Eminem - The Marshall Mathers LP (2000)

Ik ben geen liefhebber van de hedendaagse hip-hop. Sommige old school hip-hop kan ik sporadisch nog wel waarderen, maar wat Eminem hier op "The Marshall Mathers LP" laat horen vind ik werkelijk helemaal niets. Het begint al met het irritante en arrogante "Public Service Announcement 2000". De singles "Stan" en "The Real Slim Shady" zijn nog wel aardig en de gebruikte beats die ik her en der hoor zijn nog best pakkend ook. Maar de teksten van Eminem zijn werkelijk beschamend. Of ik ze nu letterlijk moet nemen of niet, maar de manier waarop hij afgeeft op van alles en nog wat vind ik echt niet kunnen. Kwestie van smaak, dat besef ik me direct, want ieder heeft recht op het uiten van zijn mening, maar de manier waarop Eminem dat doet kan ik niet goedkeuren. En als je honderdduizend keer "fuck" roept maakt dat bepaald geen indruk en zet het al helemaal geen kracht bij aan je beweringen. Dit alles kan ik allemaal nog wel hebben, maar dan hoor ik het nummer "Kim". Dit is toch wel een van de dieptepunten van de muziekgeschiedenis. Want wat ik daar hoor, daar draait mijn maag van om. Volkomen smakeloos en respectloos. Ik zal het allemaal wel niet begrijpen, want Eminem heeft ongetwijfeld een diepere laag in zijn muziek bedoeld, maar "The Marshall Mathers LP" wekt bij mij alleen maar weerzin op.

Ben je bekend met de concepten humor en ironie? Vast niet, als ik dat zo lees.

Blijft een vrij moeilijk gebeuren voor veel mensen.. Je moet echt bij de kool-club horen om met ironie om te kunnen dezer dagen, en het nummer Kim goed te vinden natuurlijk.

Blijkbaar niet volgens jou. Prima toch, maar jouw reactie versterkt mijn mening alleen nog maar. Je hoeft het niet met me eens te zijn, maar ik vind het behoorlijk bekrompen dat je mijn begrip van de concepten humor en ironie zo respectloos wegzet. Ik ben heel goed bekend met die begrippen, maar ik hoef het niet eens te zijn met de vorm die de "almachtige" Eminem hier gebruikt. Over ironie en sarcasme gesproken!

Ik bv. vind Eminem echt slecht en totaal overschat, maar geef zijn eerste twee albums toch hoge scores. Puur omdat ik vind dat Eminem zich hier wel laat kennen als een goede rapper, die goede teksten kan schrijven en de juiste beats uitkiest. Daarna is het enkel bergaf gegaan, met zijn laatste twee albums als dieptepunt. Nu zie je lekker veel BSO'rtjes luidop 'Lose Yourself' draaien, verder gaat het niet.

Betreffende de beats en zijn technische kwaliteiten als rapper kan ik je tot op zekere hoogte best volgen.

Zoek je beef of zo?

Ik citeer bijvoorbeeld alleen al 'And last week, I seen this Schwarzenegger movie / Where he's shooting all sorts of these mothafuckas with an uzi / I sees three little kids, up in the front row / Screaming go, with their 17-year-old uncle'. Het is toch onmogelijk om daar niet de 'diepere laag' (ik neem voor het gemak even jouw discours over) uit te halen? Dat is niet respectloos (ik neem wederom even jouw discours over), maar stelt terecht een aantal heikele kwesties aan de kaak.

Oh ik begrijp de diepere laag heel goed en snap de heikele kwesties die Eminem aan de kaak wil stellen. Ik vind het alleen volkomen ongeloofwaardig en zelfs hypocriet als je op hetzelfde album een nummer als "Kim" ten gehore brengt. Over zinloos geweld gesproken. Hoe humoristisch of ironisch Eminem het ook bedoeld, ik ga er nou niet bepaald rollenbollen van door het lachen als ik hoor hoe meneer Eminem zijn vrouw/vriendin afslacht. Misschien moet ik het eens thuis aan mijn vrouw voorleggen. Kijken of zij er de humor van inziet, maar dat betwijfel ik eerlijk gezegd.

'Kim' is puur frustratie. Je kan het een ziekelijk nummer vinden, alleen al om daarover te fantaseren (is het ook) maar dat neemt niet weg dat het gewoon een goed nummer is imo...

Anderzijds: huiselijk geweld gebeurt ook gewoon en niet zo weinig ook. Is het rappen daarover en het niet daadwerkelijk uitvoeren daarvan net zo erg als wel degelijk je vrouw slaan?

Prima dat Eminem het onderwerp aansnijdt, maar nogmaals het gaat mij om de vorm waarop hij het doet. Op mij (en ik benadruk op MIJ) komt het over alsof hij het verheerlijkt. Ik vind het respectloos, grof en weerzinwekkend. Ik krijg er een naar gevoel van en heeft op mij niet het effect dat Eminem volgens jou wil bereiken (als hij überhaupt een bedoeling heeft). Dat jij het anders interpreteert is nu wel duidelijk. We verschillen duidelijk van mening, en dat gaat niet veranderen. Prima toch!

