menu

Steven Wilson - Insurgentes (2008)

mijn stem
4,02 (301)
301 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: KScope

  1. Harmony Korine (5:07)
  2. Abandoner (4:48)
  3. Salvaging (8:17)
  4. Veneno Para Las Hadas (5:57)
  5. No Twilight Within the Courts of the Sun (8:37)
  6. Significant Other (4:31)
  7. Only Child (4:24)
  8. Twilight Coda (3:24)
  9. Get All You Deserve (6:17)
  10. Insurgentes (3:55)
  11. Port Rubicon * (4:24)
  12. Puncture Wound * (4:19)
  13. Collecting Space * (5:10)
  14. Insurgentes (Mexico) * (5:45)
  15. The 78 * (4:47)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 55:17 (1:19:42)
zoeken in:
avatar van jellylips
5,0
Inderdaad, ik luister er op dit moment naar en alles valt op zijn plaats. Ik moest eerst wennen maar het is een blijvertje, dat zeker.

Het feit dat het album aanvangt met een niet al te opzienbarend nummer (wel heel vet, PT stijl bijna), en dan allerlei sferen en akeligheden ingaat, is fantastisch. Ik weet evengoed nog steeds niet wat ik van die noise in 'Get All You Deserve' moet vinden, maar dat verpest de plaat niet.

Op deze plaat staat ook een van de weinige nummers die ik wel eens op repeat zet (ik luister normaliter naar volledige albums): Veneno Para las Hadas. Zo'n relaxte en dromerige sfeer waar ik bijna uren in zou willen blijven hangen.

nicoot
jellylips schreef:


Op deze plaat staat ook een van de weinige nummers die ik wel eens op repeat zet (ik luister normaliter naar volledige albums): Veneno Para las Hadas.


Same here. Dat nummer is echt verbijsterend mooi. Als je Abandoner goed vindt, dan zal je de Danse Macabre Mix van Abandoner op de NSRGTNS RMXS nog beter vinden. Allez, ik vind dat toch. Echt zeer mooi neergezet in die remix.

nicoot
De film komt eind september uit!

5,0
Indrukwekkend goed album van deze geniale artiest.

5*

avatar van Rudi S
Liefhebbers zie ook dynamo D post op de Steven wilson pagina

avatar van glenn53
5,0
Puncture wound

avatar van venderkets
5,0
3 jaar na dato toch maar naar 5*. Buiten de bonustrack Port Rubicon allemaal fantastisch

avatar van Ducoz
4,0
Prachtige plaat, maar wat de DVD nou voor toevoeging heeft? Kan iemand dat uitleggen?

avatar van glenn53
5,0
Is oa. voor een 5.1 surround installatie

nicoot
glenn53 schreef:
Is oa. voor een 5.1 surround installatie

Is ook niet bedoeld als dvd met videomateriaal, vandaar de dvd-a (audio).

avatar van Gloeilamp
4,0
Harmony Korine is een fantastisch nummer! Het hele album is erg goed, maar het dit jaar verschenen Grace for Drowning vind ik nog beter.

avatar van Godan
5,0
Ik heb vanmiddag dit album weer eens in 5.1 surround beluisterd. Heerlijk in alle rust op de bank, ogen gesloten en genoten. Genoten van de mooie nummers maar ook van de meerwaarde van de surround mix die Wilson tot in de puntjes heeft uitgewerkt. Een sonisch avontuur!

avatar van kobe bryant fan
3,5
Mooie Steven Wilson plaat, maar hij haalt het zeker niet bij Grace For Drowning.
De langere tracks vind ik de beste, maar ook Harmony Korine, Significant Other en andere zijn erg sterk. Sommige uitbarstingen zijn erg goed en de opbouw ervan is ook erg sterk.
4*

avatar van Gloeilamp
4,0
Veneno Para Las Hadas, wat een verschrikkelijk goede plaat blijft dat!

avatar van "H."
4,0
Hmmmm..... maak net voor het eerst kennis met dit album. Zitten mooie tracks bij. Mijn inziens een album om te leren kennen. Geluid in 5.1 in ieder geval erg mooi. voorlopig 3,5. maar dat kan natuurlijk nog verranderen.

avatar van ChrisX
Lastige vraag voor de fans: ik ben bij als bijna Porcupine Tree van het eerste uur afgehaakt met In Absentia (alle albums sindsdien nog wel geprobeerd maar gewoon niet mijn ding .. het is me allemaal te grauw met name) maar uiteindelijk wel bevangen door Grace For Drowning (voor mij het logische vervolg op Stupid Dream + Lightbulb Sun). Is dit dan een album wat de moeite van het proberen waard is?

