Bruce Springsteen - Working on a Dream (2009)

ik hoop het enorm: nochtans valt working on a dream wat tegen, veel te gewoontjes voor een klassebak als Springsteen, maar Lucky day maakt veel goed

In de Oor van deze week staat er per lied van de nieuwe cd een beschrijving....en nee, Tomorrow Never Knows is niet DE Tomorrow Never Knows. Het had me ook zeer verbaasd .
Schijnt toch weer trouwens volgens dat stuk een enorm goede cd te worden. Maar ja, het zijn wel altijd dezelfde mensen/journalisten die die stukken over springsteen schrijven. kopen doe ik hem sowieso.

En hij is uitgelekt. Ik ben er erg positief over, hoewel ik niet echt objectief ben als het op Bruce Springsteen aankomt. Vooral de opener Outlaw Pete is echt een geweldig nummer.

Waar, waar, waar? Ik loop al sinds ik je bericht zag(om 5 uur) te zoeken maar na bijna een half uur nog steeds niets.

Eens fan, altijd fan.... ik ken dat een beetje.... Ik hoop op een goede tot zeer goede plaat.
Helaas, de hoes is alvast een DRAAK!

Het gaat om wat er in zit, niet waar? Ik denk dat ik hem op de langere termijn wel vaker ga draaien dan Magic, maar dat is nu nog lastig te zeggen.

Waarom wil niemand zeggen waar je het uitgelekte album kan vinden?

Ik heb de moed opgegeven en wacht af tot hij uit is .

Misschien kan Erikb88 helpen... mij heeft ie geholpen in ieder geval

ik ben aan het luisteren, maar ga nog niet stemmen tot het album echt uit is.

Ik heb inmiddels ook gevonden... ben nu bij nummer 2. Klinkt wel weer lekker hoor.

@gregson: wat had je dan gedacht, het is Bruce Springsteen

@ArthurDZ: ja dat is zo!!!

ook hier de eerste luisterbeurt, cijfer volgt later

idd Gregson,,,het is THE BOSS..ik vind het een heel goed album,,,vooral het begin met outlaw pete, een nieuwe sound voor bruce springsteen. de rest van de nummers zijn lekkere springsteen platen. ik vind hem al beter dan Magic. maar Magic was uiteraard ook een geweldige plaat:)
mooiste nr''s vind ik personelijk ''working on a dream en my lucky day.

Tweede luisterbeurd en wat Janusz al zegt, een nieuwe sound in de openingstrack. Verder is de sound hier en daar wat rauwer maar nog steeds Springsteen. Een mooi collectie eerlijke liedjes. Wederom een juweel in Springsteens muzikale schatkist!

2009 begint op muziekgebied toch wel heel geweldig moet ik zeggen, Bruce draagt hier een zeer grote steen aan mee. De man blijkt relevanter dan ooit en vooral "Outlaw Pete" bevalt mij op dit moment. Ik wacht nog wel even met stemmen, maar 4 sterren lijken al met potlood te zijn genoteerd.

Outlaw Pete is nu al een klassieker in Bruce's ouvre, 8 minuten genieten en de laatste paar is het gewoon kippenvel.

Ik zal vandaag, na nog een luisterbeurt of twee een uitgebreide impressie geven maar tot nu toe is het echt een ijzersterk album dat in tegenstelling tot Magic wat meer afwisseling biedt.

