Kanye West - The College Dropout (2004)

Één van de beste debuutalbums ooit. Kanye weet op een geweldige manier het album 1 sound te geven. Tracks als Through The Wire, Never Let me Down en Spaceship zijn heerlijk geproduceerd (allemaal door Kanye zelf!) met gepitchte samples. Enige minpunt vind ik de skits, die de vaart uit het album halen, en het matige nummer Breathe In, Breathe Out, wat het voor mij van de 5* afhoudt.

4.5*

Dit blijft een goed album, het is een zeer coherent en een goed doorlopend geheel. Het is wel waar dat de skits de boel wat vertragen en zeker 16 en 17 na elkaar zijn er wat teveel aan. Die laatste zes minuten van Last Call zijn irritant rommelig verteld en oninteressant. Jammer dat het album op zo'n gedrocht eindigt. Big-ups voor All Falls Down en Two Words, meesterwerkjes van producing. Voor de rest staan er een hoop liedjes op die mij nu wat corny in de oren klinken, zoals Slow Jamz, breathe in breathe out en Get 'Em High. Mijn appreciatie is wel wat geslonken met de jaren, komt ook omdat zijn laatste twee albums zo next-level zijn dat die eigenlijk al zijn vorige werk doen vergeten.
3*

Leuk, aardig, maar ik luister liever naar Late registration of uit de 00s: Clipse: hell hath, J Dilla: Donuts, Outkast: speakerboxx of Madvillain. Dat zijn leukere en/of meer bijzondere albums, dit zit overal een beetje tussenin, maar ik begrijp dat velen dit als een van de beste hiphopalbums van de 00s zien.....

Mijn romantische gedachten aan de artiest en het album blijken na volledige herluistering nét wat mooier dan de werkelijkheid. Ik heb dit album in mijn leven misschien wel 50 maal gehoord en besloot hem weer eens uit de kast te trekken na hem zeker een half jaar niet meer gehoord te hebben. Dat heeft me doen beseffen dat het geheel slechter gerijpt heeft dan andere werken van Kanye West. Het kwartje viel bij albums als MBDTF, 808's, en Late Registration veel later dan bij College Dropout, maar blijkbaar heeft dat een tegenovergestelde werking gehad zoals wel vaker.

Al met al is al het muzikale materiaal allemaal onwijs goed, weinig op aan te merken. Echter zijn de skits -die ik vroeger nog wel kon waarderen- in een te hoge mate aanwezig en zijn er een aantal nummers te veel. Zeker uit het middelstuk hadden er een paar geschrapt mogen worden. Mijn persoonlijke favorieten waren en zijn; Family Business, Never Let Me Down, en Jesus Walks.

Dit is voor mi een perfect album. Alles klopt, kan 12 jaar later nog even veel genieten van de soulsamples, een inhoudelijk interessante Kanye, toffe features. Veel extra's zoals een koor op Two Words, maar nog niet zo overdreven als in later werk. En gelukkig ook nog niet zo experimenteel. 5 sterren.

Dit meesterwerkje was gisteren weer jarig! Iedereen een dansje doen!

Off-topic berichten verwijderd, geen politiek graag.

Bericht verplaatst naar Kanye West

Aardig album. Tikkie overgeproduceerd en ik word wat kriegel van al die R&B koortjes in de refreinen. Verder vind ik Kanye als rapper nog niet heel overtuigend. Het tweede deel van de plaat vind ik beter dan het eerste. Beste nummer voor mij is Never Let Me Down en ik vind Last Call wel grappig gedaan.

Ik vind het wel een fijne plaat. Geinige combi van vrolijkheid en grimmigheid. Was toch wel meteen even een stevig statement van mijnheer West.

Persiflages in South Park, misstappen uitvergroot in de media, een stalen blik waar weinig emotie vanuit gaat. Ik had mijn oordeel al klaar voordat ik Kanye's muziek überhaupt een serieuze kans had gegeven. Nu blijkt zijn debuut gewoon vol te staan met hele knappe songs. Heel veel sterke verses met aanstekelijke refreinen. De skits hebben voor mij daarentegen weinig meerwaarde, alleen de twist van School Spirit naar Lil' Jimmy is vermakelijk. Maar voor de muziek op zich overduidelijk 5 sterren. Nu snel door met de rest van zijn discografie, waarin ik vooral benieuwd ben in hoeverre My Beautiful Dark Twisted Fantasy me gaat verrassen.

