Queen + Paul Rodgers - The Cosmos Rocks (2008)

Ik heb de CD (met extra DVD!) nog maar twee keer geluisterd, en ik vind het gewoon een goed album. C-lebrity had ik al een aantal keer op Arrow gehoord, en dat vind ik zowieso een lekker stevig rocknummer. Ik hoor op "The Cosmos Rocks" wel van die typische Queen backing-vocals, en het gitaargeluid van Brian May is erg herkenbaar uiteraard, maar verder beschouw ik dit album toch niet echt als een Queen album. Dit album klinkt overigens ook niet echt als een Free of een Bad Company album. Ik ben echter wel al jaren fan van Paul Rodgers, en zijn stem is gewoon fantastisch op dit album. Onder de Paul Rodgers fans zal dit album het zeker goed doen. Ik vind de samenwerking van deze drie heren dan ook zeer geslaagd, en heeft op dit album beslist enkele zeer fraaie muzikale momenten opgeleverd.

Ik ga voor de derde keer Queen + Paul Rodgers live zien. Het is wel jammer dat ik Queen nooit live heb gezien met Freddie Mercury. Maar hoe dan ook Freddie Mercury is en blijft ongegeëvenaard als frontman van Queen. Ik geniet dan ook regelmatig van de diverse live DVD's met hem.

Ik heb hem nu een week thuis liggen en durf hem nog steeds niet te draaien, ben zo'n zeikert die Queen zonder Mercury geen Queen vind. Vind de dvd's met Rodgers ook niet geweldig. Goede zanger hoor, maar niet voor die nummers. Bovendien is wel te merken, sorry, dat Taylor oud wordt, hij kan het niet meer, kijk maar eens goed naar de live dvd. Hij gebruikt duidelijk heel veel ritmetracks op tape..... Uiteraard was hij een topdrummer, maar nu..... Brian May blijft top natuurlijk, maar ja, ook geen John Deacon, vind ik ook een gemis. Ik weet nog niet of ik hem ga luisteren, heb hem meteen in de kast gezet, nog geseald en al..... (zoals ik ook al alle japanse cd's van hen geseald in de kast heb staan, ja sorry, ik ben een verzamelaar......:) )

Dus je geeft 2,5* omdat het hoesje niet zo mooi is ingesealed ofzo

Ik ken het gevoel djarend.
Ik was ook niet direct super enthousiast, maar deze CD kun je niet helemaal vergelijken met QPR op DVD.
En natuurijk al helemaal niet met Queen, QPR klinkt echt als een nieuwe band (maar dan wel één met duidelijk herkenbare invloeden)
Maar inmiddels ben ik helemaal om, prachtplaat.

Dus doe eens gek en haal die CD uit het folie en beluister hem als een plaat waar Brian May en Roger Taylor (die het drumwerk op deze plaat erg goed voor elkaar heeft overigens) toevallig op mee spelen.
En je krijgt een goed zingende Paul Rodgers op de koop toe.

Ik ben zelf ook super kritisch over het QPR concept en vind Return helemaal nix, maar........
Als je gewoon de echte Queen ff loslaat en het album beluistert dan is het zeker niet verkeerd.

Dat argument heb ik al vaker gehoord, maar hoe doe je dat? Aan je top 10 te zien ben je bepaald een Queen-fan. Je bouwt toch iets op met een band in de loop der jaren. Dat laat zich lastig wegdenken. Als over tien jaar de eerste Radiohead + David Lee Roth verschijnt, moeten we dan OK Computer even wegdenken? Ik vrees dat het lastig wordt

Mij lukt het in ieder geval niet.

Inderdaad lastig om Queen los te laten.
Maar als ik een soloplaat van Brian May beluister, zoek ik ook naar aanknopingspunten in vergelijking met de bekende Queen juweeltjes.
En dat is me al twee keer behoorlijk slecht bevallen.

Wat dat betreft is deze plaat voor de Queen liefhebber beter te pruimen.
Het blijft natuurlijk lastig voor de heren om zo'n loden last mee te zeulen, ze kunnen het goed beschouwd nooit goed doen.....

Eigen schuld. Het hele geleuter had voorkomen kunnen worden door gewoon een nieuwe band met een nieuwe naam te beginnen. May en Taylor hebben genoeg credits en naamsbekendheid om het op die manier te redden. Maar goed, ik zal eerst The Cosmos Rocks eens luisteren...

