Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust (2008)

hoe bedoel je dat? ik heb meerdere sigur ros/coldplay/gazpacho albums in me top 10 staan!

Excuses, klopt, het kan blijkbaar wel (dacht dat het niet de bedoeling was om meerdere albums van 1 artiest in je top 10 te zetten, weet ook niet hoe ik daar bij kwam). Maar in ieder geval kan ik me voorstellen dat iemand niet snel zijn/haar hele top10 vult met 1 artiest. Zelf vond ik het in ieder geval al moeilijk zat om het bij 10 albums/artiesten te houden.

Ik heb mijn stem onlangs met een heel punt verhoogd. Misschien is het tijdelijk, maar ik blijf bij dit album terug komen als ik zin heb in een Sigur Ros. Nu staan bijna al hun albums voor mij op één niveau, dus in zekere zin hoef je hier niet echt waarde aan te hechten, maar het is opvallend. Með Suð í Eyrum is geleidelijk aan uitgegroeid tot mijn favoriete nummer van de band; meeslepend en uitermate sfeervol.

Voordat ik mezelf onderdompel in de wondere wereld van Sigur Ros moet ik mezelf eerst voorbereiden op het feit dat de heren een meer poppy weg nemen... zal dat goed uitpakken?

Dat valt op zich ook wel weer mee hoor, het is enerzijds geen postrock meer maar er gebeurt nog genoeg spannends en experimenteels hier, in ieder geval voor genoeg mensen om toch nog op een flink gemiddelde te belanden.

Begin met de volgende tracks (de laatste 3) en je bent overtuigd!

Fljótavík (3:49)
Straumnes (2:01)
All Alright (6:21)

Op med sud staat inderdaad iets toegankelijkere, volgens sommige fans, muziek die de kwaliteit van het oorspronkelijke sr een slechte naam aan doen. Ik vind het echter nog steeds een briljant album. Zoals bloempje al zegt, zijn de genoemde nummers zeker niet poppy en deze nummers bezitten de prachtige rustige excentrieke stijl van sr.

Ik wil alleen nog een nummer toevoegen: Ara Batur.
Ara Batur is voor mij echt het hoogtepunt van de cd. Het werkt zich in 9 minuten van een rustig piano melodietje uit tot een ware climax met strijkers, drummers, trompettisten, een mannen en jongens koor, etc. Een grote muzikale chaos, in de goede zin van het woord. Werkelijk prachtig. Echt wat je van SR wilt horen.

Nou, dit is absoluut prachtig!

Ara Batur

Eén van de mooiste nummers van Sigur Ros en het hoogtepunt van dit album.

Nou eveningguard, ik ben blij dat je toch de juiste keuze hebt gemaakt om het album toch te luisteren

Na ara batur staat fjoltavik en festival toch wel bovenaan bij mij.

Voor de liefhebber: een ontzettend mooi filmpje:

YouTube - Sigur Rós - Ára Bátur (at Abbey Road Studios)

recording Ara Batur in Abbey Road

Absoluut. De pracht en praal van deze magistrale band in een wat vrolijker, poppy jasje. Wat wil je nog meer!

Altijd goed om te zien dat niet iedereen de toegankelijkheid van de nieuwe sigur ros muziek alleen maar waarderen.

Is de bonustrack een beetje de moeite waard?

Ára Bátur is zeker een van de mooiste nummers van Sigur Rós. Het is een schoolvoorbeeld van een mooi liedje. Toch zie ik vooral Með Suð í Eyrum als het hoogtepunt van de plaat. Het bezit een bepaalde diepte die ik bij Ára Bátur een beetje mis. Het is een omslagpunt waarin door het hele nummer een mooie sfeer wordt neergezet en die heel subtiel, met hier en daar kleine nuances, zodanig in elkaar gezet is dat het blijft boeien, zonder dat het uit de bocht vliegt.

Beide nummers staan overigens ongeveer op dezelfde hoogte qua pracht en praal. Ik vergelijk Ára Bátur wel eens met Along the Road van Radical Face. Ook niet per definitie het beste nummer van de plaat Ghost, maar het bevat een soort spirituele uitstraling die me meer mee kan sleuren dan alle andere - doorgaans voortreffelijke - tracks op die plaat.

Við Spilum Endalaust

En wat is Straumnes een prachtig stukje ambient!

Na de berichten hier heb ik het nog eens beluisterd en ik vind het nog steeds een prachtig album. Niet zo goed als de twee meesterwerken die Sigur Rós gemaakt heeft, maar het is wel erg moeilijk om die overtreffen. Ara Batur blijft één van de allermooiste nummers van SR.

