Queensrÿche - The Warning (1984)

1 a 2 luisterbeurten, je doet het echt te kort

ok, het is het officiele debuut, en de band groeide daarna per plaat als een speer, toch is dit niet onverdienstelijk

niet vergelijken met later werk, zien als de plaat op zich en dat zit het gewoon prima in elkaar

Ik vind de nummers ook niet slecht hoor, dat heb ik nergens geschreven, ik had volgens mij beter met dit album kunnen beginnen ipv OM, want het kan daarna eigenlijk alleen maar tegenvallen. Rage For Order is ook magistraal vind ik, maar empire is ook niet echt mijn ding, wel ok maar meer als achtrgrond muziek net als deze, en niet om al te bewust te gaan beluisteren vind ik. vreemd eigenlijk dat een band zo'n magistraal hoogtepunt als OM gemaakt heeft en dat er vervolgens op geen enkel front een album ook maar enigzins in de buurt komt van OM, ja Rage For Order dan. dat maakt het voor mij een aparte en een beetje vreemde band tegelijkertijd. maar gelukkig niet doorsnee, want als ik ergens niet van houd dan is het wel doorsnee of standaard bands/artiesten met standaard deuntjes.

zonder the warning en rage was er nooit een OM geweest

men begon spectaculair met de EP, toen deze, met lange uitgesponnen nummers , rage werd experimenteler en op OM werd warning en rage gecombineerd en kristalliseerde uit tot een meesterwerk

Hoe kan het dan dat ik van deze bijna niets terughoor in OM? Rage For Order vind ik wel de echte opmaat voor OM. Het EP debuut ken ik niet verder. Ik vind deze in niets op OM lijken, zelfs niet een klein beetje wat een opmaat zou kunnen zijn. Volgens mij zijn ze na deze plaat gewoon een andere koers gaan varen en dus eigenlijk weer opnieuw begonnen. En het begon volgens mij echt met Rage For Order. Let wel ik vind hem niet slecht hoor zeker niet, maar gewoon nog de in de groei zijnde en nog zoekende Queensryche, om met de plaat hierna echt de goede weg in te slaan.

de zang, het gitaarwerk,(chris de garmo vooral) de drums, om maar wat te noemen, 3 herkenbare geluiden die je op elke queensrycheplaat terughoort

klopt is ook zo, maar ik geloof dat je niet begrijpt wat ik bedoel. ik vind het toch wel heel andere muziek hoor, natuurlijk is de zangstem herkenbaar, en klinkt de gitaar als een gitaar, en de drums klinken ook als drums, duidelijk, maar vind het toch wel eeeerg veel verschillen met de opvolger en met OM. je kunt de voorbode van OM hier mi niet echt duidelijk in horen.

Een geweldige plaat.

Toen ik 'm in 1984 voor het eerst hoorde was ik meteen verkocht en ik ben hem daarna alleen maar beter gaan vinden.

Zoals ik al bij de eerste EP wist te vermelden, de echte liefde tussen mij en Queensrÿche is pas vanaf 'Rage for Order'. Toch moet ik wel weer even de duimen omhoog houden voor 'Take Hold of the Flame'.

Wat inhoudelijk de emotionele diepgang betreft heeft het vroegere werk van Queensrÿche mijn voorkeur. Vanaf Operation: mindcrime wordt het mij wat te steriel of zo. Het technische vernuft gaat er op vooruit maar dat gaat een beetje ten koste van hoe diep de muziek mij weet te raken. Rage For Order is daarom voor mij het hoogtepunt, dat album is perfect in balans.

Tuurlijk niet, en volgens mij om volgende twee redenen: 1. Rage For Order zit er nog tussen en 2. Operation: Mindcrime sloeg destijds werkelijk in als een bom.
Deze "The Warning" koester ik om de geweldige songs, beetje wennen aan het softe geluid, maar een kraker blijft het.

@ricardo,

Hoe komt het eigenlijk dat je een metalklassieker als deze nu nog moet ontdekken? Niet lullig bedoeld, maar ik vraag het me gewoon af omdat ik zie dat je zo ongeveer dezelfde leeftijd hebt als ik. Dan zou je met deze al bijna 25 jaar vertrouwd kunnen zijn toch.

het volwaardige debuut van queensryche

wat een plaat

dikke favoriet is nog altijd child of fire, wat tate daar als zangkunst neerzet is ongekend in het langzame stuk vanaf 1:30 met dito solo

heerlijk en na al die jaren nog steeds kippevel

prachtige tekst ook

Look around. Is this the end you've foreseen?
The pain? The misery in us all?
What was it that you knew?
Will we someday learn it too?
And together build another way to the morning?
Will it ever come again?
You've poisoned all our hopes we have nothing now
And what of the children?
What has this done to them?
Damn you for the pain they must feel

het valt me eigenlijk nu pas op, de hoes is behoorlijk kinderachtig maar in die tijd moest men wat om zich te onderscheiden van al die andere lelijke hardrockhoezen en dan valt deze nog mee

Roads To Madness, Take Hold Of The Flame, NM156, eigenlijk een meesterlijk debuut album, na de EP (die wel beter klinkt qua mix).

Heb nog steeds de hoop dat ze weer eens met een echte knaller komen.

ik vind de EP juist enorm kut klinken

helaas, veel te schel, weinig bass, en een flets overall geluid

welnee man, misschien wat minder gepolijst maar 4 legendarische nummers die staan als een huis. zou niet weten welke plaat ik ooit meer heb gedraaid dan deze ep.

leer lezen

ik zeg niet dat de nummers slecht zijn, integendeel minstens zo goed als op the warning, ik zeg alleen dat het geluid te wensen over laat

duh... vond alleen 'enorm kut klinken' nogal overtrokken.