Ook met een nieuwe bandnaam had je dit geleuter gehad, want dan hadden ze ook "gewoon" Queen nummers gespeeld.

Succes met het luisteren en hopelijk word je net zo verrast als ik.

Mij ook niet, maar beoordeeld als 3 muzikanten, waarbij ik May erg bewonder, vond ik het niet onaardig, beoordeel het wel als een middelmatige rockplaat. Wanneer ik het persoonlijk als Queen zou bekijken snap ik niet dat het hier 5 sterren haalt....zoals bijv. ANATO, maar da's een smaak kwestie denk ik....
Voor mij persoonlijk hield Queen op te bestaan na het overlijden van Freddie. Dat Brian en Roger lekker doorgaan muziek maken, helemaal ok en mensen die kunnen genieten van QPR concerten, helemaal goed.

Radiohead + David Lee Roth.....

Gisteren het album voor de eerste maal beluisterd. Ik heb ervan genoten. Er staat goede muziek op. Het is heel aangenaam om naar te lusitere, niets dat stoort en het vloeit leuk. Rodgers zingt erg goed en May en Taylor spelen ook geweldig. De klank van het album is heel goed. het enige minpuntje is dat de teksten niet altijd te sterk zijn. Maar goed, dat is niet waar het om draait bij hun muziek. Ze hebben andere kwaliteiten en die komen zeker uit de verf. Het album klinkt ook niet zoals het werk met Freddie en dus voel ik niet de behoefte te gaan vergelijken met de Freddi-tijd.
Wanneer ze live Queen nummers brengen is dat natuurlijk minder vanzelfsprekend.

Ik vind met betrekking tot dit album de discussie over de naam een beetje irrelevant. We weten allemaal waarom ze geopteerd hebben voor de Queen naam, namelijk om een groter publiek kennis te laten maken met deze muziek. Na de muziek gehoord te hebben, een verdedigbaar standpunt.


Er is hierboven ook al opgemerkt dat Rodgers fantastisch zingt, ik ben het er met eens. Prachtig wat die op zijn leeftijd uit zijn stem haalt. Al wil de Mercury fanaat in mij soms wel wat meer variatie. Het is dan ook de uitdaging niet te gaan vergelijken met Mercury. Dat leidt toch enkel tot teleurstelling.

Gewoon een goede rock cd, maar ik blijf van mening dat 50% Queen zich geen Queen moet noemen...

DIt is geen Queen meer, en zal het nooit worden.

Ben een paar jaarterug naar een show geweest in Antwerpen, en heb erg veel respect voor het feit dat Paul Rodgers her uberhaupt aan durft om op dat podium te gaan staan... En hij doet 't nog goed ook! Maar de vergelijking met Freddie blijft, en die kan hij onmogelijk winnen!

Maar de cd is muzikaal gewoon erg lekker, en het herkenbare May geluid is altijd een lust voor het oor!!dus een 3,5 is zeker op zijn plaats!!

Tsja ik ben ook een behoorlijke liefhebber van Queen, heb zo'n 50 DVD´s van hen in de kast staan (heel veel bootlegs) en heb alle platen grijs gedraaid. Toch ben ik enorm enthusiast over dit project. Rodgers is geen Mercury en dat is maar goed ook. De heren May en Taylor hebben gewoon meer in hun mars dan de vooral bekende Queen met Mercury. Deze plaat bevat een heerlijke moderne, warme verfrissing van de oude seventies rock 'n' roll en is qua album simpelweg ijzersterk. Verwacht geen David Bowie wanneer je Lou Reed op zet en verwacht geen Mercury wanneer je QPR opzet.

Het zal wel helemaal aan mij liggen maar er is volgens mij gewoon een foutje op de hoes terecht gekomen die alle commotie veroorzaakt.

Het is duidelijk dat het een Paul Rodgers album is die muzikaal wordt ondersteund door Queen-leden. Het is ook duidelijk dat voor de echte Queen-sound niet alleen Freddie gemist wordt maar ook zeer duidelijk 'pumping' Deacon.

Surf's Up... School's Out! past nog wel bij Queen, voor de rest zijn het rock nummers die eigenlijk te gewoontjes zijn.

