Animal Collective - Merriweather Post Pavilion (2009)

Een beetje hip en alternatief en de prikvork geeft het een hoge rating.

Mja, die Richardson is toch wel een beetje een fanboy.

Toen ik vanochtend wakker werd had ik werkelijk niet kunnen vermoeden dat ik vandaag maar liefst 2(!) keer naar een hele plaat van Animal Collective zou luisteren. De 9.6 van Pitchfork nam ik met een korreltje zout maar die recensie was wel de trigger waardoor ik Merriweather Post Pavillion opzette. Maar ja, die site was ook dolenthousiast over Strawberry Jam. Een plaat die ik een aantal keer heb geprobeerd maar waarvan het voor mij onmogelijk is om het einde te halen. Schel vervelend getoeter! Hoe anders is deze nieuwe (of hoe geweldig vind ik Strawberry Jam misschien toch met terugwerkende kracht, je weet nooit)!!! Ruimtelijke songs met vage beats, geweldige synthgeluiden en mooie, atmosferische zang. Een beetje meer richting Panda Bear zo op het eerste gehoor. En Person Pitch was geweldig!!! Merriweather Post Pavillion tot nu toe ook, ik ben zelfs enigszins overweldigd! Hierdoor gaat zelfs Strawberry Jam in de herkansing. Een hoopvol begin van 2009.

Oeps dubbel gepost. Laptop liep vast.

Lekker boeiend ook wat Pitchfork er van vindt. Ik had je van te voren ook wel kunnen voorspellen dat het een +9 score zou worden. Pitchfork is hip om nieuwe, onbekende bandjes (zoals Vampire Weekend vorig jaar) te ontdekken, maar ze zijn aardig bevooroordeeld. Niet zo serieus nemen dus.

Plaat groeit overigens nog steeds hier. Zou 'm graag in CD-kwaliteit willen horen (doe het voorlopig nog met een laag kwaliteit-ripje en die klinkt al super, maar ik wacht nog wel even tot ik de CD in huis kan halen) en blijf me erover verbazen hoe anders-ie klinkt dan Strawberry Jam. Zul je zien dat ze de volgende plaat met een compleet orkest gaan werken ofzo.

Er staat dat ik de 9.6 met een korreltje zout neem, maar het maakt wel benieuwd En of ik Pitchfork serieus neem doet verder niet ter zake, alleen als ik het met ze eens ben natuurlijk!
Maar serieus, ondanks het wat snobberige karakter en hun soms wat vreemde keuzen vind ik het een fijne site, vooral sinds ze er een tv afdeling bij hebben gevoegd. Qua kwaliteit van site en tv ken ik geen Nederlandse equivalent.
Terug naar Animal Collective: Knettergoed, tweede luisterbeurt was nog beter. Nu even afkoelen met Panda Bear.

Was ook niet op jou gericht, maar meer als in het algemeen.

In 2008 werden we nog even zoet gehouden met de Water Curses EP die een soort van brug moest vormen tussen het geniale Strawberry Jam en Merriweather Post Pavilion. Deze EP diende tot het hogere doel dat Animal Collective 'in nieuwe wateren aan het exploreren was'. Met name het titelnummer was geweldig, de rest was slechts outtake met outtake kwaliteit

Het water thema was dus één ding waar Noah, Avey Geologist en Deakin mee bezig waren en op Merriweather Post Pavilion zijn ze daar heilzaam mee verder gegaan. Na één luisterbeurt dacht ik trouwens dat de helft van het album onderwater was opgenomen, maar die rare gedachte mocht slechts gekoesterd worden door
mijn rijke fantasie.

