Steven Wilson - Insurgentes (2008)
mijn stem
352 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: KScope
-
Harmony Korine (5:07)
-
Abandoner (4:48)
-
Salvaging (8:17)
-
Veneno Para Las Hadas (5:57)
-
No Twilight Within the Courts of the Sun (8:37)
-
Significant Other (4:31)
-
Only Child (4:24)
-
Twilight Coda (3:24)
-
Get All You Deserve (6:17)
-
Insurgentes (3:55)
-
Port Rubicon * (4:24)
-
Puncture Wound * (4:19)
-
Collecting Space * (5:10)
-
Insurgentes (Mexico) * (5:45)
-
The 78 * (4:47)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
55:17
(1:19:42)
0
geplaatst: 14 december 2008, 17:15 uur
20 jaar muziek maken en dit met verschillende groepen en projecten...dan dit album afleveren en toch blijven boeien 
Noem mij drie andere groepen,zangers, eender wat die dat presteren? Mijn voordeel bij Steven Wilson is dat ik eender wat kan opleggen van zijn muziek...naargelang mijn gemoedstoestand...dank u Steven ...
Noem mij drie andere groepen,zangers, eender wat die dat presteren? Mijn voordeel bij Steven Wilson is dat ik eender wat kan opleggen van zijn muziek...naargelang mijn gemoedstoestand...dank u Steven ...
0
geplaatst: 15 december 2008, 15:46 uur
Steven Wilson kan het nog steeds! Dit is een stuk beter dan de recente PT (teveel progmetal) en No-Man (juist iets te saai). Tracks als No Twilight Within the Courts of the Sun en Insurgentes zijn nu al toppers, maar vooral Collecting Space is erg mooi en kan zich nu al meten met het beste van PT. Ik hou voorlopig bescheiden met 4*, maar meer zit er zeker in...
0
nijme255@adsl
geplaatst: 17 december 2008, 12:32 uur
Ben er nog niet uit wat ik hier van moet vinden.
Cd 1 begint fantastisch maar kakt halverwege wat in om op het laatst de weg omhoog weer te vinden. Vooreerst 4 sterren.
Cd 2, nrs. 11-15, blijft tot dusver behelpen want teveel doelloze
herrie en/of behang. Vooreerst 2 sterren.
Cd 1 begint fantastisch maar kakt halverwege wat in om op het laatst de weg omhoog weer te vinden. Vooreerst 4 sterren.
Cd 2, nrs. 11-15, blijft tot dusver behelpen want teveel doelloze
herrie en/of behang. Vooreerst 2 sterren.
0
geplaatst: 31 december 2008, 09:50 uur
Als Porcupine Tree fan heb ik deze al de hele week in de speler liggen. Het is een fijne plaat en waar hij het allemaal vandaan haalt blijft een raadsel, maar zo'n productiviteit als bij Steven Wilson tref je niet snel aan bij een andere artiest. De kwaliteit lijdt er niet onder. Sfeerpassages, uitbarstingen, een experimentje, het komt allemaal voorbij. Het klinkt goed in een stijl die niet eens zo ver van Porcupine Tree vandaan ligt.
0
Richard-x
geplaatst: 9 januari 2009, 02:09 uur
Deze plaat roept steeds meer inspiratie bij me op als ik hiernaar luister.
Ik krijg gewoon de neiging om s'nachts uit bed te springen en door een donker sfeervol bos te wandelen met deze muziek op de achtergrond (vooral bij Puncture Wound, Salvaging, Abandoner en Significant Other).
Tijdens het verlaten van dit bos hoor ik in de verte een piano en een zielige stem van Steven Wilson's ''Insurgentes'' zingen en kom ik weer tot rust met een gevoel dat zwartgallige muziek zo mooi kan zijn.
En alweer zet ik dit album weer van begin af aan op, om alvorens weer diezelfde sfeer te beleven. Automatisch bij het begin kreeg ik trouwens al datzelfde sfeertje als dat ik bij Fear Of A Blank Planet ook had. Maar dit is veel experimenteler.
En ja, de ''gitaarmuren'' vind ik helemaal niet storend, de woede blaast gewoon door je geest heen!
Nogmaals; wat een sfeer zit hier in deze plaat verwerkt!
5,0*
Ik krijg gewoon de neiging om s'nachts uit bed te springen en door een donker sfeervol bos te wandelen met deze muziek op de achtergrond (vooral bij Puncture Wound, Salvaging, Abandoner en Significant Other).