Bruce Springsteen staat al jaren garant voor prima albums. Uiteraard is in zijn grote oeuvre altijd wel een album te vinden dat je wat minder aanspreekt; of je hebt de E Street Band er graag bij of je gaat liever voor de rustige, breekbaardere albums.
Echt slechte albums heb ik nog niet van hem gehoord en dat is een knap staaltje.
Voor dit album was ik dan ook niet bang ondanks de lelijke hoes en als je dan het 8 minuten durende Outlaw Pete gelijk al voorgeschoteld krijgt dan weet ik al weer genoeg: dit gaat ruim 50 minuten genieten worden, want wie zo groots weet te openen mag zelf ook groots genoemd worden en dat is the Boss natuurlijk al heel wat jaartjes.
Als ik de nummers na die grandioze opener hoor weet ik dat ik een probleem heb namelijk welke nummers hier op musicmeter te moeten gaan aanvinken. Vandaag zijn dat Outlaw Pete, Kingdom of Days en The Wrestler en morgen kunnen dat er zo weer 2 of 3 andere zijn. Gelukkig is dit een probleem waar een mens alleen maar blij mee mag zijn want het wil zeggen dat zo'n beetje alle nummers goed zijn wat mij betreft (Surprise, Surprise blijft momenteel nog wat achter want die vind ik wat cheesy).
Is het nodig om dit album verder nog aan te prijzen? Nee, dat denk ik niet. De man heeft genoeg liefhebbers en die weten dit album ongetwijfeld wel weer richting cd-speler te loodsen. Hij zal ze er niet mee afstoten en hij zal er ook niet veel nieuwe fans bij krijgen.
Het zal voor de één gaan behoren tot zijn betere albums, het zal voor de ander gewoon een gemiddeld Springsteen-album worden en voor sommigen misschien één van zijn mindere (alhoewel ik denk dat die laatste groep uiteindelijk niet groot zal zijn). Zo is het altijd al wel geweest en zo zal het altijd wel blijven.
Working on a Dream is wederom een goudeerlijke rockplaat geworden en daar moet je van houden. Ik doe dat zeer zeker en ik vind dit nu al een geweldig album waarvan het me niet zou verbazen als dit op langere termijn zelfs tot mijn favoriete Springsteen-albums gaat behoren. Uiteraard zal de tijd het leren maar het jaar starten met een uitstekende aanvulling op mijn zo goed als complete Springsteen-collectie is toch een zeer fijn gevoel. En dat ik wel vaker zeg nooit een groot fan te worden laat ik dat niet zien in het feit ik zijn albums toch koop en beluister en altijd prima beoordeel
Dit is een uiterst gevarieerde cd geworden waar velen mee in hun nopjes zullen zijn.

Mooie review Aero. Tijd om deze eens op te duiken

Mooie woorden aERo!

Heb dan toch niet de verleiding kunnen weerstaan om te stemmen voor het album daadwerkelijk in de winkels ligt.

Maar het goeie nieuws is dat dit alweer een superalbum van The Boss is! Dit album vind ik zelfs net ietsje beter dan Magic, het is allemaal wat gevarieërder ten opzichte van Magic. Outlaw Pete, het titelnummer en The Wrestler zijn mijn voorlopige favo's.

Nu ga ik toch ook maar mijn stem uitbrengen. ik vind Outlaw Pete ook fantastisch inderdaad. Wat een nummer... klasse!

Ik geef hem ook voorlopig 4*. Outlaw Pete is een binnenkomer van jewelste, wat een heerlijk nummer.

Ligt het aan mij of lijkt het begin van Good Eye heel erg veel op het begin van de Magictour liveversie van Reason To Believe?!

Ik wacht netjes tot de CD er officieel is. Ik weiger naar slechte Mp3-kwaliteit te luisteren.

Op het eerste gehoor minder uitschieters dan op Magic maar in de breedte juist sterker. Ik vind vooral het middenstuk (track 4 t/m 9) erg fijn. Outlaw Pete deed me dan weer minder. Sommige momenten op de plaat klonken érg gepolijst (te cheesy koortjes), andere momenten klonken opvallend oldschool E-street. Ik wacht met verder luisteren op betere versies. A Night With The Jersey Devil is een curiositeit, Bruce goes 12-bar blues ?!?

