menu

Marillion - Happiness Is the Road (2008)

mijn stem
3,57 (185)
185 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Intact

  1. Dreamy Street (1:59)
  2. This Train Is My Life (4:47)
  3. Essence (6:25)
  4. Wrapped Up in Time (5:03)
  5. Liquidity (2:09)
  6. Nothing Fills the Hole (3:20)
  7. Woke Up (3:37)
  8. Trap the Spark (5:39)
  9. A State of Mind (4:30)
  10. Happiness Is the Road (10:01)
  11. Half Full Jam (6:46)
  12. Thunder Fly (6:20)
  13. The Man from the Planet Marzipan (7:51)
  14. Asylum Satellite #1 (9:28)
  15. Older Than Me (3:08)
  16. Throw Me Out (3:58)
  17. Half the World (5:05)
  18. Whatever Is Wrong with You (4:13)
  19. Especially True (4:34)
  20. Real Tears for Sale (7:32)
totale tijdsduur: 1:46:25
zoeken in:
avatar van vigil
3,5
ja daar staat die dan! Sinds gisteravond legaal te downloaden. Het is een dubbel cd met lied1 tot 11 cd 1 en de rest cd 2.

Ik heb cd 1 vandaag een keer of 5 gedraaid en hij is erg goed. cd 2 staat voor de komende dag(en) op de planning.

avatar van Kasperbert
4,0
Nog niet heel lang opstaan, maar dit is zeker een stuk beter dan Somewhere Else. Nog niet zo goed als Brave of Marbles, maar tot nu toe moet een 4'tje er wel in zitten. Even nog een paar keer vaker luisteren....

avatar van thebestfreaks
4,0
We vinden Marillion hier in een erg goede vorm. Een dik uur en drie kwartier muziek, zonder onzinnige tracks, waar ze niet altijd vies van zijn. We hebben zeker niet te maken met een tweede Marbles. Dat was ook niet de bedoeling als ik het zo beluister. Maar we hebben wel een perfecte plaat om de herfstsfeer intensief tegemoet te treden. Ik kijk uit naar vele luisterbeurten om het wat beter tot me te nemen. Eerste indruk is 4*. De tweede cd (The Hard Shoulder) vind ik op het moment de betere, omdat ik op cd 1 (Essence) de samenhang wat mis, Nothing Fills This Hole en Woke Up breken hem wat op, maar dat kan nog op zijn plek gaan vallen. Wellicht later meer...

avatar van Kasperbert
4,0
Happiness is the Road en Real Tears for Sale zijn trouwens echt pareltjes....

avatar van Ayreonfreak
4,0
De eerste indruk is goed, moet het alleen nog beter beluisteren. Wel een stunt zoals ze het nu naar buiten brengen. Ze halen in ieder geval de nieuwsberichten. Kan niet wachten tot ik het legale exemplaar in mijn handen heb, uiteindelijk klinkt het dan toch altijd wat lekkerder. Cijfers en beoordeling komt later

avatar van snarf349
in ieder geval een héél stuk beter dan de vorige.
voor dat gratis downloaden ben je verplicht om je email-adres adres op te geven en dan krijg je het album in wma formaat.
is dit dan geen verkapte vorm van spam?
enfin, mp3 is ook al verkrijgbaar.

avatar van vigil
3,5
snarf349 schreef:
is dit dan geen verkapte vorm van spam?

jemig dat is toch wat, krijg je het dubbel album 5 weken voor de release en krijg je daar dadelijk wat mailtjes van Marillion voor terug...

avatar van snarf349
mocht je willen dat het alleen maar mailtjes zijn van marillion, en de cd krijgen doe je anno 2008 toch wel, het is simpelweg een manier om reclame te maken voor div. produkten.
wel heel slim bedacht...

los daarvan hebben ze een goed produkt op de markt los gelaten.

