Death Cab for Cutie - Narrow Stairs (2008)

Halfje omhoog!

Death Cab maakte in het verleden naar mijn idee veel mooie liedjes, maar een heel album lang hebben ze me nooit kunnen boeien. Dit in tegenstelling tot hun Canadese geestverwanten Stars... Zo kan ook deze plaat me maar af en toe volledig boeien. Voor de rest is het vooral aardige luistermuciek... Jammer... Al moet ik nu zo onderhand wel toegeven dat meneer Gibbard misschien wel een van de mooiste stemmen heeft in het platenlandschap!!

Daar moet ik het zo onderhand wel mee eens zijn eigenlijk. Hoewel de stem van Brandon Boys (Incubus) ook een grote kans maakt.

Tja, het begint weer te werken. Dit is gewoon weer een erg goed album. Veel nummers die van hoog niveau zijn.
De voorganger had ook de nodige tijd nodig, vond 'm zelfs in het begin vet tegen vallen, maar ook die werd beter en beter....
Sowieso heeft deze al vier á vijf hele goede songs. Dus een half puntje erbij....... Moet kunnen op dit moment.

dit doe ik niet vaak. ik geef hem nu al een 5. pop zoals ik het graag heb, dank je Ben

pfffffff, het groeit snel.... Weer raak!

Wars van trends en "hippe" deuntjes.
Een eigen smoel, een eigen stem.
Geen effectbejag, gewoon..... muziek.

Ik vind deze een stuk minder dan ´Plans´. Waar Plans vol met leuke liedjes staat is bij dit album de sprong gemaakt naar wat langer uitgesponnen nummers; instrumentale rock-intro´s en hier en daar wat lonken met symphorock. Dat was nou niet wat ik leuk vond aan deze band. Ik vind het op deze manier allemaal niet zo geweldig, en zit dan eigenlijk steeds gewoon te wachten ´tot het verder gaat´.
Ik ga dit niet vaak meer horen, denk ik.

Het is allemaal net wat positiever en ook wel luchtiger als op Plans en Transatlanticism, dat mag van mij ook weleens, al moet ik ook zeker beamen dat ik dit album slechter vind dan Transatlanticism en waarschijnlijk ook wel lager inschat dan Plans. Dat zegt meer iets over mijn voorliefde voor sombere muziek dan over de kwaliteit van Narrow Stairs.

mooi hoor vooral
"Your New Twin Size Bed"
Eigenlijk wel raar dat het einde afgekapt vwordt van Pity And Fear

Dit noem ik nog eens een ernorm leuke muzikale ontdekking. "I will possess your heart" vind ik vooral top: lekker lange intro en dan een prima song.

Van hetzelfde laken een pak met Dodentaxi voor Schatje. Soms wel mooie, lome liedjes en de zanger heeft een prachtige stem, maar het blijft zo gewoontjes, zonder verrassing, zo netjes. Nee, dit zal nooit een favoriet bandje van me worden. Beste nummer: Long Division.

Net als Plans 2,5* voor Narrow Stairs.

Erg relaxte cd, wel iets minder dan zijn voorganger,
Je moet alleen niett te lang naar het hoesje kijken....

Die single is toch wel muziek naar mijn smaak.

Schitterend album, maar vond zen voorganger ook beter. Hij is iets donkerder, maar wel erg mooi. En de intro van "I Will Possess Your Heart" is echt geweldig, vooral wanneer je dan eindelijk die stem hoort. Kippenvelmoment!

Steengoed! Ben een echte DCFC fan. In mijn ogen een hoogtepunt. Trouwens Christopher Walla, gitarist v.d. band heeft een solo cd gemaakt Hij heet Field Manual en is een must voor liefhebbers van deze band

Halfje er af, ik merk dat ik hier nog nauwelijks naar luister tegenwoordig. In tegenstelling tot Plans en Transatlanticism.

