menu

Marillion - Happiness Is the Road (2008)

mijn stem
3,57 (185)
185 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Intact

  1. Dreamy Street (1:59)
  2. This Train Is My Life (4:47)
  3. Essence (6:25)
  4. Wrapped Up in Time (5:03)
  5. Liquidity (2:09)
  6. Nothing Fills the Hole (3:20)
  7. Woke Up (3:37)
  8. Trap the Spark (5:39)
  9. A State of Mind (4:30)
  10. Happiness Is the Road (10:01)
  11. Half Full Jam (6:46)
  12. Thunder Fly (6:20)
  13. The Man from the Planet Marzipan (7:51)
  14. Asylum Satellite #1 (9:28)
  15. Older Than Me (3:08)
  16. Throw Me Out (3:58)
  17. Half the World (5:05)
  18. Whatever Is Wrong with You (4:13)
  19. Especially True (4:34)
  20. Real Tears for Sale (7:32)
totale tijdsduur: 1:46:25
zoeken in:
avatar van Ayreonfreak
4,0
rkdev schreef:
(quote)
Wow, bestaat dat principe nog, muziek lenen in de bieb (sorry, kom er nooit namelijk). Wel knap dat ze dan zo'n relatief onbekende plaat van Marillion hebben overigens.


Onbekende plaat

Zal wel aan mij liggen.....

Overigens kan je via "muziekweb" z'on beetje alle titels lenen welk je maar wil. Blijft een mooi principe. Niets mis mee. Feitelijk beter dan downloaden. Krijgt de artiest toch nog iets voor zijn werk..

Ozric Spacefolk
Deze plaat (evenals voorgaande), per per-order besteld. Dat betekent dat de band mijn naam in het boekje heeft gezet.

Aangenaam was ik verrast, door deze meer mellow benadering van de band van het progrock-genre.
Geen hoogdravend muzikantschap, maar wonderschone melodieen, een waanzinnige productie en een goed bij stem zijnde Hogarth.
De gitaarsolo's van Rothery zijn spaarzaam maar oh zo mooi.

Bij de eerste cd lopen de nummer zo in elkaar over, dat het moeilijk is om aan te geven waar een nummer eindigt en waar een nummer begint.
Bij de tweede cd geeft de band wat meer gas en staat de hit(?!?) Whatever is Wrong with You.

Ik heb de band, na het verschijnen van deze plaat, live gezien in Heerhugowaard, alwaar een hoop songs van deze plaat werden gespeeld. Ik heb vele momenten gehad dat ik kippenvel kreeg.

Marillion is en blijft mijn favoriete band, en misschien ben k bevooroordeeld, maar elke plaat die ze uitbrengen raakt mij diep en veegt alle concurrentie van tafel.

avatar van Hans Brouwer
Ozric Spacefolk schreef:
Ik heb de band, na het verschijnen van deze plaat, live gezien in Heerhugowaard, alwaar een hoop songs van deze plaat werden gespeeld.
Heerhugowaard? Met alle respect, vroeger trad Marillion op in Rotterdam Ahoy. Maar ja, dat was in de tijd dat........... Shit, heb ik gisteren nog zo beloofd dat ik niets meer zou zeggen over Fish en Marillion .

Ozric Spacefolk
Ik vind Fish ook goed. Heb alle soloplaten.
Ik vind de Ahoy niks. Ik houd van intiem en niet van massaal.

Hell, ik heb alles van Marillion #1 en #2, alles van Hogarth, Wishing Tree, Fish, Transatlantic.

Alles wat die lui aanraken is goud. Ik heb van die heerlijke vinylbootlegs van 1982-1987 en cd-bootlegs van >1991...

Marillion en Fish, twee artiesten voor echte liefhebbers, geen top-40 acts. Geen gezeur, geen Ahoy.
Gelukkig maar.

