Oasis - Dig Out Your Soul (2008)

oasis staat bekend om stukken te 'lenen' bij andere groepen.

Sommigen beweren dat de beat van The Turning gestolen is van Cliff Richard - Devil Woman (zie http://uk.youtube.com/watch?v=px7ilisAGj0 )

volgens mij kan je hier heus niet van plagiaat spreken

Oasis hoeft helemaal niet vernieuwend te zijn, of zichzelf duizend keer te heruitvinden, ze maken muziek zoals we die van hen verwachten, en als ze de goede vorm, de conditie zeg maar te pakken hebben, zoals hier, dan komen ze met geïnspireerde songs af en een prima album. En ik verwacht van Oasis ook niet meer. Hier staan prima rocksongs op en méér moet dat echt niet zijn.

de songs stuk voor stuk beschreven door Noel Gallagher op BBC

Bag It Up: “It sound’s like the Pretty Things and Pink Floyd on glue.”

The Turning: “That sounds like The Stone Roses and The Stooges on Bleach.”

Waiting For The Rapture: “That sounds like The Doors and the Plasitc Ono Band on very strong coffee.”

The Shock Of The Lightning: “That sounds like Oasis on Red Bull.”

I’m Outta Time: “That’s one of Liam’s so that sounds like a very quiet night in with a milky horlicks.”

(Get Off Your) High Horse Lady: “That’s psychedelic, Mancunian blues b*******. We’d naturally call it High Horse Lady but I think the brackets certify a sense of mystery.”

Falling Down: “It sounds like Oasis doing Chemical Brothers.”

To Be Where There’s Life: “That’s one of Gem's and there’s no guitars on it which is only the second time we’ve ever put a track out with no guitars on it and it’s got a lot of lyrics in it, and it’s very, very psychedelic.”

Ain’t Got Nothin': “Heavy metal motown.”

The Nature Of Reality: “That’s one of Andy’s and it sounds like the White Stripes I think but that’s just my opinion. Don’t email anyone in White Stripes' fans.”

Soldier On: “It sounds a bit reggae. It’s dub man. It’s Liam’s dub, there’s always been a reggae element, obviously you’ve noticed it before, the reggae element is there, always been there you’ve just had to look a little deeper than you have been looking.”

bron: 6music

Nog maar twee maal écht goed kunnen beluisteren, maar ik ben al helemaal enthousiast. Dit is een topplaat zonder meer.

Wauw zeg; Zigstar kan goed voorspellen
Gemiddelde ineens gekelderd met 0,10 ofzo..

Dat kun verwachten op deze site

De eerste helft is duidelijk de betere en je zou willen dat Noel alle tracks voor zijn rekening had genomen. De nummers van Liam zijn namelijk beduidend minder dan die van z'n meer getalenteerde broer - I'm Outta Time is niet slecht maar vind ik ook niet veel meer dan een ballad by-the-numbers eerlijk gezegd. Toch is dit een verassend goed plaatje. Kan zich op momenten zeker meten met de eerste twee Oasis platen. Vooral de eerste vier tracks zijn erg sterk. Na Falling Down daalt het niveau enigszins maar Soldier On is een mooie afsluiter. Een voorzichtige 4 sterren eerst, maar kan eventueel nog met een halfje dalen.

Deze album begint sterk maar tegen de einde word het iets minder (maar zeker niet slecht) - ik vind het wel een beter album dan alles wat ze naar hun 2de studio album Morning Glory hebben gemaakt (al was die tussen doortje b-sides album, The Masterplan, van 1998 ook goed) - Deze album is hierdoor een sterk terugkeer maar heeft ook hier en daar wat duidelijk gecopierd of gejat van hun eigen invloeden (o.a. The Beatles) - op track 2 (The Turning) kan ik Dear Prudence horen en op het einde hoor je ook 'give peace a chance', terwijl op track 3 (Waiting for the rapture) kan je The Doors Five To One goed horen, en op track 5 (I`m Outta Time) is er een stuk dat heel erg likt op A Day In The Life van The Beatles. Maar aan de andere kant hoeft dat niet zo erg te zijn (afhankelijk van je insteek of de manier hoe iemand iets accepteert), want ik zie hun principle songwriter Noel Gallagher een beetje als een Tarantino van de muziek wereld in dat hij met Oasis regelmatig stukjes van goede songs neemt van de jaren 60 en 70 (Beatles, T.Rex, Slade, The Doors, etc) en deze omdraait in een andere song voor de 90`s en 00`s. Tarantino doet dat met al zijn films (scenes uit Italianse en spanish crime movies, Shaw Brothers karate films, Spaghetti westerns, etc opnieuw opnemen in een andere setting voor zijn films) - fans van Oasis zullen deze album goed vinden terwijl degene die altijd een hekel aan Oasis hebben gehad zullen met deze album hoogwaarschijnlijk niet van gedachten veranderen en zullen ze altijd zien als een pub rock band who got lucky! Het is Oasis en ze doen wat ze goed in zijn.

