Massive Attack - Mezzanine (1998)

Ik hoor hier overal donker en duister en luguber en nog meer van die ongezellige adjectieven maar ik vind deze plaat juist heel erg warm! Dit is de gezelligste in mijn collectie. Het absolute hoogtepunt is de finale van Group4 waarbij dit album echt wel boven zijn voorgangers uittorent. Tot dan zat je nog te twijfelen of je dit hun beste vindt of niet. Angel is hun beste nummer met voorsprong!

Niet te vergelijken met Blue Lines. Dat was nog van die prille trip-hop met fluisterende raps en zo. Dit is veel meer een rockplaat.

Als je dit album hoort dan heb je echt het idee dat het bij de 3 leden onder elkaar niet zo botert. Om de een of andere reden ademt dit album een sfeer van onverschilligheid uit. Zo van; zoek het allemaal maar uit, we doen ons ding, en dat is het.

Ik denk dat ik daar door zo kan genieten van dit album. Het ademt dezelfde sfeer als The Cure's Disintegration uit. En dat bedoel ik zeker positief. Triphop meets gothic.
Massive Attack zou voor mij zo een album mogen opnemen met Robert Smith; zou waarschijnlijk een goede combi zijn.

Ze hebben The Cure alvast gesampled op deze plaat.. dus alvast een zeer veelzeggend begin

Ja, in Man Next Door. Zo zou ik best wel van bepaalde artiesten willen weten wat ze thuis zelf veel draaien.

Trip-hop is voor mij één van de kleine stapjes richting dance (muziek zonder gitaar). Samen met Portishead en Tricky is toch toch wel het beste binnen dit genre!

Chapeau!

Mijn inziens laat dit Portishead lichtjaren achter zich! Tricky was heel even wel aardig ja.. maar deze plaat ontstijgt voor mij het niveau van alle andere triphop acts moeiteloos. Verder vond ik het maar een flauw genre eigenlijk.

Dit album vind ik de overtreffende stap van triphop; is bijna tripgoth.

Beste Obit...

Ik denk toch echt wel dat je portishead wat onderschat hoor. Ja, massive attack is duidelijk de betere maar dat neemt niet weg dat portishead héél erg goeie muziek afgeleverd heeft.

Lieve Feeder,

Luister nog maar ns een paar keer en vergelijk... en geef mij uiteindelijk gewoon gelijk

Ik geef je in ieder geval ongelijk.

Ik had niet anders verwacht

Massive Attick toch duidelijk beter dan Portishead, maar wat triphop betreft verre van het beste wat het genre te bieden heeft.

Te weinig trip.

Als Portishead nu eens muziek zouden maken, dan zouden ze misschien concurrentie kunnen zijn. Maar die groep zit collectief op hun gat als je het mij vraagt. Binnen de triphop is het aanbod ook niet overdonderend veel. Bovendien is dit genre van muziek al zo vaak getransformeerd dat je nog moeilijk van triphop kunt spreken, als het ooit bestaan heeft tenminste.

Inderdaad, zo overstelpend is het aanbod verder ook niet.. volgens mij is het genre uiteindelijk ook gewoon als een nachtkaars uitgegaan en uiteengevallen in andere stijlen en varianten.
Kun je Octagon of DJ Spooky triphop noemen bijvoorbeeld? Ik zou zeggen van niet, maar anderen beweren soms weer van wel..

Ik heb deze cd helemaal grijs gedraaid, maar ik vind het nog altijd een fantastische plaat. Duister en bijzonder goed afgewerkt. (prachtige psychedelische teksten)
Klinkt lekker in de herfst als het guur is, maar doet het 's zomers ook goed in de tuin met een wijntje/jointje.. Kan bij alles eigenlijk! Briljant!

Inderdaad geniaal album. De donkere sfeer wordt door slechts weinig albums geëvenaard. Angel, Risingson, mezzanine, group four... allen songs die ik voor eeuwig in m'n hoofd gebrand staan.

Zo heb ik deze plaat ontdekt, op een zomeravond op een tuin terrasje met vrienden. Of de invloed van alcohol en soft-drugs hierbij heeft meegespeeld laat ik in het midden

