Marillion - Misplaced Childhood (1985)
mijn stem
1108 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI
-
Pseudo Silk Kimono (2:13)
-
Kayleigh (4:03)
-
Lavender (2:27)
-
Bitter Suite (7:56)
-
Heart of Lothian (4:01)
-
Waterhole (Expresso Bongo) (2:12)
-
Lords of the Backstage (1:52)
-
Blind Curve (9:29)
-
Childhoods End? (4:32)
-
White Feather (2:23)
-
Lady Nina * (5:50)
-
Freaks * (4:08)
-
Kayleigh [Alternative Mix] * (4:03)
-
Lavender Blue * (4:22)
-
Heart of Lothian [Extended Mix] * (5:54)
-
Pseudo Silk Kimono [Demo Previously Unreleased] * (2:11)
-
Kayleigh [Demo Previously Unreleased] * (4:06)
-
Lavender [Demo Previously Unreleased] * (2:37)
-
Bitter Suite [Demo Previously Unreleased] * (2:54)
-
Lords of the Backstage [Demo Previously Unreleased] * (1:46)
-
Blue Angel [Demo Previously Unreleased] * (1:46)
-
Misplaced Rendezvous [Demo Previously Unreleased] * (1:56)
-
Heart of Lothian [Demo Previously Unreleased] * (3:49)
-
Waterhole [Expresso Bongo) (Demo Previously Unreleased] * (2:00)
-
Passing Strangers [Demo Previously Unreleased] * (9:17)
-
Childhoods End? [Demo Previously Unreleased] * (2:23)
-
White Feather [Demo Previously Unreleased] * (2:18)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur:
41:08
(1:42:28)
- nummer 43 in de top 250
0
geplaatst: 22 mei 2011, 08:43 uur
Ik vind dit niet zo'n goed en overweldigend album dan wat hier allemaal verteld word. Het begint beslist goed met de eerste 3 nummers, maar daarna kan ik mijn aandacht er niet meer bijhouden en vind ik het wat inkakken, dan denk ik van mooie achtergrond muziek. Als dit al het beste is wat deze band te bieden heeft dan stopt voor mij gelijk de zoektocht al bij dit album. Tis aardig maar meer ook niet.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 22 mei 2011, 11:07 uur
Ik vind dit album ook niet echt denderend, maar ander werk van Marillion vind ik erg sterk (vooral met Hogarth, maar ook met Fish). Misplaced Childhood is i.m.o. niet echt representatief voor Marillion.
0
geplaatst: 22 mei 2011, 11:53 uur
ricardo schreef:
Als dit (Misplaced Childhood, red.) al het beste is wat deze band te bieden heeft dan stopt voor mij gelijk de zoektocht al bij dit album. Tis aardig maar meer ook niet.
Dan mis je toch het beste album van Marillion. Ik ben het wel enigszins met je eens: "Misplaced Childhood (1985)" is een aardig tot goed album maar de opvolger "Clutching at Straws" is echt 10 keer beter. Ricardo, doe mij een lol: beluister in ieder geval "Clutching at Straws". Als Marillion dan nog "aardig blijft maar niet meer dan dat".... Tja dan kan je een zoektocht naar Marillion albums, "die er toe doen", inderdaad wel staken.Als dit (Misplaced Childhood, red.) al het beste is wat deze band te bieden heeft dan stopt voor mij gelijk de zoektocht al bij dit album. Tis aardig maar meer ook niet.
0
geplaatst: 22 mei 2011, 13:08 uur
Ben het met Hans eens dat je Clutching at straws absoluut ook moet proberen!
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 22 mei 2011, 13:16 uur
Dat wel, maar niet dat je Marillion dan kan afschrijven als die niet bevalt. Marillion met Fish kun je dan laten voor wat het is, maar Marillion met Hogarth is toch weer anders.
0
geplaatst: 22 mei 2011, 18:01 uur
Op Misplaced Childhood komt in wezen alles samen wat men op de vorige albums produceerde . Niet zozeer een verandering in stijl , maar wel gerijpter , muzikaal beter en vooral persoonlijker .
Deze plaat kwam uit in een periode dat conceptalbums als deze eigenlijk not done waren . Marillion blies het genre weer nieuw leven in . Het blijft een prachtig geheel waar alles in terug komt ; venijn , emotie , spanning en de juiste sfeer .
Clutching is wederom prima , maar ik heb toch altijd meer met dit album gehad .
