menu

Rush - Vapor Trails (2002)

Alternatieve titel: Vapor Trails Remixed

mijn stem
3,25 (152)
152 stemmen

Canada
Rock
Label: Atlantic

  1. One Little Victory (5:09)
  2. Ceiling Unlimited (5:28)
  3. Ghost Rider (5:41)
  4. Peaceable Kingdom (5:23)
  5. The Stars Look Down (4:28)
  6. How It Is (4:05)
  7. Vapor Trail (4:58)
  8. Secret Touch (6:35)
  9. Earthshine (5:38)
  10. Sweet Miracle (3:41)
  11. Nocturne (4:49)
  12. Freeze (Part IV of 'Fear') (6:21)
  13. Out of the Cradle (5:03)
totale tijdsduur: 1:07:19
zoeken in:
avatar van Leptop
4,5
Casartelli schreef:
Maar begrijp ik nou goed dat de inhoud van de muziek ook echt veranderd is? (Gitaarsolo's toegevoegd )


Genuanceerd wel te verstaan, in de marge, op de achtergrond, etc. Voegt toch nog iets toe vind ik.

3,0
Leptop schreef:
(quote)


Wij verschillen duidelijk van mening over dit album. Ik vind dit een bijzonder progressief album, zeer Rush waardig derhalve.


Inderdaad verschillen wij van mening. Ik ben een RUSH fan van het eerste uur, maar dit is zo'n album die m.i. kant noch wal raakt. RUSH is bij mij echt niet heilig.
Een handvol albums vind ik gewoon stukken minder van wat waar zij toe in staat zijn.
Dit gedrocht is er één van..

avatar van Leptop
4,5
Een gedrocht van grote klasse wel te verstaan! Jawel, Neal, wij blijven het oneens bij dit album. Remix al gehoord?

avatar van Deranged
Vind het origineel van How It Is in ieder geval beter dan de remix. Die overdreven bas loopt niet echt lekker hier.

Daarnaast blijf ik het overigens een wereldnummer vinden trouwens.

3,0
[quote]Leptop schreef:
Een gedrocht van grote klasse wel te verstaan! Jawel, Neal, wij blijven het oneens bij dit album. Remix al gehoord?[/quote

Niet nodig maestro, want ik vind gewoon de composities niet RUSH waardig.
En je weet ik vind er nog een paar zwaar klote voor RUSH begrippen

avatar van vigil
3,0
Wat een taalgebruik weer, de jeugd ook van tegenwoordig...

avatar van Leptop
4,5
Ach, ik word wel maestro genoemd....kon erger

avatar van DargorDT
3,5
Ik vind dit een heerlijk album, dat ik deze week twee keer ga horen. Eerst de oude versie, en dan de remix. One Little Victory 'nieuwe stijl' klonk alvast erg lekker. Ik snap heel goed dat dit album wat minder scoort, maar wat me aanspreekt is de 'flow'. De drang om te skippen of halverwege te stoppen voel ik nooit. En voor mij is het op en top Rush. Earthshrine en Sweet Miracle zijn ver over de helft gewoon goede songs en ook Nocturne mag er nog zijn. Al met al een degelijk album zonder uitschieters.

avatar van Rockfan
3,0
De Remixed-versie klinkt veel beter dan het orgineel. Doordat het minder "vol" klinkt is het een stuk aangenamer luisteren. Voorlopig ook een half puntje erbij gedaan.


3,0
In de auto ( voor mij vaak een ijkpunt) doorgespoeld. Ik ben een fan van het eerste uur, maar vind dit echt helemaal niks. 1.5 voor de moeite heren.

avatar van Leptop
4,5
Maar de remix is toch geen halfje slechter dan het origineel?

In tegenstelling tot velen vind ik dit één van de allerbeste albums die ze ooit gemaakt hebben. Er zit zo veel woede, verdriet, energie en hoop in en iedere keer voel ik het weer. Ik snap prima dat het niet ieders cup of tea is.

De remix versie is het beste wat kon gebeuren. Alsof de vitrage eraf gehaald is. Ik hoor ineens wat de heren eigenlijk spelen zonder het de muzikaliteit aantast. Prachtige remix en remastering, ook op akelig hoge volumes nog te doen en in tegenstelling tot veel moderne cd's ook te pruimen als je niet luistert op een iPod.

avatar van Leptop
4,5


Punten?

3,0
Liefhebber schreef:
In tegenstelling tot velen vind ik dit één van de allerbeste albums die ze ooit gemaakt hebben. Er zit zo veel woede, verdriet, energie en hoop in en iedere keer voel ik het weer. Ik snap prima dat het niet ieders cup of tea is.

