menu

Porcupine Tree - Signify (1996)

mijn stem
3,89 (218)
218 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Delerium

  1. Bornlivedie (1:46)
  2. Signify (3:26)
  3. The Sleep of No Dreaming (5:24)
  4. Pagan (1:39)
  5. Waiting Phase One (4:24)
  6. Waiting Phase Two (6:17)
  7. Sever (5:31)
  8. Idiot Prayer (7:37)
  9. Every Home Is Wired (5:09)
  10. Intermediate Jesus (7:29)
  11. "Light Mass Prayers" (4:29)
  12. Dark Matter (8:52)
  13. Wake as Gun I * (3:29)
  14. Hallogallo * (3:37)
  15. Signify * (3:27)
  16. Waiting * (3:49)
  17. Smiling Not Smiling * (3:49)
  18. Wake as Gun II * (2:06)
  19. Neural Rust * (5:53)
  20. Dark Origins * (6:54)
  21. Sever Tomorrow * (6:04)
  22. Nine Cats [Acoustic Version] * (4:08)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur: 1:02:03 (1:45:19)
zoeken in:
avatar van Mindscapes
4,0
kippenhok schreef:
Deze bevalt me beter dan z'n voorganger. Het is allemaal wat meer to-the-point. Wel nog steeds te lang. Net als TSMS zou deze plaat veel beter zijn met een speelduur onder de 40 minuten.
Ik ging je net zeggen om dan eens chronologisch vanaf Stupid Dream te beginnen, dan krijg je meer 'rechttoe rechtaan' (alhoewel, zeker niet altijd...) songs, vergeleken met de zweverigheid van TSMS, UtD, Voyage 34 en zo. Maar toen zag ik je recente toewijzing van sterren My job is done here... Extra appreciatie voor Motorpsycho in je top 10, zie je jammer genoeg ook niet vaak

avatar van dennisversteeg
Dark Matter werd nog gespeeld door Steven Wilson in 013 in tilburg eerder dit jaar. Dat was voor mij een reden om deze plaat weer eens op te zetten. Het is echt een overgangsplaat van de solo/spacy geluid van de eerste paar platen naar de latere band/heavy sound.

Daarom valt deze misschien wel tussen wal en schip wat van beide stijlen is het niet de eerste keus, maar het maakt het juist fascinerend. En een overgangsplaat betekent zeker niet dat het tweederangsnummers betreft. Zeker Signify, Sever en Dark Matter zijn supersongs met een aantal erg goede tracks er vlak achter.

avatar van namsaap
3,5
Signify markeert het kantelpunt waar Porcupine Tree van psychedelische muziek meer richting 'to-the-point' progressieve rock gaat. Het is gelijkertijd ook het eerste bandalbum onder de naam Porcupine Tree, ook al heeft de band tijdens de opnames van dit album nauwelijks samen in de studio gezeten.

Het album mist nog een beetje de focus van het latere werk van de band. Goede nummers worden afgewisseld met instrumentale fragmenten en soundscapes die de aandacht van de luisteraar doen verslappen. Met The Sleep Of No Dreaming en Sever staan er echter enkele parels op dit album.

Score: 79/100

1. The Sky Moves Sideways (80/100)
2. Up The Downstairs (78/100)
3. Signify (74/100)
4. On The Sunday Of Live (70/100)
5. Voyage 34 (65/100)

avatar van Aproxis
4,5
namsaap schreef:
Signify markeert het kantelpunt waar Porcupine Tree van psychedelische muziek meer richting 'to-the-point' progressieve rock gaat. Het is gelijkertijd ook het eerste bandalbum onder de naam Porcupine Tree, ook al heeft de band tijdens de opnames van dit album nauwelijks samen in de studio gezeten.

Het album mist nog een beetje de focus van het latere werk van de band. Goede nummers worden afgewisseld met instrumentale fragmenten en soundscapes die de aandacht van de luisteraar doen verslappen. Met The Sleep Of No Dreaming en Sever staan er echter enkele parels op dit album.


Enkele parels? Dan moet je het albums echt nog een paar keer luisteren hoor. Als je bovenstaande nummers noemt (terecht) mag je niet voorbij gaan aant waiting phase one, every home is wired, intermediate en zeker niet aan dark matter.

Daarentegen zijn er wel wat nummers die er niet op passen en ook enorm gedateerd klinken, idiot prayer is daar een voorbeeld van. Best een leuk nummer, maar past meer op the sky moves sideways.

avatar van BoyOnHeavenHill
2,5
geplaatst:
Ik hou best van spacerock, sfeerimpressies en soundscapes, maar net als op de (andere) vroege PT's staan er hier voor mij teveel vrijblijvende instrumentale passages op waarop te weinig gebeurt en waarbij mijn aandacht dan ook constant afdwaalt. Het is al tekenend dat ik het plotseling invallen van Maitlands lekkere vierkwartsmaat (en Edwins vette bas) in Idiot prayer als een opluchting ervaar. Kennelijk spreekt de strakkere structuur die Wilson vanaf Stupid dream voor zijn muziek gebruikt mij toch meer aan; met zo'n eindeloos durend nummer als Intermediate Jesus inclusief fragmenten van radiobellers en audio-instructeurs kan ik in ieder geval helemaal niets. Sleep of no dreaming (fantastisch) en Waiting phase one zijn de enige nummers hier die me echt pakken.

avatar van Mindscapes
4,0
geplaatst:
BoyOnHeavenHill schreef:
Sleep of no dreaming (fantastisch) en Waiting phase one zijn de enige nummers hier die me echt pakken.
Zelfs Dark Matter niet?! Dat vind ik met een straatlengte voorsprong het absolute prijsbeest van dit album

avatar van BoyOnHeavenHill
2,5
geplaatst:
Ik zie Dark matter bij de Statistieken ook stijf bovenaan staan, maar nee, het doet me niet veel, en omdat de akkoorden geen pakkend "bedje" vormen vind ik de gitaarsolo ook niet bijzonder goed. Ik begrijp wat mensen mooi aan dat nummer kunnen vinden, maar mij persoonlijk raakt het niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:38 uur

geplaatst: vandaag om 03:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.