maar een standaard schreeuwplaat.
Het gitaarwerk is bij Van Halen natuurlijk wel altijd aangenaam en bijzonder.
Verder is de productie toch wel gaar, of het ligt aan de stem van Hagar, maar ook de drums klinken rommelig. Maargoed dat is de Van Halen sound. Zelf vind ik dat wat vermoeiend soms.
Het gitaarwerk wordt soms overstemd door het drumwerk en geschreeuw, dat is wel jammer want er zitten mooie ritmes bij.
Why can't this be love is een voorbeeld waar wel goed de melodie eruit komt. Een mooi nummer die er wel degelijk uitspringt.
Get Up is dan wel weer een lekker up-tempo nummer met een mooie rustige passage in het nummer.
Dan Dreams, heerlijke intro met de keyboards uiteraard. Echt een goed nummer moet ik zeggen. De solo is natuurlijk puur genieten hier.
Summer nights is wel een aardig nummer.
Best of both worls heet een melodie die ergens van gejat is, weet alleen niet waarvan? Iemand een idee? Wel een goed nummer trouwens.
Love Walks in is ook een erg sterk nummer, met een supersolo. Weer het keyboard werk wat het em doet.
5150 heeft een mooie powerchord die er lekker inhakt. Verder is het nummer een beetje middelmatig.
Inside heeft wel een apart sfeertje met de achtergrond zang.

Al met al toch wel een 3,5 * wat ik niet had verwacht.

Is er leven na Roth? Na het beluisteren van 5150 blijkt dit inderdaad mogelijk te zijn. Met het aan Roth herinnerde "Hello Baby" opend het stevig met Good Enough en Why Can't this Be love. Andere hoogtepunten zijn Best of Both Worlds, Love Walks In & Dreams. Uitstekend debuut met Sammy Hagar.

Heb dit album echt grijs gedraait toen ik 12 was,
Dreams was toen echt me favoriet, en ik heb nog steeds de neiging om "Summer nights" op te zetten bij de eerste warme zomer dag, lekker buiten zitten met een ijskoud biertje

Persoonlijk vind ik dit het beste Van Hagar album, hoewel dit duidelijk niet mijn favoriete bezetting is. Ik moet zeggen dat ik 'm zelden afspeel, maar de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat er goede nummers op staan. De minste zijn wat mij betreft Get Up en Inside. Als ik het zou afspelen skip ik Get Up en luister ik toch naar een sterk album; niet meer mijn Van Halen, maar wel goed.

Het is absoluut een plaat die de tand des tijds wel heeft doorstaan. De meeste composities zijn prima, ondanks de gladde jaren 80 productie!

Good Enough en Get It Up laten me headbangend door mijn kamer rennen. 2 zeer energieke nummers. De mooie ballads zorgen weer voor voldoende afwisseling. Dreams is mijn favoriete nummer op dit album, en misschien wel mijn favoriete Van Halen song aller tijden
Prachtplaatje, alleen jammer van het laatste nummer, Inside, welke ik maar een vreemd nummer vind. Daarom 4,5 ster

alleen jammer van de slechte roth immitaties van hagar

Waar dan?
Ik vind de band met Hagar juist heel anders klinken dan de Roth periode.

Wát een binnenkomer met Sammy!! Niemand had het dankzij dit album (en natuurlijk de hit Why can't this be love) nog over Roth. En terecht want met Hagar hadden ze eindelijk een 'echte' zanger in de band. Qua showelement legt ie het af tegen Roth maar over de zangcapaciteiten hoeven we geen discussie te houden, toch?
Good enough hakt er gelijk lekker in en heeft een heerlijk stuwend ritme! Daarna de hit die we allemaal wel kennen. Dan Get up. Supersnel (voor VH begrippen) maar toch een wat minder nummer voor mij. Ik hou van mooie refreinen die catchy zijn en dat is in dit nummer niet echt het geval. Dreams is een volgende topper! Heerlijk 80's met die keyboards en een fenomenale solo! Summer nights is een verscholen pareltje op dit album. Geweldige tweede stem van Mike! Best of both worlds is volgende hoogtepunt! Beetje apart met die rustige coupletten en dan dat losbarsten in het refrein. Love walks in is een heuse ballad en die mag er zeker zijn! Wederom erg gedomineerd door keyboards en ook ditmaal (net als in Dreams) erg geslaagd! 5150 is wederom een pareltje!! Lekker afwisselend en een heerlijk refrein wat in je kop blijft hangen. Muzikaal zit dit nummer ook ijzersterk in elkaar, vol tempowisselingen. Afsluiter Inside boeit me voor geen meter! Erg raar nummer wat ik nogal misplaatst vind. Maar ja, dat weerhoudt me er niet van om dit album tot de klassiekers te rekenen!!

Ik ben nooit een Sammy Hagar fan geweest, maar zijn debuut bij Van Halen viel niet tegen. Vrij sterke, goed uitgewerkte nummers, complexer dan vroeger maar toch toegankelijk.

