The Band - The Last Waltz (1978)

Dit album binnenkort maar weer eens uit de kast trekken en een beoordeling geven, lange tijd geleden dat ik The Band beluisterd heb.
En dit is wel een uniek document natuurlijk.

Dit is een historisch document, het afscheid van The Band, en eigenlijk.... is sound+vision hier echt wel méér, omdat je toch beter de dvd kunt bekijken, prachtig concert!

'Robbie Charles' staat er bij 'Down South in New Orleans', dat moet natuurlijk mijn goede vriend Bobby Charles zijn, die van 'See You Later, Alligator' .
De halve Band en meer spelen mee op zijn voortreffelijke soloplaat "Bobby Charles". Een all time classic !

Nou moe, hebi k dit net getyped, hoor ik dat-ie juist overleden is! Ik neem mijn hoed diep voor je af, Bobby, je hebt zoveel prachtige nummers geschreven, je kon van de royalties leven, dat alle engelen geruime tijd je songs zullen zingen. See you later, Alligator!!!!

Gisteren eens beluisterd, goede CD, maar er had wel wat meer concert op gemogen. Van de laatste 5 vind ik alleen Evangeline en the Weight de moeite waard.

Na alle lofuitingen omtrent de DVD ga ik daar maar eens naar op zoek.
Vandaag de CD weer eens beluisterd een zeer lange zit maar wel optimaal genieten.
En wat een gastoptredens!!! ... daar wordt je stil van.
Ondoenlijk voor mij om er een favoriet uit te pikken, hier staat zoveel moois op.

Wat doen eigenlijn die nummers na 'I shall be released' er op eigenlijk? ISBR is toch het laatste nummer van het concert of niet?
Persoonlijk vind ik die laatste nummers geen meerwaarde geven aan het album. Het zou toch perfect zijn mocht de CD ook eindigen met het gigantische kippenvelmoment wanneer alle gasten samen 'I Shall be Released zingen?
Maar goed, dat is mijn bescheiden mening

Klopt, maar er is meer dan het concert. Scorsese wilde in samenspraak met Robertson meer laten zien. Na het concert zij hij....i really think we've got something here...en dat is m.i helemaal waar. Als je alleen de cd's kent, is het aan te raden om ook de film te gaan zien. Het enthousiasme, sfeer, nostalgie en de hele entourage erom heen, geeft een completer beeld, van hoe bijzonder het allemaal was en verklaard ook meteen waarom de nummers na I Shall be Released erop staan.

Naar verluid, belde Robertson, Scorsese op met de mededeling; Er zijn nog steed nummers die we moeten erkennen en artiesten waarmee we niet hebben kunnen spelen, of een eerbetoon aan gebracht. We zouden iets moeten doen om dat in balans te brengen. Dat resulteerde in opnames buiten het concert op, die zekers hun eigen charme hebben. Al die opnames zijn terug te vinden op de dvd en bovenstaand verhaal ook, want er is een mooie uitgave van dit concert met een boekwerkje erbij, waarin e.e.a. staat uitgelegt.

De Dvd is wat mij betreft de beste Rockfilm ooit gemaakt . Geweldige muziek van The Band , maar ook de meeste gastoptredens zijn meer dan de moeite waard .

En de interviews zijn ook boeiend .

Aan eenieder die dit concert goed vindt, kan ik ook Rock of Ages aanraden. ISBR is niet het laatste nummer, er waren nog 2 jams en daarna speelden ze nog Don't Do It, het eerste nummer in de film.

Wat kan die drummer van The Band zingen zeg! Heerlijke dvd/cd...

99.9 % perfect (net geen 100, want ik vind die zangeres in deze versie van The Weight ech verschrikkelijk (irritant) zingen

nou moe , dat is Mavis Staples , als ik mij niet vergis

Inderdaad, die opmerking is heiligschennis!

Smaken verschillen, zeggen ze wel eens. Maar smaak kun je ook ontwikkelen.
Zowat iedereen die op dit concert en toegevoegd vervolg (Emmylou Harris e.a.) meedoet , is de moeite van het volgen waard. Allemaal mensen die The Band bewonderde (grote schrik: Neil Diamond vonden ze goed!).
Over hun voormalig werkgever Ronnie Hawkins: dat was een goeie hitsingeltjesman met een paar lp's vol met fantastische sessiemuzikanten (Duanne Allman!).
Maar ik zal nooit het moment vergeten toen er een wat gezette man in glitterjas goed gemutst op het podium verscheen, zich aan het klavier zette en uitbarstte in 'Such a Night'. Dr John dus, waarvan ik sindsdien fan ben.
Ik wil ook even op Bobby Charles wijzen, met zijn prachtige lp waarop The Band minus Robertson maar plus oa Dr John meespeelt.
Noem ze verder allemaal maar op, ze staan hierboven, allen het volgen waard.
Zo ook de Staples Singers, die prachtige lp's gemaakt hebben die The Band helemaal grijs draaide als ze op toernee waren.
Met de fantastische soulzangeres Mavis Staples.
Ik zou zeggen: zoek het op en luister, dan komt de bewondering vanzelf !
Misschien mag dit helpen.

Dit is echt volledig langs mij heen gegaan, in 1978. Deze klassieker van The Band. En ook jaren nadien niet aan begonnen.

Toch is hier sprake van een monument uit de geschiedenis van de rockmuziek. Een ware must voor elke liefhebber van muziek aan de andere kant van de Atlantische oceaan.

Met meer dan twee uur aan live opnames is het uiteraard een hele zit, maar de variatie, de verschillende artiesten die naar voren worden gebracht en samenspelen met The Band is niet alleen elke keer opnieuw verfrissend maar bovendien ook redelijk uniek.

