AC/DC - Black Ice (2008)

Maar dan kan het niet, want zoals ricardo al vermelde; Black Ice was twee jaar nog niet eens uit.
Dus ging ik ervan uit dat mokemusic het heeft over AC/DC in het algemeen.
Het ligt dus aan zijn bronnen

Er staat wel; ongeveer twee jaar terug. Dat is in principe niet fout dus.

Nu zou ik dat zelf niet zo zeggen als het album nog maar ruim een jaar uit is.

Ik heb deze plaat laatst even weer gedraaid, maar het mist op de 1 of andere manier toch een beetje een rauw randje vind ik, en ik vind de meeste nummers te gelikt en te glad klinken eigenlijk. Ik draai hem niet vaak, maar geniet er toch altijd weer van als ik hem afspeel. de 4* blijft natuurlijk wel staan en het blijft een goed album. Maar ik vind bv The Flick Of The Switch en Ballbreaker en Stiff Upper Lip toch een langere houdbaarheid hebben. Voor MIJ dan he, voor er straks weer misverstanden zijn.

Bij een AC/DC CD weet je wat je kunt verwachten. AC /DC is zo ongeveer de definitie van voorspelbaarheid geworden. De tijden dat klassiekers als Back in Black uitkwamen gaan we niet meer meemaken. De uitschieters zijn hier voor mij War Machine en Stormy May Day. Voor de rest doet de CD me niet veel.

Ik blijf het een goede plaat vinden. Natuurlijk komt er niks vernieuwend meer van een band die al bijna 40 jaar meegaat, maar wat wil je? Dit hoor ik veel en veel liever dan al die zeikerige, zogenaamd 'nieuwe' rockbands die TOTAAL niet weten hoe ze opwindende rockmuziek moeten maken! Dit klinkt tenminste oprecht en echt!

Inderdaad, schoenmaker blijf bij je leest, deze uitspraak volgt AC/DC helemaal op, het blijft gewoon de geweldige hardrock zoals we hem al jaren van de mannen kennen. Origineel nee. Air guitar spelen ja.

Goed dus

Wel wel wel, AC/DC hun eerste Grammy gewonnen! Dit voor het nummer Warmachine... Nu nog het Euro(!) Songfestival!

Vind dit toch wel een van de beste albums van AC/DC, heb sinds een paar dagen ook de poster van het album op mijn muur hangen

mooi, nu nog een tatoe en een schooluniform

ik heb deze sinds een jaar of wat niet meer beluisterd, ben er wel klaar mee, met acdc

de leeftijd is het niet want ik draai regelmatig de klassiekers die er echt toe doen

Raar die 2 zinnen onder elkaar. Eerst zeg je dat je wel klaar bent met AC/DC, en de zin eronder zeg je dat je de klassiekers die er echt toe doen nog draait. Zie je wel, je bent nooit klaar met AC/DC, ook niet als je al tegen de 50 bent.

Dit album draai ik ook niet veel meer. In het begin vond ik dit nog een erg goed album, maar als je hem vaker beluisterd hebt klinkt het te gelikt allemaal en te strak en te netjes. De charme van AC/DC was altijd dat lekker rauwe randje die ze altijd hadden. En dat is compleet verdwenen op dit album. Kwalitatief gezien is dit natuurlijk wel 1 van de beste AC/DC albums ooit, maar door de perfectie ontbreekt er m.i toch echt iets.

39, maar vandaag voel ik me wat ouder;)

ik zit niet meer te wachten op een 'late' acdc, men heeft alles al gedaan en ook al is deze plaat bewonderenswaardig, uit het ouvre valt enorm veel te kiezen wat altijd beter is dan deze

Dat is zeker zo, en dat vind ik ook. Vooral Back In Black, Let There Be Rock, Powerage, Dirty Deeds Don't Dirt Cheap, en High Voltage vind ik zowiezo beter. Dan pas komt deze nog een keer. Ook Flick Of The Switch vind ik nog beter dan deze.

Gisteren met mijn collega's van de 4 Amigo's hebben wij na de popquiz -overwinning in Amstelveen een cd mogen uitzoeken.
Dan maar - weer - een cd van AC/DC, staat zo mooi compleet in de kast...

DE ZOETIGHEDEN VAN AC/DC.

In het zuiden van Nederland is één van de grootste producenten van zoetigheden van de wereld - Mars in Veghel-.
Het grote voordeel van deze productie-organisatie is dat zij een zeer hoge output kunnen produceren van hetzelfde.

Kijkend naar de hoes (of hoezen, want er zijn verschillende soorten), is de associatie met het voorgaande merk niet zover te zoeken. Black Ice had zelfs een nieuw product van deze zoetwarenfabriek kunnen zijn.

Er zit nog een klinkend vergelijk tussen Mars en AC/DC. Evenals Mars produceert AC/DC producten met telkens weer dezelfde kwaliteit en telkens in dezelfde vorm.
Hapklare stukken van ongeveer hetzelfde formaat (3 minuten tot 3,5 minuut).

Ook hier is dan weer een overeenkomst: Het smaakt altijd lekker, en van chocolade krijg je weer weer een positieve kijk op de wereld.
Na één hap wil je weer een hap.

Tegenwoordig heb je ook Celebrations. Kleine stukje van (dezelfde producent) maar dan verschillende smaken in een kleurrijke verpakking. Zie daar weer een overeenkomst.
Het is weer een feest om hapklare zoete brokken van de productiepers AC/DC te hebben. Het is altijd weer een feest.

