Metallica - Death Magnetic (2008)

Bedankt, ik verander heeft even.

Voor de nieuwe generatie Metalheads is The Day That Never Comes zeker de nieuwe One. Het haalt bijlange de kwaliteit niet van One, maar het is wel een lekker nummertje!

Ja maar ik heb het niet over de ''nieuwe generatie metalheads'' , en waarom zou je een nieuwe one maken? Dan maak je de echte One alleen maar minder waard zeg maar.

Precies dat vind ik ook. Het is een soort van nieuwe One, maar daar ben ik juist niet blij mee. Had dan een nieuwe nieuwe gemaakt!

Helemaal mee eens.

Het niveau van RtL,MoP, ...AJFA haalt deze niet, maar het is gelukkig wel een pak beter dan St. Anger. All Nightmare Long en The Judas Kiss vind ik de beste nummers op dit album, maar ze zijn allemaal wel goed. Ook Suicide & Redemption vind ik heel geslaagd. Als de mannen van Metallica albums van dit niveau blijven maken, zal ik als fan heel tevreden zijn. 4*

Ik vind hem steeds minder worden. Cyanide en day never comes kan ik nu al niet meer aanhoren

Het geluidsfragment van 'Unforgiven III' lijkt wel erg op 'Creep' van Stone temple pilots... Verder nodigen de fragmenten niet echt uit tot meer, hoewel ik de singles 'The day that never comes' en (vooral)'All nightmare long' heel aardig vind.

Lang niet verkeerd dit album, maar het had allemaal wel iets beter gekund. The Unforgiven III hadden ze weg mogen latern. 4*

Niet het beste album van de band, maar ook zeker niet het slechtste. Het spel is bij vlagen erg rommelig. Maar de intenties en de inzet maken een hoop goed. Het hoeft niet allemaal perfect te zijn.
Vooral opener That Was Just Your Life knalt lekker met de deur in huis om de toon eens even stevig te zetten.
The Day That Never Comes vind ik een wat vervelend geforceerde semiballade. Voor de rest is er weinig mis met Death Magnetic.
Volgens mij had dit album rustig in de jaren 80 kunnen verschijnen. Eindelijk probeert Metallica eens niet vernieuwend te zijn.

Cyanide komt mijn strot uit, de rest van het album:Top

Vijf jaar na St. Anger lijkt Metallica weer op het oude Metallica dat de meesten verafgoden. Deze plaat is, als je rekening houdt met het feit dat Hetfield en de zijnen er niet jonger op geworden zijn, vergelijkbaar met een plaat als 'Master Of Puppets'. Metallica klinkt weer zoals ze moeten klinken, met sterke riffs en uitschieters als 'The Day That Never Comes' en 'All Nightmare Long'. Ook zetten ze er weer een instrumental op, nog een verwijzing naar hun vroege jaren, en wat mij betreft is het een meer dan aardige instrumental. Metallica is nu eenmaal een band met aanleg voor instrumentals. Afsluiter 'My Apocalypse' is m'n persoonlijke favoriet. Daar razen ze toch nog eens een goeie 5 minuten door, zoals in vroeger tijden.

4 sterren

4,5 geworden bij mij. Wat een ontiegelijk vet album. Ik heb helemaal NIKS met Metallica, maar dit album vind ik geweldig!

Je vindt dit album helemaal geweldig, maar hebt helemaal niks met Metallica? :S
Dit album is op en top Metallica, vind je dit album dus goed dan heb je wel degelijk iets met Metallica. Ik zou je dan ook aanraden om eens wat van de oudere cd's (Master of Puppets, And justice for all.... of Black Album) te proberen om te kijken of je toch nog meer met Metallica hebt

Haha ja thanks, ik snap dat het onlogisch klinkt. Maar ik probeer het vaak genoeg maar het pakt mij gewoon niet op de een of andere manier. Terwijl dit album dat van begin tot eind doet. Moet zeggen dat het album met 'one' er op ook wel erg goed is, maar voor mij lang zo goed niet als deze.

Heligschennis voor de echt Metallica fans natuurlijk, excuses .

Excuses hoeven nou ook weer niet hoor Ik ben trouwens niet eens zo'n echte metallica fan. Ik had het misschien wat anders moeten zeggen: Als je deze plaat van Metallica leuk vindt dat vind je naar grote zekerheid andere metallica platen ook goed.

