Queensrÿche - The Warning (1984)

Fantastisch album van Queensryche, 21 jaar oud al, maar naar mijn gevoel heeft The Warning nog niets aan glans verloren. De songs worden met veel gevoel voor dramatiek vertolkt en de donkere sfeer van het album blijft aan tot aan de laatste tellen van Roads to Madness.

Toen ik dit album voor het eerst luisterde, vond ik er weinig aan. Alleen de eerste drie songs konden mij bekoren. The Warning is echter - zoals het meeste werk van Queensryche - een groeiplaat. Negen nummers lang genieten geblazen, mits je de plaat de kans geeft te groeien.

Samen met Operation Mindcrime is dit wat mij betreft het beste dat de band uit Seattle ooit heeft uitgebracht. The Warning is verre van commercieel en de stijl van Queensryche komt hier beter naar voren dan op welk willekeurig album van de band. The Warning herbergt 9 topsongs, gevat in een unieke, mystieke sfeer die ik bij weinig andere bands tegenkom. Daarom 5 punten van mij.

Allemaal erg sterke songs op Before the Storm na (vind ik), die is duidelijk minder.
Ik kocht in 't superjaar voor de Metal 1984 een verzamelplaat (Hard Attack), met daarop m'n eerste kennismaking met Queensrÿche. Kort daarna het album aangeschaft. Inderdaad op OM na hun beste.

Beetje standardmetal vind ik. Kon evengoed door Iron Maiden gemaakt zijn. Lichtjes telurgestled, hopelijk is het latere werk beter en origineler ?
3*

davez - das gelul

plaats dit plaatje ff in de tijdsgeest waar het in uitkwam, juist, 1984

vet gitaarwerk, complexe drumpartijen en ritmes, en de unieke zang van tate in combi met goede teksten

the warning, het officiele lp-debuut

(de ep queensryche was er al 1 om u tegen te zeggen)

houd in je achterhoofd dat er tot die tijd weinig spannends was gebeurd in hardrockland, queensryche verlegde grenzen

later werk werd alleen maar beter, met als hoogtepunt operation mindcrime (pers hoogtepunt in ouvre is voor mij rage for order)

verwacht van het verdere werk meer complexiteit en intensiteit

een debuut als deze zo sterk, doen weinig bands na

Hier sluit ik mij helemaal bij aan!

Ja uiteraard moet ik het in de juiste tijdsgeest plaatsen maar als ik het dan vergelijk met de eerste platen van Metallica vind ik het een pak minder sterk.

Ik moet wel zeggen dat ik andere muziek verwacht had. Met name iets progressiever. Vandaar dat het tegenvalt natuurlijk. Ik neem aan dat die invloeden op latere albums zullen verschijnen dan.

Verder kan ik niets meer zeggen over andere metalreleases van 84, ik heb enkel deze en die van Metallica gehoord.

Ik zou zeggen ga voor Operation:Mindcrime uit 1988 hierna.

@ Davez:

het is dus niet jouw 'cup of tea'

das wat anders dan dat deze plaat net zo goed door iron maiden gemaakt had kunnen worden, een vergelijking die ik niet begrijp, het enige wat op iron maiden lijkt zijn wellicht tate's hoge uithalen, voor de rest totaal andere muziek

wat ik me nog uit die tijd herinnerede was dat dit een groeiplaat was. na tig keer werd maar beter en beter... Maiden zou willen dat ze zo'n plaat gemaakt hadden..

Mochten ze mij ooit de vraag stellen om Queensrÿche in één woord samen te vatten, dan zeg ik "groeiplaten". The Warning was voor mij destijds een ontgoocheling na de supervette EP: de gitaren stonden voor mij te zacht.

Later heb ik deze uit nostalgie nog een kans gegeven en ik ben er nog altijd gelukkig om: hier staan fantastische nummers op!