Als Paul Rodgers liefhebber ben ik dan ook zeer content met dit album "The Cosmos Rocks (2008)". Echter de naam Queen en Paul Rodgers is absoluut misleidend. Niks geen Queen. Gewoon een beresterk Paul Rodgers album met muzikale medewerking van Taylor en May. Ik stel voor dat het volgende album van de heren wordt uitgebracht onder de naam Paul Rodgers & Dear Friends . Over "The Cosmos Rocks (2008)" niets dan lof. Rock met een hoofdletter R.
4****

Ok dan

Quote of the month Marc

Ik heb mijn eerste luisterbeurt er op zitten, maar ben er nog niet uit.
De ballads op deze plaat zijn wat oppervlakkig naar mijn idee.
Tekstueel is het over de hele linie erg matig.
Ik heb wel een aantal prima rockers voorbij horen komen, die het zeker lekker doen.
May is herkenbaar met onvervalst prima gitaarwerk en ook ritmisch zit het wel snor.
Ik mis wel een beetje diepgang in de songs wat men ons voorschotelt.
Ik ga er toch nog even goed voor zitten, en ga er dan definitief een oordeel over vellen.

Heb dit album bij nummer 10 afgezet om geen 2 sterren te hoeven uitdelen aan mijn oude liefde Queen. Wat een middelmatigheid zeg. Die 2 sterren waren dan ook nog voor de bijdrage van Rodgers geweest.

..Jongens laat het rusten. Trek een jaren 70 Queen plaat uit de kast en geniet.
Dit album is meer voor de Rodgers liefhebbers.

Precies. The Cosmos Rocks (2008) had bij wijze van spreke als een Bad Company album op de markt gebracht kunnen worden. Solide, degelijke rock maar zeker geen Queen. Daarom nogmaals mijn suggestie aan de heren May en Taylor om in het vervolg als "Dear Friends" van Paul Rodgers muzikale medewerking te verlenen en de naam Queen niet meer te misbruiken. Freddie was Queen. Freddie zingt nu het Queen repertoire hoog in de hemel voor al onze dierbaren die ons zijn voorgegaan. Er zijn genoeg gitaristen, basgitaristen en drummers in heaven die Freddie adequaat muzikaal kunnen begeleiden. Hier op aarde kan de naam Queen maar beter met rust worden gelaten.

Als Paul Rodgers "fan" ben ik zeer in mijn sas met "The Cosmos Rocks (2008)". In huize Brouwer wordt The Cosmos Rocks (2008) dit weekend veelvuldig gedraaid en de cd speler in de huiskamer staat de gehele tijd op repeat .

Ben nooit zo'n Rodgers fan geweest, zijn samenwerking met die andere gitaarheld Jimmy Page in The Firm kon mij echt niet bekoren.
En The Cosmos Rocks blijft na veelvuldig luisteren nog steeds een erg fijne plaat, er zullen dus genoeg Queen invloeden in deze plaat zitten om het voor mij als verstokte Queen fan genietbaar te maken.
Jammer dat een naam meer een beeld van een CD kan bepalen dan wat er feitelijke ten hore gebracht wordt.
(Waarschijnlijk is diezelfde starheid van een hoop Queen fans voor mij de reden geweest om nooit lid te worden van de Queen fanclub, maar dit terzijde)
Gelukkig hebben de Paul Rodgers/Bad Company/Free liefhebbers daar geen last van.

The Cosmos Rocks is dus het nieuwe wapenfeit van het trio May,Taylor en Paul Rodgers. 3 Rockers op leeftijd met een indrukwekkende staat van dienst.
Het goede nieuws is dat het gelukkig geen echte Queenplaat is geworden. Er zal tevergeefs gezocht worden naar de majesteuze sound van welleer. May is nog steeds herkenbaar en nog steeds in staat om puik gitaarwerk te leveren.
In dat opzicht is het veel meer Rodger's ding geworden. No nonses rock met goede zang en dito uitvoeringen.
De 2 songs die enigzins aan Queen doen denken zijn de single C-Liberty en Say it's not true.
Een album vol ballads en Rock 'n Roll.Het spelplezier is er, de produktie is lekker, maar het songmateriaal vaker wat oppervlakkig en weinig verrassend.
Het titelnummer doet kwa structuur aan Status Quo denken, en is tekstueel nogal vlak. Surf's Up, School's Out is een memorylane nummer, waar de nostalgie weer even wat benadrukt wordt.
Je hoort de Bad Company invloeden langs razen en her en der een acoustisch liedje.
Het is geen plaat geworden die mijn aandacht voor de volle100%
vasthoud, daarvoor is het mij toch iets te veel clicherock.
Een kleine voldoende, meer kan ik er niet van maken.

