Marillion - Happiness Is the Road (2008)

Waar is de luxe editie van deze cd te verkrijgen?
Ik heb even bij Bol.com zitten neuzen en daar zijn de 2 cds alleen afzonderlijk te verkrijgen.
Bij Cosmox, Nl.Store, etc. kom ik ook niet verder.

marillion site

mensen die voor januari al hadden ingetekend hebben hun naam in het boek van de 2de cd staan

Via de website van de band zelf: net als bij Marbles (die is ook alleen via hen in de luxe editie te verkrijgen)

Oke, bedankt voor de info.
Ik ben niet lid van de fanclub dus koop ik de 2 cds wel afzonderlijk.
Een beetje neuzen op Internet loont wel degelijk de moeite. Bij Bol kost het Album per deel 15,99, bij Cosmox 12,49. Gauw reserveren bij Cosmox dus!

Je hoeft geen lid te zijn van de fanclub om de CD's via de marillion site zelf te bestellen! Ook de "Deluxe Campaign 2CD Edition" is daar vooralsnog gewoon te verkrijgen.
Gauw reserveren bij Racket Records dus!

"Half Empty Jam" staat toch WEL op alle uitvoeringen van deze plaat?

half empty jam niet, half full jam wel

Hij heet nu Half Full Jam en staat als bonustrack op de eerste cd.

Ik heb de cd vandaag pas op de deurmat gevonden en na 8 maanden wachten was het eindelijk zo ver. Als eerste echt alle credits voor het ontwerp van de beide boeken die bij de cd's zitten. Hier kan ik echt uren naar kijken, wat een geweldig artwork en daardoor werd het alleen maar vervelender dat ik niet 2 uur achter elkaar vrij had om de cd's te luisteren.

Ben ondertussen bezig aan de tweede luisterbeurt bezig en het staat vast dat dit album één van de sterkere cd's is van Marillion, zeker na Somewhere Else, die mij toch tegenviel na mijn favoriet Marbles.

Vooralsnog haalt dit album het niet bij Marbles, maar met 4,5 ster denk ik toch een goede indicatie te geven. Sterkste album van dit jaar.

Ondanks de meer dan schitterende verpakking pakken de albums mij nog niet helemaal. Ik kom hier nog op terug....

De twee albums nu twee keer volledig geluisterd. Ik moet zeggen dat ik het wel een flinke zit vind. Sommige nummers gaan mij iets te lang door en ik mis af en toe wat meer up tempo. Er staan wel weer absolute pareltjes op en een slecht nummer heb ik niet kunnen ontdekken. Wellicht dat de nummers nog verder moeten groeien, maar voorlopig hou ik het op 4*.

Djarend, een 0,5 voor deze plaat ? Een toelichting misschien ??

frustratie over dat zijn winkel de cd's uit de VS moet bestellen

Fijne 2CD hoor. Deze is echt relaxed. Bijna new age!

Voor mensen, die 'm eens willlen proberen: Je kunt 'm helemaal legaal en gratis downloaden via de site van marillion en van een goede kwaliteit! Dat is een probeersel van ze.

Binnnenkort treden ze op in Nederland. Ik ga op 24 november in Nijmegen. Maar ze komen rond die tijd ook nog op andere plekken in NL. Zie de marillion site.

Zo, net mijn stem verhoogd naar 4,5*. Na de eerste keer luisteren vond ik het allemaal eigenlijk te rustig. Na wat meer luisterbeurten moet ik toch zeggen dat de plaat groeit. Vooral de twee de CD is wonderschoon. Toch denk ik niet dat dit Marbles naar de kroon gaat steken.

Heb de beide albums nu een paar keer geluisterd en het bevalt me tot nu toe goed!
Happiness Is The Road en Asylum Satellite #1 steken er nu boven uit, wat een prachtige nummers...
Whatever Is Wrong With You is trouwens ook een perfecte single, goed uitgekozen.

Moet ze nog wel een paar keer draaien voor ik een cijfer ga geven.

Vanmorgen lag die op de deurmat, de luxe editie van Happiness Is The Road. Wauw wat een pakket zeg! Een mooie schuifdoos met daarin 2 boekwerken met de cd,s. Daar ben ik wel even zoet mee. Maar de muziek daar gaat het om, dus ik heb nu de eerste cd Essence even beluisterd. Mijn eerste indruk is goed (ik moet de tweede cd nog beluisteren) maar ik krijg sterk de indruk dat Marillion goed heeft geluisterd naar het album Spirit Of Eden van Talk Talk. Diezelde sfeer tempo en overgangen. Bij Marbles had ik dat gevoel ook al een beetje, maar bij Happiness Is The Road krijg ik dat gevoel nog sterker. Niettemin is mijn eerste indruk goed, en nu de tweede cd nog!

Ik ben in tijden weer eens verast door marillion, ik ben ze toch een tijd uit het oor verloren. Sinds kort marbles geluisterd en nu deze plaat. ze hebben het nog niet verleerd.

Dit album verschilt echt in elke zin van zijn voorganger. Waar Somewhere Else, een standaard popplaatje, met de luisterbeurt saaier wordt, wordt deze, een album met diepere lagen en aanzienlijk meer originaliteit, juist met elke luisterbeurt beter. Na Brave en Marbles is dit onderhand toch wel mijn favoriete plaat uit de Hogarth-era!

Eerste luisterbeurt stemde zeker tevreden ja. Beter dan Somewhere Else, al geloof ik dat deze door veel mensen wel wat erg makkelijk ondergeschoven wordt.

Vanavond in Heerhugodinges maar eens kijken wat ze er live van bakken.