Niks mis met de kwaliteit maar soit.On topic: Prima plaatje weer van deze oude man.Het lijkt wel wijn die Springsteen ,met de jaren groeit de kwaliteit.Opener Outlaw Pete is een prachtig Dylanesque epos wat de volle 8 minuten boeit.Ik bedoel dit tekstueel dan,want de muziek is avontuurlijker dan ome Bob ooit zou durven.My Lucky Day is iets lichtvoetiger en de drums in dit nummer knallen werkelijk alle kanten op.Fijn nummer.Dan wordt het tijd om iets gas terug te nemen met de titeltrack en als ik mijn ogen sluit lijk ik warempel Roy Orbison te horen,een mooi liefelijk liedje met sobere en eenvoudige begeleiding.Queen Of The Supermarket volgt en lijkt afgaande op de titel een mispeer.Niks is minder waar,wat volgt is een mooie ode waarin de cliches niet geschuwd worden ,maar waarin prachtige metaforen zitten.What Love Can Do is weer wat lichtvoetiger maar zeker niet minder.This life lijkt het broertje van Girls In Their Summer Clothes op Magic.Het heeft ook dat vrolijke Beach Boys achtige soundje.Heerlijk orgeltje op de achtergrond.Good Eye is een vreemde eend in de bijt hier,erg ruw en bluesy.Wel leuk dat hij zijn harmonica weer eens gebruikt.Tomorrow Never Knows is een liefelijk country deuntje met een eenvoudige drum shuffle en een fijne opbeurende tekst.Andere koek is het met Life Itself.Zei ik bij de bespreking van Magic dat Devil's Arcade de beste song van Springsteen was van de afgelopen 20 jaar,dan heeft hij hem met dit nummer alweer achterhaald.Prachtige beschouwing en een heerlijk angstaanjagende muzikale invulling.Kingdom Of Days doet een beetje simpel aan ,maar bevat wel degelijk een prima tekst.De muzikale invulling is misschien een beetje te eenvoudig voor Springsteen begrippen.Surprise Surprise is ook geen hoogvlieger ,maar wel te behapstukken.The Last Carnival sluit de plaat prima af als verkapte ode aan Danny Federici.Bonustrack The Wrestler is de verhalende Springsteen ten voeten uit.Je ziet het ploeteren van de hoofdpersoon zonder de film gezien te hebben.Springsteen toont aan met dit album nog steeds zeggingskracht te hebben anno 2009.Uitstekend album waar nog vele youngsters een voorbeeld aan mogen nemen.Stem volgt na de release.

Jihaa, ik heb hem nu ook binnen. Eerst even een aantal keer goed beluisteren voordat ik ga stemmen, maar wat ik er nu al van gehoord heb, klinkt al heel erg goed!

De kwaliteit is perfect en ik durf te wedden dat je binnenkort met de echte CD geen enkel verschil hoort. Ik heb vandaag Magic en WOAD achter elkaar beluisterd en ik merkte geen verschil.

Nu ook helemaal geluisterd. Het allereerste veel de lengte me op van de cd. Toch een uur. Heel normaal op zich, maar toch halen veel cd's dat tegenwoordig niet, en als ze het halen hadden ze er vaak beter 45 minuten van kunnen maken.
En het boeit. Zoals al veel hier geschreven is een middelmatig album bij Springsteen niet te vinden. De lat ligt dus hoog.
Ik vind het wel een beetje een groei plaat. Ik hoor de kwaliteit, en het boeit, maar de meeste liedjes liggen niet meteen onder mijn huid. Maar ik ben er van overtuigd dat dat over 2 weken wel zo is. En groeiplaten zijn uiteindelijk het mooist. Sprinsteen zelf zegt op zijn site dat het album bijna tussen neus en lippen is opgenomen in de verloren uurtjes. Het klinkt niet als een tussendoortje, en het maakt bijna benieuwd wat het resultaat zou zijn als de meester er eens goed voor zou gaan zitten (wat dus niet wil zeggen dat het aan deze cd is af te horen overigens!).
Al jaren groeit de verwachting dat de laatste toernee met e-street band wel eens de laatste kan zijn (Clarence is inmiddels 67 en loopt op het podium zeer moeizaam).
Maar als een band zulke cd's kan maken, wat moet iemand dan eigenlijk nog met een band als de Stones?
Zelf ben ik niet zo gecharmeerd van de productie van o'brien. Bij 1 lied (kan zo niet op de titel komen helaas) schrok ik zelfs van een keihard inkomend koortje. Surprise, surprise is inderdaad cheesy. Maar ik hoor dat toch o zo graag. Net als Sunny Day bijvoorbeeld.
Kortom: ik ben er blij mee!

Ik geloof je direct, maar ik vind het ook gewoon verschrikkelijk om naar mp3's te luisteren. Bij mij gaat dan al het luisterplezier verloren.