Moet je na aankoop en de eerste euforie een tijd gewoon in de kast leggen, andere muziek of aankopen gaan beluisteren. En na een maand of 4 weer eens opzetten. Wedden dattie telkens weer een half puntje stijgf!

Na het lauwe concert dat de heren gaven in de Melkweg is mijn Death Cabkoorts voorbij. En eigenlijk vind ik dit album ook zo denderend niet. Haalt het bij lange na niet bij Transatlanticism. I will possess your heart en Pity and Fear klinken nog steeds uitstekend, maar vele songs halen het gebruikelijke niveau niet. Ik luister het album ook niet meer.
1,5 ster eraf voor een album met eigenlijk slechts 3 à 4 goede songs.

**1/2

Ik sluit me volmondig aan bij fluidvirgo. Had precies hetzelfde bij dat optreden, een soort 'Is this it?'-gevoel. Deze plaat heeft mij nooit kunnen raken, ondanks een enkel aardig nummer.

DCFC? Nooit van gehoord. Dus maar eens ingestapt. De reacties lezend met spanning wachtend op de stem na het lange intro in I will possess your heart. Dat was een klein tegenvallertje. Nu sunrise lijkt David Kitt wel. Klinkt poppie allemaal. You can do better than me. Inderdaad mooie stem, maar wanneer begint het nummer nu echt. Pity and fear, begint spanned beetjes Sigur Rós maar dan gaat de wind liggen en kabbelt het nummer naar het einde. Als achtergrondmuziek geef je er geen acht op en luisterend boeit de cd (nog) niet. Maar ik geef nog niet op. Begin met een vlees nog vis cijfer 2.5

I Will Possess Your Heart is wel mij favorietse nummer van het jaar maar de rest......

"You look so defeated lying there in your new twin size bed
With a single pillow underneath your single head"

Ik vind deze tekst echt schitterend doeltreffend voor de song

Ik heb een tijdje moeten wennen aan de wat gewijzigde sound tov van de vorige twee, maar ik begin de cd steeds meer te waarderen.

Inspiratieloos en soms zelfs ronduit saai. Soms ook wel mooi en meeslepend. Andere keren doet de plaat je snakken naar de steengoeie albums van precies al zo lang geleden.

2* en erg teleurgesteld na eerst transatlanticism beluisterd te hebben.

Grapevine Fires Dat is toch wel een hoogtepunt in het toch al niet misselijke repertoire van DCFC.

Ben wel erg te spreken over dit album. Dan weer wat sneller (Long Division, No Sunlight) en dat weer wat ingetogener (Grapevine Fires, Ice Is Getting Thinner).

Voor mij één van de uitschieters van 2008.

Mee eens, toch maar weer terug naar de studio voor een album wat je onder de loep kan leggen

Ow ja ik hoor al mensen over een lauw concert in de melkweg, nou dat gevoel had ik ook! Misschien is het allemaal erg overhyped geworden?

Volgens mij valt de hype best mee. Death Cab draait al heel wat jaartjes mee en heeft wat mij betreft zijn plaats aan de top van het indie circuit dubbeldik verdient. Over concerten zou ik niks kunnen zeggen, helaas heb ik ze nog niet live gezien.

Erg goed album van DCFC, beter nog dan Plans. De mooie songs blijven, maar er zit dit keer meer variatie in. Vooral meer rock (doet me denken aan hun debuut Something About Airplanes), echt prachtige intro's en zelfs af en toe een dansbeat. Een echte aangename verrassing en een aanrader!

Vanwege het echt briljante juweeltje I Will Possess Your Heart een bonushalfje erbij.

Extreme niets-aan de-hand-plaat van een niets-aan-de-hand bandje.. beetje grunge meets placebo met wat emo-trekjes. Vreemd dat deze band sowieso aandacht opeist tussen het diverse aanbod anno nu. The Rembrandts waren volgens mij nog interessanter. 2-tje.

Het zal door de zang komen: één van de mooiste stemmen van dit decennium. Zelf had ik aan 1 of 2 oude Death Cab-plaatjes wel genoeg.