Oké, de verpakking en de inhoud is precies gericht naar de gretige consument, maar daar is niets mis mee, want daar kopen we het voor.

Rondom de verpakking, inhoud en promotie (3p's) is helaas geen kritiek te leveren, maar...
Waarom zijn de nummers niet eens een keer (wat) afwijkender en (nog) wat spannender. Waarom is het topnummer, Warmachine, maar net 3 minuten.
Wij als grootconsumenten willen eens wat langer genieten van alle zoetigheid (gitaren).

Het is daardoor teveel afgepast en te gericht op een maximale kwantiteit tegen een te hoge productie-kwaliteit. Waar zijn de langere gitaarsolo's?

Na het beluisteren sloot voor mij de gehele rock-geschiedenis zich.
Er zit bijna geen verschil meer tussen AC/DC en (de laatste 3 cd's) van ZZ-Top.
Puntige, goed gevulde rock, gespeeld met het nodige plezier (in een zoet jasje van 3 minuten), maar wel met een akelige juistheid waardoor de smaak van deze Mars net - niet - te zoet is geworden.

Lef en verandering zou een ware celebration zijn geweest. Maar Black Ice blijft als een stuk Mars op je tong smelten en hunkeren naar meer.
Oerdegelijk en vertrouwd zonder enige vorm van risico.

Alpha en Omega zijn tot éénder gesmolten. Jammer voor het gemis aan lef!

3,5-ster omdat ik van deze zoetigheid houd!

Smakeloos, ik ben nooit van AC/DC geweest maar kocht deze cd voor een recensie. Ik blijf bij mijn standpunt. Wellicht zoek ik teveel in muziek.

Wow, Nemo Koning, ik sta verbaasd. AC/DC is wel een begrip en dit is een meer dan degelijk album. Neem je tijd (en begin met de Bon-era). AC/DC is samen met Motörhead en Ramones de definitie van Rock 'n' Roll in onze bange dagen.

Iemand die ook al geen Eliminator van ZZ Top weet te smaken luistert gewoon beter naar andere muziek.

AC/DC - Black ice
John Petrucci and Jordan Rudess - Black ice

zeer goed album, maar mis zoals zovele hier het echte rauwe randje
het hele album is gladgestreken, en dat is nou juist niet wat acdc nodig heeft. maar toch is blijft het een lekker rockend album

Leuk album. Niet zo bijzonder, maar ik verwacht ook niet anders van AC/DC. Ze hadden ook de plank helemaal mis kunnen slaan (wat ik al eerder heb gemerkt met een paar vorige albums.).
Ik vind Anything Goes wel een heel goed nummer trouwens.

Klopt Fly On The Wall en Blow Up Your Video zijn van die albums.

Natuurlijk is hun muziek erg voorspelbaar, is AC/DC nauwelijks geëvolueerd en ligt hun beste tijd (jaren '70) allang achter de rug. Maar dit rockt tenminste, het klinkt bezield en plezierig en er zijn duidelijk vakkundige muzikanten aan het werk. En Rock N Roll Train en Big Jack zijn ouderwets (AC/DC)goed.

De volslagen onverschillige manier waarop Phil Rudd Skies On Fire inzet....

Ik vind dit een prima AC/DC album, het is momenteel mijn 4e en zit aan te denken om binnenkort Powerage ook aan te schaffen!

Begint ouderwest goed en blijft ook rocken alleen heb ik het idee dat ze bij het titel nummer de will en power om goed af te sluiten verloren zijn en klinkt vooral het begin van het nummer erg uitgeput. Althans zo komt dat op mij over.

Ik geef de plaat een 4,5 omdat ik het gewoon erg lekker vind, hier en daar een hoogstandje maar Back in Black is het uiteraard niet!

Ben blij met je nuance dat je maar 4 cd's van hen hebt. Het laatste wat je wil - als luisteraar - dat het niet een copy is van hun voorgaande. Helaas blijft de smaak van hetzelfde op je tong plakken (oren).

Heb deze cd laatst maar eens in huis gehaald, mede omdat ik een aantal van deze nummers nog live heb mogen aanschouwen in de ArenA en omdat ik toch stiekem wel nieuwsgierig was naar het album als geheel.

Het is al vaker gezegd bij dit album en ik herhaal dat graag nog maar eens: In de hoogste versnelling en rocken maar. Dat is wat AC/DC al jaren doet en dat is wat ze ook doen bij dit album. Niets vernieuwend, niets anders dan anders, maar dat is ook precies wat AC/DC zo goed maakt.

Heerlijk om mee te nemen in de auto (let op de kilometerteller; deze muziek haalt het slechtste rijgedrag in je naar boven) en luistert aan alle kanten prima weg.

Een 3.5*

ik ben minder enthousiast

ik vind deze plaat erg mager

tis nie slecht, maar ik heb het al zoveel vaker gehoord dat ik denk, links laten liggen, dit voegt absoluuut weinig meer toe aan wat men al heeft gemaakt

Ik ben met je eens dat het niet veel aan het euvre toevoegt, de spontaniteit ver te zoeken enz enz, maar toch kan ik van dit AC/DC album ook wel weer genieten: gewoon niet te serieus nemen, al heb ik dat eigenlijk nooit gedaan bij AC/DC. Dat maakt het echter niet minder genietbaar.

Mijn god, ik vind die riff van Stormy May Day nog steeds gruwelijk vet.

Lekkere cd, het kan alleen natuurlijk niet tippen aan Back in black en het Bonn Scott-ouvre

Maar dat is toch niet erg?