Ik moet wel even bij zeggen dat als we nu terug kijken over de afgelopen 15 jaar dan is het wel grappig dat terwijl hun grootse invloed en idols zijn The Beatles geweest, de irony is dat over de jaren ze uiteindelijk meer op The Rolling Stones zijn gaan lijken dan Beatles! - In dat ze tot nu toe elke 2 of 3 jaar ook saai rock achtige platen hebben uitgebracht en als nog in grote stadions spelen op tour!!

hopelijk is deze album dan hun nieuwe poging om daar van af te stappen ...

Goed gezegd dat vind ik ook als Stones fan en Blur vond ik juist meer Beatles dan Oasis ooit is geweest.
Be here now vond ik erg matig en de rest van Oasis gemiddeld tot zeer goed vooral hun debuut is erg overtuigend. Bedankt voor je frisse kijk TerryA!

Iedereen spreekt over een nieuw hoogtepunt, een comeback, Oasis is weer de oude.

Ik vond persoonlijk hun vorige cd Don't believe the truth sterker.
Deze cd mist de afwisseling en dramatiek een beetje die hun vorige had. Maar ik ben niet ontevreden over de nieuwe cd. Misschien omdat ik hem ook slechts twee keer gehoord heb.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik het album steeds beter vind gaan klinken, in tegenstelling tot voorafgaande albums die na 5keer wel klaar waren.
kritiek dat dit album niet vernieuwend is komt waarschijnlijk van niet oasis kenners, want dit album is wel degelijk anders.
en laten we eerlijk zijn, we moeten van de broertjes geen thom yorke kunstwerken verwachten...

Gezeur over een paar spelfouten weggehaald + quotefix.

Dat het niet vernieuwend zou klinken wordt denk ik alleen gezegd door mensen die Oasis niet goed kennen. Ik bedoel, tuurlijk zul je geen muziek horen dat nog niet eerder gemaakt is of iets dergelijks. Maar voor Oasis-begrippen is het wel wat vernieuwend, al moet het niet overdreven worden. Als je het met Oasis zelf vergelijkt, zul je nieuwe dingen horen.

Verder is vernieuwend muziek maken nooit een vereiste geweest denk ik, ik snap nooit dat men dat zo graag wil horen. Als iedereen zou vernieuwen zouden we nooit meer van ouderwetse lekkere rock n roll kunnen genieten! Dat zou doodzonde zijn.

Oasis doet waar het goed in is en het klinkt heerlijk. De vergelijking met Quentin Tarantino had ik zelf nooit eerder gezien, maar daar zit zeker wel wat in. Zoals Quentin Tarantino een filmfreak is, is Noel Gallagher een jaren 60-muziek freak. Alleen jammer dat Quentin Tarantino over het algemeen om dezelfde reden als geniaal wordt gezien en Noel Gallagher als een weinig creatief muzikant. Naar mijn mening zijn het beide genieen in 2 verschillende kunstvormen.

Eerste luisterbeurt nog niet helemaal overtuigd. Bag It Up, The Shock Of The Lightning, Falling Down, The Turning en het prachtige I'm Outta Time de (voorlopige) hoogtepunten van dit album. Natuurlijk krijgt Dig Out Your Soul nog een aantal luisterbeurten, want zoals wel bij meerdere albums die de laatste periode uit zijn gebracht (Coldplay's Viva La Vida or Death And All His Friends + Kings Of Leon's Only By The Night), had ik wel een tijdje nodig voordat ik alles ging waarden.

Voorlopig zit ik op 3,5 sterren, maar ik ben ervan overtuigd dat ik binnen de kortste keren een halve ster of een hele er bovenop kan gaan gooien.

Als groot liefhebber van Oasis ben ik in mijn nopjes met Dig Out Your Soul. Hij klinkt met elke luisterbeurt weer beter. Heerlijk rock 'n' roll dit

weet iemand wat John Lennon precies zegt in I'm Outta Time?

"Ik ben die Japanse zottin zo beu als kouwe pap" denk ik...

Na drie matige platen (Be Here Now - Standing On The Shoulders Of Giants - Heathen Chemistry) kwam Oasis in 2005 met 'Don't Believe The Truth', dat een voorzichtig herstel liet horen.

Die opwaartse lijn wordt met 'Dig Out Your Soul' voortgezet. Deze plaat leunt, nog meer dan zijn voorganger, op de grooves en lichte psychedelica. Interessant is dat juist de nummers waar Oasis het minst klinkt als Oasis het beste uitpakken. Juist vanwege dit soort nummers vind ik de plaat -voor Oasis begrippen- wel degelijk iets vernieuwends hebben.

Na een week luisteren vind ik de hoogtepunten 'The Shock Of The Lightning', 'I'm Outta Time', 'Falling Down' en 'To Be Where There's Life', met dat fantastische bas-loopje.

Laat ik beginnen met 4 sterren. Het zou wel eens de beste Oasis plaat kunnen zijn sinds Morning Glory.

Maar dan in het Engels hè...

Toegegeven: ik vind hem nu na een paar luisterbeurten steeds beter worden!