Zoals ik!!!

haha

Mensen die naderhand gaan mekkeren om de luxe editie hadden iets eerder wat alerter mogen zijn.

Marillion heeft ons (en ons geld) nodig.

Die opmerking is ietwat overdreven Kingsnake.... Als de band je dat doet geloven, dan kan ik zeggen dat je naïef bent. Je hoeft echt geen medelijden te hebben met deze heren. Maar hoe dan ook, ik gun ze alle rijkdom die ze ambiëren.

Snap ik ook wel.
Maar het klinkt lekker dramatisch

Essence 5*
The Hard Shoulder 4*

Overall: 4,5*

ik moet zeggen dat dit ook mijn beredenering is bij mijn 4,5 .

Na enkele luisterbeurten moet ik zeggen dat ik er nog steeds niet kapot van ben.
Op het eerste gehoor lijken het subtiel uitgevoerde nummers.
Maar mij bekruipt toch het gevoel dat er over het album een waas van artistieke moeheid hangt. Het is weinig opwindend en ik ervaar geen spanning. Ik moet het album even laten rijpen?

Marillion laat blijken waarin ze het beste is: een dubbel-album.

Een expert betreffende deze band kun je me niet noemen. Van de Fish periode ken ik momenteel slechts twee albums en van de Hogarth era enkel de hoogstgewaardeerde (misschien de angst voor zware teleurstellingen bij de 'dipjes'?). Echt een grootse band heb ik het, ondanks dat ik ze toch vaak met 4* sterren beloon, nooit echt gevonden, op Marbles na. Lange tijd voor mij het walhalla in de muziek wereld. Jammer alleen dat de tweede helft van dat album twee draken van nummers kent, waardoor mijn waardering (helaas) niet meer zo enorm hoog is. Maar, vooral de eerste helft van die plaat is van ongekende grootsheid. Een van de mooiste stukken muziek allertijden.

Overtreffen zouden ze dat niet doen, dacht ik. Maar nee, ze hadden kennelijk nog wat beters in petto. Na weer een dip met Somewhere Else (mede door die waardering nooit echt aan het album begonnen) werd Happiness Is the Road in de wereld geroepen. Verdergegaan waar Marbles is gestopt. Al vanaf de eerste tonen hoor ik dat dit een Marillion op z'n allerbeste niveau is.

Het eerste deel is weer een opsomming van de ene wonderschone track na de andere. Dreamy Street maakt gelijk de sfeer (die om bij weg te smelten is) van deze plaat: een koude winternacht in een grote verlaten stad, soms doemen zelfs sprookjesachtige taferelen in me op. Hoe? Met werkelijk prachtige arrangementen. Anders dan Marbles is deze plaat rustiger en ingetogener, maar toch lijkt de muziek voller en kleurrijker (veel rood vooral, zie mooie hoes). Meer onverklaarbare sfeergeluiden, meer synthwerk. De ambient is nog verder doorgevoerd in de muziek, en daar heb ik absoluut geen problemen mee. Echt een hoogtepunt is er niet, maar misschien ken ik de plaat daar nog niet goed genoeg voor. Echter neig ik eerder naar de gedachte dat het niveau gewoon heel constant is.

Maar het is ongelooflijk. Het is alsof Marilion patent heeft op een minder tweede deel. De prachtige sfeer blijft volop aanwezig, de arrangementen zijn nog steeds van buitenaardse schoonheid waarin wat meer pit gemengd wordt. De tracks lijken echter allemaal wat bij elkaar gegooid, minder een geheel vormend. Met Half Full Jam staat er helaas ook toch nog een vrij matig nummer op een verder erg mooie plaat. Wel heeft Marillion voor mij bewezen dat het geen ééndagsvlieg is (op het aller-allerhoogste niveau dan).

Eerste is toch wat beter dan de 2de cd.
De 1ste luistert ook wat lekkerder weg en is wat relaxter vind ik.
Moet hem nog wat vaker beluisteren denk ik.

Ik vind het raar dat er zowel 5* als 0,5* uitgereikt zijn aan deze plaat.

Maar goed, het heft elkaar dan weer op.

Tis wat. Ik heb deze luxe doos al een paar maanden in huis maar nog geen tijd gezien er aandachtig naar te luisteren. Nu ik mijn 2008 lijstje moet gaan maken, kan ik als "fanclublid"(tja...) dat lijstje natuurlijk niet maken met op zijn minst deze worp van Marillion geluisterd te hebben.

Bij het luisteren van de twee cd's schoot even een vergeljk met mijn Feyenoord-fan zijn door het hoofd. Ondanks alles blijf je ze volgen. Soms is het helemaal niks maar soms kan, totaal onverwacht, ook zo maar een Uefa cup gewonnen worden. Om te stellen dat deze HITR de Marillion versie van een gewonnen Uefa cup is, is nog wat al te enthousiast maar ik ben op het eerste gehoor aangenaam verrast. Grote kans dat deze cd niet alleen in huize VanDeGriend staat om de verzameling compleet te houden maar ook om daadwerkelijk gedraaid te worden. Een KNVB-beker is het zeker en daar had ik eerlijk gezegd niet echt op gerekend.

Om niets te missen ook voor de volledigheid aangeschaft maar voorlopig nog niet helemaal ondersteboven van wat op beide schijven te beluisteren is. Na ''Somewhere Else'' is dit iig toch wel weer een hele stap in de juiste richting. Niet geweldig maar ook zeker niet slecht en hier en daar zelfs erg goed. Kan misschien nog groeien deze release. Ik heb gewoon de losse cd's waar geen ''Half Empty/Full Jam'' op staat (voor zover het geen 'hidden track' is?) Wel als download iig.