Metallica - Death Magnetic (2008)

stel je toch eens voor:
deze plaat met een gitaargeluid ala ...and Justic of Blackalbum.......

justice klinkt kut dus ik weet niet waarom dat een vooruitgang zou zijn

Heb hem net meegenomen bij de MM .
Orgineel voor 13.99 .
Maar wat ik zag dat er `n Triple Single Collector`s Edition lag van Metallica , het gaat om het volgende , er zijn 3 single cd`s uit van All Nightmare Long .

1 disc 1 1 All Nightmare Long
2 Wherever I May Roam ( live )
3 Master Of Puppets ( live )

2 disc 2 1 All Nightmare Long
2 Blackened ( live )
3 Seek And Destroy ( live )

3 disc 3 DVD 1 All Nightmare Long
2 Berlin Magnetic ( documentaire )
3 Rock Im Park Container Rehearsal

Disc 1 kost 7.99
Disc 2 kost 3.99
Disc 3 kost 3.99

Al de 3 schijfjes zijn apart te koop .
Disc 1 zit in een luxe digipack verpakt met ruimte voor de 2de en de 3de disc erin.
Het is voor de liefhebbers , natuurlijk heb ik ze allemaal meegenomen , ook natuurlijk voor de live opnames .

de videoclip ?

Nee , All Nightmare Long is alleen audio .
Die 4 live nummers zijn van 12 september 2008 ( Berlin ).
Bij elkaar ben je 16 euro kwijt voor deze Collector`s Item.
Hieronder een link ernaar .
http://www.amazon.com/s?ie=UTF8&keywords=metallica%20all%20nightmare%20long&rh=i%3Aaps%2Ck%3Ametallica%20all%20nightmare%20long&page=1

Collector's item, laat me niet lachen.

My Apocalypse hoor ik bijna niemand over. Een geweldige afsluiter vind ik dat eigenlijk. Lekker nummer gewoon.

Zeker.

Sowieso zijn die laatste drie nummers uitstekend, vooral in vergelijking met wat er voor kwam.

The Judas Kiss vind ik anders veruit het zwakste nummer van de hele CD..

Helemaal mee eens, zoals een afsluiter van Metallica hoort te zijn (denk aan Dyers Eve en Damge Inc.) Snel, hard en niet te lang! Vooral dat middenstukje van James en het vervolg: Split apart, split apart.. SPLIT IT OUT!

Heb hem nu pas voor de eerste keer helemaal gehoord , ik had hem wel al gebrand liggen maar ik haat gebrande troep en draai bijna nooit van die gebrande , klinkt voor de eerste keer top , gewoon lekkere rockplaat met als uitschieter Suicide Redemption.

Nog maar eens een keer BB&S en Unforgiven III luisteren dan maar, raad ik je zo aan.

Ik vind de eerste 2 nummers, en de laatste 2 nummers erg goed. En de absolute uitschieter op dit album is voor mij toch echt All Nightmare Long. De overige nummers vind ik ook niet echt slecht, het niveau op dit album vind ik eigenlijk wel vrij constant moet ik zeggen. Goed genoeg voor een krappe voldoende iig. The Day That Never Comes vind ik wel ronduit zwak, en eigenlijk wel het zwakste nummer van dit album, vooral de soms overdreven en wat kindelijk goed willen uitvoeren van de div riffs daarin vind ik eigenlijk een beetje over de top.

Dat vind ik inderdaad ook de zwakkere broeders op dit album, maar toch nog licht beter dan the Judas Kiss.

Ik vind niet alles helemaal goed van The Judas Kiss maar al bij al toch een sterk nummer, met enkele goede melodieën, riffs en solo's. Het refrein vind ik wat minder.

De nummers Broken, Beat & Scarred en The Unforgiven III vind ik dan weer wel in hun geheel goed. Hoe James in die laatste 'why can't i forgive me' schreeuwt gevolgd door een schitterende solo van Kirk is voor mij misschien wel het hoogtepunt van deze plaat.

het gitaargeluid niet, in tegendeel zelfs

The Judas Kiss heeft een paar tergende stukjes waar Hetfield weer eens "normaal" probeert te zingen - "So what now? Where do I head?"

Bovendien heeft het nummer ook ditmaal weer eens te lijden onder het knip en plakwerk rond het einde.

En toch, toch vond ik dit een van de sterkste van het album. Mede door solo's die niet vol zitten met een wankery van "kijk mij nou" en wel goed samenhangen met 't nummer zelf.

En het drum-geluid op Justice is óók heerlijk, lekker droog.
Het geluid van St.Anger is pas irritant.
Heb Justice altijd het album met het lekkerste geluid gevonden, gevolgd door Kill em all.

Bij Ride the Lightning vind/vond ik het geluid te "schel".

Dit is off-topic, maarja.

"...And Justice for All " het lekkerste geluid? Vreemd, de bas komt er nauwelijks door, ik vind het geluid vrij vlak klinken. Dat het (drum)geluid op St. Anger irritant is, ben ik het helemaal eens.
Qua productie vind ik hun titelloze (of the Black album) nog het beste.
De productie van "Death Magnetic" vind ik ook goed, maar de songs in het geheel een tikkeltje minder.