Vele mensen praten enkel maar over Operation:Mindcrime, maar de twee voorgangers (deze en Rage For Order) waren ook sterke staaltjes muziek.

het langzame stuk uit child of fire

tate's zang, wow!

das zingen met een grote Z

het debuut was idd harder maar queensryche bewees per plaat wat de band allemaal voor kwaliteiten in huis had, meer dan hard spelen alleen

Kwaliteit met een super K! Roads to Madness is voor mij het hoogtepunt en zelden ook maar geëvenaard. Take Hold Of The Flame is wonderschoon en met een werkelijk subliem klinkende Geoff Tate. Jammer dat zijn stem tegenwoordig geen schim meer is van toen. NM156, Warning..... eigenlijk is het album een waar meesterwerk en je moet de geremasterde uitvoering van de EP eens aanschaffen wil je ervaren hoe de nummers van dit album destijds live werden neergezet.

geremasterde uitvoering van de EP ??

Op het debuut, de EP dus, staat een volledig concert als extraatje.

ah, de cd versie dus

mm, ken ik niet

kheb de vinyl versie in de kast


eens opzoeken

Met een krachtige productie had dit echt een superplaat geweest. Er staan geen missers op dit album en sommige songs behoren tot het allerbeste Queensryche materiaal. Neem Roads To Madness, een geweldige sfeervolle afsluiter, of No Sanctuary, een echt moioie ballad. Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar de mooie composities worden geprensenteerd in een erg slappe productie en verliezen daarom erg veel aan kracht. Het blijft wel een droomdebuut, waarop met name Geoff Tate schittert.

geen idee wat er mis zou zijn aan de productie... zal aan mij liggen.

mij eerlijk gezegd ook niet

de plaat klinkt hardstikke ok, zeker voor jaren 80 begrippen

Behalve het ronduit schitterende Silent Lucidity, wat ik Floydiaans mooi vind, heb ik niet veel met deze band...

zonde, je mist een hele hoop moois

het zal gewoon mijn ding niet zijn, want het album waar Silent Lucidity opstaat vind ik voor de rest ook niet echt beluisterbaar... tja...

Het meest 'Floydiaanse' album van Queensrÿche is Promised Land. Hierin worden sound effecten gebruikt die doen denken aan Pink Floyd. Daarnaast worden op die plaat ook veelvuldig gebruik gemaakt akoestische gitaar en minder voor de handliggende instrumenten zoals cello en saxofoon. Voor de Floyd liefhebber wellicht dé optie. Ik gun iedereen in ieder geval de schoonheid van die plaat.

Wat 'The Warning' betreft bleek hier al dat Queensrÿche een eigenzinnige band was die radicaal met haar oude sound kon breken en bovenal lef had. De gitaren staan hier niet op de voorgrond en er klinken nogal wat orkestrale klanken. Ik onderstreep de stelling dat met een (nog betere) productie, ondanks dat ie van James Guthrie (Pink Floyd) komt, nog beter zou zijn.

father, ken je operation mindcrime?

dat empire niet je ding is is goed te begrijpen

de plaat is geen reclame voor hetgeen queensryche werkelijk in staat is vanaf het debuut tot en met operation mindcrime

Ik ken dus eigenlijk enkel Empire, en dat vind ik echt niet veel soeps, behalve dus het vernoemde topnummer!

dan wordt het hoog tijd voor operation mindcrime

nog beter, eerst rage for order en dan OM

Back in 1984 was er niemand die begreep dat ik deze LP (toen nog) geweldig vond . Toch mooi dat ie hier wel gewaardeerd word. Heeft misschien de tand des tijds niet helemaal doorstaan, maar het blijft een Klasseplaat. Een van de toppers uit dat jaar.

Erg goed album, met al die typische Queensryche sfeer erop. Roads to madness is een wereldnummer. Op CD

ik heb van deze plaat nu de nummers Nm156, Roads To Madness en Take Hold Of The Flame beluisterd van een muziek dvd af genaamd Live Evolution, maar die nummers missen voor mij duidelijk de expressie en en het typische en typerende geluid wat ik hoor op OM of Rage For Order. het is mij nu eigenlijk wel geheel duidelijk dat het voor mij echt om die 2 albums draait, deze moet ik maar niet org gaan aanschaffen, want ik ben bang dat het maar bij 1 of 2 luisterbeurten zal blijven. nee geef mij maar OM of Rage For Order, die draai ik liever als ik weer eens in de Queensryche stemming ben.

Hoho, én Promised Land laten liggen?

Een heel aardig debuut van deze band, maar niet opzienbarend; zo zie ik het althans, maar als anderen het prachtig vinden zou ik zeggen; vooral opzetten die plaat/CD of whatever.