Dit album vind ik nog steeds erg vet, al luister ik het nauwelijks meer. Ik hoor het album graag, maar ga dr niet meer echt voor zitten. De drums vind ik eigenlijk steeds meer tegenvallen. Zo ongeinspireerd, zo simpel. Vooral als je dan naar andere bands luistert waar de drums juist eruitspringen, dan is deze plaat een stapje terug in de techniek. Een beetje jammer.
De riffs weten me nog steeds te boeien, die zitten gewoon erg goed in elkaar! Jammer van de productie, de bas hoor je nauwelijks en er de plaats clipt gewoon als de neten. Zonde vind ik, nog steeds.

Ik hou het maar bij mijn 3,5*

De wattes?

Hoeft niet altijd trouwens.
Ik heb Metallica nooit zoveel soeps gevonden.
Ik was dan ook best wel verrast dat ik dit best een goede plaat vond.
Hierop raadde een vriend van me Master of Puppets aan, en ook die kon me wel bekoren.
Om maar even aan te geven dat het volgens mij niet zo is dat als je 1 metallica plaat gehoord hebt, dat je dan de rest ook wel kent.
St Anger en die paar platen ervoor vind ik bijvoorbeeld alleen maar vermoeiend om naar te luisteren, terwijl deze plaat, Master of Puppets en Ride the Lightning me nog best goed bevallen. (Hmmmm.... ik had even niet opgelet waarschijnlijk, en de eerste paar platen in eerste instantie over het hoofd gezien. Dat is pas heiligschennis in de ogen van de Metallica fans waarschijnlijk)

Dat is zeker waar, de eerste 3 platen vind ik hun beste werk. De periode daarna (And justice en The Black album) zijn goed maar al wat minder, terwijl ze daarna wat mij betreft de weg kwijt waren. Bij St. Anger gaat het weer de goede kant op, ook zeker niet hun beste werk btw, maar DM is wat mij betreft hun beste album sinds de eerste 3 platen. Ben ook erg benieuwd hoe de nummers van deze plaat live klinken!

Haha:P De plaat clipt gewoon als de neten moest daar staan.... Maarja.

Ik ben het trouwens er mee eens dat 1 plaat van Metallica leuk vinden niet betekent dat je ze allemaal goed vindt. Maar ik denk dat als je dit album leuk vindt, je toch een andere plaat van Metallica vast ook wat vind. Er zit er vast weleentje tussen die je dan leuk vind.

Nog even over DM zelf. Ik vind het een hele fijne plaat om te luisteren, maar niet te vaak. Vooral niet te vaak. Het album groeit niet echt naarmate je er veel vaker naar luistert(althans bij mij niet) waardoor het gewoon saai wordt. Voorspelbaar.

Het is inderdaad wel eerder de traditionele route die de mannen hier hernemen, maar als ik het beluister is het toch: oud, vertrouwd, maar zeer zeker nog niet afgezaagd. Hoewel ik hem niet zoveel meer bovenhaal, is het toch telkens 75 minuten plezier van begin tot einde. Ook al zijn ze niet meer zo origineel als vroeger.

Ik vind James zijn stem vanaf the black album minder geworden.
Vroeger had ie zo'n rauwe stem. (denk aan seek & destroy)

Toen zoop ie ook nog veel meer.

Volgens mij heeft zoiets maar bar weinig invloed. Tijdens de Load/Reload periode zoop ie naar eigen zeggen ook flink wat af. Toen ging z'n stem ook al achteruit. Zal wel eerder met leeftijd te maken hebben. Ach ja, met een beetje moeite weet ie het in de studio-albums nog redelijk te laten klinken, dus dat scheelt weer.

Met ingang van The Black Album heeft hij zanglessen gekregen omdat hij zijn stem had verkloot tijdens de outtake So What!.

ik vind dat James Hetfield hier veel beter zingt dan op And Justice...

Het lied ''Suicide and Redemption'' is erg mooi, en het lied heeft helemaal geen zang nodig

Ik vind James eigenlijk het beste op The Black Album. Nog wel die rauwe stem, en ook genoeg melodie. Zijn zang op dit album is toch een stuk slapper in vergelijking daar mee.

Is "tijdens de outtake So What" een metafoor voor "door de drank"? Of was dat pas later?

Nee, tijdens de outtake "So What" is letterlijk "tijdens de outtake So What". Kijk maar 's op Youtube.