Marillion trouwens, heel intiem in het Paard van Troje gezien. Beste concert ooit. Dat was ter gelegenheid van Less is More.

avatar van vigil
3,5
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Heerhugowaard? Met alle respect, vroeger trad Marillion op in Rotterdam Ahoy. Maar ja, dat was in de tijd dat...........


Marillion heeft anders vaker met Hogarth in Ahoy gestaan dan met Fish dus... (ik weet het wellicht niet helemaal eerlijk maar toch)

avatar van Jumpjet
4,0
Hans Brouwer schreef:
Heerhugowaard? Met alle respect, vroeger trad Marillion op in Rotterdam Ahoy.


Hans, wees blij dat Marillion niet meer in die galmende sfeerloze schoenendoos optreedt...
Ik was ook bij het concert in Heerhugowaard. De Waerdse Tempel, zoals het daar heet, is een state-of-the-art concertzaal waarin bands als Marillion voortreffelijk tot hun recht komen.
Het was een goed, intens optreden. Bij Out of this World zelfs zo intens dat ik het niet droog hield.

N.B. Al vind ik Vredenburg nog de meest Marillion-fähige zaal van ons landje...

avatar van rkdev
4,0
Ayreonfreak schreef:
Onbekende plaat
Zal wel aan mij liggen.....
Niet voor ons Marillion liefhebbers, maar wel voor de gemiddelde muziekluisteraar.

avatar van Marty McFly
4,0
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Heerhugowaard? Met alle respect, vroeger trad Marillion op in Rotterdam Ahoy. Maar ja, dat was in de tijd dat........... Shit, heb ik gisteren nog zo beloofd dat ik niets meer zou zeggen over Fish en Marillion .


De Backstreet Boys hebben ook regelmatig in Ahoy opgetreden Hans. Niet zo'n heel goed argument lijkt me...

Ozric Spacefolk
De muziek van Marillion, die ten tijde van Misplaced Childhood en Clutching at Straws, nog dicht tegen de stadionrock aanlag, waarbij de band ook tourde met bands als Rush, is verschoven naar een intiemere sound, die eigenlijk alleen in clubs/theaters goed tot haar recht komt.

Vanaf Brave, is die lijn ingezet, en met Happiness en recentelijk Less is More, kan het niet anders meer.
Ik vind dat wel fijn. Dat intieme, het gevoel dat band voor zo'n selecte groep liefhebbers staat te spelen. De ruimte voor dialoog, grapjes, verhaaltjes etc.

Op deze manier, maken de leden zichzelf ook niet kapot, met té intense tourschema's en veneu's. Op deze manier kan de band in 2020 nog steeds plaatjes uitbrengen.

Hulde voor de Marillion van vandaag, waar overigens alle leden van de band de ruimte krijgen om zichzelf kwijt te kunnen.

Overigens, is de band in deze bezetting al meer dan 20(!!!!) jaar samen.

avatar van Jumpjet
4,0
Na het briljante Marbles kon het alleen maar minder worden, dacht ik.
Somewhere Else was een aardige plaat, maar is hard op weg om in mijn kast evenveel stof te vergaren als Marillion.com en Anoraknophobia. Ik heb nu al zo veel Marillion albums, die kan je onmogelijk allemaal evenveel aandacht blijven geven...
Met Hapiness is the Road leek het de zelfde kant op te gaan.
Een beetje laat misschien, maar het kwartje is nu toch gevallen.
Vooral deel 2 (the hard shoulder) is een groeiplaat van jewelste, en komt gevaarlijk dicht in de buurt van het niveau van Marbles. M'n stem alvast verhoogd naar 4 sterren.

avatar van Koekeloe
2,0
Met bovenstaand bericht ben ik het slechts deels eens: Na Marbles kon het alleen maar slechter. Somewhere Else viel dan ook in het begin wat tegen, maar begon mettertijd te groeien en is toch best een aardige plaat. Er zijn twee belangrijke kritiekpunten bij dat album die op Happiness Is the Road alleen maar meer aanwezig zijn, namelijk inconsistentie en onvolledig uitgewerkte muzikale ideeën. Ik begrijp bovendien niet waarom dit een dubbelalbum moest worden.

