Bruce Springsteen - Working on a Dream (2009)
mijn stem
519 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Country
Label: Columbia
-
Outlaw Pete (8:01)
-
My Lucky Day (4:01)
-
Working on a Dream (3:30)
-
Queen of the Supermarket (4:39)
-
What Love Can Do (2:57)
-
This Life (4:30)
-
Good Eye (3:01)
-
Tomorrow Never Knows (2:14)
-
Life Itself (4:00)
-
Kingdom of Days (4:02)
-
Surprise, Surprise (3:24)
-
The Last Carnival (3:30)
-
The Wrestler (3:51)
-
A Night with the Jersey Devil * (3:47)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
51:40
(55:27)
0
geplaatst: 14 januari 2011, 10:30 uur
Na zowat 2 jaar dit album met regelmaat geluisterd te hebben, mag ik wel eerlijk toegeven dat van mij uit 5* te ruim genomen is. Zeker in vergelijking met andere top albums van The Boss, kan ik niet bij eenzelfde score blijven. Een nummer als Queen of the Supermarket heeft wel een mooie muzikale basis, maar de titel en tekst behoren toch wel tot het minste wat hij heeft geschreven. Surprise, Surprise blijf ik wel een leuk nummer vinden, maar niet een nummer dat zo goed is dat het 'mag' bijdragen aan een volle score. Outlaw Pete/My Lucky Day/The Last Carnival en The Wrestler blijven prima overeind, aangevuld door een aantal goede nummers. Dus toch wat lager in de waardering en daar zal het wel bij blijven.
0
geplaatst: 16 januari 2011, 19:05 uur
Good eye vind ik ook echt een geweldig nummer trouwens! Erg on-Bruce met die stemvervormer. De drive in dat nummer vind ik echt te gek!
0
geplaatst: 16 januari 2011, 22:32 uur
Brunniepoo schreef:
Tja, als je (o.a.) zijn Twitter een beetje volgt dan krijg je toch het idee dat de beste man een beetje is ingedut .
Tja, als je (o.a.) zijn Twitter een beetje volgt dan krijg je toch het idee dat de beste man een beetje is ingedut .
????
0
geplaatst: 16 januari 2011, 22:38 uur
@BB King...Het enige wat ik hoor twitteren zijn de vogels in de ochtend. Ik denk dat je Brunniepoo bedoeld te quoten. 
0
Hendrik68
geplaatst: 5 maart 2011, 00:43 uur
Na het Human Touch / Lucky Town debacle had ik het eigenlijk ineens gehad met Bruce. Ik kwam als velen in aanraking met Bruce via Born in the USA. Later bleek dat hij daarvoor met Born to Run, Darkness, The River en Nebraska al een kwartet klassiekers had afgeleverd. Achteraf moet ik constateren dat alles wat na Nebraska werd uitgebracht nooit meer geevenaard werd, verre van zelfs. Hij weet echter altijd wel ergens een briljant nummer op te zetten, bijv. I Wish I Were Blind op Human Touch. One Step Up op Tunnel of Love is ook zo'n nummer. Maar een hele CD boeien zou er wat mij betreft nooit meer in zitten. Goed beschouwd is het een oneindige reeks teleurstellingen geworden. Alleen onderbroken door het in 1995 uitgebrachte Ghost of Tom Joad. Dat was werkelijk fenomenaal. Dat was de eerste CD die ik beluisterde in mijn inhaalslag en ik was al bang dat ik spijt zou krijgen dat ik zijn latere werk links had laten liggen. Niet dus. Deze laatste CD vind ik wel een stuk beter dan Magic, waar ik echt helemaal niets mee heb. Nummers als Tomorrow never knows, The Last Carnival zijn prima en The Wrestler is zelfs briljant. Dit is in ieder geval een CD waarbij ik het gevoel krijg dat hij nog eens een echt spetterend album gaat maken. En waarom zou dat niet gebeuren?
0
geplaatst: 5 maart 2011, 12:17 uur
Ow, sorry, deze had ik eerder niet gezien...
