menu

Van Halen - 5150 (1986)

mijn stem
3,54 (170)
170 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.

  1. Good Enough (4:04)
  2. Why Can't This Be Love (3:48)
  3. Get Up (4:37)
  4. Dreams (4:54)
  5. Summer Nights (5:06)
  6. Best of Both Worlds (4:49)
  7. Love Walks In (3:02)
  8. 5150 (4:47)
  9. Inside (5:01)
totale tijdsduur: 40:08
zoeken in:
avatar van iggy
4,0
Ik was zeer zeker niet teleurgesteld. Het sterke van deze plaat is dat Van Halen niet op zoek is gegaan naar deel 2 van 1984. Hagar past ook wat mij betreft prima bij 5150. Als je dan toch een vervanger moet zien te vinden. Dan is Hagar best een schot in de roos te noemen. Ook op de hardere VH platen heeft Hagar bewezen dat hij geen sissi is ha.

avatar van ricardo
3,5
Hagar is ook een prima zanger, maar vanaf hagar vind ik van halen niet meer die bijzondere band die iets extras uitstraalde, vind het teveel als een doorsneeband klinken, waardoor je na 1 album ervan gehoord te hebben niet meer nieuwscherig bent naar nog een ander album met hagar als zanger.

avatar van iggy
4,0
Niet helemaal waar Ricardo. Eddie en vooral Eddie is de man die Van Halen altijd boven het gemiddelde heeft laten uitstijgen. Toegegeven dat hij zich naar mijn idee iets te veel op de Synth begon te concentreren. Maar ook dat gebied heeft hij geinige dingen gedaan. En OK Roth is Roth. Ook wel weer (bijna) onvervangbaar!

avatar van De buurman
4,0
Waar Roth live toch vaak tegenviel, omdat hij zich simpelweg weinig bezig hield met zingen (vooral zijn timing, die op platen vaak briljant was, vind ik live echt dramatisch) weet Hagar live te overtuigen doordat de man gewoon een gigantische stem heeft. Maar ik ben het eens met Ricardo, dat hetgene dat Van Halen uniek maakt voor een groot deel verdween toen Roth opstapte. Voor mij kan er weinig tippen aan classic Van Halen. Maar eerlijk is eerlijk, 5150 is een beregoed album.

avatar van ricardo
3,5
Het is net of de band met roth meer energie had en dat ook uitstraalde. Dit vind ik een erg goed album geef niet voor niets een 4, maar niets springt er echt uit, niets opvallends, gewoon een goed rock album van goede kwaliteit, beetje op de automatische piloot wel t.o.v de periode met roth vind ik, dat leefde en sprankelde veel meer.

Het debuutalbum vind ik vooral eddie, daar gingen gelijk de registers los, en zo nadrukkelijk is hij nooit weer aanwezig geweest op wat voor album ook, en Roth heeft gewoon een mooi brullende leeuwenstem die echt onvervangbaar is. Wat is van halen mede door hem een grote naam geworden.


avatar van vielip
5,0
ricardo schreef:
maar niets springt er echt uit, niets opvallends, gewoon een goed rock album van goede kwaliteit, beetje op de automatische piloot wel t.o.v de periode met roth vind ik, dat leefde en sprankelde veel meer.


Tsja...waarschijnlijk staat er niets opvallends op omdat elk nummer van dezelfde (hoge) kwaliteit is!? Gewoon een goed rock album doet het album (veel) te kort vind ik. En een automatische piloot hoor ik al helemáál nergens! Lijkt me ook niet aan de orde eerlijk gezegd. Ga maar na; je frontman net weg, een mega succesvol album en tour achter de rug...lijkt me niet dat je dan genoegen neemt met een album dat op de automatische piloot is gemaakt. Dan ga je echt tot de bodem om met een dijk van een album te komen. En dat deden ze dus ook!

avatar van iggy
4,0
Daar ben ik het wel mee eens. Van Halen had een hoop te bewijzen!!

avatar van ricardo
3,5
Tis maar net hoe je het bekijken wilt.

Met hun eerste 6 albums hadden ze al een hoop bewezen en zich goed op de kaart gezet.

Eigenlijk was de koek ook wel op na 6 albums en tijd voor wat nieuws, vooral voor een safe, commercieel en veilig jaren 80 geluid.

Want wees eerlijk in vergelijking met het debuut, Fair Warning en Woman And Children First is deze beslist commercieler te noemen.


avatar van De buurman
4,0
Ergens vond ik 1984 juist ook weer een nieuw begin voor de band. Vind dat na hun debuut zelfs hun beste. Dus was wel heel benieuwd hoe het vervolg met Roth was geweest. En gezien de kwaliteit van Eat 'Em And Smile en (vooral) Skyscraper, en ook van 5150, denk ik dat de koek helemaal niet op was.