Essence is redelijk consistent (m.u.v. Half Full Jam, die de sfeer van het album volledig verpest). Er zitten ook best een aantal goede nummers en muzikale thema's in. De eerste 3 nummers zijn daar een voorbeeld van, maar laten ook het manco zien dat vooral aanwezig is in Liquidity-Nothing fills the Hole-Woke up. Het leidt nergens toe. Deze nummers beginnen aardig, maar dan lijkt de inspiratie op en wordt er een einde aan gebrouwen, alsof het nog niet uitgewerkte demo's zijn. Dus maar weer op naar het volgende muzikale ideetje.

Ik zie daarnaast niet in waarom The Hard Shoulder deel moest uitmaken van Happiness. Het is een losse verzameling van enkele sterke maar ook zeer zwakke nummers: Older than Me, Half the world, en Whatever is wrong with you. Dit zijn niet per defnitie hele slechte nummmers, maar ze voegen niets toe aan het album.

Op mij komt Happiness over alsof ze teveel muzikale thema's hebben bedacht en niks durfden weg te gooien.Teveel compromissen gesloten. Sterke nummers als Trap the Spark, A State of Mind, Thunder Fly, Especially True en Real Tears for Sale raken op deze manier ondergesneeuwd, waardoor je ze helaas snel vergeet. Dat is erg jammer. Het is naar mijn mening dan ook een van de slechtste albums uit de Hogarth periode.

avatar van Bravejester
3,5
Koekeloe schreef:
Ik begrijp bovendien niet waarom dit een dubbelalbum moest worden.

Ik zie (daarnaast ) niet in waarom The Hard Shoulder deel moest uitmaken van Happiness. Het is een losse verzameling van enkele sterke maar ook zeer zwakke nummers: Older than Me, Half the world, en Whatever is wrong with you. Dit zijn niet per defnitie hele slechte nummmers, maar ze voegen niets toe aan het album.

Op mij komt Happiness over alsof ze teveel muzikale thema's hebben bedacht en niks durfden weg te gooien.Teveel compromissen gesloten.


Een beetje dus onder het motto "More is Less" terwijl ik dit juist veel beter te pruimen vind dan Less is More. Maar ja; ik houd dan ook van pruimen ( sorry, ik dwaal nogal af )

Mijn 4 komt natuurlijk ook doordat ik ook enkele nummers minder vind ( Half The World, Whatever Is Wrong With You, Nothing Fills The Hole ) maar daar staan buiten mijn favorieten nog een heel stel sterke nummers tegenover.

Wat mij tijdens de concerten ( Tilburg en Nijmegen ) vooral opviel is dat zowel The Man From The Planet Marzipan als ook Asylum Satellite een stuk meer aanspraken dan op de plaat.

En ook al hou ik op zijn tijd best van een stukje stevige muziek, toch kan ik nummers als Wrapped Up In Time en Liquidity ook prima pruimen

Ozric Spacefolk
Ik vind het een heerlijke loungeplaat, eigenlijk

De ideale zondagavond plaat.

Vooral het eerste deel kan je toch zien als één lang nummer. Heerlijk hoe alles in elkaar overloopt.

Daarbij is de plaat een typische hoofdtelefoon-plaat. Er zijn zoveel geluidjes en melodietjes te ontdekken. Een beetje net als bij Brave.

avatar van Metal-D78
4,0
Ozric Spacefolk schreef:
Ik vind het een heerlijke loungeplaat, eigenlijk

De ideale zondagavond plaat.

Een beetje net als bij Brave.