Jav-
Hmm. Dit album is wel heel anders dan Grace for Drowning, en ook niet te vergelijken met de PT platen die je noemt. In dit album vind je meer PT-invloeden (de PT vanaf In Absentia) dan in Grace for Drowning, het is zeker een stuk steviger en minder jazzy. Het eerste nummer had zomaar een PT-nummer kunnen zijn. Ik zou Insurgentes omschrijven als een album met een kille, grauwe sfeer, maar toch prachtig; mij spreekt het heel erg aan. Maar afgaande op jouw ervaringen, zou het me verbazen als je dit album geweldig zou vinden. Toch zeg ik: gewoon proberen, kan zeker geen kwaad lijkt me.

nicoot
Waar Grace for Drowning geïnspireerd is door het platen-maken in de stijl van de seventies en King Crimson en dergelijke, geeft SW bij Insurgentes eerder te kennen dat hij daarin beïnvloed is door o.a. de postpunk van de jaren tachtig (Joy Division, The Cure). Er komen ook meer noise en drone elementen in voor (Salvaging, Abandoner, Get All You Deserve), waardoor het geheel 'zwaarder' kan klinken dan de post-In Absentia platen van Porcupine Tree. Niet zwaarder in de zin van 'metal', maar dus die drones/noise.

Anderzijds vind je er ook prachtige parels à la Veneno Para Las Hadas (dat voortzweeft op een pulserende baslijn, dromerige keyboards en ongelofelijk mooie vocale harmonieën, mijn favoriet van Insurgentes), het orchestrale Significant Other (een vrouwenkoor in het refrein?), de pianoballad Insurgentes als afsluiter en het interessante tweeledige No Twilight Within The Courts of the Sun (met een knotsgekke jamsessie als deel één en een 'openbaring richting climax' met jazzy piano als deel twee - nog beter op de live cd Catalogue/Preserve/Amass).

Sowieso altijd de moeite om een release van SW te checken, als het je niet aanstaat, dan is het maar zo. Ik prefereer ook wel Grace for Drowning boven Insurgentes, maar deze laatste blijft op z'n minst een interessante wending in het oeuvre van Wilson. Het is ten slotte de eerste release die effectief onder zijn naam verschijnt. Hij heeft er 18 jaar over gedaan om die beslising te nemen, ook al waren de 3-4 eerste PT-platen eigenlijk gewoon solo-albums van Wilson (ik twijfel of TSMS ook solo was), alsook Bass Communion, IEM en zo goed als de eerste twee volledige Blackfield platen.

Jav-
Ik vind die zwaar aangezette noise elementen overigens echt heerlijk op deze plaat. Zoals in Abandoner, kort nadat je voor het eerst belletjes hoort, en Get All You Deserve: hoe dat nummer eindigt vind ik gewoonweg fenomenaal.

avatar van herman
Bericht over inmiddels vergeven concertticket verwijderd.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Schitterende plaat van Steven Wilson. Ik twijfelde erg over de aanschaf. Ik had 'm pas één keer oppervlakkig gehoord en dat is veel te weinig om deze te kunnen beoordelen, maar hij was goedkoop dus ik heb het toch maar gedaan.

Ik heb een beetje een haat-liefde verhouding met Steven Wilson. Ik vind het een enerverende muzikant, maar ik ben het lang niet altijd eens met de muzikale keuzes die hij maakt. Zo is Wilson voor mij ergens een beetje de man die Opeth omlaag haalt. De platen waarop hij hen produceert had ik graag door iemand anders horen producen en Heritage is niet slecht, maar toont wel een stijlwisseling die 't niet haalt bij het eerder gehaalde niveau.

Het was voor mij dan ook een grote verrassing dat ik het hier wel keer op keer met hem eens ben. De productie is nergens gelikt. Helder, om alle sferische klanken goed te kunnen herkennen en onderscheiden, maar het rauwe randje dat zo goed past bij de duistere sfeer gaat niet verloren. Van wat ik tot nu toe van hem ken, vind ik dit makkelijk het beste en tevens het meest gewaagd. Hij lijkt hier eindelijk de teugels af en toe te laten varen. Niet langer klinkt alles onwijs doordacht (soms tot op het geforceerde af), maar laat hij ook zijn experimentele geest vaak boven komen.

Bij meerdere beluisteringen blijkt vaak hoe ingenieus bepaalde kleine loopjes en riffs van afzonderlijke instrumenten zijn. In eerste instantie valt dit vaak niet op door de overweldigende (experimentele) arrangementen. Het is haast een genre apart wat Wilson hier laat horen. Tussen alle progressieve en psychedelische klanken door hoor je flarden van 'volwaardige nummers' en nog een boel lastig te plaatsen klanken. Hoe benoem je het?

Een vervreemdende plaat, die tegelijkertijd aanvoelt als een warm bad.

avatar van Madjack71
3,5
Een album die i.i.g. opvalt door zijn eigenzinnigheid, uitgesponnen nummers en slepende sferen. Daarentegen weet het mij nog niet direct te overtuigen, maar dat heeft meer te maken dat dit een album voor mij is dat ik vaker moet horen.

avatar van ateetje
4,0
Significant Other is voor mij echt het hoogtepunt van deze cd. Die stukjes met de vrouwelijke stem die 'rain down from the skyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy' zingt zijn echt prachtig.

avatar van Leeds
5,0
Heel interessante debuutplaat van Steven Wilson. Verrassend goed, heel goed!!! Maar het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk. Wilson heeft nog voor deze plaat uitkwam al heel wat sterke platen gemaakt met Pocupine Tree. In Absentia om maar een voorbeeld te noemen.