Hoogste tijd om 5* lievelingetje Mezzanine van Massive Attack eens onder de loep te nemen.
Mijn persoonlijke voorgeschiedenis met deze band is een ietwat merkwaardige.
Unfinished Sympathy van het debuut vond ik toen het een hit was eigenlijk maar zo zo (en volgens mij bedek ik het nu nog met de mantel der liefde). Dat bijbehorende album gleed dus ook volledig langs me heen. De opvolger daarvan mocht weer wel rekenen op enige belangstelling. Ik draaide het niet echt veel en de klik was niet heel erg groot, maar het kon er mee door. Ik besefte toen ook dat het dezelfde band was van die hit (die ik al wat beter begon te pruimen).
En toen zat dit Mezzanine er aan te komen. Gezien het feit deze sound ineens erg populair was viel de aankomende release er van mij zeker ook op. Sterker: ik keek er enorm naar uit (Unfinished Sympathy waardeerde ik inmiddels volledig). En Dummy van Portishead was een enorme favoriet van mij geworden.
Nu zal ik zometeen de vergelijkingen met deze band achterwege gaan laten simpelweg omdat ze nergens op slaan, ook termen als herfstachtig, glaasje wijn, open haardvuur, loungy of lekker chillen zal ik vermijden.
De reden daarvoor is heel simpel: je doet er dit album een groot onrecht mee!
Alleen opener Angel al. Dat tergende, haast treiterende. Hier staat dus echt wat te gebeuren en de spanning is om te snijden. Woorden waar ik wel in het wilde weg mee kan smijten zijn luguber, duister, donker, onheilspellend. Maar eigenlijk kan ik dat nu ook wel weg laten, want de meeste voorgangers die wat geschreven hebben over dit album hebben die termen ook wel voorbij laten komen. De vocalen van Andy vind ik overigens zorgen voor een wat luchtige toon tegenover de aggresieve gitaarriffs. Ik denk een grote reden waarom ik dit album ook zo hoog heb zitten. Het is er eentje van vele contrasten binnen de nummers zelf.
Risingson heeft dat lekker lome gevoel waar Massive Attack zo goed in is (ook op de vorige cd's). Dat heerlijke herhalende ook: één grote, vloeiende voortgang. Ondanks de loomheid herbergt het ook wat beangstigends. Inclusief Velvet Underground-sample (I Found a Reason).
Teardrop zorgde er voor dat de verwachtingen voor dit album abnormaal hoog gespannen waren bij mij. Wat een betoverend nummer is dit nog steeds. Cocteau Twin Liz Fraser is natuurlijk heel veel eer verschuldigd voor haar hemelse zang op dit nummer. Hiermee trekt ze het op naar eenzame hoogten. Zo hoog dat het haast ijl wordt.
Inertia Creeps is nog steeds een grote persoonlijke favoriet. Ik vind dit een vooral een heerlijk, stuwend nummer die toewerkt naar een hoogtepunt dat eigenlijk nooit echt komt. Vlijmscherp gaat het voort, en voordat je er erg in hebt ben je begonnen aan Exchange. Telkens als dit nummer van start gaat denk ik altijd heel even dat er een andere cd opgestart is. Huh? Toch die termen die ik wilde gaan mijden gaan gebruiken? Het is opeens veel kalmer, er gaat geen dreiging van uit. Is dit niet Moon Safari van Air die toch per ongeluk (shuffle) draait nu? Nee dus. Het lijkt wel alsof de heren medelijden hebben gekregen met ons arme luisteraars en ons even een moment gunnen om bij te komen. Dank u daarvoor, het was nodig
Gelukkig hakken we er met Dissolved Girl niet genadeloos opnieuw in. Sara Jay mag hier de vocalen verzorgen. En dan slaat de vertwijfeling na 2 en een halve minuut toe. Ongemerkt is het nummer zich wel degelijk gaan verwijderen van het lievige van Exchange. Hoe mooi ze ook zingt, het lijkt wel of ze in een nachtmerrie is terecht gekomen en met de meest grote glimlach dapper door staat te zingen alsof er niks aan de hand is, ons luisteraars vervolgens in een lichte staat van verwarring achterlatend.
Man Next Door is dan weer veel toegankelijker. Misschien door de sample 10.15 Saturday Night van The Cure (toegankelijk en The Cure in 1 zin bij een recensie van dit album: toch wel opvallend).
Black Milk krijgt meteen al meerwaarde door de zang van Frazer. Wat dat aan gaat sluiten haar vocalen naadloos aan bij de instrumentatie. Een fantastische zet om haar te vragen mee te doen aan dit album.
Titelnummer Mezzanine is er weer eentje uit de categorie 'heerlijke flow'. Is het raar als ik dit nummer iets heel sensueels vind hebben? Mede-user Faber de Echtste schreef dit een echte sexplaat te vinden. In die richting denk ik dus totaal niet als ik de term sensueel gebruik. Want sexplaat is nu niet bepaald een term die bij mij als eerste naar binnen schiet als ik aan deze cd denk.
Group Four bevat wederom vocalen verzorgd door Liz Frazer, alleen vind ik haar hier veel minder een hoofdrol hebben. Hier is het meer onderdeel van het grote geheel. Acht minuten lang in trance raken is het gevolg van beluistering naar dit nummer. Je komt bijna gedrogeerd tevoorschijn na die 8 minuten.
En aan het einde is ie er weer: Exchange. Haast pesterig lijkt het wel of ze je kenbaar willen maken dat de cd ten einde is. De aftiteling is al volop begonnen en jij hebt dat nog niet eens in de gaten. Sufkop: wegwezen hier. Zoek de heldere donkere buitenlucht nu maar op. Het is mooi geweest.
Zelden zo bedwelmd kunnen raken door muziek, daar is geen chloroform voor nodig .............