Ik ga een hele rare vergelijking maken maar op The new Workout plan hoor ik iets van Eminem in Kanye
Meer dan goed debuut van de toch een beetje onderschatte Kanye door zijn rare uitspraken en voorkomen.
Ik mag hem ook niet echt als persoon maar ik kan toch niet ontkennen dat ie zeker wel bij de top 10 hoort ( rap)

Natuurlijk is Kanye geen begenadigd MC, maar wel een van de meest talentvolle producers van de 00’s.. Deze staat zeker in de top 10 2004

top 10 gaat me wat te ver maar dit album is echt goed vooral door de producties. Kanye als rapper is niet goed maar ook niet slecht. Ik vind het verdere werk weinig aan, kan alleen dit album echt waarderen.

Kanye op zijn best.

Voor dit album het daglicht zag was hij bekend als een getalenteerd producer met hier en daar eens een gastbijdrage, vooral op albums van zijn voormalige baas Jay-Z. Niemand geloofde in Kanye als rapper maar toch kreeg hij uiteindelijk zijn kans en tekende hij ook als rapper bij Roc-a-Fella Records. Hij had iets te bewijzen en dat is duidelijk te horen op The College Dropout.

Producties zoals dit zijn de reden waarom ik Kanye West één van de beste producers vind dat Hip Hop (en R&B) ooit gekend heeft. Heerlijk soulvolle instrumentaties en een prachtig staaltje sample-werk. Als producer is hij nog steeds top maar toch mis ik deze beginperiode nog ontzettend hard.
Nooit heb ik hem een toprapper gevonden. Hij valt misschien het beste met Dr. Dre te vergelijken... beide meesterlijke producers, hebben alle twee geweldige albums op hun naam staan, werken samen met getalenteerde artiesten die mooi klinken op de beats die ze gebakken hebben en beide zijn bekwaam in rappen maar blinken er zeker niet in uit.

Over heel zijn discografie gezien vind ik Kanye op dit album het sterkst rappen, hier leek hij echt iets te bewijzen hebben. Net omdat niemand in hem geloofde klonk hij zo hongerig en zette hij alles op alles.
Tekstueel komt hij ook lekker uit de hoek, hij produceerde toen ook veel voor conscious rappers en dat is te horen. Vele tracks hebben memorabele teksten die zeker niet alleen van de gastartiesten komen. Uiteraard had hij hier ook al een ego('tje) maar in deze beginperiode stond dit nog niet in de weg van zijn talent.

We Don't Care, All Falls Down, Spaceship, Jesus Walks, Never Let Me Down, Slow Jamz, Through the Wire, Family Business en Last Call (inclusief lange outro) zijn allemaal een aantal van mijn favoriete nummers allertijden.
Breathe In Breathe Out en vooral The New Workout Plan zijn de enige nummers die ik net wat minder goed vind, de niet genoemde zijn ook van echte topkwaliteit.

Dit debuutalbum heeft maar één echt probleem naar mijn mening... de interludes. 7 zijn er net iets te veel, het zijn ook niet de kortste jammer genoeg. Ze halen wat vaart uit deze langspeelplaat, vooral de skits op tracks 16 en 17 die recht na elkaar geplaatst zijn vind ik een vreemde keuze. Iets wat ik in het verleden Method Man ook al heb horen doen.

Speciale vermelding voor Never Let Me Down trouwens, hier bewijzen Jay-Z en Kanye West voor mij toch wederom één van de betere duo's in het genre te zijn. Van mij moet Kanye zelfs niet rappen, Hov klinkt gewoon magistraal op de gastheer zijn producties (zeker van die periode). In het bijzonder wanneer Jay een tweede strofe begint te spitten en Kanye op de achtergrond die adlibs levert is geniaal, krijgt me nog steeds helemaal hypet!

Zonder interludes was dit een beter album geweest maar de tracks zelf zijn van zo'n buitengewoon niveau dat dit één van mijn favoriete albums allertijden is en misschien wel mijn favoriete album dat deze heer ooit gemaakt heeft.

4,5*

Toch wel met kippenvel naar de 2e aflevering van de documentaire op Netflix zitten kijken, prachtig hoe dit album tot stand is gekomen. Die momenten dat mensen sommige tracks voor het eerst horen is geweldig om te zien. Ga deze weer eens met aandacht beluisteren, misschien is een verhoging wel mogelijk.

