Pulp - Different Class (1995)

Pulp, een band die ik heb leren kennen in mijn britpop periode,

Voor mij was het toen een leuk bandje met wat leuke singels maar op hun albums vielen ze erg tegen,erg langdradig en het zangen klonk als vaak niet als zingen maar als stom gelul waar ik de half van kon verstaan.
Zelf luisterde ik toen meer Oasis - (What's the Story) Morning Glory? of Modern Life Is Rubbish van Blur, dat klonk op een heel album toen zo lekker

In mijn vriendenkring was Oasis natuurlijk bekend met Wonderwall, zelf zat ik meer te genieten van het nummer Champagne Supernova b.v.,nadat ik het album had gekocht, echt mijn nummer, zeker hoe het is gebruikt in het boek glamorama van bret easton ellis, maar goed pulp .....

Pulp was voor mij een bandje wat leuk klonk maar totaal niet bijzonder ofzo, totdat ik dit album kreeg van een kennis, ik draaide eerst alleen maar Common People en Disco 2000 de nummers die ik kende en ook wel leuk vond klinken.

Toen ik verder begon te luisteren ging er wel echt een wereld voor mij open, ik vond Jarvis maar een beperkte stem hebben tegenover Liam en Damon uit die periode., hij praatte meer dan hij zong was toen mijn mening
Maar nu geeft zijn stem mij iets extra's, een klein beetje te vergelijken mss met Bob Dylan, 1001 zangers die beter zingen maar je niet raken, Jarvis kan je met zijn stem en teksten raken op een manier die hij alleen kan, een perfecte zanger qua zang, een hmmmmmm even denken ik luister meestal alleen gemarkeerde zangers .............. een Jeff Buckley zou qua stem minder zijn met die typische Pulp songs.
Of een Nick Cave, hier een cover van hem (een artiest die ik erg hoog heb zitten trouwens)

YouTube - DISCO 2000 - PULP - NICK CAVE - Amsterdam

Mooi, maar haalt het orgineel niet, ik moet wel zeggen dat ik ook niet dol ben op covers, blijft voor mij raar om sommige nummers door een ander te horen zingen(covers blijven mij het gevoel geven alsof je moeder is vreemdgegaan met een jochie wat jonger dan jezelf is maar dat ze nog steeds dol op jouw vader is, het was tijdelijk, een snummer wat je zelf hebt geschreven is net als een huwlijk, dat hoort eigelijk jouw hele leven bij jouw) denk aan de Johnny Cash versie van Hurt, in mijn ogen (oren ) zoveel minder dan de versie van NIN, maar goed ik dwaal af

Qua teksten was ik niet zo goed, echt begrijpen qua nuances was toen erg lastig dus begon ik met zo'n ouderwets woordenboek teksten te vertalen en was al snel verkocht,, het nummer Something Changed b.v.,,

Do you believe that there's someone up above?
Does he have a timetable directing acts of love?
Why did I write this song on that one day?
Why did you touch my hand and softly say.
Stop asking questions that don't matter anyway.
Just give us a kiss to celebrate here today

Ik was over, helemaal,, die tekst was zo mooi, en zo raak..... hoe leg ik het uit, erg moeilijk, maar ik waag een kleine poging, Jarvis heeft niet de beste stem qua zingen, de band heeft ook niet die juiste popi britpop houding of looks van de Broertjes gallagher of het imago van blur, maar begont mij toch steeds meer te raken dan de voor het grote publieke favorietjes uit de britpop scene uit die periode.
Waarom ? ik denk een combi van de juiste mooie teksten en Jarvis Cocker als persoon, een held in mijn ogen, qua persoonlijkheid was hij samen met Liam Gallagher en Brett Anderson (ok, ook een klein beetje Damon Albarn) de belichaming van mijn mooie britpop periode, de zelfde periode dat ik mijn eigen muzieksmaak begon te ontdekken.
Daarvoor waren het door mijn ouders toch wel vooral Paul,John & co dus mijn muzieksmaak was wel bestemd om deze kant op te gaan

Een simpele zin als deze bv,

If fashion is your trade then when you're naked I guess you must be unemployed yeah

Maakt mijn hele dag goed, zo'n lekkere zin die je opeens te binnen schiet als je op maandag ochtend met die erg leuke collega van het marktkantoor voor het kopieerapparaat staat te wachten b.v,