Insurgentes is een zeer gevarieerd album, met drone/noise invloeden zoals nicoot het al mooi verklaarde. Een heel geslaagd album.

avatar van Ronald5150
3,5
Na al die jaren, en na die vele muzikale projecten is "Insurgentes" het eerste echte soloalbum van muzikale duizendpoot Steven Wilson. Luisterend naar "Insurgentes" kom ik dan ook tot de conclusie dat deze plaat een mooie dwarsdoorsnede is van de muzikale carrière van Steven Wilson. Flarden van al zijn verschillende projecten komen voorbij. Van Porcupine Tree, tot Bass Communion, tot No-Man, tot Blackfield, tot noem het allemaal maar op. Persoonlijk vind ik het geluid van Porcupine Tree op de albums "Deadwing" en "Fear of a Blank Planet" het beste. En ook al hoor ik daarvan niet heel veel terug op "Insurgentes", vind ik dit toch een behoorlijk intrigerende plaat. Wilson is in staat om emotie en beleving tot uiting te brengen in een uiteenlopend pallet aan klanken. Van zacht tot hard, van minimalistisch tot indrukwekkende muren van geluid, van simpel tot complex. Hij doet dit zonder dat het verveelt of in herhaling dreigt te vervallen. De titeltrack vind ik van ongekende schoonheid en de rest van de nummers hebben allemaal wel iets bijzonders wat me aantrekt. Al met al levert Wilson gewoon weer vakwerk af.

avatar van Broem
4,0
Heb ook erg moeten wennen aan dit album van SW. Ik denk hij de geschiedenis in gaat als een geniale duizendpoot met een dadendrang die zijn weerga niet kent. Wat een productie heeft deze man. Insurgentes is typisch een album wat zo nu en dan irriteert, dan weer intrigeert en vaak verrast. Door het album wat vaker te luisteren gaat de verrassing over in bewondering. SW is geen allemansvriend wat zijn echte fans allen maar weten te waarderen. Hij compenseert dat door met andere bands en projecten soms echt andere muziek te maken. Denk aan Blackfield, Bass Communion enz. Dat is knap en boeit mij enorm in de man. Zoals gezegd...geniaal.

avatar van Godan
5,0
Insurgentes, het eerste album waar Steven Wilson zich van zijn hooggewaardeerde Porcupine Tree los sloeg en dacht, Fuck this, ik kan meer dan dit, ik wil meer dan dit en ik doe meer dan dit.

Waar nevenprojecten als No-Man, IEM, Bass Communion en Blackfield niet genoeg voldoening gaven, was ie als een ware kunstenaar zo egoïstisch om een nieuwe weg in te slaan: Solo.
Zie daar dit meesterwerk Insurgentes.

Het voelt in eerste instantie als een grote verzameling eclectische muziekstromingen op één grote hoop gegooid maar waar later, na vele luisterbeurten, toch een mooie logisch verhaal in terug te vinden is. Althans, als je deze man een beetje kent.

Het gaat alle kanten op, van rock, noise, ambient, shoegaze, pop, postpunk, vleugje metal tot gevoelige pianopassages en weet ik nog meer.

Niet voor iedereen weggelegd, begrijp ik. Maar ik vind dit soort albums misschien wel het meest interessant. Niet wetend wat je kunt verwachten, spannend, duister, sinister en je constant op je hoede houden. Welcome to Wilson's world!

Ik ben verschrikkelijk blij dat ik deze man zo lang ken, kan blijven volgen en vertrouwen kan blijven houden in muziek! Dit album is het bewijs!

avatar van Leptop
4,5
Heerlijke plaat, behorende tot mijn favoriete Wilsonstijl. Fantastische productie trouwens. Ik vind deze in meerdere opzichten veel beter dan Grace for Drowning. The Raven.. heb ik nog niet gehoord....

avatar van Mindscapes
4,0
Leptop schreef:
. The Raven.. heb ik nog niet gehoord....
Dan benijd ik je, ik wenste dat ik 'm nog niet gehoord had, zodat ik die ongelofelijke diepgang en schoonheid nog eens stap voor stap met elke luisterbeurt kon herontdekken. Er wachten je mooie dingen! Met The Watchmaker op kop, wat mij betreft

avatar van Leptop
4,5
Mindscapes schreef:
(quote)
Dan benijd ik je, ik wenste dat ik 'm nog niet gehoord had, zodat ik die ongelofelijke diepgang en schoonheid nog eens stap voor stap met elke luisterbeurt kon herontdekken. Er wachten je mooie dingen! Met The Watchmaker op kop, wat mij betreft


Ik hoop toch voor je dat de herontdekking nog niet is afgelopen voor het je! Meestal betekent dit, dat het album dan stiekem te weinig te bieden heeft. Omdat ik dat niet geloof, zou het ook kunnen betekenen dat je de versterker te hard hebt staan en dan ben je nu doof!

Enfin, ik snap wat je bedoelt en ben nieuwsgierig geworden. Beter dus dan Insurgentes?

Gast
geplaatst: vandaag om 10:32 uur

geplaatst: vandaag om 10:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.