Bedenkelijke drumsounds (nogal elektronisch), meest ''80's" productie van de band. Destijds klonk het album daardoor fris, modern en heel erg hip.

De rauwere productie, de humor en het onbevangene van de eerste zes klassieke Van Halen platen blijft door de jaren heen echter veel beter overeind.

Als je het maar wilt horen ja..

Prima plaat hoor niks mis mee. Maar geen humor meer. De toetsen die het guitaarwerk meer en meer over namen. Maar met name de productie die vooral lichter is dan herr templeman. Op een of andere manier wist deze gast een bepaald geluid te fabriceren dat in mijn oren altijd heerlijk klonk. Zie dlr's 1e en 2e cd groot verschil denk ik toch. En zie van halen dlr periode en hager periode. Wederom een behoorlijk verschil. Zelfs op de guitaar nummers weten de halens(nr 1, 3, 5, enz) niet de zwaartekracht te halen die bij de halens normaal was. Allemaal net ieler. Dat zal ook de bedoeling zijn geweest. Maar een uistekende vervanger die hager niet verwacht. Qua techniek een betere zanger veel beter zelfs. Dave daar in tegen heeft gewoon een vreselijk lekkere stem plus een ongekende (zichzelf in de maling nemen en vooral andere) humor en vreselijk goed gebekt. Wat heb ik toch altijd een lol als deze man aan het woord was. 3.5 pingel. Maar geef mij DAIMOND maar. Yes indeed rock fans

Hoor ze in de regel liever met David Lee Roth maar met Hagar hebben ze ook goede nummers gemaakt, zoals Good Enough, Get Up en 5150. Steeds meer gitaarsynthesizer in hun muziek maakt het er voor mij niet interessanter op, zoiets als Sunday Afternoon in the Park op Fair Warning kan ik goed waarderen maar hier is't me teveel van het goede.

Eerste album van Van Halen met de opvolger van Diamond Dave: Sammy Hagar. Ik weet nog dat ik de plaat meteen aangeschaft hebt. En ik was niet teleurgesteld, ik vond hem alweer beter dan de voorganger 1984. Het is niet meer de hardrock zoals we die van VH1 of W.A.C.F. kennen, het is meer big rock....
Beste songs vind ik Good Enough, Get Up (lekker snel) en 5150.
Dreams en Summernights en in mindere mate Best of both Worlds vind ik ook goede nummers, maar een beetje te poppy (?) of misschien beter gezegd wat gladjes.
Ik geef dit album 4*

Btw: ik was blij dat ze Sammy Hagar als opvolger hadden, want die had met HSAS een tweetal jaren eerder een geweldig album uitgebracht. Zie HSAS - Through the Fire (1984)

Ben es weer in een van halen mood.
Deze vandaag maar es in de auto keihard gedraaid.
Wat toch een heerlijke zomerse rock plaat(is helaas nog lang geen zomer ha)is dit!

Wat kan die sammy toch geweldig zingen.
Weet dat de meningen hierover nogal verschillen(maar goed ook)maar hoor hem toch liever dan david(ook beslist geen slechte zanger)zijn stem ligt mij simpel weg beter ,smaken verschillen nu eenmaal!prima toch.

Maar dit een top plaat!van een fantastische rock instituut.

Dit album heb ik van de week ook maar opgehaald, want wilde toch ook een regulier album met Hagar als zanger horen.

Mooi stevig album vind ik het geworden, maar het opmerkelijke vond ik dat ik nauwelijks verschil hoorde met de stem van Roth in eerste instantie, maar als je goed luisterd dan hoor je het verschil natuurlijk wel.

Op de verzamelaar best of both worlds vond ik het verschil beter te horen, maar komt omdat dan nummers met de beide zangers op hetzelfde album staan en snel achterelkaar afgespeeld worden.

Why can,t this be love heb ik al vaker gehoord, dacht altijd dat het een nummer van whitesnake was, maar toch van halen dus.

Ook heb ik het nummer Dreams vaker gehoord, dat zal vast ook een hit geweest zijn. Het nummer get up Is wel erg stevig, dat is met die harde drums wel ongeveer metal denk ik, mooi nummer.

Vind dat dit album zich prima kan meten met de eerste 6 Roth albums, op het debuut na dan, want dat album vind ik superieur aan hun hele discografie.

Off topic: HSAS is echt een wereldalbum met een prima uitvoering van A whiter shade of pale met mijn favoriete gitarist Neal Schon in de hoofd tol

Laat iggy het maar niet horen!

Mooi dat je deze uit de Sammy periode ook hebt opgepikt! Beide periodes (Roth/Hagar) zijn fantastisch vind ik. Of je nu de één prefereert boven de ander; het heeft ons een aantal geweldige albums opgeleverd!

Ik kan me niet voorstellen dat als je de eerste 6 goed vind, dat je deze dan niets vind, de sound is lekker heavy en de nummers zijn goed, en de zangstem van Hagar klinkt hier geweldig.

Gewoon een lekker album die het origineel bezitten zeker waard is.

Tsja... vond de laatste 2 met DLR ook al wat minder...

Bedoel je 1984 en a different kind of truth?