Metallica - Death Magnetic (2008)

Het essentiële is echt wel aanwezig; een overload aan riffs. Wat meer bindsaus had geen kwaad gekund, maar toch blijf ik het wel lekker vinden. En des te leuker omdat ik van deze jongens niets meer had verwacht.

Precies, helemaal mee eens! Toch ligt daar misschien ook wel het gevaar dat je het al gauw goed vindt omdat je niks meer van ze had verwacht.

't Is zeker niet omdát ik niets meer van hen had verwacht dat ik het goed vind hoor.

Het is gewoon goeie muziek en de meeste nummers vind ik wel tof.

Als alle nummers 2 tot 3 minuten korter waren geweest, dan had ik hem veel vaker afgespeeld dan ik nu gedaan heb.

Dan was het voor mij een ouderwetse topper geweest, of tenminste er dicht tegen aan.

Komt bij dat ik de drums matig blijf vinden, net als de productie, die ik vooral over de top vind.

Al met al vind ik dit beslist geen slechte plaat, dat ook niet, maar ik zal 1 van de eerste 5 albums van Metallica nou eenmaal veel sneller afspelen.

Leuk clipje over het geluid van DM: Clipping Death

YouTube - Mastered by Muppets

Ik vind That Was Just Your Life toch wel erg sterk openen.

Inderdaad een leuk clipje van Clipping Death, en gelijk hebben ze, met goed geluid had dit album al een halve ster meer van mij gehad.
Zo af en toe luister ik nog wel wat nummers, Broken beat & scarred en All nightmare Long blijven goede nummers. Het hele album afluisteren doe ik helaas niet graag, daarvoor vind ik het geluid te iriterend en sommige nummers te langdradig.

Een fantastische terugkeer van Metallica, na het zwaar tegenvallende St. Anger. Fenomenale gitaarsolo's, een strakke baslijn van nieuwkomer Robert Trujillo, een James Hetfield goed bij stem: zo willen we Metallica zien. Eigenlijk zijn alle nummers van een bovengemiddeld niveau, maar is er toch één groot minpunt: Rubin. Zelden heb ik CD's gehoord die zó slecht geproduceerd zijn als dit Death Magnetic.

En dat is gewoon eeuwig zonde, want Death Magnetic heeft echt juweeltjes van nummers, waaronder All Nightmare Long, The Day That Never Comes en de stoere instrumental Suicide & Redemption.

4 sterren.

enne, wie draait dit nog?

handen ?

Ik niet, laatste keer was in de zomer vakantie..

Ik draai het nog hoor. Lekker hard in de auto.

5 augustus 2010 was de laatste keer. Ik krijg niet echt een goed gevoel bij dit album. De productie is sowieso slecht, maar ik heb het idee dat Metallica hier nogal geforceerd teruggegrepen heeft op het soort muziek dat ze in de jaren '80 maakten (in een modern jasje, weliswaar). Ik krijg nergens de indruk dat ze er zelf in geloven, maar dat ze dat vooral doen om de fans tevreden te stellen na jaren van min of meer teleurstellende albums.

Awel, ik heb hem toevallig gisteren nog gedraaid in de auto. En ik blijf hem van het beste van Metallica vinden. De schitterende intro en dito outro van 'The day that never comes' vielen me overigens weer meteen op.

Riffs, solo's, ritmesectie, productie: toppie. Enkel Hetfields zang vond ik vroeger wel een stukje beter. Zo mocht 'All nightmare long' voor mijn part ook een instrumental gebleven zijn.

Mmm, ik heb deze ook al een tijdje niet meer gedraaid. Binnenkort maar weer eens een keertje opzetten.

Ik heb deze het laatst gedraaid in het vliegtuig.

Moet zeggen vloog wel lekker, de 13 uur waren zo voorbij.

Toch een erg lekker album als je niets anders van Metallica omhanden hebt.

Een typische 3.5* plaat vind ik dit, niet meer niet minder.