De remix versie is het beste wat kon gebeuren. Alsof de vitrage eraf gehaald is. Ik hoor ineens wat de heren eigenlijk spelen zonder het de muzikaliteit aantast. Prachtige remix en remastering, ook op akelig hoge volumes nog te doen en in tegenstelling tot veel moderne cd's ook te pruimen als je niet luistert op een iPod.


Pffft toen ben ik gestopt met lezen......

avatar van Leptop
4,5
Dan heb je dus alles gelezen Neal.

avatar van DargorDT
3,5
Naar aanleiding van deze smakelijke discussie heb ik Vapor Trails Remixed maar weer eens opgezet. Heel misschien komt er wel een halfje bij, want ik proef inderdaad een zekere felheid en agressie in de songs. En dat past Rush met deze songs prima!

avatar van Sir Spamalot
3,5
“Waarom zou je iets kopen dat je al hebt?” Omdat de 2002 versie een rotgeluid heeft, omdat de remix positieve reacties losweekt en voor een zacht prijsje op Wowhd staat. Van het originele album uit 2002 naar de remix uit 2013 is een grote stap voorwaarts gezet. De beslissing om dit album aan een groot onderhoud te onderwerpen is terecht. Goed, iedereen maakt fouten en in alle eerlijkheid geven ze dit ook toe. Mijn respect want niemand is perfect.

Dit is echt aangenaam luisteren en je zou wensen dat die versie uit 2002 nooit had bestaan. Pas op, het fel verbeterde geluid en de toevoeging van meer gitaarleads zorgt niet voor een geweldig album maar ik ga mijn initiële drie sterren toch naar boven bijstellen. Ik kan nu werkelijk genieten van dit album, er staan hier weer verdomd fijne muziek op en helaas ook een paar mindere, zoals Peaceable Kingdom, The Stars Look Down en Out of the Cradle. Misschien staat er ook een beetje te veel muziek op, maar na zes jaren stilte beschouw je dit best als een voor hen therapeutisch album, gezien de rampspoed voordien. Mijn eindconclusie? Die 2002 versie kan mij voortaan gestolen worden.


avatar van TEQUILA SUNRISE
3,5
De remix van dit album klinkt prima, mijn waardering komt overeen met voorganger Test For Echo.
Ook met deze plaat moest alles eerst op zijn plaats vallen, One Little Victory is een sterke opener van de heren en ook nummers als Ghost Rider, How It Is, Earthshine & Sweet Miracle vind ik erg sterk.
Ik blijf hun periode Farewell To Kings t/m Moving Pictures veruit hun beste vinden, daar kan dit album ook niets aan veranderen.

3,0
TEQUILA SUNRISE schreef:
De remix van dit album klinkt prima, mijn waardering komt overeen met voorganger Test For Echo.
Ook met deze plaat moest alles eerst op zijn plaats vallen, One Little Victory is een sterke opener van de heren en ook nummers als Ghost Rider, How It Is, Earthshine & Sweet Miracle vind ik erg sterk.
Ik blijf hun periode Farewell To Kings t/m Moving Pictures veruit hun beste vinden, daar kan dit album ook niets aan veranderen.


Niets aan toe te voegen!

avatar van Lonesome Crow
1,5
Die remix maakt pijnlijk duidelijk dat de meeste songs helemaal niets voorstellen.

avatar van Leptop
4,5
Voor jou dan. Mijn mening is duidelijk een andere. Heel sterk album!

avatar van Leptop
4,5
www.prog.teamrock.com
Leuke site met veel Progrock. Interview met Lifeson:

"It was such a difficult record for us, fifteen months we worked on it, we rewrote half of it, Neil hadn't even played drums for years, but we managed to get through it and that album deserved more than it got in the end. It's a pleasure to listen to it now, the original was hard to listen to, too loud and undynamic. I'm glad we got past that."

4,0
Lekker veel herrie! Hou er wel van...

avatar van Zagato
3,0
In het kader van de chronologische playthrough van het Rush oevre weer eens Vapor Trails opgezet. Blijft een van de mindere Rush albums voor mij. Hoofdreden: de zeurderige zanglijnen. Jammer....