Deze plaat kwam uit in een periode dat conceptalbums als deze eigenlijk not done waren . Marillion blies het genre weer nieuw leven in . Het blijft een prachtig geheel waar alles in terug komt ; venijn , emotie , spanning en de juiste sfeer .
Clutching is wederom prima , maar ik heb toch altijd meer met dit album gehad .
0
geplaatst: 22 mei 2011, 18:44 uur
Stijn_Slayer schreef:
Marillion met Fish kun je dan laten voor wat het is, maar Marillion met Hogarth is toch weer anders.
Stijn, als Marillion met Fish niet je cup of tea is, dan is Marillion met Hogarth toch niet meer dan een glas zure melk ver over de datum Marillion met Fish kun je dan laten voor wat het is, maar Marillion met Hogarth is toch weer anders.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 22 mei 2011, 18:49 uur
Daar ben ik het echt niet mee eens. Ik vind Marillion met Hogarth aanmerkelijk anders (zelfs beter).
0
geplaatst: 22 mei 2011, 19:05 uur
Het blijft een persoonlijke kwestie . Met Fish erbij spreek je over een meer traditionele vorm van progrock .
Met Hogarth werder er op den duur andere wegen verkend . Ik vind het werk met Hogarth niet per definitie slechter , en Hogarth zit er al veel langer bij dan Fish ooit was . Niet alles met Hogarth vind ik geweldig , maar ik waardeer hun vernieuwingsdrang . Niet blijven hangen in hetzelfde waar vooral bands als IQ en Pendragon nogal een handje van hebben .
Seasons End , Brave en Affraid Of The Sunlight zijn zeker geen albums die onderdoen voor de Marillionalbums in de tijd met Fish .
Ik heb wel wat meer met het charisma van Fish . Het is een man die mij wel raakt , die het ook nooit helemaal mee zit , maar toch keihard blijft werken en solo welliwaar wisselvallig is , maar een aantal uitstekende werkjes achter zijn naam heeft .
Hogarth is een totaal ander figuur . Een uitstekende zanger , maar vind 'm als persoonlijkheid minder aansprekend dan de reus Fish .
Met Hogarth werder er op den duur andere wegen verkend . Ik vind het werk met Hogarth niet per definitie slechter , en Hogarth zit er al veel langer bij dan Fish ooit was . Niet alles met Hogarth vind ik geweldig , maar ik waardeer hun vernieuwingsdrang . Niet blijven hangen in hetzelfde waar vooral bands als IQ en Pendragon nogal een handje van hebben .
Seasons End , Brave en Affraid Of The Sunlight zijn zeker geen albums die onderdoen voor de Marillionalbums in de tijd met Fish .
Ik heb wel wat meer met het charisma van Fish . Het is een man die mij wel raakt , die het ook nooit helemaal mee zit , maar toch keihard blijft werken en solo welliwaar wisselvallig is , maar een aantal uitstekende werkjes achter zijn naam heeft .
Hogarth is een totaal ander figuur . Een uitstekende zanger , maar vind 'm als persoonlijkheid minder aansprekend dan de reus Fish .
0
geplaatst: 22 mei 2011, 19:39 uur
Metal-D78 schreef:
Nee, Hans. Daarmee sla je inderdaad de plank behoorlijk mis.
Zo beleef ik Marillion, ik wil zeker niet zeggen dat ik gelijk heb Nee, Hans. Daarmee sla je inderdaad de plank behoorlijk mis.
. "Misplaced Childhood (1985)" met het nog betere "Clutching at Straws" zijn in ieder geval mijn onbetwist favoriete Marillion albums. Als jij, Metal-D78, er een andere mening op na houdt, prima, even goede vrienden 
.
0
geplaatst: 22 mei 2011, 23:25 uur
Hans Brouwer schreef:
Ricardo, doe mij een lol: beluister in ieder geval "Clutching at Straws". Als Marillion dan nog "aardig blijft maar niet meer dan dat".... Tja dan kan je een zoektocht naar Marillion albums, "die er toe doen", inderdaad wel staken.