Om een nostalgische jaren '50 sfeer bij reportages te bewerkstelligen wordt de polygoonstem van wijlen Philip Bloemendal als voice-over gebruikt (of een look-a-like). En zo blijft het stemgeluid van Gallagher het geluid van de jaren ' 90 echo-en.
Wat ze ook doen, het klinkt op de een of andere manier altijd gedateerd. Niet slecht maar wel ouderwets.

Krijgt een 4,5 van mij.
Eigenlijk moet je naar dit album luisteren, zonder aan hun eerste twee albums te denken. Dus niet proberen te vergelijken.
Dan is dit gewoon een fijn album.

Naarmate ik de plaat luister , wordt hij steeds wat beter ; Hij zit nu ongeveer op een 3.5/4 ( Meer richting de 4) Erg veel Beatles invloeden te horen natuurlijk..

The Shock of the Lightning vind ik een van de minste van de plaat.. Een beetje (heel erg) saai

Na het album 2x beluisterd te hebben kom ik tot de conclusie dat Oasis helemaal terug is. Het is wel het bekende recept : Beatlesachtige pop in een ruiger gitaarjasje gestoken, maar het klinkt niettemin verrassend fris en het belangrijkste : de meeste songs zijn gewoon uitstekend, zowel melodisch als tekstueel. Al moet ik wel zeggen dat de songs van de andere Oasis-leden globaal wat minder zijn dan die van Noel. Naast de single "The Shock of the Lightning" zijn ook "I'm Outta Time" en het door Liam geschreven "Soldier On" toppers.

Oasis heeft met "Dig Out Your Soul" een afwisselend en sfeervol album afgeleverd. Stevige nummers worden afwisselend met een prachtige ballad als "I'm Outta Time", wat mijns inziens het beste nummer van het album is en 1 van Oasis' beste nummers ooit. Ik krijg keer op keer kippenvel, wanneer ik dat nummer hoor. Vanaf het openingsnummer, "Bag It Up", voel ik me al helemaal thuis. De single "The Shock Of The Lightning" was het enige nummer, wat ik voor aanschaf van het album al kende. Dit vind ik persoonlijk het meest typische Oasisnummer op het album en het is voor mijn gevoel ook een typische single. Het nummer reken ik zeker tot de sterkste nummers van het album, hoewel het niet in mijn top 3 voorkomt. Deze bestaat namelijk uit "I'm Outta Time", "Bag It Up" en het Indisch klinkende "Falling Down".

Oasis tapt op dit album uit andere vaatjes, dan ik van de band gewend ben. Ik vind dat "Dig Out Your Soul" veel bluesachtiger klinkt, dan alle andere Oasisalbums. Dit, in combinatie met Indische klanken, heerlijke Rock "N" Roll en de gebroeders Gallagher, die beide uitstekend bij stem zijn, zorgt ervoor, dat ik dit album met 4,5* bedeel. Even hoog als "Definitely Maybe", maar net een halfje minder dan "(What's The Story) Morning Glory", wat toch mijn favoriete album van Oasis blijft.

Ik zat klaar om mijn recensie te schrijven, maar dat is al gedaan dor Sgt. Revolver. Ik kan alleen maar zeggen Hear, Hear!

Oh ja 1:: als je van Rock 'n Roll, the latere Beatles, the Stones, the Arctic Monkeys, AC/DC of van OASIS houdt: gelijk kopen! It's f***ing brilliant!

Oh ja 2: geloof vooral niet al diegenen, waaronder de recensist in De Volkskrant, die zeggen dat vooral de nummers van Noel Gallagher echt de moeite waard zijn.
Je kan dit ook zien onder 'statistieken': alle 11 nummers horen bij de favorieten en 10 hiervan hebben nu al 8 of meer stemmen.

Je spreekt jezelf gelijk tegen: naast Soldier On is ook het door jou genoemde I'm Outta Time door Liam geschreven (en Ain't got nothing).
Dit album is echt meer dan alleen de nummers van Noel. De andere tracks geven juist extra variatie aan het geheel.

Een uitstekende groeier. Heerlijk album. Na verloop van tijd blijken de meest psychedelische songs, 'The Turning', 'Falling Down', 'To Be Where There's Life' en 'The Nature of Reality' de beste nummers te zijn. De overige doen er bijna niet voor onder trouwens, behalve de eerste single. Oasis heeft er een handje van de slechtste song te kiezen als eerste single de afgelopen twee albums. 'Go Let It Out' en 'The Hindu Times' waren klasse, maar 'Lyla' en 'The Shock Of The Lightning' zijn de minste op de plaat.

Jammer. Ik begrijp eigenlijk niet waarom ik ze telkens weer een kans geef.

Ik vind het toch een heel sterk album hoor. Viel don't believe the truth me erg tegen, klinkt dit weer lekker rauw en stevig. Te vergelijken met de eerste twee? Dat vind ik het toch niet, op dit moment weet ik ook nog niet welke ik beter vind, daarvoor ken ik dit album te kort. Het doet me een beetje denken aan standing on the shoulder of giants, klonk ook anders en moest ik ook aan wennen, uiteindelijk een van de beste Oasis.