Maar goed, de komst van Hagar heeft de band in commercieel opzicht geen kwaad gedaan. Het mooiste was geweest als Roth gewoon weer terug was gekomen na Balance, en dat de Van Halen fans de periode 1997-2007 niet hadden mee hoeven maken. Jaren van wachten en teleurstellingen, met als dieptepunten Van Halen 3 en de tour met Hagar in 2003....

avatar van vielip
5,0
ricardo schreef:


Eigenlijk was de koek ook wel op na 6 albums en tijd voor wat nieuws, vooral voor een safe, commercieel en veilig jaren 80 geluid.

Want wees eerlijk in vergelijking met het debuut, Fair Warning en Woman And Children First is deze beslist commercieler te noemen.



1984 was toch ook al behoorlijk commercieel vergeleken met de albums daarvoor? In dat opzicht is 5150 een logische opvolger van 1984 vind ik. En dat de koek op was wil er bij mij ook niet in. Als er al een moment was waar dit het geval zou zijn dan is het wel rond Diver down. Zoals De buurman al aangeeft was 1984 daarom al een soort van 'nieuwe start'. Maar dan meer muzikaal gezien. 5150 is dat natuurlijk vanwege een andere zanger.

avatar van ricardo
3,5
Eigenlijk was met diver down de koek wel op inderdaad, daar staan teveel opvullers op om nog van een volwaardig album te kunnen spreken.

Klopt 1984 was eigenlijk al de commerciele voorganger en een nieuwe koers die ze gingen varen, maar dan nog met roth als zanger. Vind deze en 1984 ongeveer gelijkwaardig aan elkaar wat mijn persoonlijke smaakbeleving betreft.

Eigenlijk ben ik het wel volledig met jou en buurman eens, had alleen moeten zeggen van de eerste 4 albums.

Heb het liefst hun debuut, woman and children first en natuurlijk fair warning. II vind ik ook nog ok, maar wat minder dan die andere 3 albums.

nietemin ben ik ook heel blij met deze, en beluister hem dan ook regelmatig.

avatar van wizard
3,5
Balance was het eerste Van Halenalbum dat ik luisterde. Het geluid dat de band op dat album had, hoor ik hier terug in een scherpere en meer gefocuste vorm. Tegelijkertijd heb ik het idee dat Van Halen hier voortborduurt op het geluid van 1984, maar dan uiteraard met Sammy Hagar als zanger.
5150 vind ik een goed mengsel van nummers die het vooral van de gitaar van Eddie van Halen moeten hebben (hoewel die nummers lang niet zo furieus meer zijn als op het debuut) en een paar nummers die door synthesizergeluiden worden voortgedreven. Enerzijds vind ik die keyboardgeluiden ontzetten gedateerd klinken, anderzijds werkt het ook wel weer aanstekelijk. Why Can’t This Be Love, en vooral Dreams vind ik tot de sterkste nummers van dit album behoren, Love Walks In doet me niet heel veel. Een andere uitschieter op dit album vind ik het titelnummer.
Zwakke nummers staan er op 5150 niet, met éen uitzondering: Inside. Dat nummer komt nogal flauw en krampachtig op me over en had van mij weggelaten mogen worden. Dat had dan een LP opgeleverd met een speelduur van zo’n 35 minuten. Gezien de lengte van alle andere VH-albums tot dan toe, had niemand daarover geklaagd.

Jammer dat dit album met z’n ronduit zwakste nummer afsluit, maar tot daar is er genoeg te genieten geweest. Ik geef nu drie en een halve ster, wellicht dat daar op termijn nog een halfje bijkomt.

3.5*

avatar van gigage
4,0
De prijspakker op het album 5150 is voor mij de titelsong. Geen geklooi met synths, gewoon een echte Van Halen rock song met een intro van een minuut, stuwende drums, een gitaarbreak van meer dan een minuut en een zanger die de boel in goede banen leidt en op het einde lekker uit kan halen. Op het eerste gehoor lijkt de song geeneens zo bijzonder totdat je merkt dat je 'm niet los kan laten en overdag de hele riff aan het neurieen bent. beetje "5150" in de kop, zullen we maar zeggen. Live werd het meestal nog ietsje sneller gespeeld en de solo (natuurlijk) verder uitgebouwd, weergaloos...
Mocht ik ooit nog een top 20 Van Halen album tracks moeten samen stellen (maar waarom zou ik) dan zal deze niet ontbreken.

avatar van Johnny Marr
3,0
Hier had ik meer van verwacht, ik hoor vééééél liever de Van Halen met David Lee Roth. Dat is toch wel de echte Van Halen. Jammer dat dit album dan juist weer 10 minuten langer duurt dan de gemiddelde DLR-plaat. Ze hadden het beter bij het gebruikelijke halfuurtje gehouden.

Hier klinken ze teveel als Journey en Foreigner; saaie en veilige Adult Oriented Rock. Ik bespeur weinig tot geen emotie op deze plaat. Sammy Hagar is niet echt mijn zanger, hij ligt me niet zo, al is hij technisch wel erg goed natuurlijk.