Ik ben niet zo thuis in Marillion, want er is zoveel mooie muziek dat het mij nooit echt opgevallen is of mijn aandacht ooit heeft weten te trekken. Natuurlijk kon ik altijd de single Kayliegh wel dat nummer heb ik vaak genoeg gehoord. Ik weet inmiddels ook dat je de periode Fish en Hogarth hebt gehad, en dat Brave en Marbles ook hoog gewaardeerd worden hier op mu.me. Nu vind ik dit album echt behoorlijk teleurstellend en vind het moeilijk om de juiste albums die mij het beste bevallen eruit te gaan vissen. Misschien moet ik Clutching At The Straws maar eens gaan proberen. Staan daat meer poppy nummers op dan op deze? Want dit album is best goed, maar vind het op den duur wat langdraderig waardoor mijn aandacht na een nummertje of 3 gaat verslappen.Ricardo, doe mij een lol: beluister in ieder geval "Clutching at Straws". Als Marillion dan nog "aardig blijft maar niet meer dan dat".... Tja dan kan je een zoektocht naar Marillion albums, "die er toe doen", inderdaad wel staken.
Toch bedankt voor de tip Hans, want mijn aandacht kwam meer te liggen op Brave en Marbles, heb daar wat nummers van gepindakaast, maar ook dat sloeg niet direct aan. Zal Clutching At The Straws een proberen binnenkort.
0
geplaatst: 22 mei 2011, 23:41 uur
Tis imo een erg matige plaat, zeker als je decennia ervoor kennis had gemaakt met genesis, en weet hoeveel beter het had gekund
Nee dit mag naar de kringloop wat mij betreft
Nee dit mag naar de kringloop wat mij betreft
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 23 mei 2011, 13:48 uur
Wat een getroll weer. Als je niks zinnigs te melden hebt over deze plaat, post dan niks.
Sorry voor mijn reactie op het troll-bericht, maar dit geneuzel kom je echt overal tegen (LAst.fm, youtube) en ik stoor me er aan.
Discussies over Genesis horen aldaar thuis.
Sorry voor mijn reactie op het troll-bericht, maar dit geneuzel kom je echt overal tegen (LAst.fm, youtube) en ik stoor me er aan.
Discussies over Genesis horen aldaar thuis.
0
geplaatst: 2 juni 2011, 18:57 uur
ricardo schreef:
Ik vind dit niet zo'n goed en overweldigend album dan wat hier allemaal verteld word. Het begint beslist goed met de eerste 3 nummers, maar daarna kan ik mijn aandacht er niet meer bijhouden en vind ik het wat inkakken, dan denk ik van mooie achtergrond muziek.
Het begint dan juist pas,naar mijn idee.Ik vind dit niet zo'n goed en overweldigend album dan wat hier allemaal verteld word. Het begint beslist goed met de eerste 3 nummers, maar daarna kan ik mijn aandacht er niet meer bijhouden en vind ik het wat inkakken, dan denk ik van mooie achtergrond muziek.
0
geplaatst: 2 juni 2011, 20:18 uur
suffeteun schreef:
Het begint dan juist pas,naar mijn idee.
Juistem Het begint dan juist pas,naar mijn idee.
0
geplaatst: 4 juni 2011, 00:19 uur
Heb ik 'm vanmiddag met m'n lieve vrouwtje vandaan gehaald.
A well spent €1,50!!
Ik vind het juist een enorme meevaller. Genesis, daar moet je het vooral niet mee willen vergelijken.
Andere band, andere tijd en vooral andere muziek.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 8 juni 2011, 11:22 uur
Overigens, herinner ik me net, draaide ik deze plaat altijd als ik de krantenwijk liep. Op cassette in de walkman, en die walkman die had een functie, dat je het bandje niet hoefde om te draaien. De walkman kon namelijk twee kanten opdraaien. Zodoende heb ik die plaat als jonkie wel 1000den keren gehoord. En nog steeds is het een plaat die al zijn geheimen nog niet heeft prijsgegeven.
Wonderschoon!
0
geplaatst: 12 juni 2011, 12:05 uur
Dit album bevalt me steeds beter, er staan mooie typerende stukken in wat ik nog nooit eerder gehoord heb, al kan ik me best voorstellen dat Marillion vergeleken word met Genesis.
0
geplaatst: 12 juni 2011, 21:35 uur
Ik ben eruit. Dit is toch het beste album uit de Fish-periode. Waarom?
Deels uit nostalgie. Het was mijn eerste Marillion album. Tevens één van de eerste albums die ik hoorde dat niet uit afzonderlijke nummers, maar uit twee lange stukken bestond.
Ook de teksten hebben hier iets mystieks.
Uit 'Blue Angel'
The sky was Bible black in Lyon
When I met the Magdalene
She was paralysed in a streetlight
She refused to give her name
And a ring of violet bruises
They were pinned upon her arm.