Op Twitter was (is?) Springsteen op een gegeven moment vooral bezig met praten over documentaires waarin hij voorkomt, met zich distantieren van berichten waarin zijn naam genoemd wordt, met zich verontschuldigen dat zijn cd via Walmart werd aangeboden, en meer van dat soort zaken.
Moet hij verder zelf weten, het is zijn communicatiekanaal, maar echt rock 'n roll is het allemaal niet.
0
geplaatst: 5 maart 2011, 18:16 uur
Hendrik68 schreef:
Na het Human Touch / Lucky Town debacle had ik het eigenlijk ineens gehad met Bruce. Ik kwam als velen in aanraking met Bruce via Born in the USA. Later bleek dat hij daarvoor met Born to Run, Darkness, The River en Nebraska al een kwartet klassiekers had afgeleverd. Achteraf moet ik constateren dat alles wat na Nebraska werd uitgebracht nooit meer geevenaard werd, verre van zelfs. Hij weet echter altijd wel ergens een briljant nummer op te zetten, bijv. I Wish I Were Blind op Human Touch. One Step Up op Tunnel of Love is ook zo'n nummer. Maar een hele CD boeien zou er wat mij betreft nooit meer in zitten. Goed beschouwd is het een oneindige reeks teleurstellingen geworden. Alleen onderbroken door het in 1995 uitgebrachte Ghost of Tom Joad. Dat was werkelijk fenomenaal. Dat was de eerste CD die ik beluisterde in mijn inhaalslag en ik was al bang dat ik spijt zou krijgen dat ik zijn latere werk links had laten liggen. Niet dus. Deze laatste CD vind ik wel een stuk beter dan Magic, waar ik echt helemaal niets mee heb. Nummers als Tomorrow never knows, The Last Carnival zijn prima en The Wrestler is zelfs briljant. Dit is in ieder geval een CD waarbij ik het gevoel krijg dat hij nog eens een echt spetterend album gaat maken. En waarom zou dat niet gebeuren?
Na het Human Touch / Lucky Town debacle had ik het eigenlijk ineens gehad met Bruce. Ik kwam als velen in aanraking met Bruce via Born in the USA. Later bleek dat hij daarvoor met Born to Run, Darkness, The River en Nebraska al een kwartet klassiekers had afgeleverd. Achteraf moet ik constateren dat alles wat na Nebraska werd uitgebracht nooit meer geevenaard werd, verre van zelfs. Hij weet echter altijd wel ergens een briljant nummer op te zetten, bijv. I Wish I Were Blind op Human Touch. One Step Up op Tunnel of Love is ook zo'n nummer. Maar een hele CD boeien zou er wat mij betreft nooit meer in zitten. Goed beschouwd is het een oneindige reeks teleurstellingen geworden. Alleen onderbroken door het in 1995 uitgebrachte Ghost of Tom Joad. Dat was werkelijk fenomenaal. Dat was de eerste CD die ik beluisterde in mijn inhaalslag en ik was al bang dat ik spijt zou krijgen dat ik zijn latere werk links had laten liggen. Niet dus. Deze laatste CD vind ik wel een stuk beter dan Magic, waar ik echt helemaal niets mee heb. Nummers als Tomorrow never knows, The Last Carnival zijn prima en The Wrestler is zelfs briljant. Dit is in ieder geval een CD waarbij ik het gevoel krijg dat hij nog eens een echt spetterend album gaat maken. En waarom zou dat niet gebeuren?
Wel interessant hoe verschillend mensen Bruce benaderen en ervaren! Jij noemt Tom Joad als enig briljante album sinds Nebraska, terwijl ik dat dus het enige echt mindere album van de latere Bruce vind. Jij vindt Working on a dream best een goed album en zelfs beter dan Magic terwijl ik Magic met gemak tot het beste reken wat Bruce ooit gemaakt heeft. Zo zie je maar, hij houdt iedereen bezig.
0
geplaatst: 7 maart 2011, 10:28 uur
En toch is 'ie ook wel weer mooi hoor, deze opvolger van 'Magic'. Die vond ik toch wel wat krachtiger, kleurrijker en met net wat betere songs. Maar zo aan het einde van het eerste decennium van het nieuwe millenium laat The Boss zien dat hij nog steeds relevant is.