Ik neem aan dat je Teardrop bedoelt . Verder mooie recensie!

Wie wat waar? Leve de verbeterknop . Uiteraard bedoel ik die.

Mooie recensie ja. Ik kan me er helemaal in vinden, schitterend verwoord

Het beste album in mijn hele collectie, ik kan hier gewoon geen genoeg van krijgen. 6 Sterren! Risingson, Black Milk en Teardrop zijn mijn favorieten, maar er staat gewoon geen slecht nummer op (Exchange is hoogstens overbodig).

orbit:Mijn inziens laat dit Portishead lichtjaren achter zich! Tricky was heel even wel aardig ja.. maar deze plaat ontstijgt voor mij het niveau van alle andere triphop acts moeiteloos. Verder vond ik het maar een flauw genre eigenlijk.[quote[/quote]


ahum beste orbit volgens mij heb jij nooit eens een plaat van portishead geluisterd
als je dat wel had gedaan dan wist je al dat het album dummy van portishead het beste album is dat het genre triphop te bieden heeft, mezzanine komt op de tweede plaats
tuurlijk is massive attack de betere act van de twee, maar de beste triphopplaat is die van portishead en dat zal die ook een tijdje blijven

u bent degene die nog eens moet gaan luisteren en vergelijken en dan kunt u meneer feeder gelijk geven

Die goeie ouwe Orbit weet heus wel wat hij zegt hoor, ga er maar vanuit dat hij deze plaat grondig beluisterd heeft. Al moet ik wel toegeven dat ik het nooit zal begrijpen waarom hij slechts een 2.0* geeft. Dummy is inderdaad een goeie cd en de vergelijking met Massive Attack is echt wel treffend. Maar goed, het is nu eenmaal zo : Orbit houdt niet van Portishead. Nemen we hem dat kwalijk ? Ach welnee, laten we gewoon dikke vriendjes blijven en accepteren dat we allemaal anders in elkaar zitten

feeder:Die goeie ouwe Orbit weet heus wel wat hij zegt hoor, ga er maar vanuit dat hij deze plaat grondig beluisterd heeft. Al moet ik wel toegeven dat ik het nooit zal begrijpen waarom hij slechts een 2.0* geeft. Dummy is inderdaad een goeie cd en de vergelijking met Massive Attack is echt wel treffend. Maar goed, het is nu eenmaal zo : Orbit houdt niet van Portishead. Nemen we hem dat kwalijk ? Ach welnee, laten we gewoon dikke vriendjes blijven en accepteren dat we allemaal anders in elkaar zitten

gelijk heb je, en ik neem het hem ook niet kwalijk als
hij nou eenmaal niet van portishead houdt
de enige probleem die ik had was met de manier waarop hij dat verwoorde, door te zeggen: " deze cd laat portishead lichtjaren achter zich" suggereerde hij dat ze helemaal geen talent hadden, wat duidelijk dus niet het geval is
hij had het anders kunnen zeggen en mischien dat ik dan niet zo geprikkeld zou zijn om een bericht te schrijven , wie weet
bij deze mn excuses

en het was ook niet echt correct van me om te zeggen dat dummy op de eerste plaats komt en mezzanine op de tweede als het gaat om triphop,dat is bij mij het geval , dat vindt ik

ik geef mezzanine ook gewoon 5 sterren, dus eigenlijk vind ik ze even goed

dummy is alleen mn favoriet van de twee dat is alles

Volgens mij heb ik bij Portishead ook al geschreven waarom ik er niets aan vind.. en ik heb dummy erg vaak geluisterd indertijd. Maar die hele jazzlounge sfeer en verlopen nachtclub stem van Gibbons beginnen me verschrikkelijk te irriteren na verloop van tijd. Nergens wordt het ook maar enigzins spannend. Als ik daar dan dit puur sonische avontuur tegenover stel dat mezzanine heet, tsja, dan mag dat van mij inderdaad niet in dezelfde league meedoen. Neem het verder niet te persoonlijk zou ik zeggen, ik ben verder ook geen professor musicologie

Portishead en dit album vind ik ook niet echt erg op elkaar lijken.

oke orbit nou ik heb er begrip voor als je zegt dat je mezzanine spannender vind,

klopt ook dummy is inderdaad heel wat meer ambient

en hey ik heb liever dat je eerlijk bent over een plaat die je niet goed vind dan dat je meegaat met de rest omdat ze zeggen dat ze een bepaalde plaat goed vinden

maar dat is in ieder geval een heel goede reden om portishead niet leuk te vinden

en ik neem het niet persoonlijk , waarom?