Na de EP “Queen of the Reich” het debuutalbum van Queensrÿche en voor mij oorspronkelijk een beetje ontgoochelend want de gitaren stonden voor mij te zacht. Nu weet ik beter: gewoon volumeknop naar rechts draaien en drie kwartier puur genieten van een droomdebuut van een geweldige band. Hoor hierop Geoff Tate tekeer gaan op de complexe zanglijnen, hierbij prima begeleid door schitterende muzikanten. Dit is Queensrÿche, dames en heren: tempowisselingen, technisch maar met veel gevoel en natuurlijk de gitaarpartijen. Ik kan hierop haast geen favorieten aanduiden want alle nummers vind ik van hetzelfde torenhoog niveau. No Sanctuary en Roads to Madness (die verschroeiende tempoversnelling naar het einde toe) zijn het vandaag maar de volgende keer zullen het ongetwijfeld twee andere zijn. Een dikke vette vijf en in tegenstelling tot sommige MuMe-collega’s hoor ik hier wel duidelijk voortekenen in van Rage For Order en Operation: Mindcrime, namelijk hetzelfde duizelingwekkend niveau van de nummers over die drie albums heen.

Ik zou deze plaat wel eens willen horen met een vettere productie, wellicht dat dan dat laatste halve puntje erbij komt. Neemt niet weg dat het hier om een klassieker gaat. Had vroeger ook de video van Live in Tokyo, stond zowat de hele LP op.

Wat een geweldig debuut was dit en een goede fundering voor al het latere werk! Mag je niet missen in je collectie!

Ik heb het geluk gehad een bootleg uit 1984 van Queensrÿche via "officieuze kanalen" op de kop te kunnen tikken (vragen staat vrij via pm). Man, daar komen deze nummers pas echt tot hun recht! Binnenkort volgt nog maar eens een ultrageconcentreerde luistersessie, want dit is een knaller van jewelste, die uithalen van Geoff Tate, het gitaarwerk, verduveld mooi album.

Yep, dit debuut en bijhorende bootleg hebben een vaste plaats verworven in de paard en kar van Sir Spamalot: het album kent zo mooie nummers en zo een mooie sfeer. Die bootleg laat overduidelijk horen dat Queensrÿche Pure Metal met een Stamboom is! In de Conventie van Genève zou moeten staan dat je dit album niet minder dan een vier mag geven .

Misschien moet je de Remaster uit 2003 eens proberen ? Deze klinkt wel behoorlijk beter vind ik.

en het klonk al zo lekker (80;s )

Van de goede Queensryche albums ken ik alleen deze en het eerste lp album nog niet. De albums vanaf Rage For Order tot en met Promised Land ken ik allemaal. Ik heb van dit album de nummers op joeptjoep wel beluisterd, maar vind het niet echt meer iets toevoegen als je die andere 4 albums al eerder kent. Dan had ik misschien met dit album moeten beginnen om hem te kunnen te waarderen, maar om naderhand deze er nog bij te kopen heeft dan niet veel zin meer denk ik.

Wat een onzin. Ieder Queensryche (of muziek) album heeft zijn eigen identiteit en klank. Om te zeggen dat je deze maar niet koopt of beluisterd omdat je al een ander album hebt is ronduit belachelijk. Het zijn geen vervolgfilms hoor.

Mag jij onzin vinden maakt niet uit, het is alleen maar mijn mening hoor meer niet. Dan leer ik liever muziek ontdekken van andere bands. Er is zoveel te ontdekken nog, en ik hoef echt niet ieder album van iedere artiest te kennen. Gewoon op youtube eens beluisteren vind ik mooi zat. Org kopen ga ik deze denk ik toch niet doen. Of hij moet wel ergens erg goedkoop liggen dan weet je het bij mij maar nooit.

deze en de ep zijn ware pareltjes, ik begrijp je argumenten ook niet helemaal

er valt zoveel muziek te ontdekken idd, waarom zou je die eerste 2 queensrycheplaten uitsluiten

Ik kan me wel vinden in wat ricardo schrijft. Voor mij is het album gewoon onmisbaar omdat dit het eerste was wat ik van Queensrÿche als 14 jarige leerde kennen. Maar als je pas nadat ze hun beste werk hebben afgeleverd Queensrÿche leert kennen, dan is The Warning hoewel het eigenlijk een echte klassieker is, wat minder interessant als je al vier geweldige cd's van hen hebt.

Hoedanook ricardo, als je ooit van gedacht verandert en je leert deze echt kennen, dan zal je misschien denken, waarom heb ik 'm nu niet eerder gekocht. Want elk nummer op deze plaat is een apart spektakel. En het geheel is zoals ik al schreef een klassieker. Als je jezelf een beetje terug in '84 kan plaatsen, dan kan je er alleen maar ademloos naar zitten luisteren. En het zal dan voor wat je al van Queensrÿche kent, van toevoegende waarde zijn, omdat je een betere kijk krijgt op hun ontwikkeling.

tuurlijk, het luistert anders, de band overtrof zichzelf met iedere volgende plaat, tot aan OM tenminste

toch is het leuk om de plaat in retrospectief te beluisteren

het blijven nu eenmaal beregoeie nummers