0
geplaatst: 8 maart 2011, 08:57 uur
vielip schreef:
Wel interessant hoe verschillend mensen Bruce benaderen en ervaren! Jij noemt Tom Joad als enig briljante album sinds Nebraska, terwijl ik dat dus het enige echt mindere album van de latere Bruce vind. Jij vindt Working on a dream best een goed album en zelfs beter dan Magic terwijl ik Magic met gemak tot het beste reken wat Bruce ooit gemaakt heeft. Zo zie je maar, hij houdt iedereen bezig.
(quote)
Wel interessant hoe verschillend mensen Bruce benaderen en ervaren! Jij noemt Tom Joad als enig briljante album sinds Nebraska, terwijl ik dat dus het enige echt mindere album van de latere Bruce vind. Jij vindt Working on a dream best een goed album en zelfs beter dan Magic terwijl ik Magic met gemak tot het beste reken wat Bruce ooit gemaakt heeft. Zo zie je maar, hij houdt iedereen bezig.
Helemaal eens. Ik vind Magic zelfs het beste album dat hij ooit heeft gemaakt, en vind dit album een stuk minder. Nog steeds wel redelijk goed. Bovendien vind ik Nebraska het minste album dat hij ooit heeft gemaakt...
Bruce is zo veelzijdig dat er voor bijna ieder wat wils is!
0
Germ (crew)
geplaatst: 8 maart 2011, 10:17 uur
Hendrik68 schreef:
Na het Human Touch / Lucky Town debacle had ik het eigenlijk ineens gehad met Bruce. Ik kwam als velen in aanraking met Bruce via Born in the USA. Later bleek dat hij daarvoor met Born to Run, Darkness, The River en Nebraska al een kwartet klassiekers had afgeleverd. Achteraf moet ik constateren dat alles wat na Nebraska werd uitgebracht nooit meer geevenaard werd, verre van zelfs. Hij weet echter altijd wel ergens een briljant nummer op te zetten, bijv. I Wish I Were Blind op Human Touch. One Step Up op Tunnel of Love is ook zo'n nummer. Maar een hele CD boeien zou er wat mij betreft nooit meer in zitten. Goed beschouwd is het een oneindige reeks teleurstellingen geworden. Alleen onderbroken door het in 1995 uitgebrachte Ghost of Tom Joad. Dat was werkelijk fenomenaal. Dat was de eerste CD die ik beluisterde in mijn inhaalslag en ik was al bang dat ik spijt zou krijgen dat ik zijn latere werk links had laten liggen. Niet dus. Deze laatste CD vind ik wel een stuk beter dan Magic, waar ik echt helemaal niets mee heb. Nummers als Tomorrow never knows, The Last Carnival zijn prima en The Wrestler is zelfs briljant. Dit is in ieder geval een CD waarbij ik het gevoel krijg dat hij nog eens een echt spetterend album gaat maken. En waarom zou dat niet gebeuren?
Na het Human Touch / Lucky Town debacle had ik het eigenlijk ineens gehad met Bruce. Ik kwam als velen in aanraking met Bruce via Born in the USA. Later bleek dat hij daarvoor met Born to Run, Darkness, The River en Nebraska al een kwartet klassiekers had afgeleverd. Achteraf moet ik constateren dat alles wat na Nebraska werd uitgebracht nooit meer geevenaard werd, verre van zelfs. Hij weet echter altijd wel ergens een briljant nummer op te zetten, bijv. I Wish I Were Blind op Human Touch. One Step Up op Tunnel of Love is ook zo'n nummer. Maar een hele CD boeien zou er wat mij betreft nooit meer in zitten. Goed beschouwd is het een oneindige reeks teleurstellingen geworden. Alleen onderbroken door het in 1995 uitgebrachte Ghost of Tom Joad. Dat was werkelijk fenomenaal. Dat was de eerste CD die ik beluisterde in mijn inhaalslag en ik was al bang dat ik spijt zou krijgen dat ik zijn latere werk links had laten liggen. Niet dus. Deze laatste CD vind ik wel een stuk beter dan Magic, waar ik echt helemaal niets mee heb. Nummers als Tomorrow never knows, The Last Carnival zijn prima en The Wrestler is zelfs briljant. Dit is in ieder geval een CD waarbij ik het gevoel krijg dat hij nog eens een echt spetterend album gaat maken. En waarom zou dat niet gebeuren?