Ik was vanmorgen in gesprek met een vriend van mij, met wie ik altijd veel Hip-Hop muziek deel, hij kent veel new-school stylish muziek, artiesten zoals 'Drake' en noem maar op en ik drop bij hem vaak het oudere werk, zo zit ik in elkaar, ik hou van oude meuk. Dat is natuurlijk wel een beetje te achterhalen bij mijn luistergedrag, top lijsten en mijn last.fm staat er ook mee vol. Toch delen we samen zo onze gedeelte interesses in bepaalde artiesten, en ook 'Kanye West' is een artiest waar hij iets meer van houdt dan wat ik doe. Toch is dit album niet te vergeten, ook dit album via mijn skate periode (toen heb ik HEEL VEEL muziek ontdekt) leren kennen en ik was eigenlijk best onder de indruk. Al stond bij mij één conclusie snel vast; 'Kanye West' is niet mijn favoriete artiest. Toch heeft zijn muziek ontzettend veel betekent voor de groei van de scene, niet alleen hij als persoon maar ook super veel nummers die hebben ingehakt.

Toen ik door het gesprek vanmorgen weer eens wat van Ye's werk heb geluisterd, kwam daar plots het nummer 'Never Let Me Down' weer eens voorbij kakken, en het was alsof ik het opnieuw ontdekt had, en zat echt ontzettend hard te viben op deze song. Dit deed me eigenlijk besluiten dit album weer eens helemaal te gaan draaien, ondanks dat hij best lang is had ik er heel veel zin in en ik kwam er al gauw achter waarom hij zo goed was. Ik vind dit denk ik wel Ye's beste werk, aangezien hij vaak experimenteert met zijn werk licht niet alles wat hij uitbrengt direct goed in mijn straatje, dit werkje weet veel goed te maken.

Dit album brengt niet alleen ontzettend veel jeugdsentiment met zich mee, het is weer totaal zwingen geblazen. Echt met super gave nummers zoals 'Jesus Walks' waarmee 'West' mij altijd met open mond laat luisteren. De plaat kent wel meer toffe songs maar, kent ook veel spul waar je misschien niet altijd op staat te wachten en veel mee kan. Het zorgde er voor dat de album toch wat aan de langere kant is, en dat stoorde me toch iets te veel. Voor de rest is het genieten geblazen, heerlijke plaat, niet mijn favoriet maar wel een topper.

Voor het eerst in lange tijd weer eens geluisterd. Ik zag dat mijn laatste bericht hier zo'n 12,5 jaar geleden is. Dan voel je je plots oud.
Hoewel deze dus al lange tijd in mijn kast staat, heb ik zijn iets latere werk Graduation en 808s & Heartbreak pas recent op de kop getikt. Vooral laatste bevalt me beter dan ik had verwacht. Het vermaarde My Beautiful Dark Twisted Fantasy heb ik juist nooit zo hoog aangeslagen als de meesten wel doen. Van College Dropout verwachtte ik eigenlijk dat het me nu tegen zou vallen. Dat ie gedateerd zou klinken. Maar ik kom juist tot de conclusie dat deze de tand des tijds prima weet te doorstaan. Het is allemaal nog wat liever, veiliger en zonder scherpe randjes. Dat zijn geen goede eigenschappen, maar daar staat tegenover dat de producties echt steengoed zijn en tot in de puntjes verzorgd. Rappend is het voldoende, met af en toe een uitschieter. De skits storen niet.
Halve erbij. Ik ga snel ook Late Registration weer eens opzetten

Vandaag nog eens beluisterd en veel beter dan ik me herinnerde, ik doe er een halfje bij.
Het album is te lang en zeker in het midden zakt het in (tracks 13-17 knip ik er uit) maar de highs zijn zo geweldig (All Falls Down! Family Business! Spaceship! Never Let Me Down! ...) dat dit absoluut een klassieker is. Het debuut dat uiteindelijk geleid heeft tot de perfectie in 2010 met MBDTF.

Ik vind juist MBDTF een gedrocht van een plaat, echt verschrikkelijk. Kan er nog geen 3 tracks fatsoenlijk van luisteren, ik vond het juist hier perfectie benaderen

Ik zit er tussenin. MBDTF is aardig maar loopt stuk op het feit dat Kanye hem zo perfect probeerde te maken, waardoor het allemaal nogal overdadig is.