Metallica - Death Magnetic (2008)

Death Magnetic is gewoon het minst puberale album dat Metallica gemaakt heeft. In plaats van een hoopje zielige narcistische agressie zit hier wat meer positieve woede in. Veel liefde ook voor de metal. Zelden een album gehoord dat zo'n zalige verzameling aan gitaarriffs bevat. Oh ja, maar die waren allemaal al eerder ergens te horen. De vraag waar dan precies staat echter nog steeds open.

Hoe muziek uiteindelijk bevalt heeft altijd veel te maken met hoe je er naar luistert. Sommige luisteren volgens mij meer naar de verhaaltjes errond dan naar de muziek zelf. Voor mij zit de ingang tot de muziek op dit album in het aandachtig luisteren naar de riffs. En sommige songs zijn wat beter dan andere, maar slechte staan er voor mij niet op.

je kan toch niet ontkennen dat metallica met deze plaat dik leunt op het verleden

regelrechte kopies van riffs, nee, maar wel lijkt het enorm vaak op wat we toch al eerder hebben gehoord van de 4 heren

Dat veel jongeren deze plaat beter vinden dan het oude werk van Metallica wijst er volgens mij op dat ze niet te veel op het verleden leunen. En dat ze op het verleden leunen is niet meer dan logisch. Men kan niet zichzelf elke keer steeds helemaal opnieuw uitvinden en dat hoeft trouwens ook niet.

Als ik naar And Justice... luister verveel in me al binnen twee minuten, omdat de herhaling van de riffs daarop vaak heel erg saai is. De complexiteit van de riffs doet er vaak ook heel erg geforceerd aan, van laten we eens ingewikkeld doen. Death Magnetic daarentegen rockt steeds lekker weg terwijl de muziek toch knap genoeg in mekaar zit om te blijven verrassen.

ik ervaar het net andersom, DM is ene knappe plaat maar bij vlagen veel te overbodig gecompliceerd, veel te veel riffs achter mekaar geplakt, onnodig moelijk doen

AJFA was wat dat betreft ene blok beton van begin tot end, in DM zitten nogal wat haarscheurtjes door te het te snel uitharden zal maar zeggen

groot pluspunt is hammet, die overtreft zichzelf op deze plaat en haalt deze keer meer dan ooit uit zijn vingers

Inderdaad!
Prachtige riffs afgewisseld met zowel snelle als meer zachte, diepe solo's.

Aan de andere kant vind ik de solo in 'The End Of The Line' echt vervelend.
En er is een deeltje in 'The Day That Never Comes' dat duidelijk afkomstig is van 'Stargazer/A Light In Black' (Rainbow)

Een kwestie van smaak dus. Wat al het geblaat dat Metallica het niet meer kan en andere blabla volstrekt overbodig maakt. Dat zijn maar verhaaltjes die achteraf bedacht worden om de eigen subjectiviteit een schijn van objectiviteit aan te meten.

Jullie zijn toch allebei correct, en allebei fout

Na zwakkere albums als Reload en St.Anger, heeft Metallica gewoon een prachtige comeback gemaakt. DeathMagnetic is een echt thrash album vol goede songs, killer riffs, en betekenis ook

Aan de andere kant is AndJusticeForAll...? ook een prachtig album (waarschijnlijk m'n favo Metallica plaat). Het is een progressive meesterwerke met politiek gerichte thema's.
Maar ook vol diepgaande songs, killer riffs,...

Heel mooie uitleg van hoe ik het ook ervaar; Metallica omarmt hier het genre dat ze spelen. Vroeger klonken ze gewoon pissed off, nu hoor je dat iedereen ervan geniet, vooral James, die vol enthousiasme zijn vocals inzingt. Ze vinden er plezier in zo'n bulldozer van geluid te produceren, en dat is iets wat deze plaat uniek maakt in het Metallica-oeuvre: een combinatie van ouderwetse thrash met een mentaliteit die ze gekregen hebben nadat ze in het slop zaten bij St. Anger. Ze beginnen eindelijk te omarmen dat ze "the biggest METAL band in the world" zijn, en dat hoor je en voel je als je het beluistert.

Ah, welk stuk zou dat dan zijn? Ik heb er al een aantal dingen in gehoord, maar dat is nog nooit in me opgekomen.

Vanaf 6.27 tot 6.35
Dit, en vooral het begin, is de typische stijl van riff die Blackmore veel in Rainbow Rising gebruikt

Mja, de stijl van de riffs is heavy metal hè.