Tijdens het verlaten van dit bos hoor ik in de verte een piano en een zielige stem van Steven Wilson's ''Insurgentes'' zingen en kom ik weer tot rust met een gevoel dat zwartgallige muziek zo mooi kan zijn.
En alweer zet ik dit album weer van begin af aan op, om alvorens weer diezelfde sfeer te beleven. Automatisch bij het begin kreeg ik trouwens al datzelfde sfeertje als dat ik bij Fear Of A Blank Planet ook had. Maar dit is veel experimenteler.
En ja, de ''gitaarmuren'' vind ik helemaal niet storend, de woede blaast gewoon door je geest heen!
Nogmaals; wat een sfeer zit hier in deze plaat verwerkt!
5,0*
0
geplaatst: 2 februari 2009, 15:59 uur
glenn53 schreef:
Trouwens ook weer briljant drumwerk van Gavin Harrison!!
Trouwens ook weer briljant drumwerk van Gavin Harrison!!
Prima drumwerk, inderdaad.Ben een beetje Wilson's werkjes aan het ontdekken, en dit is toch wel behoorlijk goed hoor.
Vooral Salvaging en No Twilight Within The Courts Of The Sun zijn meesterlijk.
0
Richard-x
geplaatst: 20 februari 2009, 14:20 uur
De bloedmooie clip van Harmony Karine is inmiddels te bewonderen:
YouTube - Steven Wilson "Harmony Korine"
YouTube - Steven Wilson "Harmony Korine"
0
geplaatst: 3 maart 2009, 22:20 uur
Vandaag de schitterende hardbook versie ontvangen met cd en dvd (5.1 dolby versie en gedeelte van de documentaire). Dik boekwerk ingesloten met mooie foto's die geheel in de sfeer van het album passen.
Muzikaal gezien nog steeds, na ontelbare luisterbeurten, een dikke 5*
Muzikaal gezien nog steeds, na ontelbare luisterbeurten, een dikke 5*
0
geplaatst: 11 maart 2009, 15:54 uur
Porcupine Tree heb ik na Signify niet meer gevolgd , dit is het eerste album dat ik sindsdien luister.
Ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk ben van dit solo- werk van de heer Wilson.
Vernuftige liedjes die in de verte zelfs doen denken aan het legendarische Failure .
Ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk ben van dit solo- werk van de heer Wilson.
Vernuftige liedjes die in de verte zelfs doen denken aan het legendarische Failure .
0
geplaatst: 12 maart 2009, 09:25 uur
Pracht plaat van Wilson. Het album heeft meer links met No-Man dan PT. Heerlijke muzikale passages die de extremen opzoekt. DVD is ook zeer de moeite waard en ik steun zijn oorlog tegen de download maatschappij, waar wij in zijn beland.
0
geplaatst: 17 maart 2009, 00:19 uur
Te gek album, met toch wel een vrij consistente sfeer, je bevind je als het ware in het gefreakte brain van Wilson, wat soms behoorlijk scary kan zijn op deze plaat!
Puntje van kritiek: De 'Mexico' versie van Insurgentes klinkt volgens mij vele malen authentieker en.. die piano in die kerk klinkt gewoon verdomde beter dan die digitale studiosound.. had op het album gemoeten i.p.v. bonustrack.
Puntje van kritiek: De 'Mexico' versie van Insurgentes klinkt volgens mij vele malen authentieker en.. die piano in die kerk klinkt gewoon verdomde beter dan die digitale studiosound.. had op het album gemoeten i.p.v. bonustrack.
0
Kingsnake
geplaatst: 17 maart 2009, 08:28 uur
Deze werd me van het weekend aangeraden.
En alhoewel ik een beetje moe wordt van die Wilson, (ik denk dat ik een wilson-o.d. heb) zal ik hem dan toch maar evn downloaden.
Als het allemaal zo goed is, wordt ik toch wel benieuwd.
En alhoewel ik een beetje moe wordt van die Wilson, (ik denk dat ik een wilson-o.d. heb) zal ik hem dan toch maar evn downloaden.
Als het allemaal zo goed is, wordt ik toch wel benieuwd.