Two hundred francs for sanctuary and she led me by the hand
To a room of dancing shadows where all the heartache disappears
And from glowing tongues of candles I heard her whisper in my ear
"'J'entend ton coeur"
Wie is deze mysterieuze Magdalene? Wat is het verdere verhaal hierachter. Bijzonder intrigerend.
Uit 'Mylo'
Oh I remember Toronto when Mylo went down
And we sat and cried on the phone
I never felt so alone
He was the first of our own
Some of us go down in a blaze of obscurity
Some of us go down in a haze of publicity
The price of infamy, the edge of insanity
Another Holiday Inn, another temporary home
And an interviewer threatened me with a microphone
'Talk to me, won't you tell me your stories."
So I talked about conscience and I talked about pain
And he looked out the window and it started to rain
I thought maybe I've already gone crazy
So I reached for a bottle and he reached for the door
And I picked up the sleeping pills crushed on the floor
Inviting me to a casual obscenity.
Autobiografisch? Arme Fish, het leven van een artiest gaat dus niet altijd over rozen.
Zo zijn er nog wel meer voorbeelden van prachtige (getormenteerde) teksten.
Ook de muziek is fenomenaal. Zelden een album gehoord waar het samenspel tussen gitaar en keyboards zo mooi is. Daarnaast verdient Pete Trewavas hier een pluim, door zijn mooie melodische basspel en het gedoseerde gebruik van de Taurus pedalen.
Regelmatig sta ik in vertwijfeling voor mijn collectie, omdat ik niet weet wat ik moet draaien. Deze is één van die platen die altijd kan. Zegt genoet lijkt me.
5 dikverdiende sterren en inmiddels vaste waarde in mijn top 10.
Hulde!
Deels uit nostalgie. Het was mijn eerste Marillion album. Tevens één van de eerste albums die ik hoorde dat niet uit afzonderlijke nummers, maar uit twee lange stukken bestond.
Ook de teksten hebben hier iets mystieks.
Uit 'Blue Angel'
The sky was Bible black in Lyon
When I met the Magdalene
She was paralysed in a streetlight
She refused to give her name
And a ring of violet bruises
They were pinned upon her arm.
Two hundred francs for sanctuary and she led me by the hand
To a room of dancing shadows where all the heartache disappears
And from glowing tongues of candles I heard her whisper in my ear
"'J'entend ton coeur"
Wie is deze mysterieuze Magdalene? Wat is het verdere verhaal hierachter. Bijzonder intrigerend.
Uit 'Mylo'
Oh I remember Toronto when Mylo went down
And we sat and cried on the phone
I never felt so alone
He was the first of our own
Some of us go down in a blaze of obscurity
Some of us go down in a haze of publicity
The price of infamy, the edge of insanity
Another Holiday Inn, another temporary home
And an interviewer threatened me with a microphone
'Talk to me, won't you tell me your stories."
So I talked about conscience and I talked about pain
And he looked out the window and it started to rain
I thought maybe I've already gone crazy
So I reached for a bottle and he reached for the door
And I picked up the sleeping pills crushed on the floor
Inviting me to a casual obscenity.
Autobiografisch? Arme Fish, het leven van een artiest gaat dus niet altijd over rozen.
Zo zijn er nog wel meer voorbeelden van prachtige (getormenteerde) teksten.
Ook de muziek is fenomenaal. Zelden een album gehoord waar het samenspel tussen gitaar en keyboards zo mooi is. Daarnaast verdient Pete Trewavas hier een pluim, door zijn mooie melodische basspel en het gedoseerde gebruik van de Taurus pedalen.
Regelmatig sta ik in vertwijfeling voor mijn collectie, omdat ik niet weet wat ik moet draaien. Deze is één van die platen die altijd kan. Zegt genoet lijkt me.
5 dikverdiende sterren en inmiddels vaste waarde in mijn top 10.
Hulde!
0
geplaatst: 26 juni 2011, 15:16 uur
Gisteren gekocht en nu met mijn derde luisterbeurt bezig. Dit album gaat denk ik wel een favorietje worden, ik vind het echt prachtig. Die overgangen tussen de nummers 
, het zorgt voor een enorme eenheid. Die stem van Fish (toch?) is apart, maar geweldig en de andere muzikanten zijn ook goed bezig. Technisch dik in orde zonder de emotie te verliezen.