Ja, sorry, maar dat hoor ik er nu ook 's niet in. Dan kun je voor mij al een hele reeks groepen beginnen opsommen wiens muziek er nog beter op lijkt...

Het heeft ermee te maken dat het niet echt en overtuigend overkomt. Net als bijv. Rage Against The Machine en System Of A Down, schreeuwen over onrecht en armoede, terwijl ze zelf in Hollywood wonen. Neem jij dat soort lui serieus? Nou, ik niet! Metallica was altijd koploper wat muziek betreft en iedereen deed wat zij ook deden, maar nu volgen zij de rest, want de rest heeft ook harde cd's gemaakt. Het punt is, dat de cd's van al die andere bands meer overtuigen dan deze slappe hap. Luister eens naar de laatste Death Angel, Exodus en Testament, daar hoor je echte agressie.

Van welke planeet en tijd kom jij?

Op de vraag waar de riffs allemaal staan, kan ik je een antwoord geven. 'The Day That Never Comes' bevat stukken van 'Fade To Black', vooral na een seconde of 50, 'That Was Just Your Life' is een kopie van 'Blackened', moet ik meer voorbeelden geven? Feit is dat alles is gejat van 'Ride the Lighting' tot en met het 'Justice' album, en dat is een trieste zaak.

Minst puberale album? 'Kill 'em All' is een puberaal album, net als 'Load' en 'Reload' in mindere mate. 'Master of Puppets' en het 'Justice' album zijn nou niet bepaald puberaal te noemen. 'The Black Album' vind ik gewoon een domme plaat, met een tweetal geweldige nummers, 'The Unforgiven' en 'The God That Failed'. 'Nothing Else Matters' is het ergste nummer wat Metallica ooit gemaakt heeft. 'S&M' is te lachwekkend voor woorden, 'Garage Inc.' staat vol met covers en b-kantjes en 'St. Anger' was geen slecht album. 'St. Anger' vind ik een eerlijke plaat, ook al zijn lang niet alle nummers goed. Maar 'D.M.' is gewoon niks, zwakke en veel te lange nummers, zwakke productie en te gemaakt.

Ik beoordeel de muziek zelf, het zal me een worst zijn of ze miljonair zijn of niet. Ik neem hun muziek serieus en luister er zonder vooringenomen standpunten naar. Alsof je alleen over armoede mag zingen als je zelf ook arm bent, wat een onzin.

De vraag is... van welke planeet kom jij?

Metallica heeft zelf z'n invloeden, maar was later een invloed voor heel vele anderen. Met 'The Black Album' werd een andere muzikale richting gekozen en dat sloeg aan. Na Metallica werd Megadeth melodieuzer en Testament met hun 'The Ritual' album, en Sacred Reich met hun 'Independent' album, en Exodus met hun 'Force of Habit' album. Genoeg voorbeelden, of niet?

Dus, lul niet zo dom dat ik van een andere planeet kom!

Ik luister niet alleen naar de muziek, ik interesseer me in de meeste gevallen ook in de teksten en erger me al jaren aan de teksten van James Hetfield. Over 'justice for all' zingen en zelf maar zo veel mogelijk dieren afknallen. Nee, dat gaat voor mij niet samen. Kijk, James mag van mij miljonair zijn en over armoede zingen, maar ik neem dat soort lui niet serieus. Net als de Frogers die aandacht voor de bijstand vragen, lachwekkend gewoon. Sorry, maar mensen die dat geweldig vinden en er in mee gaan, zijn in mijn ogen dom of hebben zelf niet in zo'n situatie gezeten. Misschien neem jij zoiets serieus, maar ik niet.

Op zich dan wel weer grappig dat Manowar zulke hoge beoordelingen van jou krijgt . Van de Metallica-teksten kun je vinden wat je wilt maar die zijn (ook op dit album) toch wel even een paar niveautjes hoger.

"Dat soor lui" scheer de frogers en hetfield even over een kam. Ik vind dit gawauwel nogal puberaal en zonder enige vorm van nuance.
Mischien is het in jouwn ogen allemaal zo zwart/wit maar je persoonlijke frustraties zeggen niks over de kwaliteit van dit album.