0
Kingsnake
geplaatst: 17 maart 2009, 08:37 uur
Geprezen voor zijn werk met Porcupine Tree, Opeth, Blackfield en Anja Garbarek is 'Insurgentes' Wilson's debuut-album onder eigen naam. Het album bestaat uit tien nieuwe nummers die zijn ontstaan uit twee jaar creatieve output en verscheidene wereldwijde opnames in studios van Mexico tot en met Japan en Israel.
Hoewel Steve deel uit maakt van verschillende bands zoals Porcupine Tree, Blackfield, No-Man en Bass Communion, legt hij uit dat hij tijdens het schrijven van de nieuwe nummers zich realiseerde dat deze nummers het beste paste bij een album onder eigen naam. Het eindproduct was een 'Poezie van bedroefdheid' met experimentele nummers vergelijkbaar met experimentele albums van bijvoorbeeld Thom Yorke (Radiohead), Portishead en Nine Inch Nails.
Wilson maakt op 'Insurgentes' gebruik van een heel arsenaal van gastmuzikanten, waaronder 'Tony Levin', Gave Harrison, Jordan Rudess, Michiyo Yagi, Sand Snowman en Theo Travis.
Hoewel Steve deel uit maakt van verschillende bands zoals Porcupine Tree, Blackfield, No-Man en Bass Communion, legt hij uit dat hij tijdens het schrijven van de nieuwe nummers zich realiseerde dat deze nummers het beste paste bij een album onder eigen naam. Het eindproduct was een 'Poezie van bedroefdheid' met experimentele nummers vergelijkbaar met experimentele albums van bijvoorbeeld Thom Yorke (Radiohead), Portishead en Nine Inch Nails.
Wilson maakt op 'Insurgentes' gebruik van een heel arsenaal van gastmuzikanten, waaronder 'Tony Levin', Gave Harrison, Jordan Rudess, Michiyo Yagi, Sand Snowman en Theo Travis.
bron: NLStore.
Ikvind NiN, Portishead en Thom Yorke alledrie drie keer k*t.
Hoe verhoudt de muziek van Steven Wilson zich tot geneoemde artiesten?
0
Lukk0
geplaatst: 17 maart 2009, 18:33 uur
Kingsnake schreef:
bron: NLStore.
Ikvind NiN, Portishead en Thom Yorke alledrie drie keer k*t.
Hoe verhoudt de muziek van Steven Wilson zich tot geneoemde artiesten?
(quote)
bron: NLStore.
Ikvind NiN, Portishead en Thom Yorke alledrie drie keer k*t.
Hoe verhoudt de muziek van Steven Wilson zich tot geneoemde artiesten?
De muziek van Steven Wilson is een beetje een mengeling van de vroege en oude Porcupine Tree (dus een mengsel van Stupid Dream en In Absentia) met een beetje Sonic Youth (noise dus). Ik vind het in elk geval erg goed te beluisteren en zou het zeker niet onder hetzelfde kopje scharen als NiN, Portishead en Thom Yorke. Voor NiN is het te zacht en te weinig met elektronica, voor Portishead zijn de beats te veel afwezig en het is een duidelijk tikje harder dan Thom Yorke. Eigenlijk gewoon beluisteren via youtube of pindakazen, dan kan je zelf je oordeel vellen.
0
Kingsnake
geplaatst: 22 maart 2009, 14:29 uur
Ik vind Stupid Dream en In Absentia helemaal niet zo onwijs goed.
En wat ik van Youtube heb gehoord, vind ik medogenloos saai.
Maar ik zal het eens downloaden.
En wat ik van Youtube heb gehoord, vind ik medogenloos saai.
Maar ik zal het eens downloaden.
0
Lukk0
geplaatst: 22 maart 2009, 14:46 uur
Als je meer op zoek bent naar het geluid van de psychedelische Porcupine Tree, van bijvoorbeeld The Sky Moves Sideways, dan moet je hier absoluut niet zijn. Dit lijkt in bijna niets op dat album en ligt veel dichter bij wat Porcupine Tree recenter uitgebracht heeft.
0
Kingsnake
geplaatst: 22 maart 2009, 18:04 uur
Lukk0 schreef:
Als je meer op zoek bent naar het geluid van de psychedelische Porcupine Tree, van bijvoorbeeld The Sky Moves Sideways, dan moet je hier absoluut niet zijn. Dit lijkt in bijna niets op dat album en ligt veel dichter bij wat Porcupine Tree recenter uitgebracht heeft.