Als anderen het al gezegd hebben, waarom het dan zelf nog eens proberen? Die specifieke seizoensindeling gaat me iets te ver, maar met wisselstroom stel ik dat dit een lente/zomer-plaat is, terwijl de andere platen beter 's avonds/ 's nachts ergens in de donkere maanden tot hun recht komen, omdat die wat zwaarder van aard zijn - evenals de bijbehorende luisterervaring.

Dat dit voor mij een lente/zomer-albums is heeft te maken met de wat luchtiger en toegankelijker sfeer, zoals ook king pin aangeeft. Door deze plaat luister ik Sigur Ros het hele jaar door, in plaats van in één specifieke periode. Alleen daarom al een mooie toevoeging aan de Sigur Ros-discografie.

Gewoon een mooi albumpje! VInd ook de cover mee dragen aan de sfeer

Sigur Rós levert met Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust opnieuw een sterk album af. En opnieuw klinkt de plaat net iets anders dan Takk..., ( ) en AB. Een zomers gevoel met meer temperament maar ook ingetogen nummers komen aan bod. Vooral Ára Bátur is wonderbaarlijk. De laatste 4 nummers moet ik nog es goed herontdekken. Was al weer enige tijd geleden.

De eerste 20 seconden van Gobbledigook doen me denken aan Animal Collective. Zo'n lekker warm psychedelische intro.

Cover past inderdaad goed bij de sfeer van het album.
Hoogtepunten zijn: Við Spilum Endalaust, Ara Batur en natuurlijk Festival.

Ik had alleen Von en Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust van de reguliere albums beluisterd.
Vorige week dit album gekocht en vandaag eindelijk tijd om er eens goed voor te gaan zitten.

Na 1 luisterbeurt weet ik niet zo goed wat ik over Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust moet zeggen. Het klinkt allemaal wel wat minder zwaar en een stuk toegankelijker dan de andere albums.
Zoals het er nu naar uit ziet wordt dit in ieder geval niet mijn favoriete Sigur Rós.

Vandaag de luxe-editie van het album met dvd en prachtig fotoalbum gekocht en het plaatje past volledig. Sigur Ros maakt niet zomaar een cd, dit is een GesammtKunstwerk! Na de zoveelste beluistering mijn stem dan toch maar naar 5 verhoogd, eigenlijk is Ara Batur alleen al een 5 waard ...

Ik heb de originele zonder de bonustrack. Wat ik erg jammer vind want heima is één van mijn favorieten. Deze hadden ze best op heim mogen knallen!

Ik heb deze alleen maar op MP3, en om een of andere reden blijf ik deze draaien... Simpel...maar ohh zo mooi!

Antwoord is dus JA!!!

Vandaag binnengekregen en meteen weer eens herbeluisterd. Ik had eigenlijk gedurende de eerste helft constant het gevoel dat ik zou verhogen naar 4*, maar de tweede helft blijf ik minder sterk vinden. Toch is het wel een album dat ik graag draai.

Wat een heerlijk album van Sigur Rós. Het grootste deel van het album is simpelweg perfectie. Dit soort lichtere nummers kan ik uitstekend waarderen, vooral wanneer dat gebeurt zoals in Inní Mér Syngur Vitleysingur. Daarnaast vormen Festival en Ára Bátur een tweetal epische nummers die nergens te sentimenteel worden. Ook het pareltje Fljótavík is bijna magisch te noemen.

Met de opener van het album, Gobbledigook, heb ik wat minder. Hierbij gaan ze wat mij betreft iets te ver, hoewel het als albumopener best geschikt is. Verder staan er weinig misstappen op het album, al behoort All Alright niet bepaald tot mijn favorieten.

Altijd kippenvel bij deze cd, meermaals! (o.a. bij Festival -> 127hours)
Wat een prachtplaat, echt ronduit geweldig.

Hoe is de film? Wil hem eigenlijk wel eens zien binnenkort...

Degelijk Het is wel de moeite om hem eens te zien, dat zeker, maar mijn verwachtingen lagen gewoon nogal hoog...

'k Zou het zeker wel eens doen, kippenvel gegarandeerd bij 'Festival'!

Minste Sigur Ros wat mij betreft maar nog steeds erg goed uiteraard. Ze zijn langzaam aan steeds meer toegankelijkere platen gaan maken, Takk...was al meer toegankelijk dan de 2 voorgangers en deze heeft weer een iets meer poppy sound dan takk...maar toch staan hier ook weer fantastische nummers op!Wel zwakt het na Ara Batur wat in en is wat mij betreft de 1e helft sterker dan de 2e. Sigur Ros heeft eigenlijk constant kwaliteit afgeleverd en deze staat er eveneens bol van. 4* voor het 5e kunstje van deze magische band!

Op de achtergrond van Straumnes hoor je volgens mij als je goed luisterd een melodie. Volgens mij is het iets van een doedelzak ofzo. Ik vind het in ieder geval het allermooiste van dit album, hoe zacht het ook is.