avatar van vigil
3,5
Deze actie komt van Marillion zelf, dus ik verwacht daar verder geen spam van allerlei andere zaken van te krijgen of ben ik nou iets naief

avatar van Ayreonfreak
4,0
Ik ben er al uit voor mijzelf. Dit is een geweldig album. Ik heb het nu twee keer beluisterd, en er staan een paar absolute toppertjes op. Het is subtiel, doorgedacht, enigzins vernieuwend, maar ook het verleden komt ook nog aan bod. Zo hoor ik invloeden van "Afraid of sunlight", ("this train is my life)maar ook Marbles en toch ook nog wat (positieve) sferen van Somewhere Else. Het titelnummer is tot zover mijn favoriet, maar ook "This train is my life", "Essence", "The man fram the planet M...", en ach, eigenlijk ben ik nog niet een echte zwakke broeder tegengekomen, hooguit wat gemiddeld. Ook bijv het instrumentale Liguidity is een juweeltje.

Album van het jaar, dat is voor mij duidelijk. Nu zo snel mogelijk het origineel in handen krijgen, omdat ik het idee heb dat het geluid "rond" Hogarth er niet zo mooi uitkomt op de download versie.


Mijn openingsbod is nu al 4.5 punten, ik twijfel er niet aan dat hij naar de 5 gaat.

voltazy
ik wacht netjes totdat de luxe versie op de mat valt

avatar van vigil
3,5
Ik ga in ieder geval voor de 4 sterren op dit moment maar er zit nog rek in

avatar van Metal-D78
4,0
Na het wat onsamenhangende Somewhere Else is Marillion wat mij betreft weer op het niveau van Marbles, al is dit duidelijk geen Marbles deel 2. Deze gaat nog heel wat keren geluisterd worden door mij.

avatar van James Douglas
Ik was eerst in de veronderstelling dat je het album, digitaal voor nop, kon verkrijgen via de website van Marillion. Jammer dat dát geintje niet opgaat. Dit is werk voor de P2P-users en laat ik dat nu net niet zijn. Hmm, ben eigenlijk wel benieuwd maar ik zal er dus op een andere manier mee in aanraking moeten komen.

avatar van c-moon
4,5
Met wat ik hier zo allemaal lees, ben ik zéér hoopvol

neenee, heb nog géén noot gehoord.. en ik ga het niet doen ... denk ik...

'k ga proberen wachten tot 20 oktober )
Proberen zeg ik wel he....

avatar van ChrisX
@James Douglas: Euh... www.musicglue.com/marillion is volgens mij de plek waar je hem legaal kunt wegtrekken

avatar van Etiul
4,0
Heb net alles gedownload. Klink allemaal erg mooi, maar ben door onoplettenheid 3 tracks kwijtgeraakt. Ik heb ze wel als WMA, maar niet als MP3 en ze zijn niet te converteren en ik kan ze ook niet meer opnieuw downloaden. Hellup!!!!!! Wie kent de oplossing?

avatar van petdetect
4,5
Mooi album.
In het verleden waardeerde ik marillion juist om de meer "aggressievere" nummers. Was erg bang dat dit een album zou worden dat enkel over bloemetjes en blije mensen zou gaan. Het is een mooi album geworden, best zwaar maar fraai. Het is erg consistent qua klank. Van mij zouden ze niet telkens nadruk hoeven leggen op het feit of iets al dan niet een concept album wordt, en of nummers nu wel of niet in elkaar overlopen. Het wordt nooit meer een tweede Brave of Misplaced Childhood, en ze hebben me eindelijk zover dat ik daar ook niet meer op zit te wachten.
Meer van dit moois, daar zit ik wel op te wachten!

avatar van petdetect
4,5
Etiul schreef:
Wie kent de oplossing?


ehh... nog een keer downloaden bij musicglue (zie post van ChrisX)?

kan 'm zelf zonder problemen nogmaals binnenhalen

avatar van Ayreonfreak
4,0
Ik heb maar even een recensie geschreven op het forum van Progwereld;

http://progwereld.123forum.nl/phpBB2/hapinness-is-the-road-van-marillion-t441.html#10263

Mijn bescheiden mening van dit album.......

avatar van herman
Die recensie mag je ook gewoon hier plaatsen, beste Ayreonfreak.

