Rush - Vapor Trails (2002)

Ik ga met The Wep mee. Dit album raakt me totaal niet. Waar de voorgangers nog hun momenten kennen, hoor ik hier slechts èen grote geluidswal, zonder rustmomenten. Hierdoor maakt niets nog het verschil. Het album onbeert zelfs een enkel lichtpunt in de vorm van een gitaarsolo. Nada.

Vapor Trails is het meest verguisde Rush album, onterecht in mijn oren.
Het is harder en minder melodieus maar nog steeds Rush. Het enige nummer waar ik moeite mee heb is Peacable Kingdom maar dat kan ik nog waarderen door de groove die erin zit.
Beluister deze zeker eens met headphones om de verschillende lagen te ontdekken.
Geddy is echt geweldig op dreef! Nog steeds geen maximumscore (vanwege het al eerder aangehaalde Peacable Kingdom) maar toch een dikke 4.
Opvallend dat ik de enige ben die op Freeze heeft gestemd. Dit voornamelijk vanwege het fantastische refrein.

Maar One Little Victory rockt wel lekker, en je mag soms ook wel eens niet ingewikkeld zijn (zoals Rush dat altijd op een positieve manier doet) en gewoon eens je muziek eruit gooien, zoals in dit, naar mijn mening, fantastische nummer.

Toch best een lekkere Rush-plaat, vind ik. Behoorlijk heavy, maar dat is niet erg. De slechte productie stoort me niet zo heel erg. "Earthshine", "Ceiling Unlimited" en "Secret Touch" hebben wel sneaky gitaarlijntjes. Maar mijn favoriet van dit album is de afsluiter "Out Of The Cradle".

Toch wel een prima plaat van Rush. Toen ik dit album kocht in 2002 (op de dag dat deze uitkwam) was ik best wel teleurgesteld en heb hem sindsdien amper gedraait. Dankzij dat verd... Clockwork Angels ben ik alle Rush platen nog eens gaan beluisteren. Ik probeer dit zoveel mogelijk te doen zonder terug te denken aan de oudere klassiekers.
En dan, na een 5 a 6 tal luisterbeurten valt dan alsnog het kwartje. Dit is geen slecht Rush album, het is alleen "anders"...Het is een voor Rush begrippen een hard album geworden, maar goed daar draai ik mijn hand niet voor om
Positieve uitschieters: My Little Victory, Spookrijder, Vapor trails en Earthshine. Absolute topper is voor mij Peacable Kingdom, wat een heerlijke bas zit daarin!
Al met al geef ik dit album 4 sterren.

How It Is heb ik in ieder geval altijd een dijk van een nummer gevonden.

Deze week de wat mindere rush albums(althans naar de beordeelingen op deze site.)aangeschaft.
Vapor trails,test for echos,roll the bones en presto.

Was toch nieuwsschierig hoe slecht of matig dezen voor rush begrippen zijn.
En heb vapor trails deze week vaak beluisterd en was aangenaam verrast.

Inderdaad een muur van geluid maar totaal niet erg,inderdaad een totaal andere rush als misschien gewend.

Maar ik hou wel van de wat heavyer rush.
Vind albums als counterparts en snakes &arrows,clockworks angels ook geweldig.
Leuke afwisseling op het normaal wat technischer en melodieuzere rush.

Dit meer heavy/rock getint.
Vandaag nog maar even weer keihard aangezet,staan een paar heerlijke rockers op.
He zo'n 20 cd's van hun.mooi dat ze veel verschillende stylen hebben voor ieder wat.
Voor mij is deze inelk geval een dikke meevaller heerlijke soms bombastich maar lekkere heavy cd'tje.

Beetje vreemd maar wel lekker ha.
Nu op naar test of echos wat ik daar van hoorde klonk ook niet slecht maar daar naar wat meer luisterbeurten meer over.

Deze vapor trails een aangename verrassing.

Dit is toch wel de zwakste van onze vrienden uit Canada. Ik kan hier met moeite 3 favoriete tracks selecteren. Komt ik op Ceiling Unlimited , Earthshine en met moeite Out of the cradle.