, het zorgt voor een enorme eenheid. Die stem van Fish (toch?) is apart, maar geweldig en de andere muzikanten zijn ook goed bezig. Technisch dik in orde zonder de emotie te verliezen.
0
geplaatst: 27 juni 2011, 18:27 uur
uffing schreef:
Wie is deze mysterieuze Magdalene? Wat is het verdere verhaal hierachter. Bijzonder intrigerend.!
Wie is deze mysterieuze Magdalene? Wat is het verdere verhaal hierachter. Bijzonder intrigerend.!
Volgens mij heeft hij het hier over een bezoek aan een tippelzone.
0
geplaatst: 27 juni 2011, 22:32 uur
uffing schreef:
Ik ben eruit. Dit is toch het beste album uit de Fish-periode. Waarom?
Deels uit nostalgie. Het was mijn eerste Marillion album. Tevens één van de eerste albums die ik hoorde dat niet uit afzonderlijke nummers, maar uit twee lange stukken bestond.
Ook de teksten hebben hier iets mystieks.
Uit 'Blue Angel'
The sky was Bible black in Lyon
When I met the Magdalene
She was paralysed in a streetlight
She refused to give her name
And a ring of violet bruises
They were pinned upon her arm.
Two hundred francs for sanctuary and she led me by the hand
To a room of dancing shadows where all the heartache disappears
And from glowing tongues of candles I heard her whisper in my ear
"'J'entend ton coeur"
Wie is deze mysterieuze Magdalene? Wat is het verdere verhaal hierachter. Bijzonder intrigerend.
Uit 'Mylo'
Oh I remember Toronto when Mylo went down
And we sat and cried on the phone
I never felt so alone
He was the first of our own
Some of us go down in a blaze of obscurity
Some of us go down in a haze of publicity
The price of infamy, the edge of insanity
Another Holiday Inn, another temporary home
And an interviewer threatened me with a microphone
'Talk to me, won't you tell me your stories."
So I talked about conscience and I talked about pain
And he looked out the window and it started to rain
I thought maybe I've already gone crazy
So I reached for a bottle and he reached for the door
And I picked up the sleeping pills crushed on the floor
Inviting me to a casual obscenity.
Autobiografisch? Arme Fish, het leven van een artiest gaat dus niet altijd over rozen.
Zo zijn er nog wel meer voorbeelden van prachtige (getormenteerde) teksten.
Ook de muziek is fenomenaal. Zelden een album gehoord waar het samenspel tussen gitaar en keyboards zo mooi is. Daarnaast verdient Pete Trewavas hier een pluim, door zijn mooie melodische basspel en het gedoseerde gebruik van de Taurus pedalen.
Regelmatig sta ik in vertwijfeling voor mijn collectie, omdat ik niet weet wat ik moet draaien. Deze is één van die platen die altijd kan. Zegt genoet lijkt me.
5 dikverdiende sterren en inmiddels vaste waarde in mijn top 10.
Hulde!
Ik ben eruit. Dit is toch het beste album uit de Fish-periode. Waarom?
Deels uit nostalgie. Het was mijn eerste Marillion album. Tevens één van de eerste albums die ik hoorde dat niet uit afzonderlijke nummers, maar uit twee lange stukken bestond.
Ook de teksten hebben hier iets mystieks.
Uit 'Blue Angel'
The sky was Bible black in Lyon
When I met the Magdalene
She was paralysed in a streetlight
She refused to give her name
And a ring of violet bruises
They were pinned upon her arm.
Two hundred francs for sanctuary and she led me by the hand
To a room of dancing shadows where all the heartache disappears
And from glowing tongues of candles I heard her whisper in my ear
"'J'entend ton coeur"
Wie is deze mysterieuze Magdalene? Wat is het verdere verhaal hierachter. Bijzonder intrigerend.
Uit 'Mylo'
Oh I remember Toronto when Mylo went down
And we sat and cried on the phone
I never felt so alone
He was the first of our own
Some of us go down in a blaze of obscurity
Some of us go down in a haze of publicity
The price of infamy, the edge of insanity
Another Holiday Inn, another temporary home
And an interviewer threatened me with a microphone
'Talk to me, won't you tell me your stories."
So I talked about conscience and I talked about pain
And he looked out the window and it started to rain
I thought maybe I've already gone crazy
So I reached for a bottle and he reached for the door
And I picked up the sleeping pills crushed on the floor
Inviting me to a casual obscenity.
