Metallica - Death Magnetic (2008)

Ik ben opgegroeid met Metallica en heb ze groot zien worden, daarom is het ook wat moeilijk om te accepteren dat ze nooit meer een album kunnen maken zoals ze die in de jaren 80 maakten. Gewoon niet vergelijken met ouder werk, en als een album op zich zien deze. Dan is dit een erg goed album natuurlijk. Er zijn genoeg bands die een album als dit graag gemaakt hadden willen hebben.

All Nightmare Long vind ik gewoon het lekkerste nummer op dit album. Vaak skip ik hem nog even een paar keer terug, om hem meerdere keren achterelkaar te horen.

Gewoon een goed album, na St. Anger goed hun roots opgepakt!

4*

Dan heeft het dus op zich niks te maken met dat je opgegroeid bent met Metallica en ze groot hebt zien worden maar blijkbaar doordat je zelf in het verleden bent blijven hangen en van daaruit je onvermogen om dit album enigszins op zichzelf te genieten.

Het heeft ook te maken denk ik met leeftijd verschil, en dat je door de jaren heen andere muziek bent gaan luisteren en gaan waarderen. Ik vond Metallica in mijn tienerjaren helemaal geweldig. Nu nog trouwens. Maar was toen erg enthousiast, en heb daarbij het geluk gehad dat ze toen hun beste tijd hadden. Ik denk wel dat als ik nu tiener zou zijn geweest, dat ik dit album ook echt geweldig gevonden zou hebben. Als je ouder word leer je toch ook een wat andere smaak ontwikkelen. Tenminste dat heb ik wel. Ik vind onvermogen om van dit album te genieten wat ongelukkig en ietwat negatief gekozen. Net of ik door de jaren heen ben blijven stilstaan en geen betere muzieksmaak heb kunnen ontwikkelen. Ik zie dat anders. Metallica vind ik nog steeds erg goed, maar ik beluister liever wat anders dan een nieuwe plaat van Metallica. Natuurlijk blijf ik nieuwschierig naar een nieuw album, maar mijn naieve tienerenthousiastme heb ik niet meer zo. De platen uit de jaren 80 zijn voor mij gewoon jeugdsentiment, en die vind ik daarom gewoon beter. Gewoon even terugdromen naar de tijd van toen. Tegen de eerste 5 platen van Metallica zal deze voor mij dan om die reden ook nooit opkunnen.

Jeugdsentiment, dat is bij mij toch maar als ik een plaat van toen al meer dan vijf jaar niet meer beluisterd heb of zo. Enkele keren naar Master of Puppets luisteren en dan is daar gewoon de muziek zoals die is. En de nummers daarvan zijn zeker beter dan op deze.

Maar het systematisch ophemelen van alles waar enige nostalgie aan hangt is niet aan mij besteed. Ride the Lightning is ook nog een klasse hoger, maar verder moet dit album zuiver muzikaal beschouwd niet onder doen voor andere van hun albums, naar mijn mening.

En waar dat van "betere muzieksmaak ontwikkelen" over gaat ontgaat me eigenlijk. Wat eten betreft heb ik mijn smaak ook wel verfijnd, maar een fritje met mayonaise smaakt mij nog altijd even goed als toen ik 16 jaar was. Wat jij schrijft lijkt alsof je weinig ontwikkelde smaak moet hebben om van fritten of van Metallica te kunnen genieten.

Dat lijkt me toch enigszins overdreven. Probeer maar eens Master of Puppets, Battery, Creeping Death, etc. op te zetten in een gemengd gezelschap. Glazige blikken, en opmerkingen als "teringherrie" zijn niet van de lucht. Dat heb je met Slayer, of iets dergelijks natuurlijk nog sneller.

Jij wilt mij toch niet vertellen dat jij van Metallica nu net zoveel geniet nog dan toen jij tiener of begin twintiger was. Dat was bij mij toen een stuk meer dan nu het geval is, ik genoot er toen meer van dan nu, vooral omdat het toen iets nieuws was. Na 100.000 keer Ride The Lightning of Kill Em All gehoord te hebben, heb je het wel gehoord eigenlijk. Tijd om iets anders te gaan beluisteren inderdaad. De albums blijven natuurlijk wel erg goed, want dat veranderd niet. Verandering van spijs doet potverteren. En dit album zorgt er zeker niet voor om mijn tienerenthousiastme weer terug te krijgen. Als je in je jeugdtijd zit ben je wat rebelser natuurlijk, naarmate je ouder word en meer verantwoordelijkheden krijgt ga je gewoon anders denken. En daardoor verandert je smaak ook denk ik. Tenminste bij mij wel. Op zijn tijd 1 van de eerste 5 platen van hun draaien vind ik nog steeds leuk, maar is zeker geen must meer voor mij. Maar ze hebben in mijn jeugdtijd, de eerste 2 albums vooral, veel betekend voor mij, en dat vergeet je gewoon nooit. En fritten smaakten mij als kind inderdaad nog lekkerder dan als ik dat nu zou nemen. Nu zo'n 2 keer per jaar nog maximaal.

