Metallica - Death Magnetic (2008)

Gewone oordopjes? Of speciaal gemaakte?

Er zal ook best nog wel iets aan gesleuteld zijn, voor het van mr. Ulrich op de website mocht ...

Ik moet ze eigenlijk nog gaan kopen, maar ik bedoel gewone; zulke dus:

http://www.swim-shop.com/images/ProductImages/tyr_a_LEPY_earplugs.jpg

Die zouden de zwaarste bas er een beetje uit moeten filteren.

Op het moment dat je zulke oordopjes nodig hebt om de gitaarsolo's beter te kunnen horen, vind ik het serieuze zelfmoord voor je oren om daar naar toe te gaan. Misschien moet je oordopjes nemen die vooral alles dempen zodat het niveau juist genietbaar wordt .

Muah, als ik toch maar éénmaal per jaar naar zo'n luidruchtig evenement ga, moet dat wel kunnen, niet? En het valt trouwens echt nog mee qua volume, de meeste festivals hebben gewoon de neiging om de distortion, de bas en de basdrum ivm de elektrische gitaar veel te luid te zetten. Wat er op Pukkelpop natuurlijk voor zorgde dat ik telkens mijn oren moest dichtduwen om Kirk's solo's te horen.

En zou dat met gewone oordopjes ook gaan? Gewoon van die moussen die je moet in je oren proppen?

In principe wel, zou je denken. Maar in feite is een eenmalige blootstelling aan zoveel decibels genoeg om permanente gehoorschade op te kunnen lopen. Verminderd gehoor en/of tinnitus (oorsuizen) bijvoorbeeld. Ik doe het mijn oren al lang niet meer aan. Ik vind die festivals trouwens ook veel te duur en te druk.

Precies, de line-up bij Pinkpop dit jaar vond ik ook weer erg aantrekkelijk. Maar ik weet dat het toch tegen gaat vallen, zo'n festival... Te duur en te druk indeed .

Denk het wel, sowieso worden die overheersende klanken meer naar de achtergrond gestuurd.

Ik heb nog niets van last gehad qua gehoorschade, maar ik neem vanaf dit jaar toch mijn oordopjes naar alle dergelijke concerten mee. Duur zijn de festivals inderdaad (voor Werchter heb ik al een 250-tal euro mogen neertellen), maar als de sfeer er in zit -wat jij dus drukte noemt- en de groepen goed zijn (wat dit jaar bij Werchter ZEKER het geval is) dan is het dat voor mij meer dan waard. Sommige groepen live ervaren met een groep vrienden en dan nog een paar duizend fans rondom je die vrolijk meedoen, dat verhoogt mijn genieten van de muziek wel aanzienlijk.

Tsja, je hebt nu eenmaal de mensen die alléén met de koptelefoon, in het donker, in een gemakkelijke stoel, kunnen genieten van muziek, en je hebt het andere uiterste: uitzinnig springen met je kaplaarzen in de modder op een of ander grasveld in een uithoek van Nederland/Belgie, en daar grof geld voor neertellen. Ikzelf behoor tot de groep in het middengebied denk ik . Met neiging naar de koptelefoon.....

Je hebt ook mensen die van beide kunnen genieten. Zo iemand ben ik.

damn, all nightmare long benaderd toch wel de volmaaktheid

Ik vind de solo van All Nightmare Long iets te geforceerd klinken. Toevallig ben ik het nummer net aan het luisteren, en het is verder inderdaad een overgeweldige song!

Das zeker ni slecht he!

lekker uit de bocht juist ipv de geijkte standaard hamlet solos

Waarom moeten bands altijd hetzelfde doen? Ze zeggen wel eens: Never change a winning formula. Wel met Load en Reload hebben ze iets anders willen doen en daar zijn ze naar mijn smaak serieus in mislukt. ST.-Anger was door het gebrek aan gitaarsolo's toch nog wel een goeie poging to echte trashmetal. Maar met Death Magnetic zijn ze een straat ingeslagen die me wel aanstaat.

Misschien komt het echte succes voor Metallica dan tóch nog.....

Volgens mij hebben ze al het échte succes. Als je overal ter wereld zalen uitverkoopt, en je albums ongelooflijk veel verkopen, dan hoor je niet te twijfelen. Ze hebben succes!

Was dat geen sarcastische opmerking van aerogp1?

Absoluut

Dat vond ik dan ook wel overduidelijk.

Bij mij dus blijkbaar niet. XD
En normaal spot ik sarcasme vrij gemakkelijk.

Ik wordt dagelijks minstens 5x helemaal verkeerd begrepen, dus welkom bij de club .

strakke plaat maar blijf me irriteren aan het kartonnendozengemep van lulrich

Probeer de versie van Guitar Hero o.i.d. eens, die klinkt bij mij al stukken beter.

die hek

de originele hebk meteen weggemieterd

bedoelde meer het zeer inspiratieloze gepannenmep van de heer L

De drums zijn inderdaad niet het sterkste punt van dit album, dat vind ik ook. Maar als ik het als geheel ga beluisteren dan stoor ik mij daar toch niet echt aan. Dit album moet ik zowiezo niet te vaak draaien, want dan ben ik erg snel uitgeluisterd. Probleem blijft gewoon de te lange lengte van de diverse nummers. Wel een prima auto cd deze, dat weer wel, en dan maakt de lengte van de nummers niet veel meer uit.

Feit is dat metal en pannengemep niet echt samen gaan. Ik had me er nog niet echt aan geërgerd. Ik luister maar gewoon wat meer naar de gitaar-solo's i.p.v. het drumwerk

Ulrich is de laatste paar jaren ook best wel door een diep dal gegaan qua zijn eigen drumwerk hoor. Volgens mij iets te lang niets gedaan, er geen zin meer in. Maar zijn drumwerk van laten we zeggen 2003 tot een groot deel van 2008 is echt een stuk minder dan uit de voorgaande periodes. Vooral als je hem live de wat moeilijkere nummers ziet spelen kost het hem echt heel veel moeite. Veel basdrumgedeeltes versimpelt ie of slaat ie zelfs bewust over omdat ie het niet meer aan kan. Dat hoor je op St. Anger, maar ook op deze plaat nog terug. Vaak veel simpelheid en niet omdat de muziek daar nu eenmaal om vraagt. De laatste paar maanden is ie wel weer een stuk strakker en creatiever gaan spelen, maar echt zoals in de jaren '80 en begin jaren '90 is het nog steeds niet.

terwijl lulrich aan de wieg stond van het o zo bekende uit de maat drumwerk, overduidelijk te horen op nothing else matters