De mooiste tekst komt toch uit het overbekende Dico 2000,

You were the first girl at school to get breasts.
Martyn said that yours were the best.
The boys all loved you but I was a mess.
I had to watch them trying to get you undressed.
We were friends but that was as far as it went.
I used to walk you home.
Sometimes it meant nothing to you cause you were so very popular

Zo waar, en zo mooi, dat zie ik Liam niet zingen zonder spontaan te moeten lachen, omdat het totaal ongeloofwaardig zou klinken , (Denk ik)
Jarvis is deze tekst gewoon, een jochie wat op school niet erg populair was en daar in zijn teksten gebruik van heeft gemaakt om soms grappige soms bittere en erg vaak teksten te schrijven waarover je toch gaar nadenken, een Oasis maakt een Wonderwall om meisjes te imponeren, een Jarvis denkt alleen aan het jaar 2000, het jaar wat toen erg ver lag en hij hopelijk ook een beetje aandacht van de meisjes zou krijgen en schreetf (niet uit Disco 2000 trouwens, maar goed).......

The night is getting darker
now and there's nothing on TV
but I'll sit tight 'til morning light.
Yeah, I'll wait until the day.
Until the day that you say you're gonna stay.

(TV Movie, This is Hardcore)

Voor mij was dit album wel een beetje het laatste zetje om mijn eigen muzieksmaak te vinden, als zo'n band mij zo kan raken, met niet alleen muziek maar ook met teksten die ook over mij zouden kunnen gaan moeten er meer zijn, en die bandjes heb ik gevonden hoor, Suede, manic street preachers, New Order (jawel eerder dan Joy Division )

Het rare is dan wel weer dat dit album uiteindelijk niet mijn favoriete Pulp album is geworden, dat blijft en zal voorlopig blijven..... "This is Hardcore", qua teksten en sfeer net een stapje verder, wat donkerder en voor voor mij mss wel het beste album uit de 90's britpop periode, samen met Dog Man Star en een album wat vernieuwend of erg orgineel is maar wel een album waar ik persoonlijk erg mooie herinneringen aan heb, The Man Who van Travis

Sorry, als je geen touw aan dit berichtje kan vastknopen, normaal ben ik nooit zo van de berichtjes bij albums die ik graag luister maar,met een wijntje maak ik soms een uitzondering ,hoe meer het album mij raakt hoe moeilijker ik het vind om er een stuk over te schrijven, omdat ik het gevoel heb dat ik standaard teksten ga uitkramen die mijn mooie albums niet te goed doen, sommige albums verdienen teksten die ik ze niet kan geven

Een hele poos geleden heb ik het zelfde gedaan bij Jarvis Cocker's solo album, laten wij allen in een dronken bui de band Pulp de hemel in schrijven, verdienen ze.
opdat men nooit vergeet

Kortom dit album heeft mij aan de band Pulp gezet, een Engels bandje uit Sheffield wat begon ik de jaren 80 en aardig populair was in de hoogtijdagen, voor iedereen een semi bekend bandje maar voor mij een supergroep die mij anders tegen muziek heb aan leren kijken, ik hoop dat je die scherpe pen blijft gebruiken Jarvis, jouw teksten zijn heerlijk

I am not Jesus though I have the same initials -
I am the man who stays home and does the dishes.

Die andere 2 JC's ken ik niet qua Performance, Jezus Christus nooit over water zien lopen of iemand uit de dood zien halen b.v., en die andere JC,....die zie ik alleen maar in de rechtbank, was ooit een aardig voetballertje heb ik begrepen

Geef mij maar de man die erg mooie nummers heeft geschreven in de jaren 90 en stiekem mischien in een betere werled de bekendste JC zou moeten zijn.
Johan en Jezus hebben nog nooit zo mooi geschreven over dingen die mij zo hebben geraakt, ok Jezus heeft ons ook vergeving gegeven enz, maar daarna (afgezien van twee vrije dagen in December) nooit meer wat van gehoord of gekregen, en zijn oevre is ook wat minder groot haha, nee hoor Jezus is ehhh gewoon Jezus , in zijn periode was hij ook erg goed maar nu wat minder denk ik, veel fans nog over de hele wereld
Dat soort type fans zie je overigens ook nog bij prehistorische concerten van bands die al tijden hadden moeten stoppen met optreden, ( ik noem geen namen, maar Mick en Roger wetenwie ik bedoel Jezus en Pulp lijken dus wel meer op elkaar dan je zou denken, ze zijn allebei om en nabij hun hoogtepunt gestopt