Als je homies wil worden, moet je het maar gewoon zeggen hoor.

Maar Ronald is toch west coast...?

Ik dacht dat we al homies waren, dat zijn we hier toch allemaal op MM

Uiteraard! we zijn hier allemaal homies van andere mommies


Eminem! Evenveel liefhebbers als vijanden is al 1 iets wat je over hem kunt zeggen. Ik weet nog dat ik op 15jarige leeftijd dit album echt niet mocht kopen! een verbod? op Muziek? en dan nog niet eens door mijn moeder maar door mijn 6 jaar oudere zus die geshockeerd was door deze brulboei en zo mijn moeder beinvloede. Om maar te zeggen, eminem was niet zomaar een rapper die opkwam einde jaren 90. nee hij was blank en hij kakte vooral op zichzelf en hoe de wereld hem zag. Grensverleggend? Toch wel een beetje, vooral dat zelfspottende was nog niet veel voorgedaan in de stoere rapwereld. En dan nog door een blanke! Goed de teksten dan. Ik begrijp de afschuw bij sommigen maar als je de lyrics bekijkt en hoe hij ze brengt is dit tenminste nog een rap-album te noemen. Zelfs de singles waren geniaal. Ik zie een fuckin Lil wayne nog geen 3 coupletten van het niveau The way i am, stan of real slim shady brengen om het dan toch over mainsteam te hebben. Diepere lagen zitten er zeker in de teksten. Slowgaze gaf al een mooi voorbeeld, The way I am bestaat er volledig uit, Drug ballad bevat zowel het plezier als de kater achteraf en op Bitch Please heb ik dit stukje ook altijd mooi gevonden qua relativering

Hahaha! Gimme the mic, let me recite, 'til Timothy White
Pickets outside the Interscope offices every night
What if he's right? I'm just a criminal, makin a living
Off of the world's misery - what in the world gives me the right
To say what I like, and walk around flippin the bird
Livin the urban life, like a white kid from the 'burbs
Dreamin at night of screamin at mom, schemin to leave
Run away from home and grow to be as evil as me
I just want you all to notice me and people to see
That somewhere deep down, there's a decent human being in me
It just can't be found, so the reason you've been seeing this me
Is cause this is me now, the recent dude who's being this mean
So when you see me, dressin up like a nerd on TV
Or heard the CD usin the fag word so freely
It's just me being me, here want me to tone it down

Dit is toch een mooi voorbeeld dat hier echt werk in de teksten zit en er over nagedacht is. Neem
stan : grote uitspraak maar dit benadert qua personagebeleving gimme the loot van Notorious BIG. En dat is een groot compliment. En ja dan heb je ook Bitch please, Under the influence, wat seksistische skits ( oh nee op een hiphopalbum ) en KIM. KIM is een fantasie, een uiting van frustatie. Een spiegel voor iedereen want we zijn allemaal wel eens razend geweest op iemand zonder effectief onze gedachten uit te voeren. Gelukkig Niet te serieus nemen die track..ook The Chronic van Dre en Doggystyle van Snoop werden eerst het voorwerp van censuurbewegingen en moraalridders. Dead Kennedy's hun teksten werden ook verwerpelijk genoemd. De hoes van Guns & roses hun appetite for destruction ook. Dit is al bezig van bij the Doors toen Morrison van het podium werd gehaald wegens zedenschennis Er zijn altijd voor en tegenstanders. Voor alles.Liever onthoud ik de muziek. Na The Slim Shady en Marshall Matters LP was het grote vat wel wat leeg van hem, het zijn ook de enige 2 die ik in bezit heb. Op The Eminem show en curtain call zat ik niet echt te wachten.
Eminem op je 15 leren kennen, moet ik nog uitleggen dat pukkelpop dit jaar een nostalgietrip wordt van jewelste.

Ik had dezelfde ervaring. Iemand toen in de tijd uit mijn klas, die op een zeker niveau zat (in tegenstelling tot de meeste leeghoofden in ons klas toen) sprak dat ze "dieje beter zijn tong zouden afsnijden". Niet wetende dat dat album op dat moment mijn leven belangrijke wendingen gaf en bovendien nog eens over veel meer ging dan enkele onnozele scheldwoorden.

Ik denk niet dat ik alleen ben, maar ik kan zeggen dat het op het juiste moment kwam, en ongeacht of het van enige betekenis is voor de muziek en rap (wss wel), heeft het een extreem grote impact gehad bij mezelf. Het heeft fundamenteel mijn kijk op het leven veranderd en mij absoluut uit een zeer lastige periode geholpen.

Moeilijk te begrijpen voor zij die het niet begrijpen. Voor zij die het wel begrijpen, vanzelfsprekend.