We kunnen dat soort stukken goed gebruiken hier.

avatar van Ayreonfreak
4,0
herman schreef:
Die recensie mag je ook gewoon hier plaatsen, beste Ayreonfreak.

We kunnen dat soort stukken goed gebruiken hier.


Ok, het was alleen een enorme lap tekst en ik wist niet of dat wel gewaardeerd zou worden

Goed, dan komt'ie;

In een creatieve bui heb ik mijzelf maar eens toegelegd tot het schrijven van een recensie van “Hapinness is the road” van Marillion. Ik ben echt een beetje onder de indruk van dit album, ook al kent het niet alleen sterke songs, ook wat mindere tracks komen aan bod.

“Dreamy street” begint sluimerend met mooi rustig pianospel. Mooi nummer om het album te beginnen, neigt wel een beetje naar “saai.”

“This train is my life” doet mij sterk denken aan het album “afraid of Sunlight”. In één woord prachtig en wordt volgens mij ongetwijfeld een “live” nummer tijdens de komende tour. Mooie gitaarsolo van Rothery.

Het einde van “This train” glijd langzaam over in de naam van de 1e disc: “Essence”. Dit is een nummer waarmee ze een weg inslaan die ze wat mij betreft nog niet eerder ingeslagen zijn. Het is een sterk melodieus en harmonieus nummer wat op het laatst wat meer bombastisch wordt. Goed te horen dat ze ook zoiets kunnen maken.

De eerste cd is dus een concept album, waardoor voorgaand nummer weer overgaat in “Wrapped up in time”, wat een rustig nummer is, mooi ingetogen maar wel met intense schoonheid gecomponeerd.

En dan “liguidity”! Een langzaam opbouwend instrumentaal pianospel van Mark Kelly, prachtig begeleid door gitaarspel van Rothery. Jezus, wat zijn deze twee minuten intens prachtig. Als dit tijdens mijn crematie gespeeld wordt als ik de grond in zak, dan krijg ik alsnog een brok in mijn keel. (Maar laat het nog maar even wachten, want dan kan ik nog optimaal genieten van dit album.

“Nothing fills the hole" begint met zang van Hogarth dat verdraaid is tot een koor in een kapel en wat daarna overgaat in een vlot uptempo stuk wat weer vervolgd word door een rustig einde van de song.

“Woke up” is een rockend nummer waarin het gitaarspel van Rothery mij een beetje doet denken aan het geluid van Charlie Burchill van de Simple Minds. Eigenlijk, als je de zang van Hogarth zou vervangen door dat van Jim Kerr, dan zou dit zo een nummer van de Simple Minds kunnen zijn. Al of niet een compliment, dat laat ik in het midden.

“Trap the Spark” is een wereldschoon vervolg, met een geweldig één tweetje tussen met name Rothery en Kelly. Prachtige piano, in het begin nog een bescheiden gitaargeluid en ook Hogart overtreft zichzelf hier weer met zijn gouden strotje.

“A state of Mind” refereert weer een beetje naar Marbles, begint ingetogen, bouwt zich netjes op, goed, maar zeker niet het beste van het album.

En dan; “Happiness is the Road”. Echt het hoogtepunt van de hele cd, zowel over cd “Essence” als eigenlijk het hele album. Enigszins nieuw voor de band, met wat orkestrale stukken, anders gezegd; een geluid wat ik niet van ze gewend ben, of ik kan geen vergelijkbaar nummer voorleggen. Ook is dit volgens de band één van de hoogtepunten van de cd. Geniale tekst, vol gevoel, zeker als je het verhaal achter de tekst leest;
http://www.new-frontiers.nl/2008/0908/1009.html#18
Wat mij betreft kan deze track uitgroeien tot één van Marillion’s beste klassiekers, tezamen met Easter, Splintering heart en bijvoorbeeld Neverland. (En dan doe ik er nog een paar tekort, maar dit terzake)