Eigenlijk geniet ik er nu nog meer van dan vroeger. Maar van alle muziek (die ik goed vind). En ook van fritten met mayonaise.

Zwaar overschat album, snap niet waarom iedereen er zo positief over is. Omdat ze weer harde nummers hebben geschreven? Hou toch op, 'Death Magnetic' is na 'St. Anger' het volgende dieptepunt uit de geschiedenis van Metallica. Alle riffs en zanglijnen heb ik al eerder gehoord, en dat is toch wel triest voor een band dat altijd zo vernieuwend was. Nee, het boek 'Metallica' gaat wat mij betreft dicht.

Ik geniet er natuurlijk ook enorm van, alleen van de 'oude' Metallica albums genoot ik meer toen ik nog jonger was. Ik vind het nu ook nog goed en geniet er nog enorm van, maar in mijn tienerjaren vond ik het gewoon ronduit indrukwekkend en overweldigend, vooral omdat het toen iets nieuws was. Dat heb ik nu niet meer, omdat ik het natuurlijk al ontelbare keren gehoord heb. Deze plaat vind ik ook nog goed, maar het is een nieuwe plaat in een nieuwe fase van Metallica en ook in mijn leven. Ik leer nog steeds nieuwe muziek ontdekken ook jazz en klassiek. Als ik even lekker uit mijn dak wil gaan met Metallica, dan heb ik aan de eerste 5 platen en Live Sh*t Binge & Purge meer dan genoeg in huis eigenlijk. Deze heb ik dan ook nog org en vind hem wel leuk om af en toe af te spelen, maar grijp liever terug naar 1 van de eerste 5 albums.

Iedereen is er niet zo positief over.


The proof of the pudding is in the eating. Vertel dan eens waar je alle riffs en zanglijnen van bijvoorbeeld Broken, Beat & Scarred al eerder hebt gehoord.

Tot zolang klasseer ik je beweringen maar bij de grootsprakerige nonsens voortkomend uit zware zelfoverschatting.

Zwaar overschat is natuurlijk enorme onzin. Deze word een stuk lager beoordeeld nog dan hun eerste 5 klassieke platen. Ik vind de score wel bij dit album passen. En ik vind dit album een stuk beter dan wat ze de laatste jaren hebben laten horen. Dit album klinkt wel lekker rauw en hard. Het is ook erg moeilijk als je 5 klassiekers op rij gemaakt hebt, om er eentje ook maar van te benaderen, laat staan overtreffen. Ik vind het zeker een geslaagd album, meer zit er denk ik vandaag de dag ook niet meer in het vat van de heren. Gelukkig kunnen we nog teren op geweldige live shows, waar ze voornamelijk nummers van hun eerste 5 albums afspelen. Hier staan trouwens ook nog wel een paar erg goede nummers op die ik ook nog wel eens live zou willen horen.

Inderdaad, hoopje berichten die niet meer over Death Magnetic gingen verwijderd.

waarom je mijn inhoudelijke bericht dan ook verwijderd is mij een raadsel

Da's gewoon pech hebben. Ik zag alleen maar geruzie, heb jouw berichtje blijkbaar over het hoofd gezien. Het is ook niet te doen alles even grondig te lezen met de 1000en berichten die hier per dag worden gepost. Gelukkig gebeurt zoiets maar sporadisch.

xie het door de vingers

Blijft een lekker album. Beste sinds Justice als je 't mij vraagt (ja, beter dan The Black Album).

[/quote]Zwaar overschat is natuurlijk enorme onzin. [/quote]

Als jij de recensies goed leest, zijn er weinig muziekbladen die deze cd afzeiken. In de Aardschok werd deze cd zelf door iemand met 100 punten beloond, dat slaat toch werkelijk nergens op? 'Master of Puppets' hoort 100 punten te krijgen en niet deze bagger cd! 'That Was Just Your Life' is toch een 'Blackened' kloon, ondanks dat dat nog best een aardig nummer is. Net als 'The Day That Never Comes' en 'All Nightmare Long', maar verker kan ik er weinig goed over zeggen.

In recensies las ik ook; Metallica kan weer nummers schrijven. Wat een onzin, want dat kunnen ze niet. Als ze dat konden, duurde de cd niet zo lang en beginnen de nummers niet te vervelen. Het is gewoon geen goede cd en hij is echt niet veel beter dan 'St. Anger'.

Mijn punt is... Metallica heeft het niet meer en is ingehaald door de meeste andere Bay Area bandjes. Luister eens naar 'The Formation of Damnation' van Testament en je weet wat ik bedoel. Of de laatste Death Angel en weet ik veel wie nog meer. De enige die zich nog moet bewijzen, is Anthrax, verder hebben al die ouwe lullen dat al gedaan.

Dat is ook niet zo moeilijk, want zo goed waren de cd's na 'Justice' ook weer niet. 'Load' en 'Reload' had 1 cd moeten worden, dan was het nog wat geweest, evenals 'St. Anger' en 'Death Magnetic'.