Slim Shady EP en deze zijn absoluut de belangrijkste albums, maar "The Eminem Show" is toch niet te onderschatten ook. Nummers als "Superman" blijven toch heel krachtig. Infinite is trouwens ook wel super, maar die kan ik niet echt vinden in CD-vorm ...

Daarin ben je inderdaad niet alleen!

Kijk eens aan

WOW HD Nederland - wowhd.nl

2de beste album van Eminem. Stan , Kim , Slim Shady , Drug ballad, way I am zijn krachtige nummers.

Eminem is hier gekker dan hij ooit was.

enige album van Eminem die ik goed vind, de rest vind ik slecht tot zeer matig.
Staan veel tracks op met lekkere beats en goed spitwerk, wel grappig dat ik juist de hitjes de mindere tracks vind. Stan maakt goed gebruik van die Dido sample maar na verloop van tijd is het een uiterst irritante track, standaard skip moment. The Way I AM, ik weet niet waarom maar ik link die track altijd aan Nas' You Can Hate Me Now. Beide vind ik absolute ruknummers die bedoeld zijn als een soort van statement maar uiterst zwak uit de verf komen.
The Real Slim Shady is meer een pop hitje, vind er neit veel aan.

Heb je The Slim Shady LP al geprobeerd? Die vind ik bijna net zo goed als deze en ik zie dat je daar nog niet op gestemd heb. De rest doet me ook niet heel veel.
Vind zelf The Way I Am juist een geweldig nummer! Over The Real Slim Shady ben ik t met je eens.

Bij mijn weten wordt er bij Stan geen gebruik gemaakt van een Dido-sample maar levert Dido gewoon een erg mooie gastbijdrage. Volgens mij was haar eigen nummer waar je waarschijnlijk op doelt pas later uitgebracht. Schitterend nummer nog steeds trouwens.

@WW, ik dacht dat Dido die track al gemaakt had en Eminem de sample had genomen, maar ik heb ook echt geen idee wie er eerst was. Stan is voor mij een track die het vooral erg moet hebben van die sample en vette beat eronder. Na een tijdje kan ik die echt niet meer aanhoren, tekst is wel ok voor een eerste keer leuk maar daarna niet echt goed.

@Jar0on, Slim Shady LP ook geprobeerd, toevallig na deze. Ik dacht altijd alles van Eminem niet te diggen totdat ik deze hoorde. Toen dacht ik laten we het alom geprezen Slim Shady LP ook eens proberen dan, maar dat is naar mijn mening kwalitatief echt een stuk minder.
The Way I Am, dat refrein vind ik ook vrij irritant....Eminem schreeuwend is zo schel, het klinkt niet als woede maar als een eend met keelpijn. Gelukkig laat die dat op andere tracks achterwege

Kim?

Ja ok das ook best wel een kut track.... eens KB99

Berichten verwijderd. Er is niets mis met een ongezouten mening over muziek, geen reden om dan meteen op de man te spelen.

Mijn favoriete album aller tijden deze heb ik al zoveel keer gedraaid en ben hem nog altijd niet beu en ik denk dat dat zo zal blijven.

Wisselvallig album. Het ene moment vermoed je dat Eminem wat interessants te zeggen heeft over het milieu waarin hij is opgegroeid en lijkt het een lekker ruw tijdsbeeld te geven, veel van de overige momenten verzoekt hij echter zijn luisteraar om hem oraal te bevredigen en dat is nou net iets waar ik niet zo veel trek in heb. Soms prettig muzikaal en lyrisch interessant op andere momenten weer simplistisch en tot vervelends toe herhalend. Ik ga er qua stem voor in het midden zitten.

Kim, I'm Back, Stan, Who Knew, The Way I Am, The Real Slim Shady, Marshall Mathers, Kill You, Bitch Please II, Criminal. Stuk voor stuk geweldige nummers! Zo goed als deze plaat maakt hij er nooit meer een waarschijnlijk, maar we kunnen altijd teruggaan om deze te luisteren

Nee, ik vind het niet prima. Jij gaat allerlei platen af om er een review bij te plaatsen en zo verder te stijgen in het reviewlijstje. Daarbij kom je ook bij platen terecht waar je duidelijk geen kaas van hebt gegeten. Dat is bij dit album alleen al op te maken door wat je tussen haakjes hier neer zet: 'als hij überhaupt een bedoeling heeft'. Nou en of had 'ie dat. Hij snijdt op deze plaat keihard aan waar hij en ook anderen in hun omgeving mee te maken hebben: huiselijk geweld, zelfmoord en nog veel meer. Het is soms een explosie van geweld, maar echt en gemeend is het wel. Het heeft dus niets met verheerlijken te maken. En jij durft na 1 of 2 keer luisteren met de hoofdletters MIJ erbij dit album 1,0* te geven: daar zakt mijn broek van af.