In the middle of the nite, it feels alright, but then tommorow morning.
Oh then you come down. Just keep on moving...,

Dit zal ik wel hebben als ik mijn berichtje morgen lees en een Mod ga smeken om hem eraf te halen, om nog maar te zwijgen over de taalfoutjes, kom maar op Slowgaze & co

Pracht van een review, Amicus. Heb hem met plezier en herkenning gelezen.

Nu alleen nog even die quote-tags weghalen, als je je bericht nog kan aanpassen.

edit: ik heb die quote-tags maar even weggehaald

Thanks

Die quote-tags krijg ik helaas niet meer weg alleen,

Als liefhebber van Oasis en Blur is het gek dat ik nooit echt verder heb gekeken in het Britpop universum. De naam Pulp heb ik in de loop der jaren wel eens voorbij zien komen maar de bandnaam associeerde ik niet direct met goede muziek. Het is gek hoe een bandnaam je zo voor de gek kan houden dat je eigenlijk nooit verder hebt gekeken dan dat. Gelukkig heb ik dat inmiddels wel gedaan en dat heeft me een hele fijne ontdekking opgeleverd.

Samen met Suede de Britse band van de nineties (heb nooit zoveel gehad met Blur en Oasis). Waar Brett dichtbij Bowie aanleunt vind ik Jarvis meer richting Costellio hellen. Eerlijke teksten, soms grootse melodieën en met Common People en Disco 2000 als dé Britse singles van de nineties. Different Class, ja.

Na de hit 'Common People' snel een album in elkaar gedraaid. Hoewel dat laatste zeker waar is, de teksten zijn door Cocker in 1 avond geschreven met een fles drank, moet ik erkennen dat het niet zo klinkt. Het is een goed album. Hij staat als een huis. Desalniettemin, de slechtste van Pulps bekendste vier albums. Zowel His n Hers, This Is Hardcore en We Love Life zijn als albums beter. Different Class heeft sterke singles, maar de fillers zijn voor Pulp middelmatig met 'Monday Morning' als uitzondering. Ook het werk op de bonus disc is niet echt om over naar huis te schrijven. Momentum album.

Leuk hoe smaken kunnen verschillen. Dit is één van de weinige albums die ik ken waarvan ik echt alle nummers goed vind. En ook de bonus disc vind ik bijzonder goed.

Zijn alle teksten echt in 1 avond geschreven? Wauw, als dat zo is vind ik dat echt geniaal!

Wat een plaat, wat een plaat.

Wat een plaat.

Alles raak. Perfecte popplaat.

Laten we het nieuwe popjaar 2013 eens goed beginnen en dit oude magnum opus
van PULP na 18 jaar eindelijk op de 1e plek van de persoonlijke top 10 te zetten.

Eeuuhhh bedoel de rotatielijst, sorry

Is jouw rotatielijst zo prestigieus dan, IJsbergsla?

Beetje wel toch, in ieder geval de enige persoonlijke lijst waar wat beweging in mag zitten.
Die top 250 en de top 10 van de meeste gebruikers is vrijwel stabiel.
Different Class bevalt wel steeds beter de afgelopen dagen.

Ah, nog maar pas geleden, een jaar of 3, 4, begon ik 'goede muziek' te ontdekken - tussen aanhalingstekens natuurlijk; omdat het mijn eigen mening is, maar goed - wat begon op een redelijk vreemde plek, een muziekwinkel (ik denk dat het de Virgin Megastore was?) in hartje Parijs. Door de speakers klonk een liedje van Oasis, 'I'm Outta Time.'.

Bij aankomst thuis startte ik mijn computertje op, en na een minuut of wat laden luisterde ik het liedje op YouTube. 'Leuk,' hoorde ik mezelf zeggen, knikkend, terwijl ik meedrumde door zachtjes met mijn vingers op het toetsenbord te rammen. 'Misschien hebben ze andere leuke liedjes'. Een tenenkrommend woord trouwens, 'liedjes', maar goed. Het begon met liedjes van Oasis, liep door naar een obsessie over Blur - specifieker, bijna alles wat Damon Albarn bezong, met name - en uiteindelijk kwam ik uit bij de band Pulp.