Toen dit album uitkwam werd ik helemaal weggeslagen door de sound van deze nieuwe Rush. Dan bedoel ik niet de geluidskwaliteit, want die is niet best, maar wel de rauwe, agressieve maar nog steeds ingenieuze en melodieuze muziek. En gedurfd. En eerlijk; recht uit het hart. Dit keer zonder gitaarsolo's, maar wel vernieuwend en verfrissend. Ik vind het geweldig. Een buitenbeentje uit het Rushgenre, maar wel een bijzonder buitenbeentje.

Wat kan Geddy toch lekker bassen zeg. Dat kunnen er maar weinig! En zeker met zingen tegelijk

In oktober komt er een remix in de schappen te liggen. Speciaal voor de mietjes

"“Vapor Trails was an album made under difficult and emotional circumstances – sort of like Rush learning how to be Rush again – and as a result, mistakes were made that we have longed to correct. David Bottrill’s remixes have finally brought some justice and clarity to this deserving body of our work,” says Geddy Lee."

Zo te zien komt hij ook met iets andere coverart De andere albums op de foto verschijnen in een boxsetje.

Ja dit las ik ook net op gezichboek, op zich wel interessant.

Wat een geldklopperij (tenminste zo komt het op mij over).

Elke plaat van Rush 20 keer aanschaffen.

Ja hela... daarvoor heb ik er acht jaar terug geen tien luisterbeurten-om-me-er-doorheen-te-worstelen aan gewaagd.

Is wel makkelijk zeg. Maak je eens een slechte plaat. Kan je niet tegen je verlies. Dan remix je je plaat gewoon.
Wordt de plaat daar beter van? Ik betwijfel het, want ik vind de songs gewoon niet zo goed.

Het is wel inderdaad een lawaaiige rotplaat. Misschien dat een remix de plaat wel beter doet klinken. Hadden kleinere bandjes ook maart het geld en de mogelijkheid om platen te mogen remixen.

Tja dan moeten de kleine bandjes eerst ook een stuk of 10 fantastische platen maken met dito verkopen zoals dat Rush dat deed

Overigens komt deze (remix) plaat gewoon los uit en hoef je dus niet "verplicht" de box aan te schaffen om deze plaat in je bezit te krijgen.

Als je een album uit brengt in een bepaalde tijd kan het toch zijn dat je daar een x aantal jaar niet meer zo heel tevreden over bent en de plaat wil laten horen hoe de plaat had geklonken als ze deze anno nu hadden gemaakt. Radiation 2013 klinkt ook veel beter dan het origineel.

Zeg 'remix' in mijn buurt en ik voel mij als Bas van der Vlies die naar New Kids Turbo zit te kijken. Zelden vind ik remixen geslaagd. Zelfs niet bij de genres waarin ze eigenlijk thuishoren.

Vapor Trails is goed zoals het is. Een ietwat exorcistische plaat. Hard en wars van allerlei fratsen. Het geluid is niet perfect, maar zo slecht als sommigen beweren vind ik het nu ook weer niet. Maar ja, ik heb eelt op mijn oren door het vele beluisteren van al die krakkemikkige vier sporentapes van allerhande bandjes.

Ja maar remix is misschien een verkeerd woord in deze, het is niet zo dat Armin van Buuren en co. zich dagenlang met draaitafels uitleven op deze plaat om er de vetste beats in te knallen. Opnieuw ontleed en daarna geproduceerd naar de nieuwe maatstaven lijkt mij een betere omschrijving.

Ik weiger platen opnieuw aan te schaffen, remix of geen remix. Ik wil nieuwe muziek ontdekken en kopen, en niet blijven hangen bij één bandje met al die remasters etc.

Radiation 2013 of niet, ik houd het bij de plaat die ik al heb. En met Vapor Trails ook. Al ben ik dan wel benieuwd. Maar daar hebben we wel manieren voor, om het toch te beluisteren, zonder het aan te schaffen/

Wat wil je nou, niet aanschaffen en nieuwe muziek ontdekken of via andere manieren luisteren zonder het aan te schaffen.