En wat is een lekker album?
Als het lekker kan rammen?
Een lekker album boeit van begin tot eind, zoals bijv. 'Streets' van Savatage, 'Blood & Bullets' van Widowmaker, 'Rust in Peace' van Megadeth en ga zo maar door. Dat doet 'Death Magnetic' niet, evenals alle platen sinds 'Master of Puppets'. Maar dat is mijn mening en die delen de meesten blijkbaar niet.

In Aardschok stond wel een handvol verschillende recensies. De een vond het goed de ander wat minder. Dat gebeurt met muziek. Dus die 100 punten is niet de mening van Aardschok geweest.

Death Magnetic vind ik een prima opleving. De band speelt alsof het leven er vanaf hangt en dat levert prima vurige momenten op. De oude platen worden niet geevenaard, maar dat hoeft ook allemaal nuet
Mij vervelen de lange tracks iig niet. Ik kan de cd op wat voor n moment dan ook aanzetten. Hij luistert ontzettend lekker weg. Nog steeds.

Een album dat van begin tot eind boeit krijgt bij mij wel de kwalificatie 'zeer goed album' of 'topper'. Dit album heeft sterke nummers en ook wat mindere momenten, maar over de gehele linie vind ik het lekker klinken en 3.5* waard.

Beste Edwynn, de vurige momenten komen zo gemaakt over. Een stel miljonairs die boos zijn, waarop eigenlijk. Op zichzelf, omdat ze zo'n zwak album hebben gemaakt? Op het feit dat ze niet meer zo veel verkopen als ten tijde van 'The Black Album'? Ik weet het niet. Ik weet wel dat dit album, net als enkele anderen, niet aan mij besteed is. Dat jij hem wel goed vindt, is toch mooi, heb jij er weer een goede cd bij en moet ik weer even verder zoeken naar iets leuks.

Dat ben ik met je eens, alleen dit album is niet aan mij besteed. Ik moet weer even verder zoeken, naar iets wat mij wel kan boeien. De nieuwe cd van Testament, bijv. Luister daar maar eens naar en hoor hoe overtuigend een goede cd kan klinken. Echte woede, van een zanger die de strijd tegen kanker heeft gewonnen, om maar even een voorbeeld te geven en niet van een miljonair, die boos is, maar eigenlijk niet weet waar op.

Wat heeft het miljonair zijn hier mee te maken? Mag je je dan nergens meer kwaad over maken?

Woede omdat hij een goede plaat wil afleveren. Woede om de wereld te laten zien dat ze het niet verleerd zijn. Woede om na zijn alcoholverslaving weer echt met de band te spelen. DM (en eerder St. Anger) is het resultaat ervan.

Ik denk dat ie bedoelt dat ze geforceerd overkomen. En ik hoor hetzelfde. Justice deel 2 zonder de flow en kwaliteit van het origineel, imo. Ik heb zelden zo'n bijelkaargeraapte instrumental als Suicide & Redemption gehoord. Bij lange na geen To Live Is To Die, om het bij de vergelijking te houden, laat staan een Call Of Ktulu...

St Anger. Dat was pas geforceerd. Een hard album om een hard album. Death Magnetic bevat imo toch wat meer goede bedoelingen. Wel zal ik het ermee eens zijn dat Death Angel dat allemaal net iets beter heeft gedaan op hun laatste plaat.

Ja maar daar noem je er ook even één zeg . Death Angel's album was voor mij wel dé plaat van vorig jaar. Zó goed is Death Magnetic nou ook weer niet maar na St. Anger wel een hele verademing.

St. Anger vond ik toch wel echter klinken dan 'D.M', aangezien er toen echt spanningen tussen de bandleden aanwezig waren en dat kan een album echt wel ten goede komen. In een ander genre is bijv. het 'Dirty Work' album van de Rolling Stones een goed voorbeeld. Zanger en gitarist konden elkaar niet meer uitstaan, maar toch moest er een nieuwe cd komen. 'Dead Winter Dead' van Savatage is ook zo'n voorbeeld, of wat dacht je van de zanger en de gitarist van Dokken. De haat tussen die 2 leverde toch wel één van de beste ballads van de jaren 80 op, 'Walk Away'. Maar goed, als ik moet kiezen tussen 'St. Anger' en 'D.M.', gaat mijn voorkeur toch naar 'St. Anger' uit. Een album vol woede en een band die niet meer weet welke richting ze op moeten. Een geweldig album was dat ook niet, maar wel één die eerlijker overkwam dan het huidige 'D.M.' Ik ben er wat dat betreft mee eens dat 'D.M.' een slap aftreksel is van het 'Justice' album, alleen nog slechter.

Het spijt me om te zeggen, Thomzic, maar 'D.M.' laat toch duidelijk zien dat Metallica het wel verleerd is. Een goede plaat is het gewoon niet en dat is jammer, want ik had echt verwacht dat Metallica nogmaals alles en iedereen de mond zou gaan snoeren. Testament, de band waar ik het niet van had verwacht, heeft op het gebied van de Bay Area thrash, het album van het jaar uitgebracht. Overtuigende agressie, overtuigende nummer, vette productie en noem maar op. Beluister het album 'The Formation of Damnation' maar eens en laat je overtuigen.