Autobiografisch? Arme Fish, het leven van een artiest gaat dus niet altijd over rozen.
Zo zijn er nog wel meer voorbeelden van prachtige (getormenteerde) teksten.
Ook de muziek is fenomenaal. Zelden een album gehoord waar het samenspel tussen gitaar en keyboards zo mooi is. Daarnaast verdient Pete Trewavas hier een pluim, door zijn mooie melodische basspel en het gedoseerde gebruik van de Taurus pedalen.
Regelmatig sta ik in vertwijfeling voor mijn collectie, omdat ik niet weet wat ik moet draaien. Deze is één van die platen die altijd kan. Zegt genoet lijkt me.
5 dikverdiende sterren en inmiddels vaste waarde in mijn top 10.
Hulde!
Misschien dat deze site je wat meer kan leren over de achtergronden van de lyrics ( en dan vooral uit die van de Fish-periode )
http://marillion.baldyslaphead.co.uk/Introduction.htm
Ook al ontdek ik nu een flinke fout bij dit album. Bij de link "Bitter Suite" staat een korte uitleg over Blind Curve en dan vooral het stukje "Mylo"
'Mylo'
Steve Ross said: Mylo was John Mylett, the drummer with Liverpool band Rage, managed by then Marillion manager, John Arnison. Mylo died in a car crash in Greece in 1984. Fish heard about it whilst on tour in Canada with Rush.
Ik herrinner mij van vroeger een betere site met uitleg en met ook veel meer details. Die krijg ik niet zo snel gevonden of is het toch deze? Iemand die het weet?
0
geplaatst: 27 juni 2011, 22:35 uur
Waarom geen @uffing?
Dat is toch veel mooier en overzichtelijker dan zo'n ellenlange quote.
Dat is toch veel mooier en overzichtelijker dan zo'n ellenlange quote.
0
geplaatst: 27 juni 2011, 23:32 uur
Ricardo,
Had ook gekunt maar aangezien de teksten van dit schitterende album gezien mogen worden en er vast nog wel meer mensen zijn die de link op prijs stellen heb ik het zo gedaan.
Ik vind dit trouwens ook een zeer sterk album met als absoluut hoogtepunt Blind Curve.
Het gitaargeluid is weer van een schoonheid met zoveel emotie erin zoals ik nog maar zelden ben tegengekomen.
Kayleigh hoor ik na al die jaren ook nog steeds graag; het nummer wat mij dan weer het meeste tegenstaat op dit album is Heart of Lothian
Had ook gekunt maar aangezien de teksten van dit schitterende album gezien mogen worden en er vast nog wel meer mensen zijn die de link op prijs stellen heb ik het zo gedaan.
Ik vind dit trouwens ook een zeer sterk album met als absoluut hoogtepunt Blind Curve.
Het gitaargeluid is weer van een schoonheid met zoveel emotie erin zoals ik nog maar zelden ben tegengekomen.
Kayleigh hoor ik na al die jaren ook nog steeds graag; het nummer wat mij dan weer het meeste tegenstaat op dit album is Heart of Lothian
0
geplaatst: 27 juni 2011, 23:45 uur
Mooie en goede link beslist!
Maar waarom zouden de texten 2 keer achterelkaar op deze pagina moeten staan?
Ik vind dat de leesbaarheid juist niet ten goede komen.
Dit album is inderdaad erg goed, ik moest er eerst wat aan wennen, maar hij bevalt me nu erg goed.
Maar waarom zouden de texten 2 keer achterelkaar op deze pagina moeten staan?
Ik vind dat de leesbaarheid juist niet ten goede komen.
Dit album is inderdaad erg goed, ik moest er eerst wat aan wennen, maar hij bevalt me nu erg goed.
0
geplaatst: 29 juni 2011, 12:02 uur
Gisteravond begon het enorm te stormen en ineens kreeg ik zin in dit album. Waar dit album voorheen nog niet helemaal binnen wist te dringen is dat gisteravond gelukt. Het eerste nummer gaf mij een apart gevoel dat ik nog maar één keer eerder heb gehad. Alsof ik weer voor het eerst het einde van Starless hoorde. Zo mooi dat ik werkelijk een brok in mijn keel kreeg en die momenten bleven maar komen in de rest van het album. Ik ga dit album de komende tijd intensief beleven en ik denk dat dat nog wel eens een hele mooie ervaring gaat worden.
* denotes required fields.