Inderdaad lekker, doch luchtige, zomerplaat. Maar Brave is toch wel een klasse beter, die grijpt je echt bij de kladden. Deze minder of eigenlijk niet. Maar het luistert wel lekker weg. En die geluidjes zijn inderdaad typisch, maar dat geldt natuurlijk niet voor deze Marollion-plaat alleen.

avatar van chevy93
Is deze nog steeds gratis te downloaden?

avatar van rkdev
4,0
^Was dat ooit zo dan?

avatar van vigil
3,5
vigil schreef:
ja daar staat die dan! Sinds gisteravond legaal te downloaden. Het is een dubbel cd met lied1 tot 11 cd 1 en de rest cd 2.

Ik heb cd 1 vandaag een keer of 5 gedraaid en hij is erg goed. cd 2 staat voor de komende dag(en) op de planning.

Bericht van 11 sept 2008

Maar dat zal inmiddels wel voorbij zijn gok ik.

avatar van The Wep
2,5
Dit is de 1e CD die ik luister (op zondagavond met de koptelefoon op, zoals Ozric het omschreef) na het Fish tijdperk ! Jaja, echt waar. Na het vertrek van Fish had ik geen behoefte om het vervolg te luisteren vandaar. Op CD1 is het instrumentaal is niet onaardig, Vocaal mag ik het natuurlijk niet vergelijken, maar Hogarth doet mij qua stem niets. Jammer ! Zijn stem is niet uniek en niet pakkend. Op CD2 grijpen ze instrumentaal terug naar de oude Marillion periode wat ik meer waardeer. Asylum Satellite heeft zelfs een Pink Floyd achtige sfeer.
CD2 kan mij dus meer bekoren dan CD1
Toch ga ik de rest met Hogart ook luisteren, want je weet maar nooit
Enige tips ??

avatar van crosskip
4,0
Met Brave, Afraid Of Sunlight en Marbles heb je het beste werk met Hogarth toch wel te pakken.

avatar van vigil
3,5
Ik denk niet dat het nu zo'n briljant idee is om met deze te beginnen na het Fish tijdperk. Uniek is Hogarth stem zeker wel maar dat deze stem je gewoon niet ligt is een heel andere discussie.

De tips welke Crosskip je geeft lijken mij prima echter zou ik je graag nog Seasons End willen aanbevelen zeker aangezien deze muzikaal nog erg dicht tegen het Fish tijdperk aanligt.

avatar van The Wep
2,5
Bedankt voor de tips !
Ik ga ze luisteren en wie weet.
Helaas ook inmiddels Less Is More geluisterd en ................ tsja, zal bij 1x blijven. HITR is dan een stuk beter.

avatar van vigil
3,5
Een akoestische cd met andere variaties op het origineel...

Dus eerst HITR en toen L=M. Je hebt wel een heel vreemde volgorde gekozen als ik heel eerlijk ben.

avatar van Jumpjet
4,0
vigil schreef:
Een akoestische cd met andere variaties op het origineel...

Dus eerst HITR en toen L=M. Je hebt wel een heel vreemde volgorde gekozen als ik heel eerlijk ben.


Is het zo vreemd, dat als je een band wilt leren kennen, begint met het luisteren naar de twee meest recente releases?
Overigens vind ik Happiness is the Road een zeer goede en representatieve kennismaking met het Marillion van het afgelopen decennium.

avatar van vigil
3,5
Jumpjet schreef:
(quote)


Is het zo vreemd, dat als je een band wilt leren kennen, begint met het luisteren naar de twee meest recente releases?
Overigens vind ik Happiness is the Road een zeer goede en representatieve kennismaking met het Marillion van het afgelopen decennium.


in mijn opinie wel. Zeker gezien het muzikale verloop van de band.

Met het 2de ben ik het overigens ook niet mee eens. volgens mij is HITR het rustigste wat de band heeft uitgebracht dus dan kan ik dat moeilijk representatief noemen.

Ozric Spacefolk
Jumpjet schreef:
(quote)


Is het zo vreemd, dat als je een band wilt leren kennen, begint met het luisteren naar de twee meest recente releases?
Overigens vind ik Happiness is the Road een zeer goede en representatieve kennismaking met het Marillion van het afgelopen decennium.