Precies hoe ik er ook over denk...
Als positieve uitschieter wil ik naast Ghost Of Tom Joad, ook nog We Shall Overcome noemen. Werkelijk briljante plaat (zowel de studio plaat als de live cd!)
0
Hendrik68
geplaatst: 8 maart 2011, 11:24 uur
Ha, ha. Klopt. Laat ik daarover ook net een aardig positieve reactie bij hebben geplaatst. Ik wil overigens wel even duidelijk hebben dat ik met "oneindige reeks teleurstellingen" niet bedoel dat het allemaal waardeloos is wat de man gemaakt heeft. Ik hoor regelmatig op de radio een nummer voorbij komen van CD's uit het laatste decennium. En ook van deze plaat. Daar luister ik met plezier naar. Ik zit echter met de Bruce van Born to Run t/m Nebraska in mijn achterhoofd en constateer dan dat hij dat niveau nooit meer gehaald heeft. En dat is bepaald geen schande, want genoemd kwartet is gewoon van uitzonderlijk niveau. Maar je hoopt stiekem dat hij zich nog eens overtreft en ik vind dit een aardige aanzet. Maar als ik hem vergelijk met Mellencamp dan zie ik dat hij juist het afgelopen decennium een 4-tal uitstekende CD's heeft afgeleverd van een niveau waar Bruce al jaren niet meer aan toe komt. Maar je voelt dat het er nog steeds inzit. 10 nummers a la The Wrestler en je hebt een klassieker in huis.
0
geplaatst: 8 maart 2011, 12:08 uur
Tja, hoogtepunten uit een ver, grijs verleden... Ik vind eigenlijk dat het een stuk verlichtender en boeiender is als je recente releases van dergelijke artiesten gewoon los beoordeeld, in het 'nu' en niet spiegelt met het verleden met vraagstukken als 'wat als...' Op zo'n manier lijkt het mij (of; zo beleef ik het tenminste) dat het even leuk blijft om nieuwe cd's te ontdekken van zo'n artiest.
Wat ik recentelijk nog hoor van The Boss vind ik honderd keer relevanter en frisser klinken dan bv. een Dancing In The Dark voor de duizendste keer op de radio... Dat zegt toch iets.
Wat ik recentelijk nog hoor van The Boss vind ik honderd keer relevanter en frisser klinken dan bv. een Dancing In The Dark voor de duizendste keer op de radio... Dat zegt toch iets.
0
Germ (crew)
geplaatst: 9 maart 2011, 08:41 uur
Gisteravond maar weer eens opgezet, viel niet tegen moet ik zeggen...
Maar valt nou niemand dat A Night With The Jersey Devil gewoon het nr. Bad To The Bone is?...
Maar valt nou niemand dat A Night With The Jersey Devil gewoon het nr. Bad To The Bone is?...
0
geplaatst: 8 juni 2011, 21:55 uur
Vandaag in aanloop naar mijn verjaardag gekregen op 180gr vinyl...en thuis (na het uit pannenkoeken) meteen vol volume gedraaid...en verdraaid het niveau blijft toch goed op peil, krijg het idee dat het op vinyl toch wat dynamischer klinkt en het gevoel er wat meer subtiele details naar voren komen. Het is ook een dubbelaar, dus de muziek heeft goed de ruimte gekregen. Hoe het ook zij, ik heb er weer met plezier naar geluisterd en stijgt toch weer wat in mijn waardering.
0
geplaatst: 22 juni 2011, 14:59 uur
Toch best een aardig album dit. Veel geluisterd tijdens het rijden door Amerika
0
cosmic kid (moderator)
geplaatst: 24 augustus 2011, 19:04 uur
Een halfje verlaagd.
