Rush - Vapor Trails (2002)

Het ís even wennen... helemaal geen keyboards meer, geen solo's, wat blijft er eigenlijk nog over...?

En toen, na een luisterbeurt of zeven, acht, viel het kwartje alsnog met deze plaat. 3½* waarmee ik hem zowaar even iets boven voorganger Test For Echo inschaal.

Met name Ghost Rider is bloedstollend...

Klopt !
De laatste 2 studio albums van Rush (Test for Echoes en deze Vapour Trails dus) zijn wat mij betreft de 2 zwakste albums uit hun verder i-n-d-r-u-k-w-e-k-k-e-n-d-e oevre, juist vanwege de 'compactheid'.

Gelukkig hebben Geddy-Alex-Neal in de tussentijd ook 2 heeeel goeie livecd's/dvd's uitgebracht.

Pas nadat ik een aantal tracks van dit album tijdens hun Live in Rio en R30 DVD's heb gezien/gehoord ben ik het nieuwere werk weer wat meer gaan waarderen, vooral
one little victory en earthshine.

Eigenlijk een verrassend goed album van Rush. Ik had het niet meer verwacht, maar daar komen ze dan toch weer met een best lekker album, idd zonder keyboards & zonder solo's dat wel... En inderdaad: Ghost Rider is een hoogtepunt hier

Ik vind het eigenlijk een van de betere albums van wat dat ik van ze heb. Oké, het is inderdaad een heel ander album dan zijn voorgangers maar evengoed vind ik het totaal niet slecht.

ik zag in je stemmenlijstje alleen In Rio en het debuut, maar welke ken je nog meer van het gouden trio?

Ik heb alle cd's van ze maar ik heb er nog niet op gestemd, dat moet ik nog doen, maar ik in ieder geval wel meer van ze gehoord. Ik vind dit ook niet hun beste album (dit is 'Permanent Waves') maar ondanks dat ze een 'andere' weg zijn ingeslagen op dit album vind ik het leuk klinken. Het zijn misschien niet meer de oude lange nummers als 2112 maar gewoon wat meer rocken.

ok... ja grotendeels mee eens, ze hebben zich in diverse disciplines briljant betoond...

Ze zijn gewoon briljant.

ik zou het zelf gezegd kunnen hebben... maar deze komt voor jouw rekening

dankje:)

Earthshine is het beste nummer wat er op staat,

Het is wel een goed album, maar hoort niet bij Rush' beste

Het kan mij niet helemaal raken, dit album. Misschien moet inderdaad het kwartje nog vallen. Ik vind het wat geforceerd, ruw en rommelig klinken. Het wekt bij mij de indruk alsof de heren te gretig waren om een nieuw album uit te brengen. Mijn beste nummers zijn: Ghost Rider, Secret Touch en Earthshine.

Het is gewoon (als ik de rest van de Rush albums vergelijk) een KUT plaat. Een goede onderzetter....

Kan het iets genuanceerder please

tja wat doe je er aan heh.... Ik heb ook wel eens betere recensies gelezen

Het is dat ze Roll the Bones ooit eens hebben uitgebracht, anders had deze echt onderaan gestaan in mijn persoonlijke top-18. Er staan een paar aardige nummers op, maar mede door het gebrek aan keyboards en gitaarsoli blijft het bij een paar goede pogingen. Toendertijd erg blij met een hernieuwd teken van leven, maar de echte terugkeer kwam bij Snakes & Arrows.

De echte terugkeer kwam bij Snakes & Arrows, akkoord, maar toch vind ik dit een belangrijk album na jaren stilte (door de vreselijke gebeurtenissen in het leven van Mr. Neil Peart). Er zitten tenslotten 6 lange jaren tussen Test For Echo en dit album.
Misschien zou Snakes & Arrows niet zo goed geweest zijn zonder Vapor Trails.

Zo hier en daar komt een leuk nummer voorbij (Earthshine is het enige echt goede), maar dit is echt onder de maat. Het geluid wordt krom getrokken door overstuurd gitaargeluid en verder ontbreekt het aan de goede Rush ingrediënten: mooie melodiën, keyboards en solo's. Ik zie het als een alternatieve Rush plaat door henzelf opgenomen en deze komt onderaan in mijn Rush CD lijst.

http://www.prorec.com/Articles/tabid/109/EntryID/247/Default.aspx

Pop up the volume; interessant artikel ....

Zeker een interessant artikel. Het bevestigd ook wel het gevoel wat ik over dit album heb; het geheel komt op mij wat rommelig en geforceerd over.