Vaak doe ik dat juist niet. Omdat een band groeit, zijn dan vaak de oudere platen tegenvallers. Daarom begin meestal met een debuut.

Ik het geval van Steve Hogarth-era Marillion, was ik waarschijnlijk bij Season's End begonnen.
Verder moet je vooral zelf doen wat je het beste lijkt...

avatar van Clownvis
4,0
Heb deze als 2 aparte CD's gekocht. Jammer dat ik de CD's niet apart kan stemmen, want ik vind CD 1 (Essence) duidelijk beter dan CD 2 (The hard shoulder). CD 1 is een stuk sfeervoller terwijl ik CD 2 wat minder bijzonder vind. Eigenlijk had dit geen dubbel CD moeten zijn vanwege de grote verschillen in muziekstijl. Vier sterren vanwege CD 1.

avatar van jellecomicgek72
4,5
chevy93 schreef:
Is deze nog steeds gratis te downloaden?


Downloaden is sowieso al gratis in nederland.

avatar van Leptop
4,0
Ik zie Happiness als 2 verschillende albums met dito sfeer. Essence heeft veel intimiteit en sfeer, mellow is genoemd, demomuziek is ook genoemd. Ik snap dat maar vind dat itt enkelen op dit forum helemaal niet erg; typsiche Mariliion melodien en klanken. Prachtige plaat om bij weg te zakken en je gedachten de vrije loop te laten. The Hard Shoulder kent meer losse, aparte nummers. Idd met enkele zwakke broeders ertussen, maar ook enkele zeer sterke nummers die op The Best of.. zouden kunnen staan. Gemiddelde Marillion en dus een heel goed album.

avatar van hogweed
3,5
rkdev schreef:
Jammer dat de 2 delen (Essence en Hard Shoulder) niet als aparte CD's op deze site staan. Ik vind er namelijk nog wel wat kwaliteitsverschil in zitten.

"Essence" is een goed Marillion album met na het mindere vorige album toch weer wat nummers waarin de mannen laten zien dat ze nog goede progrock kunnen maken. Ik doel hier met name op This Train Is My Life, Essence, Trap the Spark, het poppy A State of Mind en Happiness Is the Road. Maar ook de rest is prima.

"The Hard Shoulder" is het 'minder zware' broertje van "Essence" al is daar bij de eerste 3 erg goede nummers nog niks van te merken (vooral Marzipan en Asylum Satellite #1). Maar daarna zakt het album naar mijn mening toch wel in, de nummers beklijven niet. Tot de erg goede afsluiter Real Tears for Sale.


Eigenlijk niets aan toe te voegen; Essence is over het algemeen dik in orde, maar bij de 2e cd is het na Asylum Satellite #1 even skippen geblazen. Een ruime voldoende voor deze dubbelaar.

avatar van daniel1974nl
4,0
Ozric Spacefolk schreef:
Vanaf Brave, is die lijn ingezet, en met Happiness en recentelijk Less is More, kan het niet anders meer. Ik vind dat wel fijn. Dat intieme, het gevoel dat band voor zo'n selecte groep liefhebbers staat te spelen. De ruimte voor dialoog, grapjes, verhaaltjes etc.
.


Inderdaad, heb Marillion in de Oosterpoort, Tivoli, Vredenburg en Ahoy gezien. Ook al was de setlist met het Ahoy concert dik in orde, en die van de Oosterpoort ook, vond toch het concert in Tivoli en helemaal Vredenburg het mooiste, waar het niet dat de sfeer werd verpest door iemand die even keihard Fish schreewde. Vind Vredenburg zowiezo erg mooi voor symfo concerten. heb Yes, daar ook gezien..Pendragon...fantastisch !!! Optimaal genieten !!!

Gast
geplaatst: vandaag om 13:55 uur

geplaatst: vandaag om 13:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.