Hans, dat is een briljant idee: Paul Rodgers & Dear Friends. The Cosmos Rocks is gelukkig een echt Rodgers album geworden waarbij de heren May en Taylor zichzelf wegcijferen en volkomen in dienst van deze geweldige zanger hun muzikale medewerking verlenen. Zaterdag heb ik The Cosmos Rocks toch wel met de nodige sceptisch gekocht. Nou ik heb mijn vooroordeel maar snel overboord gegooid. In tijden niet meer zo'n heerlijk rockalbum beluisterd. Hulde! en 4****.

Ik ben een groot fan van Queen, en ik vond Queen + Paul Rodgers live echt geweldig (heb ze in 2005 in Ahoy gezien). Ook de "Return Of The Champions" CD/DVD vind ik zeer aardig. Maar dit nieuwe materiaal is niet best. 'Say It's Not True' is verknald nu het geen akoestisch nummer meer is, en 'C-Lebrity' heb ik nooit zo sterk gevonden. Alleen 'Cosmos Rockin', 'Through The Night' en 'Surf's Up... School's Out' vind ik tot nu toe wel goed. Het klinkt alsof de teksten in een avond geschreven zijn, en de riffs en melodielijnen missen originaliteit. De zang en zeker ook de gitaarsolo's zijn goed (zoals we gewend zijn van Brian May). Ik heb 'm nog maar 1 keer geluisterd, dus stem ik nog niet.

De Bonus DVD ziet er overigens goed uit, ondanks de wat matige vertolking van 'I Was Born To Love You'.

Nog maar eens beluisterd. Toch best een aardige CD, met enkele hoogtepunten ('Small' is er zeker ook een van), maar ook een paar mindere tracks ('We Believe', 'Some Things That Glitter'). De Bonus DVD is beter. Prachtige versie van 'Teo Torriatte', gezongen door Brian May.

Asl Queen fan van eerste uur kan ik er geen Queen in beluisteren. Is ook niet reel gezien het wegvallen van typisch stemgeluid. Roger en Brain trekken soms een QUEE N geluid op maar over het algemeen is het toch muziek die dichter bij Paul's verleden zit dan bij Queen.
Stem van Paul heb ik altijd al prettig gevonden maar deze plaat zal niet vaak mijn oren bereiken daar ik er weinig vernieuwing in hoor en redelijk jaren tachtig vind klinken Misschien wat meer luisterbeurten nodig.

Potdorie hier en daar al goede kritieken gelezen in de betaalde pers.... zou er dan toch nog hoop zijn voor Queen?
Nou ja voor de helft van de oude Queen en de prima zanger Paul Rodgers dan? Ik lig hier niet echt op gebrand, ik wacht wel tot deze na een klein jaartje in de afprijsbakken ligt, en then I'll give it a try....

Tsja de muziek is zeker Queen waardig, maar ik mis de zang van Freddie....... Helaas kan meneer Rogers mij niet zo boeien als dat Freddie dat kon...... ondanks dit toch wel een aardige plaat, aardig ja maar zeker niet meer dan aardig........ 3.5*

Gelukkig is de muziek ook meer Rodgers(Bad Company) dan Queen ooit was. De muziek is minder bombastisch dan met Mercury en Deacon. Zo heb ik in ieder geval vrede met de stijl die hier gehanteert wordt. Het is best een sympatieke plaat met hier en daar een leuk uitschietertje, en inderdaad de pers is over het algemeen erg mild over dit werkje.
Ik persoonlijk vind Rodgers in het rockgenre een heel goede zanger. De man heeft soul in zijn stem, en zingt naturel.
Toch blijf ik van mening dat zowel Rodgers als May en Taylor, veel betere dingen hebben geschreven. Maar goed , de heren hadden een hoop lol tijdens het opnemen. Lekker vrijblijvend allemaal.

De CD een paar keer gehoord, het klinkt niet als Queen maar zoals hierboven vermeld: een Paul Rodgers soloplaat of een Bad Company plaat.