Manowar is een voorbeeld van een band die verschrikkelijk slechte teksten heeft, maar maken het goed door lekkere nummers te schrijven en door een geweldige zanger te hebben. Goed, 'D.M.' is heel wat beter dan het 'Gods of War' draak van Manowar, dat geef ik toe. Maar muzikaal was hun 'Warriors of the World' album geweldig te noemen, luister maar eens naar het titelnummer, 'Call To Arms', 'The Fight For Freedom' en 'Nessun Dorma'. Punt is, dat je mijn berichten beter moet lezen, want ik schreef duidelijk dat het op het gebied van teksten, niet altijd geldt.

Maar, Metallica en Manowar verschillen niet zo heel veel, hoor. Lars is een goede drummer, die van Manowar is vrij matig. Beide bands hebben een aansteller als bassist, Manowar heeft één van de beste zangers ter wereld, terwijl James Hetfield niet zo bijzonder is en van de gitaristen kan ik niet zeggen wie beter is. Je ziet dat ze, in mijn ogen, elkaar niet zo veel ontlopen.

Kijk, ik vind dat muziek iets met je moet doen en dat doet de ene cd wel en de andere niet, helaas voor Metallica valt 'D.M.' in de laatste categorie. Als jij het album goed vindt, is dat toch mooi, dan heb jij er weer een leuke cd bij. Ik helaas niet, maar daar lig ik verder niet wakker van.

Dat klinkt al heel wat genuanceerder dan onderstaande onzin.



Bovendien had je over agressie in de muziek en de geloofwaardigheid ervan. Metallica was altijd koploper wat agressie in de muziek betreft en iedereen deed wat zij deden?

Hahaha!

Hahahaha!

Dat mag je best vinden, daar lig ik echt niet wakker van. Feit is dat 'D.M.' een kut album is en het bij mij alleen maar irritaties oproept. Dat mag ik vinden, ik vind het alleen jammer, want ik had er meer van verwacht. Blijkbaar waren mijn verwachtingen te hoog.

Nou, ik zie alles niet zo zwart/wit, hoor. Misschien lijkt het zo, maar voor mij hoeft een miljonair mij niet op dat soort dingen te wijzen, laat iemand at maar doen die echt in zo'n situatie heeft gezeten. Als iemand anders zoiets wel geweldig vindt, is dat toch prima, waar maak jij je dan nog druk om? Ik vind het gewoon niets, maar dat is mijn mening en dat heeft niets met frustraties te maken.

Mooi dat je er om kan lachen, Kronos.
Maar ieder zijn mening, of niet?

Alleen jouw naam?
Je hebt je toch niet vernoemd naar die drol van Venom, hoop ik.

Natuurlijk ieder zijn mening, Handsome Dick. Maar als je je eigen mening schrijft alsof het een algemeen geldende absolute waarheid is, dan wekt dat al eens op de lachspieren.

De inspiratie voor mijn nickname vond ik bij het Kronos Quartet. En ik zal maar niet vragen naar welke drol jij je vernoemd hebt.

Als jij vindt dat het overkomt als 'een algemeen geldende absolute waarheid', dan vindt je dat maar. Het is puur mijn eigen mening en niet meer dan dat.

En de inspiratie van mijn naam... Ik heb een gigantische leuter in m'n broek, daar heb ik me naar vernoemd. Naar wie anders?

Het is geen goed album nee.
Een aantal goede nummers met lekkere riffs hier en daar, maar het duurt allemaal veel te lang. Hetfield's stem heeft me nooit echt gelegen, maar hier vind ik het irritant worden.

En waarom in vredesnaam alles zo hard in de mix?
Het klinkt zo echt voor geen meter.
Als ik mijn mp3-speler op shuffle zet dan schrik ik me altijd dood van dat lawaai dat in 1 keer op je afkomt

Al met al een redelijke CD, beter dan de vorige CD's, maar nog steeds een groot pak minder dan hun 'klassiekers'.

Helemaal mee eens, maar als ik zoiets schrijf probeer ik volgens Kronos mijn mening op te dringen.

Ik heb nergens iets geschreven over mening proberen op te dringen.

Waaronder steevast '...And Justice' gerekend wordt. Laat ik dat nu een ontzettend saai irritant en slecht gemixt album vinden.

Volgens mij is Metallica al te vaak een beetje overroepen geweest met al te hoge verwachtingen als gevolg en grote teleurstellingen als het uiteindelijk niet meer dan een metalbandje blijkt te zijn dat ooit toevallig op de juiste plaats en tijd was met hun muziek; een hardere en snellere variant van de klassieke heavy metal. En dat hebben ze niet eens zelf bedacht want er was een hele stroming in de muziek die deze richting uitging. Zij stroomden mee en deden er knap hun ding mee.