Camel - Nude (1981)

Er waren meerdere concerten maar de radioopname van de Nude tour was in Nijmegen. De radio opname van The Single Factor was in Den Haag geloof ik.

De Nude nummers doen het op beide opnames erg goed. Misschien is Nude wel het beste wat Camel ooit gemaakt heeft, dus ook vergeleken met de betere jaren 70 platen zoals Snow Goose en Moonmadness.

Toch een ander geluid dan de platen uit de jaren '70 maar wederom toch een meer dan goede plaat deze 'Nude'....
later meer...
nu gewoon een verdiende 4*

Ik heb op cassette bandje nog een radio opname vanuit Den Haag.
Dit is één van hun beste.
Trouwens men is verder gegaan met het remasteren. Deze is nu ook uit.
Vaak is het overigens niet meer dan een scheiding van een paar kanaaltjes of het helderder maken van het een en ander, wat dan weer voor mij betreft niet gehoeven. Het warme jaren 70 geluid spreekt me nu juist wel aan. (datzelfde LP geluid dat ik verkies boven het "koude" CD geluid.

Ouwe lul Clegg heeft gesproken.

OK, dat heb ik nu her en der al gehoord maar ik zie nog nergens dat de remasters op cd worden aangeboden. En welke albums hebben ze nog meer onder handen genomen?

Nog enig extra materiaal op de remaster ??

Welke remaster?

Naar mijn weten hebben ze allen de eerste 4 platen en A Live Record geremasterd uitgebracht. (En Stationairy Traveller, naar ik meen)

Wil je een recensie lezen van diverse albums van Camel:
http://www.progwereld.org/cms/?pagename=albumnieuw#

Mijn eerste kennismaking met Camel was meteen de beste. Moest in die tijd als DP, Rainbow, Zep en Black Sabbath fanaat best wennen aan het wat steriele transparante geluid van ''Nude'' maar er ging weer een wereld voor mij open in de symfo. Een schitterend uitgebalanceerd en gespeeld conceptalbum dat zeker tot hun beste werk behoort.

Eind Oktober komt de Remaster uit met extra tracks

klopt, enkel als er net zo veel extra tracks op staan als de deze week uitgekomen remasters van Camel (3 albums) dan blijf het helaas steken bij 1 extra nummer...

Zijn dat geen pre-orders van deze week? Anders wordt het wel erg dubbelop.

nee geen pre orders, deze liggen nu in de winkels. Gaat om Stationary Traveller, Breathless en Single Factor. De volgende komen eind okt dan gaat het om Nude, I can see your house from here en Pressure Points

Rip-off, de bonustracks zijn van deze Camel - On the Road 1981 (1997) cd gerukt.

De andere remasters hebben een singleversion van wat liedjes.
Alleen de liveversie van Ice op I Can See Your House From Here, ben ik benieuwd naar.

Ja waardeloos dan uiteraard. Die live CD is overigens zeer de moeite waard maar de aanschaf van de remaster van Nude wordt dan wel overbodig.

Camel on the Road 81 is een goede inderdaad.

En bij Tears for Fears...

Er schijnt nu een expanded edition te zijn met 25 tracks.

deze: Amazon.com: Nude: Camel: Music ?

Volgens mij is die 2e cd al eens uitgebracht als official bootleg.

Wat is hier rip-off aan? Je word nergens gedwongen om het te kopen. Het enige was rip-off is, is de prijs waarvoor deze schijfjes in Nederland in de winkel worden verkocht want bijna full-price. Maar ja, via Amazon zijn ze al een heel stuk goedkoper te vinden.

Tuurlijk, de tracks zijn niet 'nieuw' maar zo gek veel goed extra materiaal is er niet van Camel en dit zijn wel de 'relevante' tracks voor dit album. Ik had ook gehoopt dat ze het complete concert misschien boven water hadden kunnen krijgen, maar dat is zelfs Camel zelf niet gelukt.

Nee, dit is een waardige reissue van een album dat het verdiend om op zo'n mooie manier opgepoetst door Esoteric te worden uitgebracht.

Als het zo warm is als vandaag, de lust tot werken is vergaan en in het vooruitzicht alleen nog Brazilië-Nederland is gesteld, dan wil je eigenlijk in de tijd er voor mooie, boeiende muziek zonder dat het te zwaar op de maag ligt of zonder iets dat leidt tot verregaande stress of forse stijging van het adrenaline-gehalte.

Nude is prachtige symfonische rock, warm, wat aan de softe kant wellicht, maar ook intelligent, weldoordacht en een prima cd om zo'n zwoel middagje mee door te brengen.

Het is het juiste alternatief voor de Nederlandstalige troep die jammerend uit alle cafés, met hun grote beeldschermen in verband met de wedstrijd, op je afkomt.

Áls een voetballer zich nog in alle eenzaamheid wil voorbereiden en concentreren: draai Nude en je speelt de wedstrijd van je leven.

Camel is hier op een soort van hoogtepunt in hun carriére beland. Het singletje (zowaar!) Lies weet de onderste regionen van de hitlijsten te halen. Nude zelf is volgens mij de grootste kaskraker van Camel ooit geweest.