Mijn verwachtingen waren hoog eind 2008. Dit was eigenlijk het enige album waar ik echt naar uit keek.Toen Brothersport lekte heb ik mijzelf voorgenomen niet te kijken op YouTube maar ik heb hopeloos gefaald. My Girls heb ik dan wel weer links laten liggen. De spanning steeg toen Panda Bear liet horen dat dit 'het beste album is dat ze ooit gemaakt hebben'. Het is maar een bescheiden mening, maar wel van één van de mest creatieve artiesten op moeder aarde die het over zijn eigen muziek heeft. Nadat het album gelekt was in kudt kwaliteit heeft het nog meer aan me lopen vreten, die spanning. Maar eindelijk was daar de vinyl plak, en er kon geluisterd worden!

In The Flowers, de opener begint onheilspellend onder water. Getokkel van een instrument waarvan ik weet dat die voor de rest van het album niet meer veel gebruikt gaat worden. De gitaar. Nog in mindere mate dan op Strawberry Jam. Maargoed, het nummer gaat verder en je voelt gewoon aan dat het op gegeven moment moet exploderen. Op 2:30 is het dan zo ver en Animal Collective introduceert hier een voor hun tamelijk nieuw muziekelement: beats. Het gaat zo snel dat ik direct kwijt ben hoeveel lagen muziek er op elkaar liggen (waarom wil ik dat eigenlijk weten?)

Na deze opener klinkt het My Girls en introduceert animal collective een tweede muziekelement waar ze nog veel gebruik van gaan maken: hoog-frequent-opgefokte-synth-loops. Euforie alom wanneer de dansbeats er in komen. Dans? Ja zeker, dit album is nu al dansbaar. De afwisseling van Panda Bear en Avey Tare in dit nummer is simpelweg geniaal te noemen. Alsof ze beiden bloemen schijten en regenboogjes boven hun hoofd hebben hangen. Simplistische blijheid. Heerlijk.

Jammer genoeg is Also Frightend een nummer waar ik nog niet zo veel mee kan. De muziek is aardig, maar het babygejammer van Avey en Noah is tamelijk doelloos. Het doet me trouwens denken aan een psalm, maar dan oneerbiedig en laks. Toch is het weer een typisch Animal Collective nummer.

Summertime Clothes is een warm zomers nummertje. Zo'n kom we gaan in de zon wandelen en daarna met de tuinslang spelen- liedje, snap je? Lijflied van een marcherende gekkenband. Het kom-we-gaan-op avontuur nummer. Ook hier weer de beats en het synth geluid. Fijn.

Opvolger Daily Routine is absoluut mijn favoriet naast de laatste van de plaat. Het hele nummer is EEN IMPROVISATIE van Panda Bear. Als een willie wortel die zichzelf op zijn kop slaat, vervolgens een schraal keyboardje pakt en daarmee één van de beste Animal Collective nummers maakt die ik tot nu toe heb gehoord. Weer die beat, maar dit maal lijkt het nog het meest op een HIPHOPBEAT. Waar is Animal Collective na al die jaren beland? Muzikale evolutie waar Darwin trots op mag zijn. Ongelofelijk wat een ontzettend geweldig nummer. Voor mij is het bijna onmogelijk om hier NIET op te dansen. Na 2:20 hoor ik alleen nog maar dit opgefokte synth geluid, als synapsen die duizenden receptoren tegelijk afschieten. Zo als Mark Richardson van Pitchfork mooi wist te zeggen: computergeluid met een extreem- menselijk, emotioneel karakter. Dat is het inderdaad. Geweldig, geweldig nummer van Noah Lennox aka Panda Bear.

Daarna Bluish, het meest zoete, radiovriendelijke nummer. Een ode aan de liefde. Ik ben spontaan verliefd geworden op dit nummer. Het zinnetje I'm getting lost in your curls vind ik nog de meest aardige one-liner op dit album. Waarom? Mijn vriendin heeft krullen Ja, en verliefd zijn is leuk. Met name hoe-het-er-dan-toe-gaat in je hoofd. Zoals Bluish, met je kop in de wolken.