En dan hebben we “Half empty jam”;
Hoe goed de tekst ook is van het voorafgaande nummer, hoe beroerd is de tekst van dit nummer. Ok, het sluit aan bij Happiness is the road, maar om nog 50 keer te zingen: “I use to be half empty, now I’m half full, is mij weer iets te gortig. Wellicht zie ik het licht dan niet wat de tekst betreft, qua muziek kan mij dit nummer ook niet bekoren. Marillion heeft wel vaker van die chaotische nummers die mij soms niet raken. Minste nummer van cd 1, enigszins jammer dat het daarmee afsluit.

Dan gaan we over in de tweede cd;

“Thunder Fly” is een nummer waar ik wat gemengde gevoelens bij heb. Ik ben er eigenlijk nog niet helemaal uit, wat het wordt. Een nummer met duidelijke “Beach Boys” invloeden. Vooral in het begin stoor ik mij een beetje aan de enorme muur van geluid wat in mijn ogen niet geheel harmonieus is, maar vooral de tweede helft ontwikkelt zich echter wel weer mooi, met vooral een lekkere ouderwetse solo van Rothery.

“The man van planet Marzipan” begint met een aanstekelijk mooi deuntje van de synths van Kelly. Over de gehele linie komen die synths weer mooi terug in dit nummer. Een van de betere nummers van cd 2. Ook weer een nummer waar een nieuwe weg is ingeslagen, maar toch komen er herkenbare items van vorige albums in voor.

In "Asylum Satelite" zit gitaarspel wat je moet aanstaan of wat juist het tegenovergestelde bereikt. Er zit een rare "vibe" in wat mij niet geheel aanstaat, maar ik moet zeggen dat het wel een mooi nummer is, ook al heeft het de neiging een beetje gezapig te worden. Na een dikke 4 en een halve minuut krijgt het een wonderschoon stuk, maar vervolgt dat kenmerkende gitaargeluid weer. Naarmate je het nummer vaker hoort gaat het mij meer tegenstaan dan ik eigenlijk wil….

“Trow me out” is een mooi opgebouwd nummer, zit goed in elkaar, met op het einde een koor wat mooi verweven is in de track. Niet opvallend, gewoon goed dit nummer.

Half the World” is een nummer wat mij even weer deed denken aan “Cannibal surf babe” wat op Afraid of sunlight staat, het is alleen veel beter geslaagd. Het is een toegankelijk nummer maar door de voor Marillion ongebruikelijke sound is het toch aparte gimmick op deze schijf.

“Older than me” is weer een briljantje. Prachtig nummer met nadruk op gebruik van klokkenspel waarvan mij de naam van even niet te binnen schiet. Ook weer heerlijk te beluisteren met je hoofdtelefoon op.

"Whatever is wrong with you" is een mooi “poppy” rockend nummer met aanstekelijk deuntje, hoog meezinggehalte, en na het bekijken van de videoclips op you tube gaat dit nummer meer aanstaan dan je zou verwachten.

Especially true is een weer een nummer wat het live heel goed zal doen. Met een nadrukkelijke rol voor Rothery wat mij betreft

“Real tears for sale” begint met Hogarth die zingt; “such a pretty girl” wat mij telkens weer doet denken aan meesterwerk “Brave” , al doet het nummer overigens absoluut niet denken aan de muziek van dat album. De song heeft een ingetogen tussenstuk wat erg mooi is. Gebruik van orkestrale momenten. Prima nummer om mee af te sluiten.