De twee uitschieters zijn duidelijk Why Can't This Be Love en Dreams.
Dieptepunt is de afsluiter, die gaat veel te lang door.

avatar van iggy
4,0
Meschien dat F.U,C.K en Balance je beter bevallen. Beide platen zijn in ieder geval harder en dus minder AOR achtig.

avatar van gigage
4,0
Dat lijkt me sterk, deze sluit veel meer aan bij 1984 dan de twee die jij noemt. Die staan in mijnbeleving nog verder weg qua muziekstijl tov de DLR era albums.

avatar van Faalhaas
Ik was toendertijd helemaal weg van de single Why Cant This Be Love. B-kantje Get Up vond ik zo mogelijk nog vetter. Nu dit album eens aangeslingerd. Vind eigenlijk alleen die twee nrs echt lekker klinken. Ben ik bevooroordeeld of waren dat gewoon echt de krenten in de pap?

avatar van De buurman
4,0
Nee. Good Enough, Dreams, Best Of Both Worlds en 5150 zijn de topstukken.

avatar van gigage
4,0
Zo is het, gewoon vaker draaien, alleen bij mooi weer

avatar van vielip
5,0
Alles op dit album is te gek! M.u.v. het wat kolderieke Inside wellicht..

avatar van gigage
4,0
24 maart j.l. beleefde het album zijn 30ste verjaardag. Er is een mooie 3cd boxset verschenen met als tweede cd een live performance van de eerste Hagar tour had ik hier graag vermeld. Echter is er niks mee gedaan. Dan doen we het wel met de originele geluidsdrager. Hello Baby!!

avatar van vielip
5,0
You got me for a second!

buizen
De performance en de zang van Sammy Hagar bij Van Halen: nooit wat gevonden. Alleen al met zo'n beugel om het hoofd en daar een microfoontje aan voor het zingen, ipv het martelen van een microfoonstandaard on stage. Hij zingt ook altijd zo enorm gedreven, in ieder (soort) nummer, dat is op den vermoeiend om aan te horen.
Why Can't This Be Love is dan nog het mooiste nummer van dit album maar zelfs dat is al matig.
En een nummer heet Dreams en raad eens hoe het begint... met synthesizerwolkjes.
Altijd fijn om naar Eddie Van Halen te luisteren maar niet binnen een setting als dit. De albums zijn zo kleurloos geworden.
3 sterren.

avatar van De buurman
4,0
Ik kan me wel vinden in wat buizen zegt. Hagar kan alleen maar full throttle. Is ook iemand die het van zijn inzet moet hebben, en niet van zijn talent of charisma zullen we maar zeggen. Maar bij dit album valt het op z'n plek, op één of andere manier past het. EVH klinkt sowieso (nog steeds) weergaloos op 5150.

avatar van gigage
4,0
Hagar bracht VH het infuus wat op dat moment nodig was. Weg coversongs en weg opgepoetste demo songs uit 1976. Dat niet iedereen de meer straightforward aanpak aanspreekt snap ik overigens wel. Maar ik kon de krullenbol wel waarderen, vooral onstage. Live without a net (de vhs na dit album) is daar een mooi voorbeeld van.

avatar van Von Helsing
5,0
De buurman schreef:
Ik kan me wel vinden in wat buizen zegt. Hagar kan alleen maar full throttle. Is ook iemand die het van zijn inzet moet hebben, en niet van zijn talent of charisma zullen we maar zeggen. Maar bij dit album valt het op z'n plek, op één of andere manier past het. EVH klinkt sowieso (nog steeds) weergaloos op 5150.


Zie hier het resultaat van iemand die een plaat opneemt, met weinig talent en enkel full throath gaat

Sammy Hagar - Leaving The Warmth Of The Womb (1997) HQ - YouTube

buizen
Zoals ik al zei: Sammy Hagar bij Van Halen vind ik absoluut niet geslaagd (of beter: Van Halen met Sammy Hagar vind ik niet geslaagd).
Sammy Hagar zonder Van Halen wel, vaak steengoed. Zijn eerdere albums, zijn samenwerking met Montrose: draai die albums regelmatig. En nu dus ook ná Van Halen: geweldig nummer, Von Helsing.

avatar van loneranger
4,0
Het eerste Van Halen album met Sammy Hagar als zanger en een goede plaat. Wat vooral opvalt is dat keyboards nadrukkelijk aanwezig zijn, maar in nummers als 'Dreams' en 'Love walks in' vind ik dat helemaal niet erg. Het zijn zelfs twee van mijn favoriete nummers op dit album. Gelukkig wordt er ook nog flink gerockt op nummers als 'Best of both worlds' en 'Get up'. Bij dat laatste nummer kun je bijna niet stil blijven zitten. De single 'Why can't this be love' en de laatste twee nummers vind ik de minste. Verder een fijne plaat.

avatar van vielip
5,0
5150 één van de minste nummers op dit album?!?

avatar van loneranger
4,0
Vielip,

Ik heb de plaat vandaag nog eens beluisterd, en ik had het titelnummer '5150' al een tijdje niet gehoord. Het is inderdaad niet zo slecht als ik gedacht had maar het is ook niet een van de beste. Middelmaat zeg maar, is mijn mening.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:56 uur

geplaatst: vandaag om 16:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.