What love can do, This life, Life itself, Kingdom of days en The last carnival blijven wonderschoon. De rest varieert van matig (Tomorrow never knows) tot redelijk goed (Outlaw Pete/The wrestler).
What love can do, This life, Life itself, Kingdom of days en The last carnival blijven wonderschoon. De rest varieert van matig (Tomorrow never knows) tot redelijk goed (Outlaw Pete/The wrestler).
0
geplaatst: 24 augustus 2011, 19:44 uur
Persoonlijk voeg ik The wrestler toch wel bij je eerste opsomming
Vooral hoe het live werd gebracht vond ik het adembenemend mooi!
Vooral hoe het live werd gebracht vond ik het adembenemend mooi!
0
cosmic kid (moderator)
geplaatst: 24 augustus 2011, 21:18 uur
Helaas heb ik die nooit live meegemaakt. Kingdom of days gelukkig wel.
0
geplaatst: 25 augustus 2011, 19:12 uur
Ik ook niet hoor (helaas!) maar gelukkig zijn er genoeg goede bootlegs in omloop waar het nummer opstaat 
0
geplaatst: 16 september 2011, 09:36 uur
Geen al te sterke plaat van bruce. Met Outlaw pete opent the boss nog wel vrij goed. Mede geschreven door P.Stanley? Nummer 2,3.4 doen mij helemaal niets. What love can do een redelijk goed nummer. Nr 6 erg erg zwak. good eye niet echt. Tomorrow tjonge tjonge zeg. Wat een flut nummer. Life itself vind ik zijn beste van deze plaat. Kingdom het volgende dieptepunt wat een bloedarmoede zeg. En om het nog erger te maken komt surprise om de hoek kijken pfffff. Zit the boss in een zware dip ofzo? Gelukkig red the last carnival en the wrestler de plaat nog enigzins. Hoewel redden? Veel plezier heb ik niet van working on a dream
Bertus 99 had me al een tijd geleden gewaarschuwd dat ik working on a dream niet geweldig zou vinden. En helaas moet ik bertus HELEMAAL gelijk geven. Hier staan wel erg zwakke bruce nummers op vind ik.
Iemand trouwens een idee waarom hendrik68 zichzelf heeft uitgeschreven?
Bertus 99 had me al een tijd geleden gewaarschuwd dat ik working on a dream niet geweldig zou vinden. En helaas moet ik bertus HELEMAAL gelijk geven. Hier staan wel erg zwakke bruce nummers op vind ik.
Iemand trouwens een idee waarom hendrik68 zichzelf heeft uitgeschreven?
0
cosmic kid (moderator)
geplaatst: 16 september 2011, 09:44 uur
Kingdom of days bloedarmoede?? Een van de mooiste nummers van deze plaat.
0
geplaatst: 16 september 2011, 13:08 uur
Ik vind dit ook niet één van Bruce's meest geslaagde werkjes maar nummers als My lucky day, Kingdom of days, Good eye en Tomorrow never knows voeg ik toch wel bij je (iggy) rijtje van Outlaw Pete, The last carnival en The wrestler als het gaat om goede/aardige nummers.
0
geplaatst: 23 oktober 2011, 00:25 uur
iggy schreef:
Iemand trouwens een idee waarom hendrik68 zichzelf heeft uitgeschreven?
Iemand trouwens een idee waarom hendrik68 zichzelf heeft uitgeschreven?
Is ook niet zo.
Working on a Dream...hulde....alsof ik The Big "O" mee hoor zingen, alsof die over Bruce's schouders mee zingt.
0
geplaatst: 6 maart 2012, 21:08 uur
Moet toch eerlijk bekennen dat in het licht van Wrecking Ball, dit Working on a Dream er wat bleekjes bij afsteekt. Hoewel ik er nog steeds wel van kan genieten, maakt zijn laatste album voor mij des te duidelijker waar het hier wat aan ontbreekt, m.n. zeggingskracht. Magic heeft dat wel meer. Daarnaast is Queen of the Supermarket als je dat langs oudere 'evergreens' legt, bij nader inzien, tekstueel wel heel erg slap en roept geenszins het gevoel op van struinen langs de boulevards, ondanks dat de muziek je het tegendeel probeert te geven. De diversiteit in de nummers geeft het geheel ook een wat inconsistente sfeer.