Er staan geen mindere nummers op of skip-momenten. Alles is even sterk en wordt met verve, met veel enthousiasme door geweldige musici gebracht. En ja, uit een tijd dat deze muziek er nog toe deed.

Het is een album waar je zelf ook enthousiast van wordt. Je kunt na het beluisteren er in ieder geval weer voorlopig tegenaan.

Je staat er niet alleen in . In ''78'' luisterde ik vooral naar Queen en de leukere dingen uit de top 40 .
Ik kan mij wel herinneren dat dit hoog stond in de LP top zoveel , maar had geen flauw idee wat dit nu was .
Godzijdank heb ik dit later ontdekt + nog meer regulier schoon spul van The Band .
Prachtig doucument inderdaad . DVD is spotgoedkoop . Een must have !

Inderdaad, laatst ook voor een tientje ergens meegenomen. Hoog tijd voor een Blu-Ray versie (met bonusmateriaal graag!).

Hoe komt het eigenlijk dat een album met zoveel stemmers en zo'n gemiddelde niet op Musicmeter is terug te vinden in allerlei toplijsten, zoals bijvoorbeeld het overzicht van het jaar 1978? Alleen omdat het een live-album is?

Met dit gemiddelde hoort The Last Waltz thuis op plek 3 van 1978, toch een hele prestatie.

Laten we dan ook een top 250 maken van de beste live albums!

Ik heb reeds het goede voorbeeld gegeven met mijn top-10 van alleen maar live-albums, nu moeten jullie het goede voorbeeld geven.

In 2002 heeft Rhino Records een box uitgebracht met 4 cd's van dit afscheidsconcert (met vele bonus tracks). Alle titels verschijnen hier anders dan bij de 2cd in volle lengte, en in de juiste chronologische volgorde. Deze 4cd uitgave doet recht aan dit briljante concert en is bovendien aangevuld met vele extra's (jam-sessies, rehearsals, etc.). Het bijna 80 pagina's tellend boekje geeft inzicht in de totstandkoming van het concert en bevat enkele mooie foto's.

Bovendien is alles vanaf de mastertapes opnieuw geremixed, zodat de geluidskwaliteit fenomenaal is. De extra nummers van het concert zijn onder meer van The Band, Muddy Waters, Eric Clapton Bob Dylan en Neil Young.

Een van de openbaringen op deze box vind ik The W.S. Walcott Medicine Show van The Band. Nauwelijks voor te stellen dat dit nummer niet op de 2cd staat!

Ultieme versie van Forever Young trouwens en bijna ultieme versie van Caravan.

Die 4 cd box heb ik toevallig vandaag besteld, de dvd had ik al maar om een of andere reden heb ik heel lang getwijfeld of ik de 2 of 4 cd zou nemen maar ik heb nu toch de knoop doorgehakt. Bovendien heb ik hem maar voor 22 euro dus voor die prijs kon ik hem niet laten liggen.

Ik heb de bootleg versie van die box, dus zonder overdubs, en nog een paar extra tracks, zie ook: Jonathan Katz & Dror Warschawski on The Last Waltz

Dank voor deze verwijzing Harm! Warschawski en Katz geven heel veel interessante informatie.

@Shangri-La: ik hoop (en vertrouw erop) dat je veel plezier gaat beleven van die 22 euro!

ik hoor verschillen tussen de 2 en de 4 cd opnamen............iemand ?

2 disk versie beter gemixt?

Ligt er aan of je de officiële 4 CD hebt, of de Bootleg 4 CD, die laatste is namelijk direct van het mengpaneel en is nogal ruw. De officiële 4CD is wel geremasterd, maar de 2CD was dat ook al geloof ik...

Zonder ook maar iets af te doen aan de laatste wals, dit is ook bekent neem ik aan:
Rock of Ages..zo niet, wel iets aan doen dan.

dan is het me duidelijk, direct van het mengpaneel dus, alsof je echt in de zaal zit.

Nu heb ik deze LP set al 15 jaar in huis, en destijds hooguit 2 x gedraaid, maar vond het nooit echt interessant. Na het hoge gemiddelde op MuMe wilde ik het toch nog eens een kans geven. Of zelfs 3 kansen: heb m 3 x helemaal gedraaid de laatste weken. Steeds dacht ik: dit IS objectief goede muziek, ik moet het alleen nog even doorhebben. Maar het lukt me niet. Ik ben een muzikale alleseter, ik hou van Slayer, Frank Boijen, Chemical Brothers, George Michael, Gil Scott Heron, en ook van diverse platen van artiesten op deze LP: Robbie R, Neil D, Neil Y, Bob D, Emmylou H en zeker Eric C. Maar desondanks ja ik durf het bijna niet te zeggen, doet deze plaat mij niet veel, en hij gaat denk ik nu weer 15 jaar mijn kast in verdwijnen, dan ben ik 55 jaar en probeer ik t weer eens:)

Hoewel ik misschien Eric C's 'Futher on up the road' nog eens wil horen in de tussentijd, het enige nr dat ik echt leuk vind op deze plaat.

Verder, aardig, vakkundig, maar voor mij nergens geweldig. Gek he?

Dat bewijst maar weer eens dat muziekregistratie een dood ding is, alleen onze perceptie verandert met de jaren en bij ieder in z'n eigen tempo...
Misschien wil T.L.W. pas echt voor je gaan leven als je die film eens gaat zien, het muziekplezier spat er geweldig aardig en vakkundig vanaf !