One little victory is een heerlijke opener

Ik blijf het, zeker met dit album, hallucinant vinden hoe men soms het geluid kompleet om zeep kan helpen. Ziet men, hoort men dat dan niet? In de studio moet toch iemand gezegd hebben: jongens, dan kan toch beter.

Voordeel is natuurlijk dat dit album op geen enkel ander album van Rush lijkt en de nummers blijven uitstekend. Live zijn deze nummers veel beter en warmer. Rush vind ik live altijd beter klinken.

Ik heb dat artikel toen ook gelezen (het werd me al snel iets te technisch, maar dat terzijde).

De geluidsbrij heeft hier en daar ook wel weer iets mystieks vind ik (na héél vaak luisteren). Geforceerd geluid? Misschien hoort het toch wel meer bij de composities dan het op het eerste gezicht lijkt.

En misschien ga ik hier de score toch ook wel weer wat verhogen. Deze plaat staat in elk geval op het punt voorganger Test For Echo te passeren.

Ja daar ga ik ook hevig van hallucineren....

Voorlopig maar even 2,5* . Voor mijn gevoel heb ik het album nog niet vaak genoeg beluisterd om het echt op waarde te kunnen schatten, dus dit kan in principe nog alle kanten op.

Helaas heb ik tot op heden nog niet echt de behoefte gehad om deze plaat nog eens op te zetten. De keren dat ik het geprobeerd heb werd ik telkens teleurgesteld door de zwakke productie, het ongenuanceerde geluid en de vlakke zanglijnen, waarbij deze laatste 2 punten me eigenlijk al sinds Test for Echo in meer of mindere mate irriteren.

Ik moet wel zeggen dat ik Earthshine toch wel een mooi nummer vindt als het live voorbij komt, helaas heeft dit mij nog niet voldoende aangespoord om dit album nog een kans te geven.

Goed album alleen jammer dat het zo hard is opgenomen dat het geluid naar de klote is. Vooral de gitaar is zo vervormd dat dit pijn aan je oren doet. Waarschijnlijk had de producer zijn oordopjes nog in tijdens het afmixen of hij was kompleet laveloos...
Zonde, want aan de muziek ligt het niet.

Ghostrider en Sweet Miracle zijn oorverdovend mooi. Poezie waar je van smelt. Het is een prachtige cd geworden, maar omdat ik verder vrij weinig van het oude werk van Rush weet kan ik er niet echt een definitef oordeel over vellen, behalve dat ik twee genoemde nummers echte briljantjes vind. Het is me inderdaad opgevallen dat die nummers wat een hard zijn opgenomen.

Dit is het eerste Rush album wat ik geluisterd heb. Ik vind het een goed album maar ik geeft toe dat Rush toch veel betere albums heeft gemaakt. Verder vind ik het ook wel jammer dat de geluidskwaliteit niet helemaal 100% is. Maar het album bevat ook veel sterke nummers. Zoals "One Little Victory", "Ghost Rider", Secret Touch" en "Earthshine. Kortom, voor mensen die van Hard Rock houden is dit zeker geen tegenvallend album maar het is wat minder voor de Rush begrippen 4*

Na een eerste luisterbeurt lijkt het beter dan de voorganger. Het klinkt qua inspiratie wat frisser. Nu eens uitzoeken wat de beste songs zijn Het tweede nr. in ieder geval niet. One little victory is beter.Ghost rider is net zo mooi als The speed of love. Zo'n riff als Virtuality deed me al haast denken aan Liquid soul van Golden earring. Zoiets hoor je nu niet zo snel'De gitaarsound heeft nog het meest van die op Victor weg. Bij nader luisteren blijken er wel de nodige middelmatige stukken op te staan. Wel weer akkoestisch spel in How it is.Het nr. Vapor trail is toch duidelijk niet zo sterk als Test for echo. Driven had echt zo'n riff die Saxon ook wel kon gebruiken.Nee, hier hoor je hele andere ideeën. Het weet helaas niet altijd de middelmaat te ontstijgen. Earthshine weet dat wel.Mooier zelfs dan Ghost rider. Sweet miracle is een kort rustpuntje. Freeze is ingelast als part 4 van Fear. Als opvolger van Witch hunt/ The weapon/ The enemy within weet het te overtuigen. En dat maakt voor mij een stuk of vijf uitschieters. 3,5ster.

Dat je na 12 jaar met een titel komt die Ride al in 1990 had bedacht zegt me genoeg.. Vapour Trail is een magnifiek nummer, van Ride!