Nick Cave & The Bad Seeds - The Boatman's Call (1997)

Een donker album.
Kon hem in huize Aerodynamic niet vaak draaien. Want de wederhelft kon daar niet erg tegen en vroeg dan telkens weer of die afschuwelijke, depressieve muziek nu eindelijk eens uitkon. En dan die teksten !!!
Ja, kan ik het helpen dat ik dat nu juist zo mooi vind aan dit genre

Maar dat verschrikkelijke 'Black Hair'.... Cave's minste nummer ooit.

Dat is natuurlijk overdreven over Black Hair. Laten we het er maar op houden dat de rest van deze cd zo subliem is dat dit nummer er een beetje buiten valt. Alhoewel dat ook nog wel meevalt, vind die accordeon erbij ook wel wat hebben.
Mooiste nummers: People ain't no good (ook nog gebruikt in Shrek 2), Into my arms en Green Eyes en nog een paar .

Een van mijn meer favoriete donkere-avond-platen...en inderdaad; Black Hair is een van de (weinige) mindere Cave-nummers

Into My Arms is een van de mooiste nummers ooit. De rest van het album is ook schitterend. Eén van mijn favorieten.

Prachtig album, één van zijn beste.
1 lange reeks van hoogtepunten en the Bad Seeds spelen op de top van hun kunnen.
Enkel afsluiter "Green eyes" valt me wat tegen (zou over Tori Amos haar "Twinkling Cunt" gaan), vandaar geen 5 maar 4,5.
Voor de rest : eenzame hoogte.

Deze is mij wat te tam... geef mij de rockende cave maar i.p.v. die man achter zijn piano. Het openingsnummer is wel mooi, maar daarna wordt het snel meer van hetzelfde.

Helemaal mee eens! Ik ben persoonlijk geen uitgesproken Nick Cave fan maar dit album heeft zo veel schoonheid in zich .

Inderdaad, het is kunst pure sang. Bij people ain't no good stijgt het positieve boven het negatieve uit. Dit maakt het een intiem album zonder melig over te komen.

vandaag maar verhoogd naar 5 sterren, elk nr. is eigenlijk schitterend, ik draai dit album al tijden en verdiend zeker de 5 sterren. Als ik een mooiste nr. zou moeten aanwijzen werd het into my arms, zo'n mooie tekst

Verdomd, ik zag hem bij mij ook 'maar' op 4,5* staan. What was I thinking?

Opzich prima album, maar stem van Nick Cave vind ik niet al te spannend.
Waar sommig bands standaard al een halfje extra van mij krijgen, vanwege de goeie stem, moet Nick Cave het bij mij hebben van z'n goede liedjes.
Die zijn hier ruimschoots aanwezig (1,2,3,6)
Daarom een 4*

Wat een mooi album is dit toch
in de buurt hebben we een klein platenzaakje met redelijk alternatieve muziek, ik haal er dan ook nog wel eens mooie dingen. Al een jaar lang keek ik, elke maal dat ik er kwam, aan tegen de intrigerende hoes van Abattoir Blues / The Lyre Of Orpheus (dat soort speciale verpakkingen brengen voor mij altijd iets extra's).

Eigenlijk had ik geen idee hoe Nick Cave klonk, op een paar dingen na.

Als groot Metallica fan had ik al Garage inc. in m'n cd en vinyl verzameling staan, hierop staat het nummer Loverman, wat bij nakijken in het bijgeleverde boekwerk orgineel van Nick Cave & the Bad Seeds bleek te zijn. Deze eerste kennismaking was nog ver voor ik m'n eerste stappen deed in het kleine platenzaakje in de buurt.

Enkele weken na deze kennismaking zag ik Nick in duet met Kylie Minogue op een vroege ochtend op MTV, hier was ik nou niet bepaald dol enthousiast over.

Afgelopen winter zat ik me te vervelen en nadat ik eerder bij het platenzaakje toch wel heel geintresseerd was geraakt naar nog meer werk van Nick Cave besloot ik maar wat nummers te downloaden. Hier zat het schitterende Still in love bij, dit is wel heel mooi dacht ik nog, de enkele nummers die ik nog meer gedownload had grepen me niet zo erg en na enkele weken luisterde ik bijna niet meer naar de nummers die op m'n computer stonden (mischien had dit ook iets met Porcupine tree te maken, dat ik alleen nog maar draaide ).

Halverwege vorig jaar (2006 dus) kwam ik op het idee hele albums van Nick Cave te gaan downloaden, vooral omdat ik daar toen in staat was en het jaar ervoor nog niet. Alle albums in een middag op m'n computer. Ik was de avond ervoor na een feestje in de buurt geweest en moest m'n fiets ong ophalen, ik dus weer fietsend naar huis, helemaal geen straf met een mooie lucht en lekker weer. Thuis aangekomen begonnen aan de map met bijna alle albums van de man waar ik op een of andere manier toch iets bijzonders mee had (anders probeerde ik niet zo vaak opnieuw zijn muziek te waarderen).

Wat is into my arms toch een ongelooflijk mooi nummer was m'n conclusie na 5 minuten luisteren naar het album dat ik zomaar had aangeklikt om te luisteren. Ik zette alles op CD en die luisterde ik pas echt goed toen ik op een dag in de late middag in de bus zat. m'n hoofd naar buiten gericht met deze muziek op, voorbijgaande schitterende luchten (donker luchten in gevecht om het luchtruim met zonnestralen en regenbogen die zich er mee gingen bemoeien) en een aparte sfeer die er hing zorgden ervoor dat nu echt het kwartje viel, wat schitterend en niet alleen het eerste nummer.