Guys Eyes is als een spannend avontuur door het oerwoud. Meestal is de Beach Boy harmonie van Animal Collectief geweldig, maar in dit nummer vind ik dat daar pas sprake van is op het eind. Niet verkeerd verder. Met Taste bevind je je nog steeds in primitief gebied, en weer zijn het de beats en synths die d'overhand hebben. Weer is het een project tussen Avey & Noah dat goed uitpakt. Één ding, waarom moet alles zo vaak gehaald worden op het eind van dit nummer?

Met Lion in A Coma hoppen we voor het laatst over de steppe van Afrika. Als Simba met van die cartoon-achtige 'boing boing' spring geluiden. Vrolijk beat- georiënteerd nummer waarin ik het geklak van drumstokken op de achtergrond een groot pluspunt vind, net als het gebruik van de vele verschillende samples. Geniale afbouw: lioninacomalioninacoma. No More Runnin' is het broederlijke kampvuurliedje bij het water. Erg lief en fijn. Dit nummer krijgt de voorkeur als het even niet zo druk hoeft.

En in tegenstelling tot alles rust ben ik bij de afsluiter beland: Brothersport, het beste nummer van het album. Toen ik deze voor het eerst op YouTube zag baalde ik er van dat er geen replay knop te vinden was op deze videowebsite. Dit nummer is carnaval in het kwadraat. De studio versie mist het geschreeuw van Avey Tare zo rond het midden, maar ach, dat kan ik zelf ook wel doen. WOOOW.

Brothersport sluit af als een mix van al het voorgaande. Beats, f*cked up synths en beach boy harmonieën. Het zijn de ingrediënten die alleen Animal Collective zo perfect kan combineren. Vergeleken met Sung Tongs zijn ze totaal ontspoord in hun eigen muziek. Of juist niet natuurlijk. Zelfs anders dan Strawberry Jam en dat vind ik erg knap. Beter dan het voorgaande album? Nee, dat denk ik niet, maar een tweede plek zou niet gek zijn. En ik weet dat creativiteit slechts een objectief element is die je mee neemt in het subjectief beoordelen van muziek, maar in dit geval speelt het begrip -wederom- een belangrijke rol in de weirdness van het collectief der dieren. Er zijn maar zeer, zeer, zeer weinig bands die ik ken die zó innovatief zijn, en tegelijkertijd GOED blijven.

Als popmuziek tastbaar is, dan gooit Animal Collective daar grote emmers met gekleurd verf over heen.

4,5*

Ik weet nu dat niet iedereen dol is op track voor track besprekingen maar ik lees ze graag: mooi stuk!

Volgende draaibeurt ga ik hem er bij houden en kijken of ik het dan anders ervaar.

Erg goeie review KampF.
Over het zinnetje 'am i really all the things that are outside of me' op het einde van Taste kan ik enkel maar zeggen dat dit mijn favoriete oneliner is van het album, voor mij geeft het dus niet dat het eindeloos herhaalt wordt

KampF

Folk/electronic inmiddels? Past toch niet echt vind ik.

Annika Norlin van Hello Saferide zong het als volgt:
People are like songs, it's true
Some seem dull at first but then they grow on you
Me, I'm like Can't Get You Out of My Head
Annoying at times but I make you wanna dance
And you are the only one I've met who's God Only Knows
I liked you the first time I met you, and it grows and grows and grows

Ik ken dit album nu pas een week en ik was heel bang dat dit een album zou worden dat heel snel zou vervelen, omdat ik het album gelijk al zo goed vond. Maar na een week heb ik al de indruk dat dit album een God Only Knows is. Een album dat de eerste keer al fantastisch is en dan nog steeds beter wordt. Niet zo gek ook, met die Beach Boys harmonieën

And you are the only one I've met who's God Only Knows
Such a well thought out plan but with harmonies that flow

Ben hier eigenlijk wel benieuwd naar. Ken weinig van deze groep...

