The Cure - Pornography (1982)

@azra
waarom stem je niet?

*edit: , zie hierboven

Misschien omdat dit album je genadeloos bij je strot grijpt. En word je zelf die gehangene in The Hanging Garden!

@ reptile,
Faith heeft nog iets van leven in zich, in duistere tijden laat het me merken dat ik moet doorzetten terwijl als ik deze plaat beluister, ik weet dat ik verloren ben, en alleen maar dieper daal in een depressie die enorm goed voelt.
Ik voel nu nog de hoop van Faith, de stem van Robert Smith wilt nog pijn lijden om te overwinnen, en Pornography is die er niet meer, dan is de stem een en al hopeloos, hopeloos mooi wel, maar ik ben er nog voor de hoop.
Alhoewel ik toch wel denk dat Pornography het van Faith gaat winnen op een dag
Inmiddels ook gestemd, totaal vergeten toen ik mijn review afhad

Ik zie het anders: bij Pornography voel ik juist zo'n lekkere energie die ik mis bij Faith, wat helemaal leeg en dood is voor mijn gevoel. Bij Pornography wordt de berusting in het lot tot een soort kunst der zwaarmoedigheid verheven. Daarom ga ik voor dit album.

Bij Pornography, echt iedere keer dat ik het beluister, neem ik mezelf de rust om niets te doen behalve te luisteren, ik geniet met volle tuigen van ieder nummer, van iedere seconde dat op het album staat, van sommige meer dan andere maar ik geniet er echt van, ik kan er dagen naar luisteren aan een stuk, en dan voel ik me rustig worden, het gevoel dat ik me ergens aan overgeef, een extase. Bij Faith is dat niet, Faith begint met The Holy Hour, wat mij vanaf het begin al zo erg aanspreekt omdat de eerste dat ik het nummer hoorde, het een versie was die was 'dedecaded to Ian Curtis'opgedragen aan Ian Curtis van Joy Divsion, Respect voor Robert dat hij dat doet voor zo'n groot zanger. Zo begon Faith al met een voorsprong, ik geef toe dat het een lastige keuze is tussen deze twee het liefst had ik ze beiden op 1 staan

Ok, ik begrijp het, dat geeft zo'n plaat gelijk een geschiedenis.

Inderdaad Maar dat heb ik met meer platen, iedere nummer herinnert me dan aan een gebeurtenis, soms positief en soms negatief, maar bijvoorbeeld deze plaat. Ik zag hem vaak liggen bij de freerecordshop of dergelijk soort winkel voor 5 euro, maar iedere keer dacht ik, nea, wazige nummers tot op een bepaald moment,
Dit is tevens prachtige muziek om bij te schrijven, wat ook een van mijn favoriete hobbys is maar ik merk al dat ik begin af te dwalen dus laat ik het hiermaar mee afsluiten,
Pornography = topalbum

Word jij rustig van Pornography? Wow! Ik persoonlijk krijg altijd spontante adrenaline aanvallen, gecombineerd met de bijna onweerstaanbare drang om alles rondom mij aan frut te slagen met een metalen baseball knuppel, en op de daken te kruipen en m'n longen uit m'n lijf te schreeuwen dat The Cure de beste groep aller tijden is! Hoe een plaat op verschillende mensen een verschillende uitwerking kan hebben...

@ suicidopolis
LOL!

Vooral de tweede disc met al die demo's en live opnames doet me zo sterk denken aan de early days van The Cure! Prachtig dat Robert CS dit op een disc hebben gezet. Wat mij betreft een meerwaarde, vanwege de herinneringen! Vooral het nummer The Hanging Garden is hier van een schoonheid die zo typisch is voor de "oude" Cure!

Ik beleef het zo op mijn manier.

17S, Faith en Pornography vormen een soort trilogy van opgroeien in een barre wereld.

Seventeen Seconds belichaamt de 'constatering', Faith is de 'verontwaardiging' en Pornography is de 'uiting'.

Op dit album wordt negativiteit omgezet in positiviteit en het geeft je het heerlijke gevoel van 'ik pik het niet langer!', Althans, dat gevoel geeft het mij.

Jeetje wat een metaforen hier! Wat vind je nu echt van dit album?

Gewoon super (zie cijfer)!!

Oke! Die live opnames zijn toch geweldig?

Het toetje na de Uiting!

De Uiting? Dat snap ik niet! Maar het zal wel aan mij liggen(ben ook niet meer zo jong!)

Ik vind vooral die live opnames zo goed. Doen me sterk denken aan een live optreden van The Cure, lang geleden, in 1984! Zo klonken ze live! Althans destijds. Heb ze daarna nooit meer (behalve op Pinkpop 1986) live gezien. Alle live opnames op deze tweede disc zijn voor mij gewoon nostalgie!

De uiting van de woede, perfume, de woede..! (en de waanzin wat mij betreft)

Ik heb Pornography net nog eens opgezet. Bij die laatste minuut van One Hundred Years kan ik het weer niet laten om even een airgitaarsolo te spelen

toppertjuh

En hij staat op nummer 1 in m'n top 10, mede dankzij het prachtige nummer, lyrics en instrumentaal, siamese twins met het prachtige the figurehead erachteraan waardeer hem iedere keer meer..

Hij heeft je stevig in zijn wurggreep zo te zien

Ik heb het erg zwaar met dit schijfje.....

Eat or be eaten

Als ik zo zie geeft precies iedereen op deze "reactie-pagina" 5 sterren. Naar mijn mening ook volledig terecht! Persoonlijk vind ik deze cd samen met 17 seconds de beste van the cure. Leuk voor herfstige dagen als het buiten regent ...

Nee, 'haveman', twee reacties boven jou, verstoort het feestje.

Ahja, nu je het zegt. Boeee aan haveman dan .

Nou nou, een opmerking als:

Is natuurlijk niet iets om luchtig over te doen.

Sterkte, haveman !

Ik heb met je te doen man, veel sterkte!

Zwaar is het sleutelwoord hier.. dat staat briljant en geniaal niet in de weg overigens. Neem dat maar aan van een oude en gelouterde muziekluisteraar

Ik heb nog een leuke opname weten te vinden op myspace. Een live opname uit 1984 van het nummer Pornography. Ik heb de clip op mijn site gezet.
Misschien kennen jullie het al maar voor mij was dit nieuw. Ook leuk is om het nog eens terug te zien. Met het optreden van The Cure uit dat jaar begon mijn kennismaking met deze fantastische band!