Voor mijn verjaardag is het heel leuk cd's kopen, stapeltje met onder ander dit album van Nick Cave & the Bad Seeds, ik kon er niet omheen dit album moest ik m'n bezit hebben. Tender Prey zat ook bij het stapeltje, inmiddels luisterde ik al veel meer werk van de man die zo'n mooi album als the Boatman's Call kon maken.

Momenteel word dit album bij elke luisterbeurt mooier en mooier. Er zijn geen slechte nummers op het album te bekennen en Into My Arms en Far Away zijn zo ongelooflijk mooi.

Die piano, Nick's stem en schitterende melancholische, donkere nummers. Langzaam aan is the Boatman's call naar 5 sterren geslopen en nu regelrecht m'n top 10 ook nog eens in

Ik hoor niemand over het schitterende Green Eyes?! Bij de statistieken heeft dit nummer nog geen stem gehad, terwijl dat toch een favorietje is van mij:

"Kiss me again, rekiss me and kiss me"

Prachtige eerste woorden, die mooi worden begeleid door de piano en de narrator. Heerlijk. Verder vind ik dit niet echt Caves beste. Into My Arms is mooi, maar ik ben meer gaan houden van zijn minder zoete liedjes. (Are You) The One That I've Been Waiting For vind ik ook erg goed. En verder is het aardig, maar dit staat toch onder meesterwerkjes als No More Shall We Part, Henry's Dream en Let Love In.

3,5* Wel met groeiwaarschuwing.

EDIT: Lees ik net dat Black Hair ff als minste nummer wordt bestempeld, ook niet mee eens! Leuk nummer, ook mooi begeleid (accordeon?) en een mooie ode aan vrouwen met zwart haar. Nee dan People Ain't No Good

goeie cd voor als je aan het reizen bent ,prachtig .je gedachten de vrije loop laten bij het nummer far from me.

offtopic:

leuke nickname trouwens

Een donker album, jawel, maar een zeer goed donker album !

Prachtplaat als je het mij vraagt ! 4 sterren ****

Erg goed album. Prachtige donkere nummers. Het album van Nick Cave waar ik het meest naar luister

4,5

Ik vind dit een prachtig album, maar ik zou eigenlijk meer van nick cave willen ontdekken. Welke liggen in de lijn van deze, iemand een tip?

Absoluut! De opvolger hiervan: No More Shall We Part

Merci, zal hem eens uitproberen!

Ik kan eigenlijk niet kiezen wat mijn favoriete nummers van dit album zijn, ze zijn allemaal geweldig, hoewel dat misschien net is wat het geen 5 sterren maakt, het lijkt soms een beetje te veel op elkaar.

4,5

Eigenlijk ook niet, maar de sfeer blijft het hele album hetzelfde, wel een heerlijke sfeer uiteraard, maar geen maniakale uitbarstingen of folky nummers.

Ik heb dit album vroeger heel hoog aangeslagen en ik ben het onlangs weer eens een paar keer gaan beluisteren. En ik moet zeggen dat het me minder boeit. Alle songs hebben hetzelfde langzame tempo, met steeds dezelfde mineur piano-akkoorden en dezelfde monotone stem. Een paar nummers zijn mooi en blijven dat zoals into my arms en are you the one? Maar voor de rest te veel van hetzelfde en dat maakt dat ik het latere album No More Shall We Part veel afwisselender, rijker en beter vind.
Het valt me trouwens op dat Nick Cave best een mooie stem heeft, maar wel een zeer beperkt bereik. Zodra hij wat hoger moet begint hij flink te knijpen met zijn stem.

Zoals jij het verschil tussen dit album en No More Shall We Part omschrijft (ik heb ook gelezen wat je bij dat laatstgenoemde album geschreven hebt), daar kan ik me helemaal in vinden.

Ik haal een halfje van de waardering af en ga naar 4 sterren voor deze.

Grappig, dat is nou precies wat ik mooi vindt.

Het meest ingetogen album van Nick Cave & the Bad Seeds tot dan toe, en dat bevalt me goed. Persoonlijke teksten, vaak begeleid door mooie piano klanken. Nick Cave zingt hier beter dan ooit (nouja, op 'Green Eyes' na dan). De ingetogen Nick Cave weet over het algemeen toch meer indruk op me te maken dan de uitbundige Cave.
'Into My Arms' is misschien wel zijn allermooiste nummer ooit, en ook 'Lime Tree Arbour', 'People Ain't No Good', 'Brompton Oratory' en '(Are You) The One I've Been Waiting For' zijn prachtig. In de tweede helft van de plaat ligt het niveau een ietsje lager, maar valt er nog steeds genoeg te genieten.
4,5*

Voor mij nick cave's beste plaat. Hij is zo ontroerend mooi, zo puur!!!
Ik ben net zoals thetinderstick een voorstander van de ingetogen Nick cave. Hoogtepunten voor mij zijn: in to my arms, peaple ain't no good, are you the one en green eyes. Ik ben aan het twijfelen om hem niet wat hoger in mijn top 10 te zetten, maar daar staat verdomd zoveel kwaliteit!

Daarom is jouw nick ook Tinderstick natuurlijk. Die band, voor zover ik ze ken, heeft wel wat van de Cave op The boatmen's call.
Ik ben het wel met je eens wat betreft de mooiste nummers die je noemt en ook dat de twede helft inzakmomenten vertoont