Digitale CD download (FLAC/Mp3) is nu beschikbaar gesteld via Domino Records.
Bedankt voor de reacties trouwens

Fantastische review Kampf. Ik ga de plaat nummer per nummer beluisteren met jouw commentaar erbij. Kunstwerkje, love it..Hopelijk word ik dit niet snel beu.

Hmm, ik kan niets vinden op de site van Domino Records.

N.a.v. de positieve recensies nog maar eens geprobeerd met deze band. Maar ik vind het echt oervervelend, dit. De eenvormigheid van de muziek, de zang, het weet me nergens te boeien, overtuigen of raken.

Hmmm, het zal wel aan mij liggen.. (dat, of al die recensenten komen ergens samen in een grot diep onder de grond om at random een favoriete plaat van een lijstje te kiezen )

Pssst, check je inbox

Geweldige ode aan dit heerlijke album!

4* van mijn kant, met een enorme kans op verhoging, even kijken hoe ie het op de lange termijn doet.

Ik was nog niet bekend met het eerdere werk van Animal Collective maar dit is wel een hele fijne kennismaking. Wat een uniek geluid zeg. Hier ben ik voorlopig nog wel even zoet mee, prachtig. 4,0* voorlopig maar ik heb hem pas 2 keer geluisterd dus dat zou best nog wel eens hoger uit kunnen vallen op termijn.

Zo man, luisterend naar de FLACs van de nummers (nogmaals bedankt KampF) vind ik dit alleen maar beter worden. In die dof klinkende vinyl rip gaan veel details verloren. KampF heeft trouwens echt keihard ongelijk over Also Frightened, juist één van de beste nummers van MPP Later maar even wat verder uitweiden over dit meesterwerkje.

Schrijf je bevindingen op zou ik zeggen

Ik vond de vinyl schel en niet goed opgenomen. De CD klinkt in mijn beleving inderdaad gedetailleerder (op een goede audio set) en wat beter gemastered, althans, voor zover dat echt het geval is.

En nog even over de recensie van Pitchfork: er is meer opgeschreven uiteraard, dit album lijkt critical acclaim te ontvangen, klik maar eens door naar andere recensies op de wikipedia van het album.

Ik ben verkocht aan dit album, het gaat 24/7 door mijn hoofd.

Na de eerste paar luisterbeurten begin in met 5 sterren en dan kijken of-ie dat vasthoudt

Edit: kijken of ik hier snel iets van een recensie neer kan pennen, maar tot nu toe vind ik deze echt onvoorstelbaar geweldig.

Luc

Opvallend, zeg. Gijsbert Kamer van de Volkskrant had al een unanieme pers-waardering voorspelt voor de band en dacht dat Animal Collective hetzelfde zou overkomen als TV on the Radio vorig jaar.

Heeft hij ook eens gelijk

Overigens heb ik bij dit album het gevoel dat ik er nog een beetje in moet komen. Dat is niet heel verwonderlijk als je bedenkt dat het bij Strawberry Jam, Person Pitch, Feels, Sung Tongs, Water Curses en Here Comes the Indian precies hetzelfde was.

Hmm hmm, alleen bij dit album is het wél terecht.

Het pakt echt meteen. Ik heb het een aantal vrienden laten horen, op één na waren ze bij het horen van My Girls meteen verkocht. Ik weet niet wat het is, maar deze muziek maakt gewoon iedereen blij!

Gaaf ook dat er wat lekkere dansbare, snelle ritmes inzitten. Hoe vet zou het zijn om in een dj-set te stoppen

We (mijn studentenvereniging) hebben binnenkort een feest waarin alle neven studentenverenigingen van Nederland ook uitgenodigd zijn, ik ben nu al op zoek naar een popi hiphop nummer waarmee ik Daily Routine kan mixen

Is het gek als ik zeg dat ik bij dit album moet denken aan MGMT? Verder een enorme verrassing al zo vroeg in het jaar, veel beter kun je het CD-jaar 2009 niet beginnen. Prima plaat.