Metallica - Death Magnetic (2008)

dank voor de uitleg, maar het zal allemaal wel:
het blijft een kut CD

Deze beter dan AJFA?


- Waar vind je ergens die spontane agressie van een nummer als Dyers eve?
- Waar ergens is zo'n moddervette, agressieve riff te vinden als op Frayed Ends of Sanity?
- Waar ergens heb je op deze plaat een solo gevonden die nog maar in de buurt komt van de minste solo op AJFA?
- In welk nummer op deze plaat heb je lyrics die nog maar half zoveel inhoud hebben dan op het meest inhoudloze nummer van AJFA?
- Over de drums gaan we dan ook maar zwijgen
- ...



Al is deze plaat ook wel goed voor hun kunnen en hun leeftijd.
Als Metallica op regelmatige basis (om de 3 jaar ofzo) een plaat als deze uit brengt mogen ze op mijn steun blijven rekenen.

Akkoord.

Mijn antwoorden tussen uw vragen.

[quote]The Oath schreef:
Deze beter dan AJFA?


- Waar vind je ergens die spontane agressie van een nummer als Dyers eve?
nummerke 3
- Waar ergens is zo'n moddervette, agressieve riff te vinden als op Frayed Ends of Sanity?
nummerke 9
- Waar ergens heb je op deze plaat een solo gevonden die nog maar in de buurt komt van de minste solo op AJFA?
nummerke 4
- In welk nummer op deze plaat heb je lyrics die nog maar half zoveel inhoud hebben dan op het meest inhoudloze nummer van AJFA?
dat kan kloppen, ik heb me nooit verdiept in zijn teksten
- Over de drums gaan we dan ook maar zwijgen
hier is AFJA idd wel beter
- ...
ik vind AJFA een ietsje té kil


Al is deze plaat ook wel goed voor hun kunnen en hun leeftijd.
Als Metallica op regelmatige basis (om de 3 jaar ofzo) een plaat als deze uit brengt mogen ze op mijn steun blijven rekenen. [
dan begrijpen wij elkaar toch op een vlak /quote]

Dit album blijft na de voorbije maanden toch altijd nog een topper. Het is voor mij wat een moderne versie van AJFA. De drums zijn wel ietsje minder, maar zo slecht als op St. Anger kan niet natuurlijk.
Als ik dit album luister laat het me wel even goed genieten als hun eerste 5 albums. The Unforgiven III vind ik het minste nummer en All Nightmare Long het beste.

1 van de mindere platen van metallica heb deze toch in mijn coletie om dat ik hun albums verzamel en om dat ik een grote fan ben

Ik luister vanaf nu altijd de Guitar Hero III versie, de gewone kan ik eigenlijk niet meer aanhoren. Als je hem in de CD-speler steekt, valt het nog mee, maar als je kan vergelijken met andere nummers op computer, is het echt bagger. Moest ik die betere versie niet hebben, zou ik er waarschijnlijk een halfje afdoen.

Ligt het nu aan mij of klinkt het stuk opt einde van 'ride the lightning' beetje hetzelfde als 'the day that never comes'?

(excuses als deze discussie al gevoerd is)

zo rond 4 min in Ride The Lightning

Beter dan St. Anger, maar toch niet de metallica dat je hoopt te verwachten. Die drum van St. Anger heeft hier nog zijn naklank, we zijn het monster duidelijk nog niet helemaal niet kwijt.

Ja idd, en de riff van The End Of The Line is gewoon gejat van Pearl Jam - Why Go

die gelijkenis was me nog niet opgevallen

toeval hou ik het op

Allez joh, "Suicide, I've already died" - briljant!

Volume op loeihard en knallen. Metallica is helemaal terug met deze CD. En vergelijken met hun 80's werk (of begin 90's) is een beetje zinloos, of toch minstens "doelloos". Gewoon een stevige plaat deze die me meest doet denken aan de Black album.

In de verste verte geen Black Album. Géen gelikte intro's, meer 'jam'sessies, Kirk die zich hier meer laat gelden. DM doet mij meer denken aan .. And Justice For All.

Maar dan veel minder adrenalineopwekkend en strakker als AJFA.

Mee eens. Al zitten hier ook heerlijk kick *** momentjes tussen (That was just your Life, S&R, My Apocolypse).

