Q-Tip - The Renaissance (2008)

Lekker album van Q-tip. Alleen vallen sommige nummers een beetje buiten het geheel imo.

Favo's: Gettin 'up, You, Shaka

Lekker album geen ATCQ maar je kunt natuurlijk niet altijd blijven vergelijken. Won't trade, getting up en move zijn tot nu toe mijn favorieten.

Hoe hij bij het 2e deel van Move op die geweldige laid back beat maar door en door blijft spitten... Geniaal

De hidden track achter Move heet Renaissance Rap en er is onlangs een video van verschenen: klik.

. Op hiphopleef.nl benoemde ik al dat dat tweede gedeelte de titeltrack genoemd zou kunnen worden obv de tekst. tWas ook niet moeilijk, maar toch leuk om bevestigd te worden..

Ik snap niet waarom die niet gewoon los op het album staat, beetje vreemd.

Hidden tracks zijn toch van alle tijden? Nu een keer niet op het einde. Ik vind t wel prima. Je krijgt toch een nummer meer dan je aanvankelijk dacht. En wat voor nummer!

Ben er eigenlijk nog niet echt aan toegekomen om het goed te beluisteren. Heb het een paar keer aangezet en wat nummertjes los geluisterd maar dat sprak me totaal niet aan. Wie weet komt het nog maar het klinkt me iig niet echt lekker in de oren.

Voorlopig houd ik het toch gewoon op de eerste 3 ATCQ albums.

Ben eigenlijk niet zo van de video's maar het 2de gedeelte van Move is het zeker waard om door een groter publiek gehoord te worden.

Hetzelfde gevoel heb ik ook.

Idem! Maar het klinkt tegelijkertijd wel als een groeiertje.

Dat gevoel heb ik ook, ja. Simpel, maar toch wel lekker.

Het album is gewoon oké, niet meer niet minder.

Als frontman van het baanbrekende A Tribe Called Quest heeft Q-Tip zijn strepen al lang en breed verdiend; hij kon dus de tijd nemen voor zijn tweede soloalbum. Daar heeft hij dan ook een kleine tien jaar over gedaan, een tussentijds gemaakt maar - wegens vermeende ontoegankelijkheid - niet uitgebracht album even niet meegeteld. Uit de titel The Renaissance spreekt in ieder geval al een torenhoge ambitie.

Los van het kwalitatieve aspect is de titel gelukkig gekozen, want Q-Tip klinkt niet meer als dezelfde als voorheen. Zijn teksten hebben niet meer de speelsheid van weleer en klinken wat serieuzer, al zorgt Tip ervoor dat hij nooit zwaarmoedig wordt. Dat zou ook geenszins passen bij de muziek, die met veel levendige gitaartjes en opzwepende melodieën verrassend ritmisch aanvoelt.

Q-Tip zelf draagt aan die warme sfeer bij door regelmatig te zingen, wat voor sommigen misschien een verontrustend gegeven is. Maar geen nood: Q-Tip is niet iemand die à la Kanye West een volledige overstap maakt van rap naar zang; nee, hij rapt nog steeds, en daarbovenop waagt hij zich in de refreintenen aan zang. Zodra die formule te eentonig dreigt te worden, schakelt hij wijselijk de hulp van een collega in voor een refrein.

Gastrappers zijn er opvallend genoeg niet bij, Q-Tip klaart de klus grotendeels alleen: hij rapt gedreven, zingt met hoorbaar plezier en produceert daarnaast ook nog eens alles (één track uitgezonderd). Het resultaat is een rijk en warm geheel, waarin hiphop centraal staat maar genres als soul en jazz ook regelmatig om de hoek komen kijken. Soms krijg je als luisteraar alleen het gevoel dat Q-Tip het er een klein beetje om doet: een bepaald instrument gebruiken op een strategisch moment om het beoogde effect te bereiken. Jammer, dat gevoel van een uitgedacht album doet wat afbreuk aan het verder zo speelse geluid. Tevens zorgt het ervoor dat The Renaissance geen klassieker is geworden. Een sterk album is het wel, waarmee Q-Tip bovendien laat zien dat hij een van de weinige oldschoolpioniers is die vandaag de dag nog steeds meetellen.

Bron: KindaMuzik

Valt behoorlijk tegen, althans....dit is gewoon niet mijn ding. Geen enkel nummer weer mij te overtuigen, alhoewel ik wel overtuigd ben van de kwaliteiten van deze beste man. 2,5*

Is die sample van Shaka niet hetzelfde als Changeling van DJ Shadow?

Dat Q-Tip dit nog in zich heeft, ik had het niet verwacht. Ook stuk voor stuk dikke producties. Deze blijft voorlopig een hele tijd op m`n ipod staan. 4,5*

Verhoogt naar 5* heb het al de hele week non stop op staan, in d auto, in de trein, op weg naar school, thuis als ik zit te chillen. Ik kan er gewoon geen genoeg van krijgen. Nog geen nummer geskipt

Life Is Better heeft echt een vreemde beat. Hij lijkt precies niet te kloppen. Maar voor de rest is de wel goed vind ik.

Zeker geen slecht album, maar het wordt ook nooit echt spannend, vernieuwend of gewaagd.

3.5*

Album heeft me positief verrast. Had niet gedacht dat hij nog zo'n dope solo LP zou kunnen maken.

Het beste hip-hop album uit 2008 vindt ook in 2009 nog mijn trommelvliezen. Ik hecht veel waarde aan de stemmen van rappers. Q-Tip heeft gewoon een hele prettige stem om naar te luisteren. Daarnaast zijn de producties en teksten gewoon heel strak. Beste nummer is We Fight/We Love, maar Won't Trade komt ook in de buurt.

ManWomanBoogie

ManWomanBoogie is inderdaad heerlijk, vooral dat stukje van Amanda Diva.

+ 0.5 luister dit album nog steeds regelmatig en het blijft een dik album.

3,5* (al zit hij dicht tegen de 4*)

Een erg leuk album maar nergens wordt het echt heel speciaal. Zeker wel een album dat ik vaker ga luisteren !

leuke recensie van dit album door Sticks: http://www.statemagazine.nl/state.php/article?data[articleid]=5021

heerlijke muziek, eindelijk iets anders dan de hedendaagse doorsnee hip hop

Leuk albumpje. Vind het gezang niet altijd even geslaagd, maar Q-Tip klinkt zoals altijd heerlijk mellow.

Dance On Glass is geweldig, vreemd dat die weinig favoriete stemmen heeft. Maar goed, eigenlijk is The Renaissance in zijn geheel heelrijk relaxed. Daarom een 4,5* en dit is naar mijn mening het beste werk afkomstig uit 2008. Als 3 favorieten heb ik: Dance On Glass, Move en Gettin' Up, maar eigenlijk klinken ze allemaal lekker, Q-Tip is geniaal!