menu

Joni Mitchell - Blue (1971)

mijn stem
4,07 (524)
524 stemmen

Canada
Pop / Folk
Label: Reprise

  1. All I Want (3:32)
  2. My Old Man (3:33)
  3. Little Green (3:25)
  4. Carey (3:00)
  5. Blue (3:00)
  6. California (3:48)
  7. This Flight Tonight (2:50)
  8. River (4:00)
  9. A Case of You (4:20)
  10. The Last Time I Saw Richard (4:13)
totale tijdsduur: 35:41
zoeken in:
avatar van perrospicados
4,0
Zeker doen!
Joni Mitchell behoort voor mij nog tot de onbezonnen tijd, de wereld was overzichtelijker, goed en kwaad was duidelijk, er waren alleen papieren agenda's en vaste telefoonlijnen. Bij feestjes zat je op de grond, er waren 3 of 4 platen, je dronk een biertje, rookte een joint en besprak de maatschappij. Joni Mitchell vond iedereen mooi en we zongen alle nummers van Blue mee. Kom daar nog maar eens om!

avatar van dumb_helicopter
3,5
Hier begrijp ik minder goed wat maakt dat dit een klassiek album geworden is. Akkoord, River is een erg mooie en prikkelende song, maar de rest komt daar na enkele beluisteringen toch echt niet van in de buurt. Vrij kale nummers vaak met focus op de vocalen van Mitchell, waarvan ik niet elke hoge uithaal even geslaagd vind. Heeft wat weg van een trucje dat de eerste keer bewondering opwekt, maar daarna me minder in positieve zin nog opvalt.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
dumb_helicopter schreef:
Hier begrijp ik minder goed wat maakt dat dit een klassiek album geworden is.


Ik denk dat dit een hoogtepunt is in wat in het Engels zo mooi confessional songwriting heet. Blue is zo'n beetje de aftrap voor de hele singer-songwriterbeweging, die onverhuld over hun eigen leven begonnen te zingen. Natuurlijk werd zoiets al wel gedaan, maar Blue legde daarin wel de lat en Joni Mitchell werd door de hele Laurel Canyon scene op handen gedragen. Tot op de dag van vandaag noemt David Crosby haar de beste van hun allemaal.

Ik denk dat dit voor het eerst was dat een artiest van deze statuur zo open over persoonlijke omstandigheden zong. Woody Guthrie of Bob Dylan deden dat bijvoorbeeld niet, daar zat meer afstand tussen hun en de luisteraar. Dat zit 'm niet alleen in haar onderwerpen (o.a. haar stukgelopen relatie met Graham Nash) en woordkeuze, maar juist ook in de overgave waarmee ze zingt. Ik twijfel al een tijdje of ik niet moet verhogen naar 5*.

avatar van jorro
3,5
geplaatst:
Fraai album, maar Hejira uit 1976 bevalt me toch nog net wat beter. Ik lees dat sommige MuMe gebruikers wat moeite hebben met haar stem. Hoewel ik dat begrijp, maakt die stem het juist uniek en extra bijzonder. Maar smaken verschillen nou eenmaal.
Het kost me moeite favorieten te benoemen. Blue is daar in elk geval bij.
Op plaats 4 in de 100 Greatest Albums of 1971 en momenteel op 6 in de Best Ever Albums lijst over dat jaar. Dat is hoger dan Carole King en dat verbaast me eigenlijk wel
Van mij een ruime voldoende: 3,5*

avatar van Minneapolis
5,0
geplaatst:
Zonder te zoeken kom ik al veel aandacht voor dit monumentale album tegen vanwege het 50 jarige jubileum. Vandaag dit Nieuwsuur artikel: Waarom Joni Mitchells' "eng kwetsbare" album Blue zó wordt gewaardeerd.

Blue was eerste kennismaking met Joni (ruim 20 jaar geleden denk ik), Court and Spark er achteraan, en ik was overdonderd. Er zijn pakweg zo'n 10 artiesten die ik bijna exclusief maanden lang draaide (de discografie doorspittend) na ontdekking, en Joni staat heel hoog in dat groepje.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:24 uur

geplaatst: vandaag om 19:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.