Als je meer op zoek bent naar het geluid van de psychedelische Porcupine Tree, van bijvoorbeeld The Sky Moves Sideways, dan moet je hier absoluut niet zijn. Dit lijkt in bijna niets op dat album en ligt veel dichter bij wat Porcupine Tree recenter uitgebracht heeft.
Dat verwachtte ik al.
Thanx
0
geplaatst: 22 maart 2009, 23:13 uur
Sfeervolle, dreigende songs, mooi uitgevoerd maar ze zeuren soms iets te lang door. Die noise-explosies zijn ook niet echt mijn ding. Maar goed, sommige songs zijn erg fraai, dat mag best gezegd worden. Opener Harmony Korine is voor mij de beste song.
0
Antagoon
geplaatst: 25 maart 2009, 21:09 uur
Dit solowerk vind ik echt geweldig. Hoewel de laatste PT en het oudere werk van die band prima is kan deze plaat me meer bekoren door het wat experimentelere karakter en de iets minder gladde sound. Oh, en niet te vergeten het achterwege blijven van de wat kille metal passages van de laatste PT platen.
De mooie opener 'Harmony Korine' is de meest PT-achtige song, daarna wordt het nog beter. Het gitaarwerk in 'No Twilight Within the Courts of the Sun'....super. Maar ook de sonische uitbarstingen in o.a. 'Salvaging' en 'Get All You Deserve' en de rustige afsluiter. Gevarieerd, mooi, experimenteel. Briljant?
De mooie opener 'Harmony Korine' is de meest PT-achtige song, daarna wordt het nog beter. Het gitaarwerk in 'No Twilight Within the Courts of the Sun'....super. Maar ook de sonische uitbarstingen in o.a. 'Salvaging' en 'Get All You Deserve' en de rustige afsluiter. Gevarieerd, mooi, experimenteel. Briljant?
0
geplaatst: 25 maart 2009, 21:33 uur
Erg sterk album van Wilson. Zoals al eerder gezegd iets meer noiserock en shoegaze invloeden. Ook de composities zijn iets losser en experimenteler van aard. De sfeer kan variëert van donker naar erg dromerig. De oude meer psychedelische Porcupine Tree van de jaren '90 laat hier zijn gezicht weer zien zonder dat het een herhalingsoefening wordt. Sterker nog, Wilson laat horen in al die jaren veel bijgeleerd te hebben op het gebied van spanningsopbouw, compositie, en melodie. Ik vind dit één van de allerbeste prestaties uit zijn carrière en dat is gezien de lengte er van erg knap. 4,5*
0
geplaatst: 26 maart 2009, 11:08 uur
Hoe zit het met de release date? Insurgentes kwam voor de fans behoorlijk gelimiteerd uit in 2008 en de wereldwijde release is 2009. Maar zoals 'ie er nu op MuMe staat kan Insurgentes niet worden meegenomen voor de jaarlijsten van 2009. Hoe kan dit worden opgelost?
0
geplaatst: 28 maart 2009, 19:45 uur
Prachtig album van Steven Wilson, sfeervol, mooi, dan weer donker (zoals meerdere malen hier beschreven).
Wellicht een meesterwerk ?
Wellicht een meesterwerk ?
0
geplaatst: 5 april 2009, 11:16 uur
Zeer jammer dat Porcupine Tree deze kant niet is opgegaan. Insurgentes is uiterst gevarieerd (misschien iets té) in stijlen en plakt deze niet altijd even goed aan elkaar. Er is weinig cohesie op dit album. Dat betekend niet dat de nummers onderling slecht zijn, want die zijn stuk voor stuk uitstekend. Spannend werk van Steven Wilson.
0
geplaatst: 21 april 2009, 16:41 uur
Kingsnake schreef:
Dat verwachtte ik al.
Thanx
(quote)
Dat verwachtte ik al.
Thanx
Daar ben ik het niet mee eens. Dit ligt veel dichter bij de oude Porcupine Tree. De muziek is weer wat meer van de dromerige soort. Het doet af en toe denken aan de oude stijl zonder dat het als een herhalingsoefening voelt. Dit lijkt eigenlijk totaal niet op de laatste drie Porcupine Tree albums. The Sky Moves Sideways en Signify hebben veel meer raakvlakken met dit album wat dat betreft. Ik zou Kingsnake als liefhebber van de oude PT dit album dan ook zeker willen aanraden.
* denotes required fields.