Volgens mij omdat op Nude inderdaad de scherpe randjes die voorgaande cd's nog hadden voor een belangrijk deel zijn weggehaald; dat maakt de cd misschien minder spectaculair. Aan de andere kant is Nude van alle Camel cd's juist uitermate geschikt voor een middag als deze.

Door de sympathieke uitstraling (vergelijk het eens met de kilheid van Stationary traveller) behoort Nude tegelijkertijd tot mijn meest gedraaide Camel-cd's, toch een klein meesterwerkje.

Van de periode na Peter Bardens is dit zeker het mooiste album. Alles is in evenwicht. Het intense spel van latimer- luister maar eens naar Lies - en de - as ever - melancholieke ondertoon. Tijdens de Nudetournee zag ik hen voor de eerste keer live; dat maakte diepe indruk.

In 2001 maakte ik een lange reis per trein van Europa naar Azie. Na zo'n 6 maanden fantastisch reizen door fascinerende landen, was ik wel totaal afgestompt wat muziek betreft, want onderweg waren de armzalige "hoogtepunten" de Russische volksmuziek, de Mongoolse keelzang en de Filipino coverbands in China en Thailand. Ik had welliswaar een minidisc met heel wat favoriete albums bij me (veel Camel, jawel), maar je hoopt toch onderweg ter plekke wat geweldige muziek te horen, of te ontdekken dat een band als Camel daar ook is doorgedrongen. Maar, niets van dat al.

En toen ging ik naar de Snake-farm in Bangkok, waar ze oa een zaaltje hadden met een diapresentatie. Dat hadden ze opgeleukdt met wat muziek.

En toen, ineens, vanuit het niets, totaal onverwacht (het duurde ook even voordat het echt doordrong) klonk daar.........................

................ Docks en Beached van Camel!!!!!!

Waaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhh!!!!!! Unbe-fokking-lievable!

That can make your day,... what,... your whole travels!!!

Ben errug benieuwd of het nog steeds gedraait wordt. Any comments? Ben waarschijnlijk eind van 't jaar in Ramlul, dus als ik de kans heb ga 'k 't effe checken.

Grappig, Colin Bass refereert hieraan tijdens een concert in Paradiso op de DVD Curriculum Vitea, hoe verbaasd hij erover was.

Oeh.. dat concert in Paradiso was ook heeeeel bijzonder omdat het de avond was waar op Andy Latimer z'n stem verloor. Het was echt rete benauwd in de zaal dus dat kon ik hem niet kwalijk nemen. En in het licht van wat er daarna in z'n leven gebeurde is het uberhaupt een wonder dat hij die toer heeft afgemaakt. Afijn, de set werd aangepast gedurende het optreden en we kregen zowel The Hour Candle als Ice voorgeschoteld en Latimer gooide al z'n frustratie die avond in z'n gitaar. Het was er bloedheet maar ik kreeg het dus ijskoud in de zaal...

Het mooie van deze symphorockplaat is dat de klassieke structuren van de song gewoon overeind blijven. Niks geen moeilijk gedoe met liedjes van 13 minuten, maar gewoon een kop en een staart en door naar het volgende nummer. Daardoor blijft dit album een interessante luisterervaring. Wel een tikje te netjes en te gepolijst.

Prima plaat van Camel. Heel anders dan het jaren 70 werk, al zit hem ook hier weer de kracht in de eenvoud van de melodiëen. Werkelijk fantastisch. Het sfeertje op deze plaat doet mij denken aan 'A' van Jethro Tull, al luister ik liever naar deze van Camel dan naar die matige plaat van Tull.

De enige plaat met Duncan MacKay (al speelt hij wel een beetje mee op Single Factor).
Ik word niet blij van zijn synths

Verder zijn de songs prima geschreven en is het verhaal leuk gekozen.

Het duo Bass/Latimer is toch een sterke... Jammer dat jij afwezig is op Stationairy Traveller en SIngle Factor... Had misschien het nivo van die 2 platen omhoog kunnen krikken... Al is David Paton ook wel een goed bassist... Ik hoor toch liever Colin Bass...

Grappig ook dat Herbie Flowers (oa Sky) een stukje tuba mag meespelen...

Live zal de band nog heel vaak Nude/Drafted spelen, al vind ik Docks en Beached wel een heel mooi instrumentaal duo...

Huppakee, het gehele BBC-concertje van de bonus-cd ook maar ingevoerd...

Toen ik bij hun "afscheidsconcert" in paradiso was hebben ze de combo Docks/Beached ook gespeeld. Ik vond de drummer enkel een botte hakker, de souplesse en flair van Ward werden hier node gemist. Maar goed, ik was al lang blij dat ze het tweeluik ten gehore brachten....

Afscheidsconcert is op DVD verschenen... Wie weet zet één of andere technische tovenaar het nog eens over op mp3... Dan kan ik dat ook beluisteren...

In ieder geval is die drummer, dezelfde die A Nod and a Wink heeft ingedrumd.... (Denis Clement?!?)