Eindconclussie;

Met name Mark Kelly levert op dit album een topprestatie. Verder klinkt de band in de meeste nummers harmonieus en uitermate op elkaar ingespeeld. Rothery heeft op zich niet zo heel veel nadrukkelijke solo’s, maar is wel zeer aanwezig op het album. Vooral de diversiteit (net als Kelly) bewijst toch wel dat we hier te maken hebben met een geniaal getalenteerde gitarist. Ik denk dat hij in de scene bijna niet geëvenaard kan worden. Al met al doet Marillion toch weer wat mij altijd in de band aangetrokken heeft, en daardoor in mijn ogen een absolute topband is; dat is namelijk regelmatig de koers wijzigen. Soms pakt dat goed uit, soms weer niet, maar ze zijn niet bang aangelegd en verdienen dat vertrouwen ook regelmatig weer terug om van tijd tot tijd een briljant album af te leveren. Dit haalt het niet bij Brave wat mij betreft, maar zit op het niveau van Marbles en Seasons End. En ondanks dat er herkenbare geluiden van het verleden in dit album zit, zie ik toch weer een andere koers, in ieder geval een meer positievere dan het vorige album Somewhere Else.

Mijn Marillion hart klopt weer als een bezetene…..

Thijssie024
Ik heb hem gisteren bij een vriend helemaal geluisterd, en het album heeft denk ik een boel potentie. Ik heb net de track Essence gedownload, die sprong er uit als favoriet zover.

avatar van Cygnus
3,5
De loftrompet laat ik nog even in de kast, maar het lijkt erop dat Marillion zich hier goed revancheert voor die matige en saaie voorganger. Ik zet voorlopig in op een ruime 3,5*.

avatar van thebestfreaks
4,0
Ayreonfreak, mooi geschreven ! Ik ben inmiddels ook 'gevallen' voor dit album en geef ondanks een paar minder interessante momenten ook een 4,5. Ik kan me in grote lijnen vinden in je recensie behalve dat ik Half Empty Jam echt heerlijk vind. Het ligt niet echt in de lijn van de rest van de nummers, maar wat een goede energie zit er in dat nummer, of eerder, in die jam. En Asylum Satelite is wat mij betreft een van de hoogtepunten van de cd; hier lijkt me enige Bowie-inspiratie ten goede gebruikt te worden.

2,0
Een nieuw album van een band waar ik vroeger heel veel naar luisterde, maar tegenwoordig nog nauwelijks (al staat Seasons End nog steeds op 5* bij mij). Het vorige album heb ik, mede door de mindere kritieken, links laten liggen, maar deze ben ik toch maar gaan beluisteren. De eerste reactie: een typisch Marillion, redelijk zwaarmoedig. Er staan geen slechte nummers op, en over het algemeen is het redelijk goed. Aan het einde van cd 1, met het titelnummer en Half Empty Jam leeft het album wel op, echter, vind ik toch een beetje teveel eenheidsworst. Daarom zet ik hem voorlopig op 3,5*

avatar van James Douglas
Ik heb gisteren, ik denk wel, tienmaal 'This Train Is My Life' opgezet. Het album heeft dus nog even tijd nodig maar ik kom er wel
Genoemd nummer heeft een brug rond twee minuten om 'u' tegen te zeggen. Dat noemen we emotie en dat wil ik bij Marillion. U leest later meer..

avatar van snarf349
in het nummer 'essence' hoor ik veel van het thema van de film '28 days later' geschreven door john murphy. zal wel toeval zijn.

3,5
Tja,

Ik weet het niet. De eerste CD is wel OK. Ik vind het allemaal wat gezapig. H is daarbij wel erg veel met zijn hogere stemgeluid bezig. Titelnummer is echter erg goed. De tweede CD is beter met de nodige variatie. Ze hadden beter het beste van deze CD's op een schijfje kunnen zetten. Dan zou het zeker bij de drie beste albums ooit van Marillion behoren.

5,0
Heb "gepreordered" maar heb ook niet kunnen wachten.
Toch maar gedownloaded.

Ondertussen zo'n 8 maal beluisterd en voor mij een 4,5 waard.

Kan niet wachten ze in november weer live te zien !
(en het weekend in maart 2009 natuurlijk)

Gast
geplaatst: vandaag om 14:40 uur

geplaatst: vandaag om 14:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.