Holy moly!

Death Magnetic is voor mij eigenlijk de eerste echte ontdekking van Metallica. Ik had eigenlijk nooit iets met de heren. Ik luister dus kennelijk anders naar dit album dan vele anderen en ik moet zeggen dat ik dit toch echt wel DE!-KNALLER!-VAN!-2008!!! vind!!! Heb hem dan ook als nr 1 in mijn eindlijst van 2008 gezet.
Ik kon hem wekenlang maar niet uit mijn spelers krijgen...
Trekken, zuigen, gieren, brullen, pompen, knallen en hier en daar ook nog een subtiele noot...HEERLIJK! Laat maar komen!!!! En HARD!!!
Waarschijnlijk klinkt dit voor velen van u niet als muziek in de oren maar voor mij is dit echt een rocker Eerste Klas en een goede reden tot verder onderzoek naar het verleden van Metallica, maar deze zal altijd een bijzondere plek houden in de 'rock-kwab' van mijn muzikaal geheugen...!

Dubbelzinnigheid? nog nooit van gehoord?

lol, vandaag was Suicide & Redemption te horen op TMF bij een prgramma van ze: van wie de beste skiër wordt ofzo. Je hoorde de riff terwijl je wat peetjes zag skiën.
(Laten ze toch iets deftig horen op die zenders)

De nummers die jij noemt vind ik inderdaad ook de zwakste van de CD.

De laatste keer dat ik "into" Metallica was, is ongeveer 7 jaar geleden. Ik dacht toen dat Metallica echt zeer bijzondere muziek was - met nummers van bijna 10 minuten enzo, en soms van die rustige passages tussendoor - want dat hadden veel andere metalbands niet!

Ik ben nu wat ouder en als ik dan de nummers van dit album hoor, dan denk ik: wat een ongeïnspireerde bagger. Ze pakken gewoon exact hetzelfde concept als 25 jaar geleden, onder het mom van: "als we iets veranderen aan onze muziek, dan pikken onze bekrompen fans dat niet." Ik snap best dat die-hard-fans deze terugkeer kunnen waarderen, maar als artiest neem ik Metallica in ieder geval niet meer serieus. Dit is gewoon makkelijk scoren. Ik vond persoonlijk de richting die ze met Load/Reload insloegen ook veel interessanter.

Nochtans verschilt dit album nogal van ouder werk. De richting waarin ze wat doorsloegen rond de eeuwwisseling, doordat het teveel vernieuwing om de vernieuwing was, hebben ze op Death Magnetic gewoon wel weten te integreren in datgene waar ze altijd goed geweest zijn.

Het enige waarin ze echt terugvallen op de glorietijd van de jaren tachtig is de vorm. Het soort nummers en de volgorde waarin die staan doen onvermijdelijk denken aan vroeger. Maar inhoudelijk en muzikaal hoor ik gewoon een verdere ontwikkeling. Niets spectaculairs of zo, maar wel heel degelijk.

Load/Reload was dan ook iet spontaan. Ze maakten hetgeen wat ze wilden.

Deze plaat is inderdaad geforceerd. Desalniettemin vind ik deze toch goed hoor.

Ze hebben het in meerdere interviews al aangegeven als een soort van terugkeer naar hun "comfort-zone". In de jaren '90 waren ze naar eigen zeggen erg bang om de oude jaren '80 stijl te herhalen en bleven ze daar ook zo ver mogelijk van weg. Dit was echter wel de stijl waar ze het beste in uit de voeten konden. M.a.w., ze zijn een redelijk goede rockband, maar een uitstekende metalband. Daarom juich ik hun terugkeer naar een stijl die wat meer uit het jaren '80 vaatje tapt alleen maar toe.

Ik vind het eigenlijk bullshit.

Load en Reload klinken zeer spontaan en uit het hart.

En deze is veel te geforceerd.
"shit, we moet dringend onze oude sound terug hebben. Laten we Rick Rubin nemen en gewoon het oude recept volgen: lange nummers, een instrumental, een semi-ballad, en een snelle afsluiter"


Als ze echt zouden maken wat ze willen maken zouden ze een plaat als Load afleveren.

Dat vind ik dus niet. Ze deden daar erg hun best om 'in' te zijn en zich een hip imago aan te meten dat hen duidelijk niet pastte.

Als je je blindstaart op de vorm van Death Magnetic kan het geforceerd overkomen, maar de muziek zelf klinkt veel frisser en spontaner dan alles wat na The Black Album kwam. Zoals ik het zie hebben ze gewoon weer die vorm gevonden waarin ze zich goed thuis voelen waardoor de creativiteit en inspiratie binnen die vorm juist weer is gaan stromen.

Ik vind "Death Magnetic" het beste Metallica-album sinds hun titelloze (of the black) album, eindelijk een album met enkel behoorlijke tot uitstekende songs.