Desondanks draai ik het nog regelmatig, maar dat zal meer met mijn muzikale band te maken hebben die ik bij Springsteen voel en dan moet hij het toch wel erg bont maken, wil het bij mij niet goed vallen.
Toch in verhouding met andere albums, is het meer een 3,5* als 4*.....maar goed dit is een album van Springsteen, die bij mij het meest in de waardering schommelt...4,5-5-4,5-4-4,5-4 op zich zegt dat eigenlijk ook wel iets.
Desondanks draai ik het nog regelmatig, maar dat zal meer met mijn muzikale band te maken hebben die ik bij Springsteen voel en dan moet hij het toch wel erg bont maken, wil het bij mij niet goed vallen.
Toch in verhouding met andere albums, is het meer een 3,5* als 4*.....maar goed dit is een album van Springsteen, die bij mij het meest in de waardering schommelt...4,5-5-4,5-4-4,5-4 op zich zegt dat eigenlijk ook wel iets.
0
geplaatst: 7 maart 2012, 01:05 uur
Working On A Dream wans trendsettend voor de vernieuwende Springsteen. Ik blijk WOAD een parel vinden, zoals nu ook Wrecking Ball.
Vergelijkingen met oudere cd's lopen op die manier dus ook een beetje mank. Laat Nico Dijkshoorn het maar niet niet lezen, want die brabbelt, imo, allleen maar "ouwelullenpraat", in de trant van: vroeger was alles beter.
Vergelijkingen met oudere cd's lopen op die manier dus ook een beetje mank. Laat Nico Dijkshoorn het maar niet niet lezen, want die brabbelt, imo, allleen maar "ouwelullenpraat", in de trant van: vroeger was alles beter.
0
geplaatst: 7 maart 2012, 07:53 uur
Ik ben het er mee eens Ad dat je WOAD niet moet leggen langs de lat van de jaren zeventig. Maar als je dit album pakweg langs die van The Rising tot aan Wrecking Ball plaatst, dan geeft dat een beter overzicht over de weg die de Springsteen van deze tijd heeft bewandeld. In dat perspectief vind ik Wrecking Ball zijn beste album, kort gevolgt door Magic en The Rising. Uitzondering is er natuurlijk voor The Seeger Sessions en Live in Dublin, waar hij uit een ander vaatje tapt. Ook Devils & Dust laat ik in deze buiten beschouwing, omdat voorgenoemde albums meer band gericht zijn.
0
geplaatst: 7 maart 2012, 08:21 uur
Waarom zou je dit album niet langs de lat van de jaren 70 platen van Bruce kunnen neerleggen? Nu vind ik dit album niet geweldig, en sommige jaren 70 platen wel, maar dat mag je toch vergelijken? Natuurlijk is het niet hetzelfde, hij is immers ouder geworden. Maar het is toch wel onmiskenbaar Bruce. Ik leg Magic ook langs de 70 jaren lat en ik kom tot de conclusie dat ik Magic nog beter vind. Precies dezelfde stijl is het niet. Kan ook niet, maar ik zie niet in waarom je niet kunt vergelijken. Door te vergelijken kom je ook achter de verschillen, kun je die benoemen. Of het nu beter of slechter is.
0
geplaatst: 7 maart 2012, 10:47 uur
Madjack71 schreef:
Uitzondering is er natuurlijk voor The Seeger Sessions en Live in Dublin, waar hij uit een ander vaatje tapt. Ook Devils & Dust laat ik in deze buiten beschouwing, omdat voorgenoemde albums meer band gericht zijn.
Die had ik idd niet genoemd om de door jou genoemde redenen, maar ben dat helemaal met je eens, Madjack71 We zitten aardig op één lijn. Zeker wat "the Boss" betreftUitzondering is er natuurlijk voor The Seeger Sessions en Live in Dublin, waar hij uit een ander vaatje tapt. Ook Devils & Dust laat ik in deze buiten beschouwing, omdat voorgenoemde albums meer band gericht zijn.
* denotes required fields.