Pulp? Nog nooit van gehoord. M'n ouders kende ze ook niet. 'Ja,' zo bromde mijn oom, nadat hij mijn MP3-bestanden had doorgekeken, 'die vind je dan ook wel leuk.' En nu staat hij op de nummer 1 in mijn persoonlijke top 10. Mijn favoriete album. Absoluut. Op Different Class zingt, krijst, brult, maar vooral, vertelt muzikaal genie Jarvis Cocker, samen met zijn kornuiten met behulp van briljante teksten het verhaal van de gewone man. De gewone tiener, de gewone adolescent, de gewone volwassene met een midlifecrisis. De problemen die ons - mag ik ons zeggen? - bezighouden, onze angsten, onze verlangens, en onze gevoelens.

Want wat is liefde nou eigenlijk? Hoe ga ik hier mee om? Ben ik de enige die schijtziek is van die rijke, arrogante mensen die alles in de schoot krijgen geworpen, maar wel denken dat ze zoals 'ons' zijn? Dat lege gevoel op die obscure feestjes, waar iedereen, inclusief jezelf, een verdovend middel in hun lichaam heeft, waar al je vrienden verdwenen zijn, en waar je je afvraagt of je ooit over dat eenzame, lege gevoel heen komt?

Geen enkel slecht nummer op dit album, wat mij betreft. Van de revolutie in ''Misshapes'' naar de drugsfeestjes in "Sorted for E's & Wizz" naar hangover 'Bar Italia'.. een perfecte beschrijving van 't dagelijks leven van de gewone man. Uitmuntend. 5/5.

Mooie recensie, mooie top 10. Welkom op de site

Dankjewel!

De Top 10 van jou is ook niet mis, zeker niet - Stone Roses, Smiths, natuurlijk Pulp, en Arcade Fire, niet slecht

Nu schiet me net even te binnen dat Pinkerton van Weezer qua thematiek en tragikomische teksten wel wat in gemeen heeft met deze plaat. Niet qua sound maar lyrics. Want ik probeer een plaat te vinden die bij deze in de buurt komt. Trouwens Kinks platen hebben ook die sarcastische teksten.

De eerste luisterbeurten gehad de afgelopen dagen.
Common People en Disco 2000 was ik al mee bekend.
Hier staan meer sterke nummers op. Mis-shapes is een geweldige opener en FCL is zo'n nummer welke je met mooi zomerweer voluit zet

Met Pulp (tragi-komisch), Suede (veel drama), Blur (relaxed) en Oasis (...) heb je de grote Britpop bands wel te pakken.

Kan iemand de brackets achter Oasis wellicht invullen ?

Brutaal?

Minder dan de voorgaande drie?

ruzie, achterklap en niet bang voor het grote gebaar?

Bier en tietûh.

Danku. De jury gaat in beraad en volgende week volgt de uitslag

Toch wel benieuwd wat mensen zo goed vinden aan Pulp, want ik vind de nummers die ik tot nu toe gehoord heb niet veel anders dan de disco uit de jaren 70. Tekstueel wel een stuk beter, dat dan weer wel.

Oh, dan heb ik nog heel wat leuke disco te ontdekken.

Huh? Heb je wel echt naar nummers van dit album geluisterd, Bram?

De glamrock insteek die je terug vindt in onder andere Suede en deze band vind ik vaak tegen het kitscherige aanzitten. En al die overbodige elektronica hoeft van mij ook niet.

Zó Kitsch, dat het weer kunst is! Dat hoor je zo toch!

Ik heb het ook maar even geprobeerd, maar na vijf luisterbeurten moet ik Eveningguard gelijk geven. Dit bevalt me niet echt, al kan ik begrijpen waarom er wel mensen zijn die dit weten te waarderen. Het zit hem vooral in de stem van de zanger en die glamrock insteek die er voor zorgt dat ik dit ervaar als kitsch. Tel daarbij op dat deze plaat mij nooit echt wist te boeien en ik meestal blij was dat deze plaat gedaan was en dan zie je de bui al hangen.

Ik vrees dat de fantastische sarcastische humor en muzikaliteit van pulp aan velen niet besteed is.