avatar van deric raven
3,0
Stevig geluid; eerst die drums dan het overstuurde surfgitaar, en dan die logge donkere sound.
Lee gilt er vervolgens heerlijk op los, One Little Victory hakt er lekker in, voor mij een meer dan prima opener, ook als die gitaar op het einde nog even er op los gaat in die hoge solo.
Ceiling Unlimited klinkt een stuk toegankelijker, meer U2 achtig (I Will Follow), dat folkgitaartje op de achtergrond is ook lekker.
Ghost Rider heeft ook zeker die U2 sound, maar wel met een mooie Rush opbouw; die krassende bas maakt het verschil, wel eigen, al blijft de U2 sound terug komen.
Hier erg geliefd, maar ik vind het toch minder sterk als de eerste twee nummers, ondanks de uitbarsting tegen het einde aan.
Vervolgens prima nummers, maar het blijft niet echt hangen, en echt opveren doe ik ook niet.
Een combinatie van dromerige melodieën, maar dan met een hardere begeleiding.
Ondanks het mooie duistere geluid, is het vaak net te lang uitgerekt; waardoor het ook weer wat saai en inspiratieloos over komt; een compacter geheel was hier denk ik meer op zijn plek geweest, want eigenlijk spreekt de sound mij wel erg aan.
Ik denk dat de verwachtingen na een pauze van 6 jaar groter waren geweest; het overlijden van vrouw en dochter van Neil Peart zijn daar uiteraard de oorzaak van; en als deze plaat bedoeld is als verwerkingsproces, dan is het natuurlijk een mooi eerbetoon.
Waarschijnlijk is het vluchten achter het drumstel ook een therapeutisch doel, ik kan mij voorstellen dat je op die manier je leven weer probeert op te pakken, de rol van de overige bandleden is dan voornamelijk ondersteunend.
Die donkerheid en een soort van agressie hoor je, vermengd met ook iets hoopvols.
Soms is een persoonlijk doeleinde belangrijker dan een hoge waardering.
Eigenlijk denk ik dat het na die tragedie na Test for Echo klaar was, al ben ik benieuwd hoe de laatste albums mij gaan bevallen.
Waarom dan nog die hoge waardering?
Omdat hier nog steeds een band staat die als eenheid functioneert, ik verwacht dat de onderlinge relaties met elkaar goed in elkaar zitten, misschien is Vapor Trails wel een product vorm gegeven door vriendschap.
Als de gedachte hier achter anders is, dan blijf ik toch liever vast houden aan dat beeld.

avatar van Leptop
4,5
Mooie laatste woorden. Daarnaast ook een therapeutisch album voor de drummer en de band. Mede daardoor voor mij een topper.

avatar van RuudC
2,0
Een uur en zeven minuten is verdomd lang voor een album. Zeker als je er eigenlijk na drie nummers wel al klaar mee bent. Ik heb de remix en ben dan eigenlijk wel benieuwd of de originele versie nog dramatischer klinkt. Op dit soort momenten snak ik naar de organische sound van de jaren zeventig. Waar iedere noot spannend is. Dit is een bak klinische, dichtgeplamuurde progplaat, waar ik tot op zekere mate wel kan waarderen dat Rush weer hard klinkt. Het probleem is voor mij dat Rush zielloos klinkt. Steeds dezelfde tempo, geen moment rust en geen enkele nuance. Alle dynamiek is weg, want het staat continu vol open. Deze plaat vermoeit me en als die herrienoten van Freeze voorbij komen, kost het me moeite om dit album niet uit te zetten. Dit is toch duidelijk de minste plaat van de band


Tussenstand:
1. A Farewell To Kings
2. Permanent Waves
3. Hemispheres
4. 2112
5. Moving Pictures
6. Fly By Night
7. Power Windows
8. Grace Under Pressure
9. Caress Of Steel
10. Signals
11. Rush
12. Roll The Bones
13. Counterparts
14. Hold Your Fire
15. Test For Echo
16. Presto
17. Vapor Trails

avatar van lennert
4,0
Nou, ik heb dus echt totaal geen problemen met de productie en ik heb nog eens de normale versie ook. Het album duurt net iets te lang, maar ik kan me na 6 lange jaren waarin de toekomst van de band onzeker was best voorstellen dat men de fans genoeg wilde aanbieden. One Little Victory, Ghost Rider, Vapor Trails, Earthshine en Secret Touch behoren in ieder geval tot mijn favorieten van dit vrij stevige en opzwepende album. Live kwamen de nummers op Rush In Rio nog een stukje beter uit de verf, maar dit album is tot aan Clockwork Angels zeker het luidruchtigste wat de band heeft geproduceerd. Ik snap de haat in ieder geval niet, al kan ik me voorstellen dat mensen meer houden van de subtielere zachte klanken van de jaren '80. Voor mij een album dat zich lekker kan meten met Counterparts, zowel qua sound als composities.

Tussenstand:
1. Signals
2. A Farewell To Kings
3. Permanent Waves
4. Hemispheres
5. 2112
6. Grace Under Pressure
7. Power Windows
8. Fly By Night
9. Moving Pictures
10. Hold Your Fire
11. Counterparts
12. Vapor Trails
13. Caress Of Steel
14. Rush
15. Roll The Bones
16. Presto
17. Test For Echo

Gast
geplaatst: vandaag om 02:53 uur

geplaatst: vandaag om 02:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.