That was just your life is inderdaad het enige dat dichtst in de buurt komt van AJFA.
S&R is nie echt strak/snel/agressief; gewoon prachtig stukje muziekwerk. (goed gesoleerd van Kirk)
My Apocalypse is het enige nummer dat ik overdreven geforceerd vindt klinken. En dan nog. (wannabe Damage, inc.)
Speel eerst eens My Apocalypse af, en erna Damage, inc. of Dyers Eve of Frayed Ends of Sanity of Blackened of AJFA of One

Wat versta je dan onder strak?

Het laatste idee wat je opperde heb ik al vele malen gedaan. Niet alleen bij afsluiters, maar ook bij instrumentals, openers en ballads van Metallica. Op die manier klinkt My Apocolypse geforceerd. Maar luister je DM van begin tot eind dan is het een perfecte afsluiter imo.

Vind AJFA meer op drums gefocussed om een of andere reden. Black album straalt een "power" uit die ik op DM ook terug vind en die op vorige platen ontbrak.
Vind het echt een goede plaat, deze DM (en ben geen metal -of hoe we het ook noemen- aanhanger noch kenner).

Album vergelijken met ouder werk is wat lastig. Op heel wat nummers zijn de invloeden van Rob duidelijk te horen (nightmare, Life,...) en daardoor worden het een beetje atypische metallica nummers. Het niveau van hun eerder werk, het fantastische drieluik Ride The Lighning, Master of Puppets en Justice halen ze natuurlijk niet met deze plaat en dat zullen ze nooit meer halen vrees ik.

De nummers passen dan weer wel perfect bij het oudere werk tijdens life shows. That was just your life kan tellen als intro, maar het haalt de energie van een intro als Battery of Creeping Death natuurlijk niet.

Het mag toch ook eventjes gezegd worden dat de mannen qua liveshows toch terug op hun niveau van de gloriejaren staan, afgezien dan van het koorknaapstemmetje van James. Onlangs een Fight Fire with Fire versie gezien die er mocht zijn. Ritmisch zeer strak, geweldige solo...

Metallica heeft mij altijd wel geïntresseerd.
Op Sonisphere lieten ze gewoon echt zien dat ze de 'masters van metal' zijn.
Ze zijn nu echt geweldig vind ik.

Iemand de toevoeging aan My Apocalypse al gehoord? Ik snap het nut er niet van.. Misschien voor een rustpuntje tijdens een show? Vind er ook geen ruk aan om eerlijk te zijn. Downloaden kan op de website van Metallica voor de geïnteresseerden.

OP Sonisphere waren ze goed, zoals ze eigenlijk altijd live goed zijn...
DM is een veel beter album dan Anger, Reload en Load. Vanaf the Black album was ik eerst afgehaakt. (luisterde wel oude nrs) Door dit album (en SKOM) ben ik weer beginnen te luisteren Vind het een goede revivel.

Wat mij opvalt is dat de jeugd die van heavy metal houdt deze cd goed vindt (heus niet allemaal, niet meteen reageren) . Goeie zaak natuurlijk dat ze dat oppakken en het legt Metallica geen windeieren hahaha

Dat is mij ook al opgevallen, glenn53. De achterliggende reden is volgens mij dat velen van de oude garde zich oud voelen door in het verleden te blijven hangen en pas tevreden zullen zijn als Metallica hen naar hun jeugd terugvoert met een album dat op hen nu hetzelfde effect heeft als Master of Puppets zo'n 25 jaar geleden.

Ik geef toe ik moest even wennen maar ik ben om hoor, goeie plaat gewoon.

Wat is dit een verademing na St. Anger.

Zeg dat wel, dit is een stuk beter dan St. Anger idd. Maar met dit album staan ze natuurlijk nog een eind af van de topplaten die ze in de jaren 80 uitgebracht hebben. Het beste album sinds The Black Album vind ik deze. Ik ben benieuwd wat ze hierna gaan maken, en of ze uberhaupt nog een plaat gaan uitbrengen na deze. Ik denk dat ze ook gewoon niet meer beter kunnen dan wat ze hier laten horen.

De live shows zijn dan nog super, maar bedenk maar eens iets om de Metallica liefhebbers echt tevreden te stellen. Zal moeilijk worden na het vele topwerk wat ze al uitgebracht hebben in het verleden.

Klopt Ricardo. Dat zie je wel bij meer artiesten die tijdens het begin van hun carriere direct succesvol zijn. Als het werk dat daarna komt teveel lijkt op het eerdere werk, komt er commentaar. Ook als het compleet iets anders is. Dan is het inderdaad lastig om het publiek tevreden te houden.