Love is a four letter word..

fuck yeah \m/

klik

Qua lyrics zijn ze nooit echt bijzonder geweest ofzeau,
maar aan die zin erger ik me gewoon nog steeds mateloos... De rest van dat tekst ook trouwens, vind the day that never comes instrumentaal wel een goed nummer, maar metallica die zingt over dingen als love en sunshine,
ik kan het na 2 jaar nog steeds niet negeren

tijd geleden maar weer verkocht want ik draai m werkelijk nooit, niet dat ie slecht is maar heb er nooit zin in :O zelfs st. anger draai ik vaker (en das nooit:P)

Alarm! Vandaag zijn tickets in de verkoop gegaan voor het optreden van the Big Four: Metallica, Anthrax, Slayer en Megadeth in Gelsenkirchen op 2 juli. Begint om 17.00 uur en eindigt met een compleet optreden van Metallica van ruim 2 uur. Kaarten te koop op Eventim.de!
Natuurlijk ook met een aantal nummers van deze geweldige comeback cd.

Hier sluit ik me helemaal bij aan. The Day That Never Comes beluister ik na zoveel maanden nog eens opnieuw, blijft toch wel erg lekker weg luisteren.

All Nightmare Long en The Judas Kiss zijn de enige songs die me nog bijblijven.
Het klinkt allemaal erg geforceerd, minder geïnspireerd ook. Als ik Metallica wil horen, draai ik wel één van de eerste 3 albums.

Ik vind het nog steeds wel een behoorlijk sterke plaat (nergens zo goed als de eerste 4), al draai ik hem nog zelden. Waarom ze voor zo'n vage overstuurde produktie hebben gekozen is mij ook niet helemaal duidelijk. Want zij zijn natuurlijk in de positie om een plaat te laten klinken zoals ze zelf willen, geld zal daarin geen rol spelen.

Was het niet zo dat de versie die bij Guitar hero zat veel beter klinkt, of haal ik nu dingen door elkaar?

klopt

10 keer beter

zat vandeweek bij iemand in de wagen met ene goeie installatie en werd binnen 2 nummers het geluid spuugzat met de originele cd

btw, aan iedere metallica plaat mankeert in mijn optiek geluidmatig wel wat

ja wat te zeggen over dit album?

ik heb dit album tot maanden na de release links laten liggen. Ik geloofde niet dat Metallica "naar hun roots" was. Dat het weer een goed album was. Na veelvuldig erover gehoord te hebben besloot ik het maar 's te proberen.

Ik zette "That was just your life" op en moest een beetje denken aan "fight fire with fire", "battery" en "blackened"... goed teken toch?!
Maar toch blijft het even bij de éénmalige deja-vu. De plaat kakt flink in af en toe.
Ze proberen krampachtig lange nummers te maken "net als vroegah" maar dat is niet slim als de nummers gewoon niet blijven boeien.

Topper is toch wel Cyanide (lekker mee schreeuwen: cyanide living dead inside!).
De instrumentaal Suicide and redemption is ook erg goed - moddervette solos - maar houdt soms nét even te lang dezelfde riff aan.

Valt toch weer een beetje tegen maar is het waard om naast RtL, MoP en aJfA te zetten.

JAAAAAAAAAAAA eindelijk weer eens een album van Metallica waar ik enthousiast over ben. Het was me eigenlijk ontgaan dat ze weer iets nieuws hadden gemaakt 3 jaar geleden, maar die schade is snel ingehaald. Echt goeie songs die goed in elkaar zitten, met name ´That was Just Your Life´, The End Of The Line' en ´The Day That Never Comes´ springen er wat mij betreft uit. Na al het gezwabber van de afgelopen jaren zou dit een prachtige afsluiter zijn van een mooie carrière. Niks meer aan doen mannen zo laten. Stoppen ermee! O ja echt jammer dat ´The Unforgiven´ ook weer erop staat.....why??????

Eindelijk, voor mijn oren, weer een lekker Metallica album. Na Load, Reload en St. Anger moet ik toegeven dat ik de moet om een nieuw album te luisteren een beetje verloren had. Death Magnetic
geeft me weer iets van het oude Metallic gevoel terug. Cyanide, Judas Kiss heerlijk om naar te luisteren. Metallica terug van weg geweest! Niets stoppen maar doorgaan in deze trend!

't Is de vraag of ze dat zelf zien zitten. Afgaand op de resultaten hier op de site kan Death Magnetic in ieder geval een redelijk succes genoemd worden want het haalt meer stemmen en een hoger stemgemiddelde dan eender welk album na The Black Album.