Want ergens is er een tegenstelling in je bericht

Ik zie geen enkele reden om een plaat niet opnieuw aan te schaffen zodra een verbetering hoorbaar is in het geluid of opgepoetst met een x aantal nieuwe/andere nummers of extra schijf.

Dat snap ik. Maar je loopt zo een ernstig risico om bepaalde details weg te poetsen waar sommigen mee vertrouwd zijn geraakt. Zulke dingen, al is het maar minimaal, kunnen mijn hele plezier direct vergallen. De Megadeth heruitgaven zijn misschien wel het meest aansprekende voorbeeld daarvan. Verder vind ik The Reflex van Duran Duran ook zo'n voorbeeld. Al ben ik mij ervan bewust dat de overgrote meerderheid voor de geremixte versie kiest.

Vapor Trails vind ik een uitstekend album. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen met het geluid wegloopt, maar voor mij is ook dit een wezenlijk onderdeel van wat het album maakt tot wat het is.

@ Virgil. Nou die reden zie ik wel degelijk. In dit geval welliswaar niet. Want slechte nummers blijven slechte nummers.

Ik vind het zonde van mijn geld. Als ik voor dezelfde centen een nieuwe plaat kan kopen.

Ik ken de liedjes toch al? Ik ben geen audiofiel. Ik geef niet echt om producties. Althans niet veel.
Nieuwe muziek ontdekken is nieuwe muziek ontdekken, niet een bekende plaat op een andere manier horen.

Wat ik bedoel is: op spotify oid kan ik de nieuwe remix vast luisteren. En dan hoor ik wel, of ik het beter vind, dan wat ik nu ken.

Ik ga er in elk geval geen nieuw geld voor neer tellen.

Voor mensen zoals jij met een hoog cijfer en een bepaalde band met dit album kan ik het me wel goed voorstellen dat je er niet op zit te wachten.

Ja weet je, als ik Rush' zaken waar zou nemen, zou ik het ook gewoon doen. Die lezen ook vast de fora met berichten van lui die het geluid pet vinden. Kosten/baten analyse maken en off you go. Kunnen we allemaal wel artistiek doen, maar uiteindelijk is het ook gewoon handel.

Ik ook, het staat er misschien wat ongelukkig maar ik zie die reden wel degelijk

Zucht....Ik kan me niet anders voorstellen dan dat de heren teleurgesteld zijn over de geluidskwaliteit van hun eigen album. En ja, ze hebben geld. En ja, ze zijn perfectionistisch. En ja, als VP in de warehouses ondertussen bijna uitverkocht is, mag je kiezen wat je doet; nieuwe set cd's drukken met slechte geluidskwaliteit, of een weekje een goede (re)mixer inhuren die het geluid wat oppoetst. En dus een set cd's drukken met naar ik hoop een veel betere kwaliteit. Niks mis mee. Maar wat altijd blijft gelden: je hoeft het niet te kopen!

@ en Iggy: wat maakt de nummers op deze cd slecht?

Ze pakken me voor geen meter. Slap en geforceerd hard spul. Er zit weinig idee,variatie in/of achter dan louter hard spelen. En dat is wat mij betreft nou niet bepaalt des Rush. Vreselijk saai dus. Alles is ook zo dicht getimmerd. En dat geld ook voor hun laatste cd. Welliswaar in mindere mate.
Niet ik heb Rush hoog zitten. Ze zijn met allerlei koers wijzigingen op de proppen gekomen. Volgens mij DE BAND met de meeste koers wijzigingen. Zonder een enkele band wijziging. Dat is touwens een klein gokje van mijn kant.
Maar na Hold You Fire ben ik min of meer afgehaakt. Met een geinige opleving bij Sakes & Arrows.
Rush kan wel degelijk pokke platen maken.
Zoals iedere (super) band dat kan.

100% mee eens. Verder weinig aan toe te voegen. Zwak album van deze heren die ik toch hoog heb zitten.

Wow, ben je eens keer niet vol lof over je helden?